Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1686 жылғы наурыз Генри Перселлдің шығармасы
1686 march by Henry Purcell
"Лиллибульеро" (Lillibullero, Lilliburlero, немесе Lilli Burlero) – Генри Перселлге жатқызылатын марш, ол 1688 жылғы Даңқты революция кезінде Англияда кеңінен танымал болды.
"Lillibullero" (also spelt Lillibulero, Lilliburlero, or Lilli Burlero) is a march attributed to Henry Purcell that became popular in England at the time of the Glorious Revolution of 1688.
Шаруаның қарғыс әйелі
Соңғы уақытта Lillibullero әні мен рефрені жиі The Farmer's Curst Wife балладасының сөздерімен жұптастырылады. Мәтін егіншінің әйелінің тозаққа шайтанмен әкелініп, кейін демонға қарсы жасаған зорлық-зомбылығы салдарынан Жерге қайтарылуы туралы оқиғаны баяндайды. "The Farmer's Curst Wife" балладасының сөздері Bellowhead тобының 2012 жылғы "Broadside" альбомындағы және The City Waites тобының 1976 жылғы, өздерімен аттас альбомындағы "Lillibullero" нұсқаларында қолданылған.
In recent times, the melody and refrain of Lillibullero are frequently paired with lyrics from the ballad The Farmer's Curst Wife. The lyrics tell the story of a ploughman's wife who is taken away to Hell by the Devil, but is subsequently returned to Earth due to her violent acts against demons. Lyrics from "The Farmer's Curst Wife" were used in the version of "Lillibullero" recorded by Bellowhead in their 2012 album Broadside, and in the version recorded by the band The City Waites in their 1976 self titled album.
Бір қарт әйел
19 ғасырда жазылған "Ана қаз" жинағында жарияланған "Себетте лақтырылған бір қарт әйел" атты балалар өлеңі де осы әуенмен орындалған.
The 19th century nursery rhyme "There Was an Old Woman Tossed Up in a Basket", published in the collection Mother Goose has also been sung to this tune.
Хабар тарату
"Lillibullero" әні Британдық радио хабар тарату корпорациясының Екінші дүниежүзілік соғыс бағдарламасы "Into Battle" арқылы қабылданып, Британ армиясының командостарының ресми емес маршына айналды. Би-Би-Сидің соғыстағы рөлімен байланысты болғандықтан, "Lillibullero" әнінің түрлі жазбалары Би-Би-Си тарапынан үзіліс сигналы ретінде ойнатылып келді. Олардың ішінде марш оркестрі мен симфониялық оркестр болды. Дэвид Кокс 30 жылдан астам қолданылған үлгіні жасады. 1970 жылдары BBC World Service News бағдарламасының алдында қолданылған HM Royal Marines тобының күшті жазбасы, таспасы тозығы жеткендіктен, әлсіз әрі тыныш мыс аспаптар ансамблінің нұсқасымен ауыстырылды. Бірақ, теңізшілердің нұсқасы кейін қайта қолданысқа енгізілді. Девид Арнольд жазған және струнный оркестр орындаған соңғы жазба, соңғы уақытқа дейін Дүниежүзілік қызметте күніне бірнеше рет ойнатылды. Қазіргі уақытта әннен қысқартылған үлгі жаңалықтардан бұрын, әр сағат сайын ойнатылады. Әнге парсы музыкалық элементтері қосылған. Сондай-ақ, ол 1990 жылдардың басында Еуропа мен Азиядағы BBC World Service телеарнасының эфирінде пайдаланылды.
"Lillibullero" was adopted by the British Broadcasting Corporation's World War II programme Into Battle and became the unofficial march of the Commandos of the British Army. Since its association with the BBC's role in the war, various recordings of "Lillibullero" have been played by the BBC as an interval signal. These include a marching band and a symphony orchestra. David Cox arranged the version used for over 30 years. During the 1970s a rousing recording by the band of HM Royal Marines used just before the BBC World Service News on the hour was replaced by a weaker and quieter version by a brass ensemble, on the grounds that the band record had worn out. However, the Marines version was later reinstated. The most recent recording, written by David Arnold and performed by a string orchestra, was until recently played on the World Service several times a day. A shortened version is currently sometimes played just before each hour before the news. have cuts of the tune with Persian instrumental influence. It was also used for the BBC World Service Television service broadcast in Europe and Asia during the early 1990s.
