Кіріспе

Үлкен Викторияның қоғамдық кітапханасы (GVPL) - Виктория, Британдық Колумбия және оның айналасындағы аймақтарға қызмет көрсететін қоғамдық кітапхана.

Жеке кітапханалар

1864 жылға дейін Викторияда кем дегенде екі шағын жеке кітапхана жұмыс істеді. Мысалы, 1858 жылы The Gazette газетінде В. Ф. Херре мырзаның кітапхана мен оқу залын ашқаны туралы жазылған. Бұл жеке кітапхана "қалыпты әрі ыңғайлы" болып, Ятс-стрит пен Уорф-стрит бұрышындағы Хиббен мен Карсвелл ғимаратында орналасқан. Жазушы "әлі де шектеулі екенін, бірақ Сан-Францискодан кітаптар алынса, [олар] өте кеңейе түседі" деп мойындады. Жазушы одан әрі Херре мырзаның кітапханасы "қаланың аса қажетті қажеттілігін қанағаттандырды" деп түсіндірді. 1861 жылы Виктория әдебиет институты құрылды. Виктория әдебиет институтының мақсаты оның конституциясында "Кітапхана, оқу залы және мұражай құру; Лекциялар беру және Виктория халқының арасында сауаттылық пен ғылыми білімді тарату" деп сипатталған. Институттың акционерлері 25 доллар және ай сайынғы бір доллар төлейді. Абоненттер кіру үшін 5 доллар және айына 1 доллар төлейді, немесе олар өмір бойы мүше болу үшін 100 доллар төлей алады. Алайда Виктория әдебиет институты 1861-1862 жылдың қысында кешкі лекциялар сериясын ғана бере алды, ал 1862 жылдың жазында таратылды. 1862 жылы сауда дүкенінің басқарушысы Дэвид Спенсердің "Т. Итон компаниясының Британдық Колумбия бөлімшесінің" тағы бір ерте кітапханасы ашылды.

Механика институты

1864 жылы 16 желтоқсанда жергілікті механика институты Викторияның алғашқы қауымға бағытталған несиелік кітапханасын құрды. Бастион көшесінде орналасқан кітапхананың жинағына Джеймс Дуглас (губернатор) сыйлаған кітаптар кірді. Институттың бөлмелері "жақсы жарықпен, жылылықпен, әрі көп оқу материалдарымен қаладағы ең жайлы [sic] орындардың бірі болды". 1886 жылдың қазан айында Механика институты Викторияның қалалық кеңесіне өз істерін тоқтатуға ниетті екенін білдірді және кітаптар жинағын қалаға ұсынды. Содан кейін референдум өткізілді, ал көпшілік сайлаушылар салықтың көтерілуінен қорқып, бұл ұсынысты қажетсіз "саясат" деп қабылдамады. Алайда кітаптарды қала әкімі Джеймс Фелл (жеке қаражатымен) сатып алып, сақтап қалды. Бір жылдан аз уақыт өткен соң өткен дауыс беру нәтижесінде қала кітаптарды қабылдап, Ұлы Викторияның алғашқы қоғамдық кітапханасының басталуына әкелді. 1889 жылы Механика институтының 4150 томдық жинағы Виктория қаласына жаңа қоғамдық кітапхананың өзегі ретінде ұсынылды. Кітапханаға 500 доллар бағаланған қосымша 389 шығарманы ағылшын баспашылары Касселлз және Ко ұсынды. Алайда, The City арнайы салынған кітапхананы сатып ала алмады; сондықтан жинақ Broad Street-тегі "Spencer's Arcade" (мүмкін YMCA) бөлмелерінде орналасқан.

