Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коломан (Kálmán; Коломан; 1208 1241) - 1214 жылдан бастап Халычтың билеушісі, 1215 немесе 1216 жылдан 1221 жылға дейін Халычтың патшасы, 1226 жылдан өлімге дейін Славонияның герцогы. Ол Венгрияның Андрей II мен Мераньяның Гертрудасының екінші ұлы болды. Оның әкесі мен Польша герцогы Лешек Ақ Коломанның Лешек қызы Саломеямен некелесуі туралы келісім жасады. 1214 жылдың соңында венгр және поляк әскерлері княздікті басып алды. Андрей II оны Колманның атынан басқаруға венгр дворянын, Бенедикт Тоқалды тағайындады. 1216 жылдың басында папаның рұқсатымен Коломан Халичтің бірінші патшасы болып тағайындалды. Венгрия әскерлері батыс Галиция аумақтарын басып алғаннан кейін Лешек Новгород князі Мстислав Мстиславичпен одақ құрды. Мстислав Галичке шабуыл жасап, Коломан мен оның жақтастарын 1219 жылдың басында Венгрияға қашуға мәжбүр етті. Мстислав өзінің күйеу баласы Даниил Романовичті қолдады, ол 1205 жылдан бастап Польша аумақтарын басып алу үшін Галичті талап етті, бұл Андрей II мен Лешк арасында татулыққа әкелді. Мажарлар мен поляктар қайтадан Галичті басып алып, оны 1219 жылдың күзінде Коломанға қайтарып берді. Мстислав және оның кумандық одақтастары 1221 жылы тамызда Галич маңында мажарларды жеңіп, Коломан мен Саломеяны басып алды. Олардың босатылуына кепілдік беру үшін Андрей II Галичтен бас тартып, кіші ұлы Андрей мен Мстиславтың қызының арасында некелік одақ орнатты. Коломан 1221 жылдың соңында немесе 1222 жылы Венгрияға оралды. Ол 1210-шы жылдардың аяғынан бері ірі иеліктері болған Сзепеске (қазіргі Словакиядағы Спиш) қоныстанды. 1226 жылы Андрей II оны Хорватия мен Далматияда да билік ететін Славония герцогы етіп тағайындады. Ол үлкен ағасы Беламен бірге Андрей II өмір сүрген кезде аталарының қайырымдылықтарын қайта қарастыруда.
Coloman of Halych (Kálmán; Коломан; 1208 – 1241) was the rulerfrom 1214 prince, and from 1215 or 1216 to 1221 kingof Halych, and duke of Slavonia from 1226 to his death. He was the second son of Andrew II of Hungary and Gertrude of Merania. His father and Leszek the White, Duke of Poland, concluded an agreement about the marriage of Coloman and Leszek's daughter, Salomea, and the division of Halych, allotting its western regions to Leszek, the remaining lands to Coloman. The Hungarian and Polish armies occupied the principality in late 1214. Andrew II appointed a Hungarian nobleman, Benedict the Bald, to administer it on Coloman's behalf. Coloman was crowned the first king of Halych with the pope's authorization in early 1216. After the Hungarian troops occupied the western Galician territories, Leszek made an alliance with Mstislav Mstislavich, Prince of Novgorod. Mstislav invaded Halych, forcing Coloman and his supporters to flee to Hungary, most probably in early 1219. Mstislav supported his son in law, Daniel Romanovichwho had claimed Halych since 1205to invade Polish territories, which brought about a reconciliation between Andrew II and Leszek. The Hungarians and Poles again occupied Halych and restored it to Coloman in the autumn of 1219. Mstislav and his Cuman allies defeated the Hungarians near Halych and captured Coloman and Salomea in August 1221. To secure their release, Andrew II renounced Halych and arranged a marriage alliance between his youngest son, Andrew, and Mstislav's daughter. Coloman returned to Hungary in late 1221 or 1222. He settled in Szepes (now Spiš in Slovakia) where he had held large estates since the late 1210s. Andrew II made him duke of Slavonia, with jurisdiction also in Croatia and Dalmatia, in 1226. He cooperated with his eldest brother, Béla, in revising their father's donations already during Andrew II's lifetime.
