Кіріспе
"The Nut Brown Maid" - бұл баллада, 1502 жылы жазған Ричард Арнольдтың "The Customs of London" деп аталатын "Арнольдтың хроникасы" деп аталатын кітапта алғаш рет басылып шықты. 1811 жылғы жылнаманың редакторы оның неміс баладасына негізделген болуы мүмкін деп болжады. Ал, басқа бір түсініктеме бойынша, өлең Генри Клиффордтың (1454 - 1523), оныншы барон Клиффордтың және оның әйелі Энн Сент-Джонның ерліктеріне негізделген болуы мүмкін. Балададағы салт атты сияқты, Клиффорд өмірінің бір бөлігін заңсыз өмір сүрген деп айтылады. Әдебиеттанушы Уолтер Скит балладаны "әрине, әйел жазған" деп болжады. Джон Милтон Бердан бұл балладаны "Ортағасырлық латын ықпалының көрінісі" деп сипаттады. Поэма XVI ғасырдың басында танымал болған болуы керек, өйткені 1520 жылы оны бір пенниге жеке сатуға қатысты мәліметтер бар. 1537 жылы Джон Скотт "Жаңа жаңғақ қоңыр қыз" деп аталатын діни ән шығарды, онда түпнұсқаның бірдей фразеологиясы мен стирафалық формасы қолданылды, онда диалог қазір Мәриям мен Мәсіхтің арасында. Бұл, болжам бойынша, танымал шығарманы дінге ұмтылу үшін пайдалану әрекеті. Nut Brown Maid 1575 жылы әлі де танымал болған, ол Кенилворт замогында Елизавета патшайым үшін патшайымның сүйіктісі Роберт Дадлидің шоуында орындалған. Стюарт дәуірінде белгісіз болып қалғаннан кейін, "Барақ қыз" он сегізінші ғасырда қайтадан танымал болды және көптеген рет қайта басылды. Ең алғашқы нұсқасы 1707 жылдың маусым айында "Музаның Меркурийінде" жарияланған. Кейінгі нұсқаларда Томас Персидің өзінің танымал және ықпалды "Ежелгі ағылшын поэзиясының монументтері" (1765 ж.) Оның тағы бір кең тараған нұсқасы XIX ғасырдағы белгілі әдебиеттанушы Уильям Хазлитттің нұсқасы болды. Кейінгі нұсқаларда орфография мен орфографиясы қазіргі заманғы тәсілдермен жазылған.
"The Nut Brown Maid" is a ballad that made its first printed appearance in The Customs of London, also known as Arnold's Chronicle, published in 1502 by the chronicler Richard Arnold. The editor of the 1811 edition of the chronicle suggested it might be based on a German ballad. An alternative explanation is that the poem may be based on the exploits of Henry Clifford (1454 1523), the tenth Baron Clifford, and his wife Anne St John. Like the knight in the ballad, Clifford was said to have spent part of his early life as an outlaw. The literary scholar, Walter Skeat suggested the ballad was "almost certainly written by a woman" based on internal references and the poem's vigorous defence of the constancy of women. John Milton Berdan, described the ballad as the 'epitome of Medieval Latin influence'. The poem must have been popular in the early sixteenth century, since there are references to it being sold separately by 1520 for one penny. In 1537 John Scott published a religious song called 'The New Nut Brown Maid' which employed the same phraseology and the same stanza form of the original, in which the dialogue is now between the Virgin and Christ. This presumably represented an attempt to utilise a popular piece for pious purposes. The Nut Brown Maid was apparently still popular enough in 1575 to have been performed for Queen Elizabeth at Kenilworth Castle in a show put on by the Queen's favourite, Robert Dudley. After falling into obscurity during the Stuart Period, 'The Nut Brown Maid' became better known again in the eighteenth century and was reprinted many times. The earliest version was that published in the 'Muse's Mercury' for June 1707. Later versions included one by Thomas Percy in his popular and influential Reliques of Ancient English Poetry (1765). Another widely published version was that by the renowned nineteenth century literary scholar William Hazlitt. Later versions of the text employ more modern spelling and orthography.
Қысқаша мазмұны
Ер адам мен әйел әйелдің адалдығы туралы сөйлеседі, ол сенбейтін, ал ол дәлел ретінде қара қызды шығарады. Олар оның оқиғасын талқылайды. Сүйіктісі оған еріп келеді, ол - ерлік, бірақ заңнан тыс адам ретінде қуылған. Ол оған тек оны ғана сүйетінін айтады. Ол оған көгалға бару керектігін айтады, ал ол оны қайғырту керек екенін айтады. Ол сұрайды, егер ол емес, табуға уақыт жеңілдету үшін оны және шақырады оған рұқсат, және ол мәлімдейді, ол онымен бірге орманға. Ол оған ер адамдар оны жамандап, оны еркек ретінде садақпен ұстауға мәжбүр болатынын ескертеді. Егер ол ұсталып, жазаланса, оған ешкім көмектеспейді, жол қиын болады, жабайы және ауа райына ұшырайды, тамақ аз болады және төсек жоқ, ол өзін еркек ретінде маскалауға тура келеді, ол тез арада оны тастайтынына сенеді, баронның қызы және ол қарапайым шейх, ол оны осы үшін қарғап, басқа әйелге ғашық болуы мүмкін, бірақ әрқайсысына ол әлі де келеді деп жауап береді, өйткені ол оны жалғыз жақсы көреді. Ол оған қуылмағанын айтады, ал ол қуанышты екенін айтады, бірақ ерлер өзгермелі екенін біледі. Ол оған өзімен үйленетінін және өзі Уэстморленд графының ұлы екенін айтады.
Мұра
Мэтью Приордың 1709 жылғы "Генри мен Эмма" поэмасы, "Нут қоңыр қыз" поэмасы үлгісінде жазылған. Он сегізінші, он тоғызыншы ғасырларда Прайордың өлеңінің айтарлықтай танымалдылығы оның негізі болған "Нут Браун Мейд" шығармасына қызығушылықты оятты. Фрэнсис Коутстың "Анн Сэндби" (1763) "Барақ қоңыр қыз" роліне Энн (Пол Сэндбидің әйелі) Мэтью Приордың өлең нұсқасындағы Эмма ретінде бейнеленген. Урсула Марш Дина Мюлок Крейктің "Джон Галифакс, джентльмен" (1856) романында бірнеше рет "Нут Браун Мейд" деп аталады, бұл оның мәртебесін өзінің дәрежесінен төмен некеге тұрған адал әйел ретінде көрсетеді. Джозеф Эдвард Саутхоллдың "Көк жаңғақ қыз" (1902 4) суреті баладаны бейнелейді. Филип Линдсей, "Нутбраун қыз" (Лондон, 1939). Роман балладаның кейбір Робин Гуд балладаларының сюжеттік желілерімен біріктіріледі. Б . А . Б-ның 1944 жылғы "Брендон Чейз" романы баллададан үзіндімен ашылады. Джон Эшберидің 1977 жылғы "Үй қайығы күндері" жинағының соңғы өлеңі "Бөрекке қоңыр қызға арналған фантазия" болып табылады.