Селия Джонсон: Англиялық актрисаның өмірі мен шығармашылығы
Celia Johnson
Селия Джонсон (1908-1982) – ағылшын актрисасы, «Краткое свидание» фильміндегі рөлімен танымал. BAFTA жүлдесінің иегері, кино және театр сахнасында сүрдi.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия актрисасы (1908–1982)
English actress (1908–1982)
Селия Элизабет Джонсон (18 желтоқсан 1908 – 26 сәуір 1982) – ағылшын актрисасы, оның мансабы сахна, теледидар және киноны қамтыды. Ол ең әйгілі "Біз қызмет ететін жерде" (1942), "Бұл бақытты туысқандық" (1944), "Қысқа кездесу" (1945) және "Капитанның жұмағы" (1953) фильмдеріндегі рөлдерімен танымал. "Қысқа кездесу" үшін ол "Оскар" сыйлығының "Ең үздік әйел актер" номинациясына ие болды. BAFTA сыйлығына алты рет ұсынылып, "Жан Броди ханымның гүлденген шағы" (1969) үшін "Екінші рөлдегі ең үздік әйел актер" сыйлығын жеңіп алды. Джонсон сахнадағы актерлік мансабын 1928 жылы бастады, содан кейін Вест-Энд және Бродвей қойылымдарында сәттілікке жетті. Өмірінің соңына дейін театр сахнасында өнер көрсетуді жалғастырды, бірақ оның көптеген кейінгі жұмыстары теледидарда болды, оның ішінде BBC Play for Today, "Миссис Палфри Клэрмонтта" (1973) үшін BAFTA телеарнасының "Ең үздік әйел актер" сыйлығын жеңіп алды. 1982 жылы инсульт алғаннан кейін сол күні 73 жасында қайтыс болды.
Dame Celia Elizabeth Johnson, (18 December 1908 – 26 April 1982) was an English actress, whose career included stage, television and film. She is especially known for her roles in the films In Which We Serve (1942), This Happy Breed (1944), Brief Encounter (1945) and The Captain's Paradise (1953). For Brief Encounter, she was nominated for the Academy Award for Best Actress. A six time BAFTA Award nominee, she won the BAFTA Award for Best Actress in a Supporting Role for The Prime of Miss Jean Brodie (1969). Johnson began her stage acting career in 1928, and subsequently achieved success in West End and Broadway productions. She continued performing in theatre for the rest of her life, though much of her later work was in television, including winning the BAFTA TV Award for Best Actress for the BBC Play for Today, Mrs Palfrey at the Claremont (1973). She suffered a stroke in 1982 and died later the same day, aged 73.
Ерте өмір және білім
Суррей штатының Ричмонд қаласында дүниеге келген және «Бетти» деген лақап атымен танылған Джонсон, Джон Роберт Джонсон мен Этель (құрметті аты Гриффитс) Джонсонның екінші қызы болды. Оның алғашқы ресми өнері 1916 жылы болды, ол бірінші дүниежүзілік соғыстан оралған әскерлерге қаржы жинау мақсатындағы «Патша Кофетуа және кедей қыз» атты қайырымдылық қойылымында рөл ойнады. 1919 жылдан 1926 жылға дейін Лондондағы Сент-Пол қыздар мектебінде оқыды және Густав Холст басқаратын мектеп оркестрінде оброй орындады. Ол мектеп қойылымдарында өнер көрсетті, бірақ 1926 жылы Корольдік драмалық өнер академиясына қабылданғанда, Маргаретта Скоттпен бірге оқығаннан басқа актерлік тәжірибесі болмады. Кейін ол Париж қаласында бір семестр оқыды, Пьер Фреснейдің жетекшілігімен «Комеди Франсезде» білім алды. Кейін ол актерлік мансабын таңдауын еске алып: «Мен оны ұнатуы мүмкін деп ойладым. Бұл мен жақсы білетін жалғыз нәрсе еді. Мен оны біршама зұлымдық деп ойладым», – деді. 1935 жылы журналист Питер Флемингке тұрмысқа шығып, 1939 жылы алғашқы баласы – ұл дүниеге келді, бұл оған отбасына және Әйелдердің қосымша полиция корпусындағы жұмысына уақыт бөлуге мүмкіндік берді. Лоренс Оливьедің Ұлттық театр труппасының мүшесі ретінде Джонсон «Шебер-салушы» (1964) (Оливьемен бірге) және «Жылы қызу» (1965) пьесаларында ойнады, кейіннен телеспектакльдерде де осы рөлдерін қайталады. Кейт Флеминг (1946 жылы туған), қазіргі Кейт Гримонд, саясатшы Джо Гримондтың ұлы Джон Гримондқа (бұрынғы «Экономист» жаңалықтар журналының шетелдік редактор, қазіргі кезде басылымның штаттан тыс жазушысы) үйленген, олардың үш баласы бар. Ол «Селия Джонсон: өмірбаян» (1991) кітабының авторы. Люси Флеминг (15 мамыр 1947 жылы туған, шын аты Ева Люсинда Флеминг) актриса. 1970 жылдары ол Би-Би-Си-дің «Апаттан аман қалғандар» апокалиптикалық фантастикалық телесериалында Дженни рөлін ойнады. Ол актер және жазушы Саймон Уильямсқа үйленген. 1990 жылдардың соңынан бері Кейт Гримонд пен Люси Флеминг екеуі Иэн Флеминг мүлкіне бірлесіп иелік етеді. Джонсон балалары өскен кезде актерлік мансабынан қол үзді, отбасына көңіл бөлгенді жөн көрді. Ол «әрқашан күлуге дайын» және «жарқын аналық сезімге толы» әйел ретінде сипатталды, ал оның қызы отбасына қамқорлық жасау және актерлік өнердің «механикасына» қатысу қажеттілігі арасында жиі қалжырағанын еске алды.
