Серотонин синдромы: көріністері, диагнозы және емдеуі
Serotonin syndrome
Серотониндік синдром: симптомдар, себептері мен орталық жүйке жүйесіндегі серотониннің артық болуы. Мигрень, депрессия, ұйқы бұзылыстарымен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орталық нерв жүйесінде серотониннің шамадан тыс көп болуынан пайда болатын симптомдар.
Symptoms caused by an excess of serotonin in the central nervous system
Патофизиология
Серотонин – көптеген күрделі биологиялық процестерге қатысатын нейротрансмиттер, оның ішінде агрессия, ауырсыну, ұйқы, тәбет, мазасыздық, депрессия, мигрень және құсу. Бұл синдром орталық нерв жүйесіндегі серотонин деңгейінің артуынан туындайды. 5-HT1A рецепторы фармакодинамикалық өзара әрекеттесу арқылы әсер ете алады, онда серотонин агонистінің синапстық концентрациясы барлық рецепторлардың түрлерін толық қанықтырады.
Serotonin is a neurotransmitter involved in multiple complex biological processes including aggression, pain, sleep, appetite, anxiety, depression, migraine, and vomiting. The syndrome is caused by increased serotonin in the CNS. The 5 HT1A receptor may still contribute through a pharmacodynamic interaction in which increased synaptic concentrations of a serotonin agonist saturate all receptor subtypes.
Спектр туралы түсінік
Серотониндік уланудың "спектрлік тұжырымдамасы" серотонин деңгейінің біртіндеп артуының клиникалық белгілерді қалыптастырудағы рөлін баса көрсетеді, ал жанама әсерлер улануға ауысқанда. Доза-әсер байланысы – бұл серотонин деңгейінің біртіндеп жоғарылауының салдары, ол бір препараттың дозасын арттыру арқылы немесе оны тағы бір серотонергиялық препаратпен үйлестіру арқылы серотонин деңгейін күрт көтеруге әкеледі.
A postulated "spectrum concept" of serotonin toxicity emphasises the role that progressively increasing serotonin levels play in mediating the clinical picture as side effects merge into toxicity. The dose response relationship is the effect of progressive elevation of serotonin, either by raising the dose of one drug, or combining it with another serotonergic drug which may produce large elevations in serotonin levels.
Диагностика
СС-ға арнайы тест жоқ. Диагноз симптомдарды бақылау және науқастың анамнезін зерттеу арқылы қойылады. Кейін зерттеушілер Хантер токсикологиялық критерийлер шешім ережесін (Hunter Toxicity Criteria Decision Rules) әзірледі, олар медициналық токсикологтың диагнозын анықтаудың алтын стандартымен салыстырғанда 84% сезімталдыққа және 97% ерекшелікке ие. Серотонин синдромымен ең көп шатасатын жағдай – нейролептикалық қатерлі синдром (NMS). Нейролептикалық қатерлі синдром мен СС-тің клиникалық белгілері кейбір ортақ ерекшеліктерге ие, бұл оларды ажыратуды қиындатады. Екі жағдайда да аутономдық дисфункция және сананың өзгеруі дамиды.
There is no specific test for SS. Diagnosis is by symptom observation and investigation of the person's history. Researchers later developed the Hunter Toxicity Criteria Decision Rules, which have better sensitivity and specificity, 84% and 97%, respectively, when compared with the gold standard of diagnosis by a medical toxicologist. The condition most often confused with serotonin syndrome is neuroleptic malignant syndrome (NMS). The clinical features of neuroleptic malignant syndrome and SS share some features which can make differentiating them difficult. In both conditions, autonomic dysfunction and altered mental status develop.
Менеджмент
Емдеу негізінен тұндырғыш дәрілерді қолдануды тоқтату, ципрогептадин сияқты серотонин антагонисттерін қолдану (бастапқы дозасы 12 мг, содан кейін клиникалық жақсаруға дейін 2 сағат сайын 2 мг) және агитацияны бақылау, автономдық жүйенің тұрақсыздығын бақылау және гипертермияны бақылауды қамтамасыз ететін қолдаушы күтімге негізделген. Сонымен қатар, серотонергиялық заттардың үлкен дозасын жұтқандарға, егер оны артық доза алғаннан кейін бір сағат ішінде беруге болады, белсендірілген көмірмен асқазан-ішек жолын тазарту пайдалы болуы мүмкін. Қатаң бақыланатын зерттеулердің нәтижелері болмаса да, ципрогептадин қолданғаннан кейін жағдай жақсарған бірнеше жағдайлар тіркелген. Ципрогептадин тек таблетка түрінде қолжетімді, сондықтан оны ауыз арқылы немесе назогастральды зонд арқылы ғана беруге болады; белсендірілген көмір қабылдаған адамдарға тиімді болуы екіталай және ауыр жағдайларда қолдануы шектеулі.
