Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик Арчибальд Ламонд (28 қаңтар 1868 - 21 ақпан 1948) - шотландтық классикалық пианист және композитор, Франц Листтің тірі қалған екінші оқушысы.
Frederic Archibald Lamond (28 January 186821 February 1948) was a Scottish classical pianist and composer, and the second last surviving pupil of Franz Liszt.
Ерте өмір
Ламонд Шотландияның Глазго қаласында дүниеге келген. 1882 жылы Ламонд Франкфурттағы Рафф консерваториясына оқуға түседі. Ол Хьюго Херманнан (скрипка), Антон Ордрухтан (композиция), Макс Шварцтан (пиано) үйренді; содан кейін Ханс фон Бюловтан, Клара Шуманнан және Франц Листтен фортепиано ойнады. 17 қараша 1885 жылы Ламонд өзінің тұңғыш концертін Берлинде өткізді. Ламонд Франц Листпен 1885 жылы Веймар мен Римде, ал 1886 жылы Лондонда оқыды. 1886 жылы Ламонд Иоганнес Брамспен танысып, оны өз шығармаларында үйретті. Ламонд сонымен қатар Антон Рубинштейнмен Германияда танысып, оның көптеген рет сонда және кейіннен 1890 жылдары Ресейде ойнағанын естіді.
Lamond was born in Glasgow, Scotland. In 1882, Lamond entered the Raff Konservatorium, in Frankfurt. He studied under Hugo Heermann (violin), Anton Urspruch (composition), Max Schwarz (piano); then piano with Hans von Bülow, Clara Schumann and Franz Liszt. 17 November 1885 Lamond made his debut in Berlin. Lamond studied with Franz Liszt at Weimar and Rome in 1885, and in London in 1886. In 1886 Lamond also met Johannes Brahms, who coached him in his own works. Lamond also became acquainted with Anton Rubinstein in Germany, hearing him conduct and play many times there, and later in Russia in the 1890s.
Мансап
Брамстың фортепианолық шығармаларының алғашқы чемпиондарының бірі болумен қатар, Лэмонд Артур Шнабельге дейін Бетховеннің фортепианолық музыкасының негізгі авторитеті болып саналды, ал Breitkopf & Härtel фортепианолық сонаталардың басылымын шығарды. 1893 жылы Ламондты Василий Сафонов Мәскеуге шақырды. 23, композитордың өтініші бойынша. Ресейде жүргенде ол Александр Скрябинмен танысады. 19 жаста, кейін Лэмонд ойнады. 1920 және 30-жылдары Ламонд Бетховеннің көптеген шығармаларын (оның ішінде Эвгений Гуссенс жетекшілігінде аяқталған "Император" концерті) және Листті, сондай-ақ басқа композиторлардың кішігірім шығармаларын жазды. Жас кезінде оның жазбаларын түсірген кезде техниканың ең үздік адамы болмағанымен, жас кезінен бастап оның Брамс Паганинидің вариациялары, оп. Оның әсем сөздері мен ән салған дыбысы ерекше. 1937 жылы Глазго университеті Ламондқа Құрмет докторлығын берді.
In addition to becoming one of the early champions of Brahms' piano works, Lamond was considered the primary authority on Beethoven's piano music before Artur Schnabel, and Breitkopf & Härtel published his edition of the piano sonatas. In 1893 Lamond was invited by Vasily Safonov to Moscow to play Tchaikovsky's First Piano Concerto in B flat minor, Op. 23, at the request of the composer. While in Russia, he met Alexander Scriabin, whose Second Sonata, Op. 19, Lamond later played. In the 1920s and '30s, Lamond recorded many works of Beethoven (including an acoustic recording of the "Emperor" Concerto complete under Eugène Goossens, for HMV) and Liszt, as well as a scattered assortment of smaller works by other composers. While not the greatest of technicians by the time of his recordings — reviews from his youth praise his accuracy and bravura in such taxing works as the Brahms Paganini Variations, Op. 35 — his graceful phrasing and singing tone are quite remarkable. In 1937 the University of Glasgow awarded Lamond an Honorary Doctor of Laws.
Кейінгі өмірі
1904 жылы Ламонд Австрия актрисасы Ирен Тришпен (1877-1964) тұрмысқа шықты. Ламонд өте құрметке ие мұғалім болды, оның оқушылары арасында Виктор Борге, Ян Чиапуссо, Гуннар Йохансен, Эрвин Нирегихази және Кэрри Бурпи Шоу болды. Ламонд сексен жасында Стирлингте қайтыс болды.
Lamond married in 1904 the Austrian actress Irene Triesch (1877–1964). Lamond was a highly respected teacher, among whose pupils were Victor Borge, Jan Chiapusso, Gunnar Johansen, Ervin Nyiregyházi, and Carrie Burpee Shaw. Lamond died at the age of eighty, in Stirling.
Мұра
Ламонд өзінің өмірбаянын өзінің қайтыс болған ағасы Дэвидке арналған естеліктер жинағы ретінде жазуға кірісті. 1948 жылы Ламонд 1945 жылдың сәуір айының басында Глазгодағы BBC студиясында Франц Листпен бірге болған уақыттары туралы әңгімелеп, жазбалар жазды. Кейде ол өзінің естеліктерінің V тарауының бөліктерінің жобасынан оқыды. 1948 жылы Ламонд қайтыс болғаннан кейін оның жесірі Ирен Триш толық емес естеліктерін кітап етіп шығаруды ұйымдастырды. Кітаптың V тарауында 1885-1886 жылдары Франц Листтің студенті болған Ламондтың уақыты сипатталған. 2015 жылы Дэвид Пентекост Лэмонд туралы деректі видео-биография жасады. Пентагоста өзінің бір кітабында Ламонд туралы зерттеулерін баяндаған.
Lamond started writing his autobiography as a set of memoirs, dedicated to his late brother David. In 1948, Lamond made recordings in early April 1945 at the BBC studios in Glasgow, talking about his time with Franz Liszt; he was at times reading from a draft of parts of Chapter V of his memoirs. After Lamond's death in 1948, his widow Irene Triesch arranged for the incomplete memoirs to be published as a book. Chapter V of the book describes Lamond's time as a student of Franz Liszt in 1885–1886. In 2015, David Pentecost created a documentary video biography about Lamond. Pentecost describes in one of his own books, his research about Lamond.