Born in Richmond, Surrey, and nicknamed "Betty", Johnson was the second daughter of John Robert Johnson and Ethel (née Griffiths) Johnson. Her first public performance was in 1916, when she played a role in a charity performance of King Cophetua and the Beggar Maid to raise funds for returned First World War soldiers. She attended St Paul's Girls' School in London from 1919 until 1926, and played the oboe in the school's orchestra under Gustav Holst. She acted in school productions, but had no other acting experience, when she was accepted to study at Royal Academy of Dramatic Art in 1926, where she was in the same class as Margaretta Scott. She later spent a term in Paris, studying under Pierre Fresnay at the Comédie Française. She later recalled her choice of an acting career with the comment, "I thought I'd rather like it. It was the only thing I was good at. And I thought it might be rather wicked." She married the journalist Peter Fleming in 1935, and in 1939 gave birth to their first child, a son. which allowed her to devote time to her family and her work for the Women's Auxiliary Police Corps. As a member of Laurence Olivier's National Theatre Company, Johnson appeared in the plays The Master Builder (1964) (with Olivier) and Hay Fever (1965), and later reprised her roles in the television productions. Kate Fleming (born 1946), now Kate Grimond, is married to John Grimond (son of politician Jo Grimond), former foreign editor of the news magazine The Economist, now writer at large for the publication; the couple have three children. She is the author of Celia Johnson: A Biography (1991). Lucy Fleming (born Eve Lucinda Fleming, 15 May 1947), is an actress. In the 1970s she starred as Jenny in the BBC's apocalyptic fiction series Survivors. She is married to the actor and writer Simon Williams. Since the late 1990s, the two sisters, Kate Grimond and Lucy Fleming, have co owned the Ian Fleming estate. Johnson distanced herself from her acting career while her children were young, preferring to devote her attention to her family. She was described as a woman "always ready to laugh" and "maternal in a light hearted way" and her daughter recalled that she was often torn between her desire to care for her family and her need to be involved in the "mechanics" of acting.
Мұра
2008 жылдың 18 желтоқсанында оның туғанына жүз жыл толуына орай Ричмондтағы балалық шағындағы үйінде еске алу тақтасы ашылды. Салтанатты шараға оның қыздары Люси Флеминг және Кейт Гримонд қатысты. The Times газетінде Гримонд "театрдың қайғысы" – тіпті ең керемет қойылымдар да есте қалудан шығып кетеді, ал анасының қазіргі даңқы негізінен "Қысқа кездесу" фильміндегі рөлімен байланысты екенін айтты. Гримонд бейнежазбаның пайда болуы фильмді жаңа көрермендерге көрсетуге мүмкіндік бергенін, ал фильмге қазіргі заманғы бағалаулар оны классика деп мойындауға себеп болғанын атап өтті.
On 18 December 2008, to mark the centenary of her birth, a blue plaque was unveiled at her childhood home in Richmond. Among the guests at the ceremony were her daughters, Lucy Fleming and Kate Grimond. In The Times, Grimond noted that the "tragedy of theatre" is that even the best performances fade from memory, and that her mother's current reputation rests almost entirely on her performance in Brief Encounter. Grimond noted that the advent of video allowed the film to be seen by a new audience, and that modern appraisals of the film had led to its being regarded as a classic.