Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дипломат Роберт Биггер Оукли (12 наурыз 1931 - 10 желтоқсан 2014) - 34 жылдық дипломатиялық мансабында (1957-1991) сыртқы қызмет қызметкері ретінде Зайр, Сомали және Пәкістанда АҚШ елшісі, ал 1990 жылдардың басында Сомалидегі американдық араласу кезінде арнайы елші болып тағайындалды.
American diplomat
Robert Bigger Oakley (March 12, 1931 – December 10, 2014) was an American diplomat whose 34 year career (1957–1991) as a Foreign Service Officer included appointments as United States Ambassador to Zaire, Somalia, and Pakistan and, in the early 1990s, as a special envoy during the American involvement in Somalia.
Мемлекеттік департамент
Техас штатының Далас қаласында туған Оукли 1948 жылы Коннектикут штатының Оңтүстік Кент мектебін бітіріп, төрт жыл АҚШ әскери-теңіз флотында барлау офицері болып қызмет етті. 1957 жылы Сыртқы істер қызметіне кіріп, 1958 жылы Суданның астанасы Хартумға тағайындалды. Ол алдымен Біріккен Ұлттар Ұйымының Мемлекеттік департаментінде қызмет етті, кейіннен Абиджан, Сайгон, Париж және Бейрут қалаларындағы американдық елшіліктерде қызмет етті. Ол сондай-ақ АҚШ-тың Біріккен Ұлттар Ұйымындағы миссиясында және Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің штабында Таяу Шығыс және Оңтүстік Азия бойынша аға директор болып қызмет етті. 1977 жылы ақпанда Шығыс Азия және Тынық мұхит істері жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болды. 1979 жылы қарашада Заирде АҚШ елшісі, 1982 жылы тамызда Сомалиде АҚШ елшісі болды. 1984 жылдың қыркүйегінде ол Мемлекеттік департамент терроризмге қарсы күрес басқармасының директоры болып тағайындалды. 1987 жылы 1 қаңтарда Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің штабына Президентке Таяу Шығыс және Оңтүстік Азия бойынша көмекші болып қосылды. 1988 жылы тамыз айында ол Пакистанның президенті Мұхаммед Зия әл-Хақпен бірге 17 тамыздағы ұшақ апатында қаза болған Арнольд Льюис Рафельдің орнын басып, АҚШ-тың Пакистандағы елшісі болып тағайындалды. Ол бұл рөлін 1988 жылғы жалпы сайлаудан кейін Беназир Бхуттоның жаңа демократиялық үкіметін қолдауға және Ауғанстан қақтығысында Орталық барлау агенттігі мен Интер-қызметтер барлау қызметі арасындағы операцияларды үйлестіруге жұмсады. Кеңестер Ауғанстандан кеткеннен кейін Оукли 1989 жылы Жалалабад шайқасында Ауғанстанның Жалалабад қаласын басып алуды жоспарлаған кездесулерге қатысты. Алайда, ол сонымен қатар АҚШ-тың Пәкістанмен қарым-қатынасы Пәкістанның ядролық қару бағдарламасына байланысты шиеленісіп жатқан кезде, ол Оукли АҚШ-тан жеңілдіктер алуға мәжбүрлеу үшін пайдаланылады деп сенді және Преслер түзетуін шақырудан кейін Пәкістанға АҚШ көмегін тоқтатты. 1991 жылдың қыркүйегінде Сыртқы істер қызметінен зейнеткерлікке шыққаннан кейін Оукли АҚШ Бейбітшілік институтына қосылды. 1992 жылдың желтоқсанында президент Джордж Буш оны Сомалиге арнайы елші етіп тағайындады, ол 1993 жылдың наурызына дейін Сомалиде үмітті қалпына келтіру операциясымен қызмет етті. 1993 жылдың қазан айында президент Билл Клинтон оны Сомалиге арнайы елші етіп тағайындады және ол 1994 жылдың наурызына дейін осы қызметте болды. 1995 жылдың қаңтар айында Ұлттық қорғаныс университетінің Ұлттық стратегиялық зерттеулер институтына жұмысқа орналасты. 2000 жылы Оукли "Вашингтон Пост" газетіне берген сұхбатында Клинтон әкімшілігінің "Осамаға деген құмарлығы" бен Ладенді күшейтті деп мәлімдеді.
