Кіріспе

Дәрі-дәрмектің түрі

Моноамин оксидазасының ингибиторлары (МАОИ) – моноамин оксидазасы ферментінің біреуінің немесе екеуінің де активтілігін тежейтін дәрілік заттар класы: моноамин оксидазасы А (МАО А) және моноамин оксидазасы В (МАО В). Олар ең алдымен тиімді антидепрессанттар ретінде белгілі, әсіресе емге көнбес депрессия және атипикалық депрессияны емдеуде. Сонымен қатар, олар паникалық ұстамалар, әлеуметтік қорқыныш, Паркинсон ауруы және басқа да бірнеше ауруларды емдеу үшін қолданылады. Моноамин оксидазасы А-ның қайтымды ингибиторлары (РИМА) – МАОИ-дың ішкі класы, олар МАО А ферментін таңдап, қайтымды түрде тежейді. РИМА депрессия мен дистимияны емдеуде клиникалық практикада қолданылады. Қайтымдылығының арқасында, олар бір реттік артық дозада ескі, қайтарымсыз МАОИ-ге қарағанда қауіпсіз және депрессиялық бұзылыстарда маңызды моноаминдердің деңгейін көтеруде нашар. АҚШ нарығында РИМА кең таралған жоқ.

Медициналық қолданыстар

МАОИ-лар агорафобия, әлеуметтік фобия, атипиялық депрессия немесе аралас алаңдаушылық және депрессия, булимия, және травмадан кейінгі стресс бұзылысы, сондай-ақ шекаралық тұлғалық бұзылыс және обсессивтік-компульсивтік бұзылысты (ОКБ) емдеуде тиімді екені анықталды. 2009 жылғы ретроспективті талдауға сәйкес, МАОИ-лар екіполярлы депрессияны емдеуде ерекше тиімді болып көрінеді. ОКБ, трихотилломания, дене дисморфиялық бұзылысы және қашқын тұлғалық бұзылысқа қарсы МАОИ-дың тиімділігі туралы хабарламалар бар, бірақ бұл хабарламалар бақыланбаған жағдайлардан алынған. МАОИ-лар Паркинсон ауруын емдеуде де қолданылуы мүмкін, әсіресе МАО В-ға бағытталған (соның салдарынан дофаминергиялық нейрондарға әсер етеді), сондай-ақ мигреньді алдын алудың балама ретінде. MAO A және MAO B ингибиторлары клиникалық депрессия және алаңдаушылықты емдеуде қолданылады. МАОИ-лар паникалық бұзылу немесе гистероидтық дисфориямен асқынған дистимиясы бар амбулаториялық науқастар үшін ерекше көрсетілген. Жаңа МАОИ-лар, мысалы селегилин (әдетте Паркинсон ауруын емдеуде қолданылады) және кері бұрылатын МАОИ моклобемид қауіпсіз балама болып табылады. Егер көп мөлшерде тирамин қабылдаса, олар гипертониялық дағдарылға ұшырауы мүмкін, бұл өлімге әкелуі мүмкін. Тирамин деңгейі жоғары тағамдар мен сусындардың мысалдары: ірімшік, Кьянти шарабы және тұздалған балық. Қан плазмасындағы тираминнің жоғары концентрациясы норэпинефриннің (НЭ) шығарылуын күшейтеді, бұл альфа 1 адренергиялық рецепторларды белсендіре отырып, қан тамырларының тарылуына әкеледі. Әдетте, MAO A артық НЭ-ні жояды; алайда, MAO A тежелген кезде, НЭ деңгейі тым жоғары болады, бұл қан қысымының қауіпті жоғарылауына әкеледі. РИМА-лар тираминнің қатысуымен MAO A-дан ығысады, жалпы МАОИ-лар сияқты оның бауырда ыдырауын тежемейді. Сонымен қатар, MAO B бос күйде қалады және тираминді асқазанда метаболизмдеуді жалғастырады, бірақ бұл бауырдың әсерінен кем. Осылайша, РИМА тираминге байланысты гипертониялық дағдарылды тудырмауы мүмкін; сонымен қатар, MAO A-ның кері бұрылатын ингибиторын (мысалы, моклобемид) немесе селективті MAO B ингибиторларының төмен дозаларын (мысалы, селегилин 6 мг/24 сағаттық трансдермалды жам) қабылдаған кезде диеталық түзетулер әдетте қажет емес.

