Кіріспе

Құстың жойылған түрі Реюньондық кестень (Falco duboisi) - бұл сокольдер тұқымдасына жататын жойылған жыртқыш құс. Бұл Реюньон Маскарен аралының эндемигі және батыс Үнді мұхиты радиациясының бөлігі болды.

Сипаттама

Субфоссильдік сүйектер мен 1674 жылы жарияланған Дюбуаның жазбаларынан белгілі болғандай, бұл құс Маврикийдегі туысы F. punctatus-тан үлкен, ол қарапайым кестерлдің мөлшерімен тең, немесе бастан құйрыққа дейін шамамен 35 см, ал аталықтары аналықтардан айтарлықтай кішірек. Бұл қасиет жыртқыш құстардың көпшілігінде кездесетін болса да, құстарды жейтін ірі түрлерде ең көп көрінеді және жыныстық бәсекелестікті нишалық дифференциациялау арқылы азайтады. Құстың түстері оның жақын туыстары сияқты қоңыр түсті, төменгі жағы ашық, қараңғы дақтар немесе нүктелер, құйрығы қоңыр немесе көбірек сұр, жолақты және қара ұшталған. Оның аяқтары сары түсті, құстың жалпы көлеміне қарағанда үлкен. Қанатының ұзындығы 60 - 70 см, оның қанаттары орманды аң аулау кезінде айлакерлігін арттыру үшін Маврикий құсына ұқсас, кәдімгі кестерлге қарағанда дөңгелектенген. Жыныстардың арасындағы жалғыз айырмашылық олардың мөлшері болуы мүмкін, бірақ ол нақты емес.

Диета

Құс негізінен құстармен, сонымен қатар жәндіктермен және Реюньон аралындағы күндізгі гекон (Phelsuma borbonica) тамақтанады. Дюбуа олардың кішкентай мөлшеріне қарамастан үй тауықтарын аулай алатынын атап өтті.

Құрып кету

1670-ші жылдардың басында Реюньон аралында кездесетін жыртқыш құстардың үш түрін атап өтті: мөлшері төмендеу тәртібімен, папангу (малагасилік harrier, Circus macrosceles, ол әлі де бар), pieds jaunes ("сары аяқ") және émerillons (мерлин, Falco columbarius сияқты кішкентай сокольдерге арналған термин). Реюньондық кестені қандай атаумен атағаны анық емес. Дәлелдерді қарап шығудан, құс, әрине, эмериллон, ал жасыл аяқтар - бұл көшіп-қонушы сокольдер (аймақта кездесетін жалғыз түрлер, саң соколы (Falco concolor), Элеонора соколы (F. eleonorae) және көшпелі соколы (F. peregrinus), F. duboisi-ден ұзын, егер жалпы ұзындығы болмаса, онда кем дегенде қанатының ұзындығы) немесе батпақты барлаушының жас тұқымдастары, олар айқын түсті және сары аяқтары бар. Соңғы түсінік көбірек ықтимал болып көрінеді, өйткені бұл атау 19-ғасырдың аяғында батпақты жас хариерлерге бірден қолданылған. Дегенмен, Реюньон соколының жыныстары әртүрлі мөлшерде ғана емес, әртүрлі түсті болуы мүмкін. Бұл жағдайда аталықтары - эмериллон, ал аналықтары - жасыл пиас. Алайда бұл мүмкін емес, өйткені Жан Фойли 1705 жылы тек папангу және пиас жалоны ғана тірі деп атаған. Реюньондық кестердің жойылуы, яғни 1700 жылы болған сияқты, Реюньондық соудың (Otus grucheti) жойылуы сияқты құпия. Бұл кезде отандық жыртқыш жануарлар көп болған жоқ, тіпті тышқандар да құстарға үлкен проблема туғызбаған болар. Әрине, олар құспен қоректенгендіктен зиянкес болып саналды, бірақ аңшылық олардың санын осындай ерте уақытта азайта алмады, бұл туралы көптеген ғасырлар бойы қатты қуғын-сүргінге ұшыраған батпақтардың тұрақты өмір сүруі дәлелдейді.