Born in Dallas, Texas, Oakley graduated in 1948 from Connecticut's South Kent School and spent four years as an Intelligence Officer in the US Navy. He joined the Foreign Service in 1957 and was assigned to the Sudanese capital, Khartoum, in 1958. He first served in the Office of United Nations Political Affairs, Department of State, and later served in American embassies in Abidjan, Saigon, Paris, and Beirut. He also served at the U. S. Mission to the United Nations, and as Senior Director for Middle East and South Asia on the staff of the National Security Council. In February 1977, he became Deputy to the Assistant Secretary of State for East Asia and Pacific Affairs. He became U. S. Ambassador to Zaire in November 1979 and U. S. Ambassador to Somalia in August 1982. In September 1984, he was appointed Director of the State Department Office of Combating Terrorism. He again joined the National Security Council Staff on January 1, 1987, as Assistant to the President for Middle East and South Asia. He was named as U. S. Ambassador to Pakistan in August 1988, succeeding Arnold Lewis Raphel, who was killed in an August 17 airplane crash along with Pakistan's President, Muhammad Zia ul Haq. Oakley spent this role supporting Benazir Bhutto's new democratic government after the 1988 general election and coordinating operations between the Central Intelligence Agency and the Inter Services Intelligence in the Afghanistan conflict. Following the Soviet withdrawal from Afghanistan, Oakley was involved in meetings regarding a planned takeover of the Afghan city of Jalalabad in what would become the failed Battle of Jalalabad in 1989. However, he also took office at a time when U. S. Pakistan relations were becoming strained over the Pakistani nuclear weapons program, which Oakley believed was being used to force concessions from the United States, and a cut off in U. S. aid to Pakistan because of the invocation of the Pressler Amendment. After retiring from the Foreign Service in September 1991, Oakley became associated with the United States Institute of Peace. In December 1992, he was named by President George H. W. Bush as Special Envoy for Somalia, serving there with Operation Restore Hope until March 1993. In October 1993, he was again named as Special Envoy for Somalia by President Bill Clinton, and served in this capacity until March 1994. In January 1995, he joined the Institute for National Strategic Studies at the National Defense University. In 2000, Oakley claimed in an interview with the Washington Post that the Clinton administrations "obsession with Osama" was making Bin Laden stronger.
Таныс алу
Мемлекеттік департаментте қызмет еткен кезінде Оукли көптеген Мемлекеттік департамент наградаларын алды, соның ішінде: Мемлекеттік департамент Құрмет сыйлығы, төрт Президент Құрмет сыйлығы және Мемлекеттік департамент Құрмет сыйлығы. Сомалидегі арнайы елші ретінде атқарған қызметі үшін ол екінші Мемлекеттік департамент ерекше құрмет сыйлығын және Қорғаныс министрлігінің ерекше мемлекеттік қызметі үшін медальын алды. 1993 жылы 18 маусымда ол Америка дипломатия академиясының үздік дипломаты атанды. 2008 жылдың қазан айында Оуклиге Африкадағы Принстон университетінің өмір бойына сіңірген еңбегі үшін сыйлық берілді.
During his service with the State Department, Oakley received numerous State Department awards, including: the State Department Meritorious Honor Award, four Presidential Meritorious Service Awards, and the State Department Distinguished Honor Award. For his service as Special Envoy to Somalia, he received a second State Department Distinguished Honor Award and the Department of Defense Medal for Distinguished Public Service. On June 18, 1993, he received the Diplomatic Award for Excellence of the American Academy of Diplomacy. In October 2008, Oakley was awarded a Lifetime Achievement Award from Princeton in Africa.
Отбасы
1958 жылдың маусым айында Каирде Оукли өзінің сыртқы қызмет офицері Филис Эллиотқа үйленді, ол сол кездегі ережелерге сәйкес отставкаға кетуге мәжбүр болды. Оуклилердің екі баласы және бес немересі бар. Филис Э. Оукли 1974 жылы Сыртқы істер қызметіне оралды.
In Cairo, during June 1958, Oakley married fellow Foreign Service Officer Phyllis Elliott who, under then prevailing rules, was obliged to resign. The Oakleys have two children, and five grandchildren. Phyllis E. Oakley returned to the Foreign Service in 1974.
Өлім
Оукли 2014 жылдың 10 желтоқсанында 83 жасында Вирджиния штатының Маклин қаласында Паркинсон ауруының асқынуынан қайтыс болды.
Oakley died in McLean, Virginia from complications from Parkinson's disease, on December 10, 2014, aged 83.