Кіріспе

Химиялық қосылыс Разагилин (Азилект, Азипрон) - моноамин оксидаза В- нің қайтарымсыз ингибиторы, Паркинсон ауруының бастапқы кезеңіндегі симптомдарын емдеу үшін монотерапия ретінде немесе одан да ауырған жағдайларда қосымша терапия ретінде қолданылады. Препараттың рацемиялық түрін 1970 жылдардың басында Aspro Nicholas ойлап тапты. Мұса Б. Х. Юдим оны Паркинсон ауруына қарсы әлеуетті дәрі ретінде анықтады және Израильдегі Technion Израиль технологиялық институтының және Teva Pharmaceuticals компаниясының серіктестерімен жұмыс істеп, R изомерін дәрі-дәрмектің белсенді түрі ретінде анықтады. Teva оны Еуропадағы Lundbeck компаниясымен және АҚШ пен басқа елдердегі Eisai компаниясымен серіктестік арқылы нарыққа шығарды. Бұл препарат Еуропада 2005 жылы, ал АҚШ-та 2006 жылы мақұлданды. Разагилин Паркинсон ауруының симптомдарын емдеу үшін жеке және басқа дәрілермен бірге қолданылады. Ол Паркинсонның ерте және едәуір дамыған түрлеріне әсер етеді және әсіресе шаршау сияқты моторлық емес симптомдарды емдеуде пайдалы болып көрінеді. Разагилин жүкті әйелдерде сыналған жоқ және АҚШ- та жүктілік С санатына жатады. Разагилин дофаминнің бөлінуін болдырмайды, өйткені ол MAO B- ге кері қайтарымсыз байланады. Бұл метаболиттер селегилиннің дофамин мен норадреналин нейротрансмиттерлерін қайта қабылдауды тежеуге ықпал етуі мүмкін, бірақ олар кейбір адамдарда ортостатикалық гипотензия мен галлюцинациямен байланысты. Разагилин 1 ((R) аминоинданға метаболизмге ұшырайды, ол амфетаминге ұқсамайтын сипаттамаларға ие емес және жасушаларда және жануарлар үлгілерінде нейроқорғау қасиеттеріне ие.

Метаболизм

Разагилин CYP1A2 арқылы, цитохром P450 метаболизмінің бір бөлігі ретінде, бауырда ыдырайды. Ол бауыр жетіспеушілігі бар науқастарға қарсы көрсетілмейді және оны қолдануды осы метаболистік жолдың қалыпты тиімділігін өзгертетін басқа дәрі- дәрмектерді қабылдап жүрген науқастарда мұқият бақылау керек. Бастапқыда N метилді агенттің циклдік циклдік аналогы деп саналуы керек болды. 20 есе күшті. Алайда N метил қосылысы селективті емес МАОИ болды. Рацемиялық разагилинді Аспро Николас 1970-ші жылдары гипертонияны емдеу үшін дәрілік препарат ретінде тапты және патенттеді. Биохимик Мусса Б. Х. Юдим Питер Райдермен бірлесіп, селегилинді Паркинсон ауруына қарсы дәрі ретінде әзірлеуге қатысқан. Ол осыған ұқсас, жанама әсері аз қоспаны іздеді. 1977 жылы Лондоннан Хайфаға көшіп келіп, Технион факультетінде жұмыс істеген кезде, разагилиннің осындай қоспа болатынын байқады. Ол бұл аймақты AGN 1135 деп атады. Олар R изомерінің мезилат тұзын TVP 1012 және гидрохлоридті тұзды TVP 101 деп атады. 2003 жылы Teva компаниясы Eisai компаниясымен серіктестік құрды, бұл Eisai компаниясына Паркинсон ауруына қарсы дәрі-дәрмекті АҚШ-та бірлесіп өткізуге, ал Альцгеймер және басқа да неврологиялық ауруларға қарсы дәрі-дәрмекті бірлесіп әзірлеуге және бірлесіп өткізуге құқық берді. Оны Паркинсон ауруына қарсы Еуропалық дәрілік агенттік 2005 жылы, ал АҚШ- та 2006 жылы мақұлдаған.

Зерттеу

Разагилиннің тиімділігі көп жүйелі атрофиясы бар адамдарда ірі рандомизацияланған, плацебомен бақыланатын, екі рет соқыр ауруды өзгерту сынағында сыналды; препарат сәтсіз болды.