Дәрілік өзара әсерлесулер

МАОИ-ларды қолданумен байланысты ең маңызды тәуекел – рецепт бойынша, рецептсіз немесе заңсыз алынған дәрілермен, сондай-ақ кейбір диеталық қоспалармен (мысалы, ақжол жемісі немесе триптофан) дәрілік өзара әрекеттесу мүмкіндігі. Бұл комбинацияларды қолданғанда дәрігердің қадағалауы өте маңызды, себебі жағымсыз реакциялардан сақтануға болады. Осы себепті көптеген қолданушылар МАОИ картасын алып жүреді, ол шұғыл медициналық қызметкерлерге қай дәрілерден аулақ болу керектігін хабарлайды (мысалы, адреналин [эпинефрин] дозасын 75%-ға төмендету керек, ал әсер ету мерзімі ұзартылады). МАОИ-ларды басқа психоактивті заттармен (антидепрессанттар, ауырсыққа қарсы дәрілер, стимуляторлар, соның ішінде рецепт бойынша, рецептсіз және заңсыз алынған препараттар және т.б.) сарапшы бақылауында ғана біріктіруге болады. Кейбір комбинациялар өлімге әкелуі мүмкін; кең таралған мысалдарға SSRI, трициклді антидепрессанттар, MDMA, меперидин, трамадол, декстрометорфан жатады, ал LSD, псилоцибин немесе DMT-мен комбинациялар салыстырмалы түрде қауіпсіз болып көрінеді. Эпинефрин, норадреналин, серотонин немесе допаминнің босатылуына немесе кері сіңуіне әсер ететін препараттарды әдетте төмен дозада қолдану керек, өйткені олардың әсері күшейіп, ұзаққа созылады. МАОИ-лар темекі өнімдерімен (мысалы, темекі) де өзара әрекеттеседі және темекідегі кейбір қосылыстардың әсерін күшейтуі мүмкін. Жалпы МАОИ-лерге қарағанда қауіпсіз болғанымен, RIMA (моноамин оксидазасының қайтымды ингибиторлары А) әлі де көптеген кең таралған препараттармен маңызды және потенциалды түрде қауіпті дәрілік өзара әрекеттесулерге ие; атап айтқанда, олар кез келген антидепрессантпен немесе стимулятормен, мигреньге арналған препараттармен, кейбір шөптермен немесе суық тиюге арналған дәрілермен (соның ішінде мұрынның қабынуын басатын дәрілер, антигистаминдер және жөтел сироптары) біріктірілгенде серотонин синдромын немесе гипертониялық дағдарысты тудыруы мүмкін. Бримонидин және апраклонидин сияқты көздің альфа 2 агонисттері – глаукомаға қарсы препараттар, олар көз ішіндегі сұйықтың өндірісін азайту арқылы көз ішіндегі қысымды төмендетеді. Гипертониялық дағдарыс қаупіне байланысты бұл альфа 2 агонисттерді ауызша қабылданатын МАОИ-лермен бірге қолдануға болмайды.