Әскери
Lillibullero – Корольдік электр және механикалық инженерлердің (қысқаша REME) ресми полк маршы. Бұл корпус Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде құрылған, сондықтан BBC-нің жоғарыда сипатталғандай, соғыс уақытында Lillibullero-ны ресми түрде пайдалануы REME-нің оны таңдауына ықпал еткен болуы мүмкін. Алайда, BBC-нің соғыс кезіндегі дамуы мен хабар таратуында REME-ге сенгені BBC-ні сол кезде маршты өзінің таныстыру әуені ретінде қабылдауына себеп болғаны көбірек мүмкін. Бұл факті әуеннің бұрыннан бері әскери музыкада қолданылып келгенімен және REME корпусының құрылуы көптеген сол полктармен тығыз байланысты екенімен дәлелденеді. Lillibullero сонымен қатар Корольдік Австралиялық электр және механикалық инженерлер корпусының (қысқаша RAEME) ресми маршы, «Балалар арттағы бөлмеде» әнімен бірге.
Lillibullero is the (official) Regimental March of the Royal Electrical and Mechanical Engineers (abbrev. REME). This Corps was established during the Second World War and so the BBC's official wartime use of Lillibullero described above may well have played a part in its selection by REME, but it seems more likely that the BBC's reliance on REME for its wartime development and coverage led to the BBC adopting the march about that time as a signature tune (as mentioned previously). This is borne out by the fact that the melody had long been in use in military music, and that the foundation of REME is inextricably associated with many of those regiments. Lillibullero is also the official March of the Corps of Royal Australian Electrical and Mechanical Engineers (abbrev. RAEME) together with "Boys in the Backroom".
Көркем әдебиет
Лоренс Стерннің эксперименталды және комикалық романы «Тристрам Шэнди» 9-шы кітаптың 17-ші тарауының соңында Тристрамның еңбекке бауырласы капитан Тоби Шэнди әуенді сыбырлағанда «Лиллибуллеро» әнінің ноталарын жариялайды. Британдық армияның ветераны, король Уильям билігінде Ирландия мен Төмен елдердегі шайқастарда болған Тоби, оған күшті қарсылық талап ететін, немесе оны ұялтатын немесе ренжітетін пікір немесе дәлел ұсынылғанда «Лиллибуллеро» әуенімен сыбырлайды. Сэр Уолтер Скотттың «Уэверли» романында таулы аймақтың басшысы Фергус Мак Айвор, Претендент жағында шайқасқа дайындалу алдында кешкі ас кезінде «Лиллибуллеро» әнінің бір шумағын айтады. Роберт Луис Стивенсонның «Қазына аралы» (XVI тарау) романындағы қарақшылардың бірі бұл әнді сыбырлайды, оның атауы төрт рет еске алынады. Кейдж Бейкердің «Келешек әлемнің өмірі» кітабының басты кейіпкерлерінің бірі Алек осы әнді жақсы көреді және ол туралы бірнеше рет айтады. Бұл, оның Роберт Луис Стивенсонның «Қазына аралы» романына деген сүйіспеншілігімен байланысты болуы мүмкін. Нил Стивенсонның «Барокко циклы» Лиллибуллероның католиктерге қарсы насият құралы ретінде қолданылғанын да көрсетеді. «Барри Линдон» (1975) фильмінде Лиллибуллеро әуені Баридің полкі Жеті жылдық соғысқа аттану үшін Қақпалар қасапасында жиналғанда естіледі. Бұл әуен «Соңғы адам» және «Роммельге шабуыл» фильмдерінде де қолданылған. «Суданның шығысында» (1964) атты фильмнің титрлерінде де осы ән ойнатылады. Фредерик Форсайттың «Афған» романындағы басты кейіпкерлердің бірі Терри Мартиннің ұялы телефонының қоңырау үні ретінде «Лиллибуллеро» әні орнатылған. «Доктор Ху» әңгімесі «Маудрин өлмеген» эпизодында 1977 жылғы радиодан осы әуен естіледі.