Ерте өмір
Коломан - Венгрияның Андрей II мен оның бірінші әйелі Мераньяның Гертруданың екінші ұлы. Андрейдің әкесі (Коломанның ата-бабасы) Венгрияның Бела III 1188 жылы Галич княздігін жаулап алған алғашқы Венгрия патшасы болды. Бела Галичті жасөспірім Андрейге берді, бірақ Андрей танымал емес еді, әсіресе оның әскерлері галициялықтардың православиелік дінін құрметтемеді. 1189 немесе 1190 жылы галициялықтар оны елден қуып шығарды, бірақ ол Галичке деген талабын тастамады. 1205 жылы поляктармен соғысып, қаза тапқаннан кейін, Андрей жыл сайын Халычқа қарсы әскери науқанға шығады. Ол екі княздікке дәулеті бар екенін дәлелдеу үшін "Галиция мен Лодомерияның патшасы" атағын қабылдады. Бастапқыда ол Роман Мстиславичтің кіші ұлдары Даниил мен Василько Романовичті Владимир Игоревич пен оның ағаларына қарсы қолдады, олар да Галичке дәулет жасады. Коломан 1208 жылы дүниеге келген. Тарихшылар Марта Фонт пен Габор Барабас айтқандай, оны 1012 жылы Австрияда шейіт болған ирландтық паломшы Стокераудан келген Коломанның есімімен атаған. Коломанның анасы өзінің неміс туыстары мен сарай қызметкерлеріне айқын фаворитизм көрсетті, бұл жергілікті иелерді ашуландырды. Оны 1213 жылы қыркүйекте күйеуі Халичке қарсы жаңа әскери науқанға шыққаннан кейін көп ұзамай мажар дворяндары өлтірді. Андрей Венгрияға оралды, бірақ ол венгр әскерін Галичке бастап жүруге Галиция боярын (немесе дворянын) Владислав Кормиличичті тағайындағаннан кейін ғана. Кормиличич Андрейдің атынан княздікті өз қолына алды. Польша герцогы Лешк Белый Даниил мен Василько Романовичке баспана берді және Владимирдің Александр Всеволодович және Пересопницаның Мстислав Ярославич княздерімен одақ құрды. Олар Халычқа басып кірді және Кормиличичті талқандады, бірақ князьдіктің астанасын басып ала алмады. Папа Иннокентий III-ге жазған хатында Андрей галисийлік боярлар Халичті Коломанға беруді ұсынғанын айтты. Галисиялық-волындық хроникаға сәйкес, ақ Лешк осы идеяны алғаш ұсынған, сонымен қатар өз қызы Саломеяны Коломанға ұсынған. Андрей мен Лешк 1214 жылдың күзінде Сзепесте кездесті. Олар келіссөзге келді, оның ішінде Коломан мен Саломеяның некелері және Батыс Галисияның екі қаласы - Пржемйшль мен Лубачов Лешке берілді. Венгрия мен Польша әскерлері княздікке басып кірді және жыл соңына дейін Владислав Кормиличичтің билігіне тоқтам жасады. [Андрей II] сол кезде [Даниел Романович] келген [Бай Лезекке] қарсы аттанды. [Осыдан кейін Лешек] өзінің елшісі Лестич пен бояр Пакославты [Андрейге] [осылай] хабар жіберді: "Бойардың [Галичте] билік етуі орынсыз. [Андрюге] Пакославтың [кеңестері] ұнады. Ол [Лезекпен] [Сзепесте] кеңес өткізді және [Лезектің] қызын ұлына алды.