Қайтарып алу

Антидепрессанттар, соның ішінде МАОИ-лар, тәуелділік тудыратын әсерлерге ие, ең айқын әсері – емдеуді тоқтату синдромы, ол әсіресе МАОИ-лар күрт немесе тым жылдам тоқтатылған жағдайда ауыр болуы мүмкін. Дегенмен, МАОИ-лардың немесе антидепрессанттардың жалпы тәуелділік тудыру потенциалы бензодиазепиндерге қарағанда айтарлықтай төмен. Емді тоқтату симптомдарын басқару үшін дозаны бірнеше күн, апта немесе кейде айлар бойы біртіндеп азайту арқылы қабыну мүмкін, бұл абстиненциялық белгілерді азайтуға немесе болдырмауға көмектеседі. МАОИ-лар, көптеген антидепрессанттар сияқты, аурудың барысын маңызды және тұрақты түрде өзгерте алмайды, сондықтан емді тоқтату науқасты емдеу алдындағы жағдайға қайтаруы мүмкін. Бұл жағдай МАОИ мен ССРИ арасында тағайындауды қиындатады, себебі екінші препаратты бастамас бұрын біріншісін организмнен толық жою қажет. Бір дәрігерлер ұйымы дозаны кемінде төрт апта бойы азайтуды, содан кейін екі апталық «тазару» кезеңін ұсынады. Нәтижесінде, депрессиямен күресіп жүрген науқас дәрілік заттарсыз кезеңде химиялық көмексіз депрессияны бастан кешіруге мәжбүр болады. Бұл екі препараттың өзара әрекеттесуінен туындаған салдарларды қабылдаудан жақсырақ болуы мүмкін. Peganum harmala, Banisteriopsis caapi және Passiflora incarnata өсімдіктерінде табиғатта кездесетін гармалин моноамин оксидазасының (RIMA) қайтымды тежегіші болып табылады.

Таңдаушылық

Қайта қайтымдылықпен қатар, МАОИ-лар MAO ферментінің кіші түріне қатысты таңдаулылығымен ерекшеленеді. Кейбір МАОИ-лар MAO A және MAO B-ны тең дәрежеде тежейді, ал басқалары біреуін екіншісінен артық бағытталған түрде әзірленген. MAO A-ны тежеу негізінен серотонин, норадреналин және допаминнің ыдырауын азайтады; MAO A-ның таңдаулы тежелуі тираминнің MAO B арқылы метаболизденуіне мүмкіндік береді. Серотонинді күшейтетін басқа препараттармен бірге қолданылғанда серотонинді әсер ететін препараттар серотонин синдромы деп аталатын, немесе MAO-ның қайтымсыз және таңдаусыз тежегіштерімен (мысалы, ескі МАОИ-лар) қан қысымын күрт көтеріп, қауіпті жағдайға алып келуі мүмкін. Тирамин MAO A және MAO B арқылы ыдырайды, сондықтан осы әрекетті тежеу оның артық жиналуына себеп болуы мүмкін, демек тирамин мөлшеріне диета бақылау қажет. MAO B-ны тежеу негізінен допамин мен фенетиламиннің ыдырауын азайтады, сондықтан диеталық шектеулер қажет емес. MAO B сондай-ақ тираминді метаболиздейді, себебі допамин, фенетиламин және тирамин арасындағы жалғыз айырмашылық – 3 және 4-көміртегілердегі екі фенилгидроксил тобы. 4 OH тираминде MAO B үшін кедергі тудырмайды. Селегилин төмен дозада MAO B-ға таңдаулы, бірақ жоғары дозада таңдаулы емес.

Тарих

МАОИ туралы білім ипрониазидтің қуатты МАОИ (МАОИ) ингибиторы екендігінің кездейсоқ жағдайда табылуымен басталды. Бастапқыда туберкулезді емдеу үшін арналған ипрониазидтің антидепрессанттық қасиеттері 1952 жылы зерттеушілер ипрониазид қабылдаған депрессиямен ауырған науқастардың депрессиясы жеңілдегенін байқағанда анықталды. Соңғы in vitro зерттеулер оның МАО-ны тежейтінін көрсетті, содан кейін депрессияның моноамин теориясы пайда болды. 1950 жылдардың басында МАОИ антидепрессанттар ретінде кеңінен қолданыла бастады. МАО-ның 2 изоэнзимі табылуы, жағымды қосымша әсерлерге ие болатын таңдамалы МАОИ-лерді жасауға мүмкіндік берді. Ескі МАОИ-лердің ең гүлденген кезеңі 1957 мен 1970 жылдар аралығында болды. Моклобемид – кеңінен клиникалық тәжірибеге енген MAO A-ның алғашқы қайтымды ингибиторы. 2006 жылдың 28 ақпанында АҚШ-тың Азық-түлік және дәрілік заттар басқармасы (FDA) депрессияны емдеу үшін қолдануға Емсам деп аталатын селегилиннің трансдермалды жамбасын мақұлдады.