Management is based primarily on stopping the usage of the precipitating drugs, the administration of serotonin antagonists such as cyproheptadine (with a regimen of 12 mg for the initial dose followed by 2 mg every 2 hours until clinical), and supportive care including the control of agitation, the control of autonomic instability, and the control of hyperthermia. Additionally, those who ingest large doses of serotonergic agents may benefit from gastrointestinal decontamination with activated charcoal if it can be administered within an hour of overdose. Despite the absence of controlled trials, there are a number of case reports detailing apparent improvement after people have been administered cyproheptadine. Cyproheptadine is only available as tablets and therefore can only be administered orally or via a nasogastric tube; it is unlikely to be effective in people administered activated charcoal and has limited use in severe cases.
Гипертермия
Гипертермияны емдеуге бензодиазепинмен седация жасау арқылы бұлшықеттердің жоғары белсенділігін төмендету кіреді. Ерекше ауыр жағдайларда векурониймен бұлшықет парализі, интубация және жасанды тыныс алу қажет болуы мүмкін. Бірақ кейбір жағдайларда сананың шатасуы бірнеше күнге созылуы мүмкін, сондай-ақ антидепрессанттарды тоқтату симптомдардың жалғасуына себеп болуы мүмкін. Тиісті медициналық көмек көрсетілгеннен кейін, СС көбінесе жақсы болжаммен байланысты.
Treatment for hyperthermia includes reducing muscle overactivity via sedation with a benzodiazepine. More severe cases may require muscular paralysis with vecuronium, intubation, and artificial ventilation. although in some cases delirium may persist for a number of days. and antidepressant discontinuation may contribute to ongoing features. Following appropriate medical management, SS is generally associated with a favorable prognosis.
Эпидемиология
СС-тің эпидемиологиялық зерттеулері қиын, себебі көптеген дәрігерлер диагнозды білмейді немесе оның әртүрлі көріністеріне байланысты синдромды жіберіп алуы мүмкін. 1998 жылы Англияда жүргізілген сауалнама көрсеткендей, нефазодон антидепрессантын тағайындаған жалпы тәжірибелі дәрігерлердің 85%-ы СС туралы хабарсыз болған. Просеротонергиялық препараттардың (серотонин деңгейін арттыратын препараттар) клиникалық тәжірибеде кеңінен қолданылуына байланысты, осы синдромның жиілігі артуы мүмкін. Постмаркетингтік бақылаудың бір зерттеуі нефазодон қабылдаған пациенттер арасында 1000 пациент айына 0,4 жағдайды анықтады. Зион 1984 жылдың 5 наурызында 18 жасында қайтыс болған кезде Беннингтон колледжінің бірінші курсында оқыған. Ол Нью-Йорк ауруханасының Корнелл медициналық орталығына шұғыл түрде түскеннен кейін 8 сағаттың ішінде қайтыс болды. Ол бұрыннан депрессиямен ауырған, 1984 жылдың 4 наурызында Манхэттен ауруханасына дене температурасының көтерілуі, алағайлау және денесінің "ерекше қозғалыстарымен" келді. Ол кейде дезориентацияға ұшырағандай көрінді. Жедел жәрдем бөлімінің дәрігерлері оның жағдайын нақты анықтай алмады, бірақ оны гидратациялау және бақылау үшін жатқызды. Оның өліміне петидин мен фенельзиннің бірлескен әсері себеп болды. Петидинді медициналық интерн тағайындаған. Бұл жағдай медициналық білім беру және ординатураның жұмыс уақытына әсер етті. Ауруханалық оқу бағдарламаларындағы медициналық аспиранттар (интерндер немесе резиденттер) үшін жұмыс уақытына шектеулер қойылды, сондай-ақ олар енді аға дәрігерлердің күшті бақылауын қажет етеді.
Epidemiological studies of SS are difficult as many physicians are unaware of the diagnosis or they may miss the syndrome due to its variable manifestations. In 1998 a survey conducted in England found that 85% of the general practitioners that had prescribed the antidepressant nefazodone were unaware of SS. The incidence may be increasing as a larger number of pro serotonergic drugs (drugs which increase serotonin levels) are now being used in clinical practice. One postmarketing surveillance study identified an incidence of 0.4 cases per 1000 patient months for patients who were taking nefazodone. Zion was a freshman at Bennington College at her death on March 5, 1984, at age 18. She died within 8 hours of her emergency admission to the New York Hospital Cornell Medical Center. She had an ongoing history of depression, and came to the Manhattan hospital on the evening of March 4, 1984, with a fever, agitation and "strange jerking motions" of her body. She also seemed disoriented at times. The emergency room physicians were unable to diagnose her condition definitively but admitted her for hydration and observation. Her death was caused by a combination of pethidine and phenelzine. A medical intern prescribed the pethidine. The case influenced graduate medical education and residency work hours. Limits were set on working hours for medical postgraduates, commonly referred to as interns or residents, in hospital training programs, and they also now require closer senior physician supervision.