Coloman was the second son of Andrew II of Hungary and his first wife, Gertrude of Merania. Andrew's father (Coloman's grandfather), Béla III of Hungary, was the first king of Hungary to conquer the Principality of Halych in 1188. Béla granted Halych to the teenager Andrew, but Andrew was unpopular, especially because his troops did not respect the Galicians' Orthodox faith. The Galicians expelled him in 1189 or 1190, but he did not abandon his claim to Halych. After Roman Mstislavich, who had united the principalities of Volhynia and Halych under his rule, died fighting against the Poles in 1205, Andrew launched a military campaign against Halych in almost each year. He adopted the title of "King of Galicia and Lodomeria" in token of his claim to both principalities. Initially, he supported Roman Mstislavich's minor sons, Daniel and Vasilko Romanovich, against Vladimir Igorevich and his brothers, who also claimed Halych. Coloman was born in 1208. According to historians Márta Font and Gábor Barabás, he was named most probably for Coloman of Stockerau, an Irish pilgrim who had been martyred in Austria in 1012. Coloman's mother showed blatant favoritism towards her German kinsmen and courtiers, which outraged the native lords. She was murdered by a group of Hungarian noblemen in September 1213, shortly after her husband departed for a new military campaign against Halych. Andrew returned to Hungary, but only after appointing a Galician boyar (or nobleman), Vladislav Kormilichich, to lead the Hungarian army to Halych. Kormilichich took control of the principality on Andrew's behalf. Leszek the White, Duke of Poland, granted asylum to Daniel and Vasilko Romanovich and made an alliance with princes Alexandr Vsevolodovich of Vladimir and Mstislav Yaroslavich of Peresopnytsia. They invaded Halych and routed Kormilichich, but they could not capture the capital of the principality. In a letter to Pope Innocent III, Andrew stated that Galician boyars had proposed him to grant Halych to Coloman. According to the Galician–Volhynian Chronicle, Leszek the White was the first to suggest the same idea, also proposing his daughter, Salomea, to Coloman. Andrew and Leszek had a meeting in Szepes in the autumn of 1214. They reached a compromise, which included the marriage of Coloman and Salomea and the cession of two western Galician towns, Przemyśl and Lubaczów, to Leszek. The Hungarian and Polish armies invaded the principality and put an end to Vladislav Kormilichich's rule before the end of the year. [Andrew II] marched against [Leszek the White] whom [Daniel Romanovich] was visiting at that time. [Thereupon Leszek] sent his envoy Lestič and the boyar Pakoslav [to Andrew] with the [following] message: "It is not proper for a boyar to reign in [Halych]; marry my daughter to your son [Coloman] and let him rule in [Halych]. [Andrew] liked Pakoslav's [advice]. He held council with [Leszek] in [Szepes] and took [Leszek's] daughter for his son.|Galician–Volhynian Chronicle
Халич
Коломан Кормиличич құлағаннан кейін көп ұзамай Халычта орнатылды. Коломан кәмелетке толмаған болғандықтан, князьдікті басқаруға Бенедикт Тоқал тағайындалды. 