Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық композитор Аннибале Зоило (шамамен 1537-1592) - Ринасанс дәуірінің соңғы кезеңіндегі итальян композиторы және әншісі. Ол Палестринаның замандасы, музыканы тығыз байланысты стильде жазған және 16 ғасырдың аяғында Римдегі көрнекті композитор және хор директоры болған.
Italian composer
Annibale Zoilo (c. 1537–1592) was an Italian composer and singer of the late Renaissance Roman School. He was a contemporary of Palestrina, writing music in a closely related style, and was a prominent composer and choir director in Rome in the late 16th century.
Өмір
Ол Римде дүниеге келген, бірақ оның ерте өмірінен аз дерек қалды. 1558 жылы ол Джулия капелласында (Юлиан капелласы) әнші ретінде жазылған, ал 1561 жылы ол Сан-Луиджи де Франсезидің капелла маэстросы болды; оның осындай көрнекті лауазымға тез көтерілуі оның Джулия капелласында алғаш рет айтылғанға дейін әнші болғанын көрсетеді. Ол 1566 жылға дейін Сан-Луиджи де Францезидегі лауазымын сақтады, ал 1567 жылдан 1570 жылға дейін Римдегі ең беделді музыкалық лауазымдардың бірі - Сент-Джон Латеранның капелла маэстросы болды. 1570 жылы оның орнын француз Бартоломео Рой басқарды, ал Зоило Сикстин капелласының хорында альт әнші ретінде ән айту үшін сол жерде қалды, 1577 жылдың шілдесіне дейін, ол ауруына байланысты кетті. Алайда қазан айында ол Папа Григорий XIII Палестринамен бірге "Градуал" және басқа да шіркеулік литургиялық музыканы редакциялау және қайта қарау үшін тағайындады. Зойло Сикстин шіркеуіндегі мансабынан кейін бірнеше басқа лауазымдарды атқарды, оның ішінде 1581 жылдан бастап Тоди соборындағы маэстро ди капелла, Римнен тыс жердегі алғашқы құжатты тағайындауы; 1584 жылы ол Лоретодағы Санта-Касада ұқсас лауазымға ие болды. Хормейстер ретінде әртүрлі жұмыстан басқа, ол Римдегі Oratorio di SS Trinità dei Pellegrini e Convalescenti ұйымымен байланысты болды, бұл ұйым оған бірнеше рет, мүмкін композициялар үшін ақы төледі. Зоило Лоретода қайтыс болды. Неліктен ол Римнен, өзінің туған қаласынан және әнші және хормейстер ретінде табысқа жеткен жерінен кетіп қалды, бұл туралы дерек жоқ, бірақ ол 1582 жылға дейін Сикстин капелласының хоры үшін музыка құрастыруды жалғастырды.
He was born in Rome, but little documentation remains of his early life. In 1558 he is recorded as a singer at the Cappella Giulia (the Julian Chapel), and in 1561 he was already maestro di cappella of San Luigi de' Francesi; that he rose so quickly to such a prominent position indicates that he was probably a singer prior to the first mention of him at the Cappella Giulia. He retained the position at San Luigi de' Francesi until 1566, and from 1567 to 1570 he was maestro di cappella at St. John Lateran, one of the most prestigious musical posts in Rome. In 1570 he was succeeded there by Frenchman Bartolomeo Roy, and Zoilo left to sing as an alto in the choir of the Sistine Chapel, remaining there until July 1577, at which time he left due to illness. However, by October he was well enough to be appointed by Pope Gregory XIII, along with Palestrina, to edit and revise the music for the Graduale, as well as other liturgical music of the Church. Zoilo held several other positions after his career at the Sistine Chapel, including maestro di cappella at Todi Cathedral beginning in 1581, his first documented appointment outside of Rome; in 1584 he held a similar position at Santa Casa in Loreto. In addition to his various employments as choirmaster, he was associated with the Oratorio di SS Trinità dei Pellegrini e Convalescenti, in Rome, an organization which paid him on several occasions, possibly for compositions. Zoilo died in Loreto. Why he left Rome, the town of his birth, and the site of his success as a singer and choirmaster, is not documented, but he continued to compose music for the Sistine Chapel choir as late as 1582.
Музыка
Зоилоның музыкасы Палестринаның стиліне ұқсас, ол тек қана солтүстік Италия мен Неаполь музыкасында кездесетін эксперименталды хроматизм мен текстуралық элементтермен бірге, анық мәтіндік декламациямен, тегіс ағып жатқан контрапунктикалық сызықтарды қолданады. Оның қасиетті музыкасы төрт және сегіз дауысқа арналған, және оған мессалар, мотеттер, әнұрандар, жауаптар, литаниялар, суфрагиялар және басқа да капеллалық вокалды музыка кіреді. Ол діни музыкадан басқа мадригалдар жинағын шығарды. Оның мадригалдарының бірі, Chi per voi non sospira, көптеген жинақтарда қайта басылып, айтарлықтай атақ алды; бұған қоса, оны Винченцо Галилей өзінің Fronimo: dialogo sopra l'arte del bene intavolare лаут интабуляциясында қолданды.
Zoilo's music is similar to Palestrina's in style, using smoothly flowing contrapuntal lines with clear text declamation, with little of the experimental chromaticism and textural elements found in music in northern Italy or Naples at the same time. His sacred music is for four and eight voices, and includes masses, motets, hymns, responds, litanies, suffragia, and other a cappella vocal music. In addition to his sacred music, he published two books of madrigals. One of his madrigals, Chi per voi non sospira acquired considerable fame, being reprinted in many collections; in addition it was used by Vincenzo Galilei in his Fronimo: dialogo sopra l'arte del bene intavolare in a lute intabulation.
Анықтамалар және қосымша оқу
Гарри Б. Линкольн: "Аннибаль Зоило", Grove Music Online, баспа. L. Macy (Қосылу мерзімі 2006 жылдың 24 маусымы), (қосылымға қол жеткізу) Густав Риз, Ренессанстағы музыка. Нью-Йорк, У. У. Нортон және компаниясы, 1954.
Harry B. Lincoln: "Annibale Zoilo", Grove Music Online, ed. L. Macy (Accessed June 24, 2006), (subscription access)
Gustave Reese, Music in the Renaissance. New York, W. W. Norton & Co., 1954.