Laurence Sterne's experimental and comic novel Tristram Shandy, prints the score to "Lillibullero" at the end of Chapter 17 in Book 9 after Tristram's uncle, Captain Toby Shandy, whistles the tune. A British Army veteran of the fighting in Ireland and the Low Countries during King William's reign, Toby whistles "Lillibullero" when he is offered any opinion or argument which would require passionate rebuttal or which he finds embarrassing or upsetting. In Sir Walter Scott's novel Waverley, the highland Chieftain Fergus Mac Ivor sings a verse of "Lillibulero" during a dinner before he and his comrades prepare for battle on the side of the Pretender. One of the scoundrels in Robert Louis Stevenson's Treasure Island (Chapter XVI) whistles the tune, whose title is mentioned four times. One of Kage Baker's principal characters of The Life of the World to Come, Alec, loves this tune and it is referenced by him several times. This is likely connected to his well known love for Robert Louis Stevenson's Treasure Island. Neal Stephenson's Baroque Cycle also makes mention of Lillibulero's use as anti Catholic propaganda. In the movie Barry Lyndon (1975) Lillibullero is heard near the start as Barry's regiment assembles at Swords Castle to embark for the Seven Years' War. The tune is used in The Last Man Out and Raid on Rommel. The tune is also used during the title credits in the period adventure East of Sudan (1964). In Frederick Forsyth's novel The Afghan, one of the protagonists, Terry Martin, has Lillibullero as his ringtone on his mobile phone. In the Doctor Who story "Mawdryn Undead", the theme can be heard coming from the Brigadier of 1977's radio.
Музыка
Генри Перселл кейіннен әуенді "Жаңа ирландтық күй" деп аталатын клавиштік шығармаға бейімдеді. Композиция "Музыканың қол қызы" деп аталатын виржиналдар мен клавесиндерге арналған оқулыққа енгізілді. "A New Irish Tune" Генри Плейфорд баспасынан шыққан "Musick's Hand Maid" кітабының екінші бөліміне қосылды. Француз нұсқасы Marche du Prince d'Orange деп аталады және XIV Людовик сарайының композиторлары Филидор Ұлы мен Жан Батист Лүллиге жатқызылады. "Лиллибулероның" негізгі әуені Вольфганг Амадей Моцарттың A мажордағы №11 фортепиано сонатасының бірінші бөлімінің тақырыбы ретінде қолданылған сияқты, K. 331 (1783). Содан бері басқа композиторлар Моцарттың тақырыбына вариациялар жазды, онда "Лиллибулеромен" байланыс одан да анық байқалады, мысалы, Макс Регердің Моцарттың тақырыбы бойынша вариациялары мен фугасы, Op. 132 (1914). 1936 жылы Уолтер Ниман "Ескі ирланд халық әніне вариациялар" (Kleine Variationen uber eine alt irische Volksweise), Op. 146 атты шығарма жазды, бірақ түсіндірмеде Пурселлдің тақырыптың авторы екендігі айтылады. Майкл Лонгкор "Lillibullero" әнін Рудьярд Киплингтің "Brown Bess" өлеңіне "Norman and Saxon" альбомында сүйеніп, музыкалық қойды.
Henry Purcell subsequently arranged the melody for a keyboard piece titled "A New Irish Tune". The composition was a contribution to a method book for virginals and harpsichords called Musick's Hand Maid. "A New Irish Tune" was included in the Second Part of Musick's Hand Maid, published by Henry Playford. A French version is known as the Marche du Prince d'Orange, and is attributed to Louis XIV's court composers Philidor the Elder and Jean Baptiste Lully. The basic melody of "Lillibulero" appears to have been adapted by Wolfgang Amadeus Mozart for the theme of the first movement of his Piano Sonata No. 11 in A major, K. 331 (1783). Since then, other composers have written variations on the Mozartean theme in which the relationship to Lillibulero is made even clearer, for example, Max Reger's Variations and Fugue on a Theme by Mozart, Op. 132 (1914). In 1936 Walter Niemann wrote Kleine Variationen uber eine alt irische Volksweise (Little Variations on an Old Irish Folksong), Op. 146, but a footnote acknowledges Purcell's authorship of the theme. Michael Longcor adapted "Lillibullero" as a setting for Rudyard Kipling's poem "Brown Bess" on his album, Norman and Saxon.