1216 жылға дейін тағы бір мажар ақсүйек, Деметрий Аба, Коломанның сарайдағы басқарушылардың басшысы болды. Кормиличичтің бұрынғы одақтасы Судислав Коломанды қолдаған басты галициялық боярлардың бірі болды. Андрей Рим папасы Иннокентийге хат жазып, Естергом архиепискобы Иоаннға Коломанды патша етіп тағайындауға рұқсат беруін сұрады. Келесі хатында Андрей папаға Коломанның таққа отырғызуына келісім бергені үшін алғыс білдірді, сонымен қатар оған Коломанға қарсы бүлік шыққанын және көтерілісшілер Халичті қоршауға алғанын хабарлады. Андрей Иннокентийді өзінің билігінің заңдылығын нығайту үшін Коломанға легат пен алтын тәж жіберуге шақырды. Папа Онорий III 1222 жылы жазған хатында Естергом архиепискобы Коломанды "Қасиетті орынның батасымен" тәжге отырғызғанын айтты, бірақ рәсімнің мән-жайы белгісіз. Тарихшылар Фонт, Барабас және Карол Холли хат-хабардан Коломан екі рет таққа отырғызылған болуы мүмкін деп тұжырымдады: алдымен (1214 жылдың аяғында немесе 1215 жылдың басында) Венгрияда уақытша таққа, кейіннен (1216 жылдың басында) папа жіберген таққа. Басқа тарихшылар, соның ішінде Тибор Алмаси, Наташа Прохазкова және Джура Харди, Коломан алғаш рет майланған және ол тек 1216 жылдың басында ғана таққа отырғызылды деп қорытындылады. Осы уақыт аралығында Андрей мен Ақ Лесек арасындағы қарым-қатынас шиеленісіп кетті. Лешк Владимирді Вохиньяда, Волиньядағы ең беделді князьдік орынды Даниил мен Василько Романовичке берді. Ол сондай-ақ, Халич қоршауында Коломанды қолдамады. Венгрия әскері батыс Галицияға басып кірді және 1215 жылдың аяғында немесе 1216 жылдың басында Пржемышль мен Лубачовті басып алды. Лесшек Новгород князі Мстислав Мстиславичке мажарларға қарсы көмек сұраған. Одан кейінгі оқиғаларды қайта құру қиын, өйткені олардың датасы белгісіз. Фонт пен Барабастың айтуынша, Мстислав 1215 және 1219 жылдар аралығында, әрине 1219 жылдың басында, Галичке шабуыл жасап, Коломанды, Бенедикт Тоқал және Судиславты Венгрияға қашуға мәжбүр етті. Мстислав өзінің қызы Аннаны Даниял Романовичке берді, ол көп ұзамай Лесзектен Випрц пен Буг өзендерінің арасындағы жерлерді басып алды. Даниялдың шабуылға ұшырауына ашуланған Лесшек Андрей ІІ-мен жаңа одақ құрды. Олардың біріккен күштері 1219 жылдың қазан айында үш шайқаста Мстислав әскерін жеңді. Мстислав пен Даниэль Халичті тастап кетуге мәжбүр болды, ал Коломан княздікке оралды. Андрей Судиславтың күйеу баласы Филнийді осы уақытта Галичтегі венгр әскерінің қолбасшысы етіп тағайындаған болуы мүмкін, дейді Фонт пен Барабас. Мстислав кумандықтарды жалдап, 1220 жылдың аяғында немесе 1221 жылдың басында Халычқа қайтадан шабуыл жасады, бірақ астананы басып ала алмады. Мстиславтың сәтсіздігі Филнийді Лешектің Волыньге қарсы жорығына қосылуға талпындырды, Коломан мен Саломеяны Галичтегі жаңа бекіністі Мария Мәриям шіркеуінде қалдырды. Мажар әскерінің басым бөлігі болмағандықтан, Мстислав мен кумандар 1221 жылдың тамызында Халичті қоршауға алды. Фильний шабуылдан оралды, бірақ Мстислав оның әскерін жеңді және ол тек 14 тамызда Галисиялық бояр Жирославтың көмегімен қашып кете алды. Коломанның қолбасшылары бекіністі шіркеуде қарсылық көрсетуге тырысты, бірақ судың жетіспеушілігі оларды берілуге мәжбүр етті. Польшалық хроникашы Ян Дюгосс Коломан мен Саломеяның Торческ бекінісінде тұтқындалғанын жазған. Венгриядағы ішкі жанжалдар Коломанның әкесіне Мстиславқа қарсы әскери экспедиция бастауға кедергі жасады. Андрей Мстиславпен келіссөздерге кірісіп, 1221 жылдың аяғында немесе 1222 жылдың басында келісімге келді. Келісімге сәйкес, Коломан Халыч патшасы атағынан бас тартуы керек еді, бірақ Мстислав өзінің қызы Марияны Коломанның кіші інісі Андрейге беруге келісті, оған Коломанның патшалық атағы берілді. [Принц] Мстислав пен [Володимир] Киевтен [Галичке] патша ұлына қарсы аттанды, ал [Галич] ер адамдары оларға қарсы шықты және [Чехтер] мен [Поляктар], Моравиялықтар мен венгрлер, және күштер бірікті. Құдай Мстиславқа көмектесіп, ол [Халич] қаласына кірді. Олар патшаның ұлы мен оның әйеліне қол жұмсап, патшамен татуласып, ұлын босатып жіберді. Мстислав [Халич] мен [Володимир] Киевте өз орнын иеленді.
Coloman was installed in Halych soon after the fall of Kormilichich. Since Coloman was a minor, Benedict the Bald was appointed to administer the principality. Another Hungarian nobleman, Demetrius Aba, was made the master of the stewards in Coloman's court before 1216. Kormilichich's former ally, Sudislav, was one of the leading Galician boyars who supported Coloman. Andrew sent a letter to Pope Innocent, requesting him to authorize John, Archbishop of Esztergom to anoint Coloman as king. In his next letter, Andrew thanked the pope for giving consent to Coloman's coronation, but also informed him that a riot had broken out against Coloman and the rebels laid siege to Halych. Andrew urged Innocent to send a legate and a golden crown to Coloman to strengthen the legitimacy of his rule. Pope Honorius III mentioned in a letter in 1222 that the Archbishop of Esztergom had crowned Coloman "with the blessing of the Holy See", but the circumstances of the ceremony are unknown. Historians Font, Barabás and Karol Hollý inferred from the correspondence that Coloman was most probably crowned twice: first (in late 1214 or early 1215) with a provisional crown in Hungary, later (probably in early 1216) with the crown sent by the pope. Other historiansincluding Tibor Almási, Nataša Procházková and Đura Hardiconclude that Coloman was first anointed, and he was only once crowned, in early 1216. The relationship between Andrew and Leszek the White had meanwhile become tense. Leszek granted Vladimir in Vohynia, which was the most prestigious princely seat in Volhynia, to Daniel and Vasilko Romanovich. He also failed to support Coloman during the siege of Halych. The Hungarian army invaded western Galicia and captured Przemyśl and Lubaczów in late 1215 or early 1216. Leszek approached Mstislav Mstislavich, Prince of Novgorod, seeking his assistance against the Hungarians. The reconstruction of the ensuing events is difficult, because their dating is uncertain. Mstislav invaded Halych between 1215 and 1219most probably in early 1219, according to Font and Barabásand forced Coloman, Benedict the Bald and Sudislav to flee to Hungary. Mstislav gave his daughter, Anna, in marriage to Daniel Romanovich who soon occupied the lands between the rivers Wieprz and Bug from Leszek. Outraged by Daniel's attack, Leszek made a new alliance with Andrew II. Their united forces defeated Mstislav's army in three battles in October 1219. Mstislav and Daniel were forced to abandon Halych and Coloman returned to the principality. Andrew most probably made Sudislav's son in law, Philnius, the commander of the Hungarian army in Halych around this time, according to Font and Barabás. Mstislav hired Cumans and again invaded Halych in late 1220 or early 1221, but could not capture the capital. Mstislav's fiasco encouraged Philnius to join Leszek's campaign against Volhynia, leaving Coloman and Salomea in the newly fortified Church of the Virgin Mary in Halych. Taking advantage of the absence of the bulk of the Hungarian army, Mstislav and the Cumans laid siege Halych in August 1221. Philnius hurried back from his campaign, but Mstislav defeated his army and he could only flee with the help of a Galician boyar, Zhiroslav on 14 August. Coloman's retainers tried to resist in the fortified church, but the lack of water forced them to surrender. The Polish chronicler, Jan Długosz, wrote that Coloman and Salomea were imprisoned in the fortress of Torchesk. Internal strifes in Hungary prevented Coloman's father from launching a military expedition against Mstislav. Andrew entered into negotiations with Mstislav and they reached a compromise in late 1221 or early 1222. According to the agreement, Coloman was to renounce the title of King of Halych, but Mstislav agreed to give his daughter, Maria, in marriage to Coloman's younger brother, Andrew, to whom Coloman's royal title would be transferred. [Princes] Mstislav and [ Volodimir ] went from Kiev to [Halych] against the King's son, and the men of [Halych] came out against them and [Czechs] and [Poles], Moravians and Hungarians, and the forces came together. And God helped Mstislav, and he entered the town of [Halych] and they took with their hands the King's son and his wife, and he took peace with the King, and let go his son, and himself took his seat in [Halych] and [Volodimir] in Kiev.|The Chronicle of Novgorod
Сзептер
1221 жылдың аяғында немесе 1222 жылдың басында босатылғаннан кейін Коломан Венгрияға оралды. Көп ұзамай әкесі Рим папасы III Гонорийге барып, Мстиславпен жасаған келісімін күшін жоюды өтінді. Рим папасы корольдік атақты Коломанның кіші інісіне беру туралы ережені тек қана жойды, өйткені папа таққа отырғызу туралы шешім қабылдау құқығын сақтады. Коломан өмірінің соңына дейін өзін "Галиция патшасы" деп атады, бірақ ол ешқашан Галичке қайтып оралмады. Ол әйелімен бірге Галициямен шекаралас Сзепеске қоныстанды. Фонт пен Барабас 1210-шы жылдардың соңында Коломан аймақта игіліктерді алған деп айтады. Кейінгі бір дереккөзде (1279 жылы Елизавета Куманның хатында) Коломанның Сзепесті өмірінің соңына дейін ұстағаны туралы айтылған. Коломанның Сзепестегі қызметі нашар құжатталған. Ол Сзепесолаццидегі (қазіргі Словакиядағы Спишское Влахи) "жұмысшы қонақтарға" артықшылықтар берді. Ол 1220 жылдары Сзепесте құрылған цистерциан монастырына садақа берді. Коломан сонымен қатар Ясзода (қазіргі Словакиядағы Ясов) Премонстраторлық провизорлық құруды қолдады. Ғалымдардың бір теориясына сәйкес, Сзепес қамалының мұнарасы Коломанның бұйрығымен салынған.
After his release in late 1221 or early 1222, Coloman returned to Hungary. His father soon approached Pope Honorius III, asking him to invalidate his agreement with Mstislav. The pope only cancelled the provision about the transfer of Coloman's royal title to his younger brother, because the pope preserved the right to decide about coronations. Coloman styled himself "King of Galicia" till the end of his life, although he never returned to Halych. He and his wife settled in Szepes, near the Hungarian Galician border. Font and Barabás say that Coloman had received estates in the region already in the late 1210s. A late source (a 1279 letter of Elizabeth the Cuman) mentioned that Coloman had held Szepes till the end of his life. Coloman's activities in Szepes are poorly documented. He granted privileges to the "guest settlers" in Szepesolaszi (now Spišské Vlachy in Slovakia). He made donations to the Cistercian monastery which was established in the 1220s in Szepes. Coloman also supported the establishment of the Premonstratensian provostry at Jászó (now Jasov in Slovakia). According to a scholarly theory, the tower of the Szepes Castle was built on Coloman's order.
Славония
Андрей II 1226 жылы Коломанға Славония, Хорватия және Далмация үкіметін сеніп тапсырды. Бұл үш өлкеге Коломанның ағасы Бела билік жүргізді. Коломанның юрисдикциясына Венгрияның өзінде орналасқан Баранья, Поцсега, Сомоги, Валько, Варасд және Зала сияқты округтер кірді. 1226 жылдың жазында Коломан Далмацияға барып, қалаларда салтанатты түрде қабылданады. Ол Трогир епископлығына садақа берді және анасының Hájszentlőrinc тарауына берген грантын растады. Оның келесі сақталған дипломдары 1229 жылы шығарылды. Фонт пен Барабас жазғандай, Сзепесте орналасқан елдiктер екі дипломның да тақырыбы болды, бұл Коломанның 1226 жылдан 1229 жылға дейін негізінен Сзепесте болғанын білдіреді. Коломан Беланың атасының гранттарын қайта қарастыруға тырысуын Андрей II өмір сүрген кезден бастап қолдады. Екі ағайынды 1231 жылы Хорватияның бұрынғы тыйым салуымен жасалған грантты бірлесіп растады. Коломан Темплирлер сапындағы ерлер мәртебесін елемеді және олардың жерлеріне салық жинауды қалады. Папа Пекс аббатшылығының абысы мен Пекс кафедрасының провистымен бірге дауды шешу үшін Пекс епискобы Бартоломей ле Гросты тағайындады, бірақ оларға оның арнайы рұқсатынсыз Коломанды қауымнан шығаруға тыйым салды. Үш прелат Коломанды 1231 жылдың 31 шілдесінде рыцарьлардың артықшылықтарын растауға көндірді, бірақ толық татуласуға 1239 жылы ұзақ келіссөздерден кейін ғана қол жеткізілді. Коломан 1239 жылы Вуковардың неміс, саксон, венгр және славян "жұмыскер қоныстарын" еркіндікке ие етті. Сонымен қатар, ол Вараждиннің "жұмысшы қонақтарының" өздерінің судьяларын сайлау және өздерінің міндеттемелерін жазбаша түрде қою құқығын растады. Коломан Сплит архиепископтығы мен Загреб епископтығының бірігуін бастады, бірақ Папа Григорий IX 1240 жылы оған екі епархия Калокса архиепискобының және олардың бөлімдерінің келісімінсіз бірігуі мүмкін емес екенін еске салды. 1231 жылы Коломан Вуковарға (Вальковар) артықшылықтар берді. Коломан, ағасына ұқсас, әкесі Беатрис д'Эстемен үшінші некеге тұруға қарсы болды және король Андрей ІІ-нің өлімінен кейін (21 қыркүйек 1235 ж.) олар жас өгей аналарын неке адалдығын бұзуда айыптапты. Папа Григорий IX оны өз провинцияларында және көршілес аумақтарда еретиктерді қудалауға көндірді; сондықтан ол Босния мен Захлумияны басып алып, басып алды, бірақ босниялық шіркеуді құрта алмады. Ол Босния епархиясын құруды қолдады және оның епискобына Дяковоны (Дяковар) берді. Моңғолдардың патшалықты басып алғаны туралы хабар алған соң, ол ағасының әскеріне қосылды. Алайда, олардың әскерлері Мохи шайқасында (1241 жылы 11 сәуірде) жеңілді. Коломан ауыр жарақат алып, шайқастан бірнеше аптадан кейін қайтыс болды.
Andrew II entrusted Coloman with the government of Slavonia, Croatia and Dalmatia in 1226. The three provinces had been administered by Coloman's elder brother, Béla, who was appointed to administer Translyvania. Coloman's jurisdiction also included counties located in Hungary proper, such as Baranya, Pozsega, Somogy, Valkó, Varasd and Zala. In the summer of 1226, Coloman visited Dalmatia where he was ceremoniously received in the towns. He made donations to the Bishopric of Trogir and confirmed his mother's grant to the Hájszentlőrinc Chapter. His following extant diplomas were issued in 1229. Estates located in Szepes were the subjects of both diplomas, implying that Coloman had mostly stayed in Szepes from 1226 to 1229, according to Font and Barabás. Coloman supported Béla's attempts to revise their father's grants already during Andrew II's lifetime. The two brothers jointly confirmed a grant made by a previous ban of Croatia in 1231. Coloman ignored the privileges of the Knights Templar and wanted to collect taxes on their estates. The pope appointed Bartholomew le Gros, the bishop of Pécs, to arbitrate in the dispute together with the abbot of Pécsvárad Abbey and the provost of Pécs Chapter, but also forbade them to excommunicate Coloman without his special authorization. The three prelates persuaded Coloman to confirm the knights' privileges on 31 July 1231, but a full reconciliation was reached only after lengthy negotiations in 1239. Coloman granted liberties to the German, Saxon, Hungarian and Slavic "guest settlers" of Vukovar in 1239. He also confirmed the right of the "guest settlers" of Varaždin to elect their judges and put their obligations in writing. Coloman initiated the merger of the Archbishopric of Split and the Bishopric of Zagreb, but Pope Gregory IX reminded him in 1240, that the two dioceses could not be united without the consent of the archbishop of Kalocsa and the chapters of their sees. In 1231, Coloman granted privileges to Vukovar (Valkóvár). Coloman, similarly to his brother, opposed his father's third marriage with Beatrice d'Este and following the death of King Andrew II (21 September 1235) they accused their young stepmother of adultery. Pope Gregory IX persuaded him to pursue the heretics in his provinces and in the adjacent territories; therefore he invaded and occupied Bosnia and Zachlumia but he could not wind up the Bosnian Church. He supported the establishment of the Diocese of Bosnia and he granted Đakovo (Diakóvár) to its bishop. When he was informed that the Mongols invaded the kingdom, he joined his brother's troops. However, their troops were defeated at the Battle of Mohi (11 April 1241). Coloman suffered serious wounds and died of his injuries a few weeks after the battle.
Атаулары
Коломан 1226 жылы өзінің алғашқы жарғысында "Құдайдың рақымымен, русилердің патшасы және оның атақты әкесінің жомарттығымен, Далмация мен Хорватия герцогы" деп аталды. Сплит архиепискобы Гонкол 1229 жылы Коломанды "Славонияның патшасы және герцогы" деп атады. Коломанның "Барлық Славонияда" билік еткенін атап өтетін алғашқы құжатты 1230 жылы Загреб тарауы шығарды. Осылайша 1230-шы жылдардың аяғында "Барлық Славонияның патшасы және герцогы" деп аталды.
Coloman was styled "by the Grace of God, king of the Ruthenians, and by his glorious father's generosity, duke of Dalmatia and Croatia" in his first extant charter in 1226. Göncöl, Archbishop of Split, referred to Coloman as "king and duke of Slavonia" in 1229. The first document mentioning Coloman's rule in "whole Slavonia" was issued by the Zagreb Chapter in 1230. He was consequently styled as "king, and duke of whole Slavonia" from the late 1230s.