Викторияның қоғамдық кітапханасы

Саяси және қаржылық қиындықтарға қарамастан, 1889 жылы 10 мамырда ашылған жаңа Виктория қоғамдық кітапханасы нақты және қазіргі қажеттілікті қанағаттандырды. "Колонист" газетінің мақаласында былай делінген: "Механика институтының жабылуынан бері Викторияның қарапайым тұрғындары жақсы және тәлімді оқу [материалдарын] алу мүмкіндігін қатты жоғалтты". Алғашқы кітап "Асылжанның өмірі" деп аталды. Джордж Браун. (Бәлкім, Александр Маккензидің "Ардақты өмір және сөйлеуі" кітабынан шығарған шығар. Джордж Браун 1882 жылы Торонтода жариялады.) Оны Викторияның мэрі Джон Грант алған. Викторияның қоғамдық кітапханасы Брод-стриттегі YMCA ғимаратында екі жыл ғана орналасқан. 1892 жылы қала кеңесі, мүмкін, шығындарды үнемдеу шарасы ретінде, кітапхананы қала ғимаратындағы бөлмелерге көшіруді бұйырды. 1902 жылы кітапханаға жылына 5000 доллардан қаражат бөлуді шектеу туралы заң қабылданды. 1903 жылы кеңес кітапхана ғимаратының тұрақты орнын қарастырды. Екі орын таңдалды, бағасы 700 долларға тең. Кеңес Ятс пен Бланшард көшелерінің солтүстік-батыс бұрышында орналасқан қымбат пәтерлерге қарсы болды. Бірақ бұл сайттың қорғаушысы Стивен Джонс қосымша шығындарды төлеуді ұсынған. 1903 жылы кітапхананы басқару үшін заң бойынша үш комиссия құрамында (бір мүшесі кеңес мүшесі) кеңес құрылды. Бірінші комиссарлар Canon Beanlands, E. O. S. Scholefield (Облыстық кітапхана) және Алдерман Торнтон Фелл (төраға) алғаш рет 1905 жылы 15 мамырда кездесті. Бұл арада 1904 жылы жаңа Карнеги кітапханасының құрылысы басталды. Неоклассикалық тас ғимаратты 53 000 долларға салдырды, оны Эндрю Карнеги қаржыландырды. Ол 1905 жылы аяқталды, бірақ кітапхананың жинағы 1906 жылдың 2 қаңтарына дейін қала ғимаратындағы уақытша бөлмелерінде қалды, содан кейін ол жаңа ғимаратқа көшірілді.

Ертедегі даулар

Кітапхананың жаңа ғимараттағы алғашқы жылдары кітапхана комиссарлары мен қалалық кеңес арасындағы даулармен сипатталды. Кітапхананың кітаптары мен басқа да материалдары дау тудырды, ал мемлекеттік қызметке үміткерлер "Декамерон" сияқты шығармаларды қарыз алуға болатындығын "саяси капитал" етті. Кітапхана комиссионерлері сынға алынған кітаптарды алып тастаудан бас тартса да, олар кітапханашының кеңсесіне қойылды. Екінші жағынан, комиссия мүшелері діни газеттерді (мысалы, The Christian Science Monitor) сөрелерге қоюдан бас тартты. (Бұл саясат 1914 жылы кері бұрылды.) Жаңа бөлмені алғаннан кейін бірнеше апта өткен соң, жексенбіде ашылу мәселесі кітапхана комиссияларының алдында болды. 1918 жылы Кеңес қала детективтерінің болуына қарамастан, жексенбіде ашылу саясатын сақтады, олар (Паджетттің 1934 жылғы мәліметтеріне сәйкес) "кітапханаға барып, жексенбіде жүріп, кітапханашыны жексенбілік ережелерді бұзу туралы ауыр сұрақтарға жауап береді".

Алғашқы автоматтандыру

Бұл кітапхана 1906 жылы ашылғанда, кітаптар "жабық үймелерде" сақталып, жұртшылыққа кіруге рұқсат етілмеді. Оның орнына, пайдаланушы бір затты сұрайды, ал кітапханашы немесе парақшы (жұмыскер) оны қайтарып алады. Алайда, кітапхананың жаңа ғимаратында жаңадан жасалған "индикатор жүйесі" орнатылды. Бірақ бұл ағылшын жүйесі, қызыл және көк сигналдарды қамтиды (Паджетт, 1934 қараңыз), оны жаңарту үшін бірнеше кітапханашыдан тұратын персонал қажет болды. Сондықтан 1911 жылы Викторияның қоғамдық кітапханасының қарыз алушыларына бірінші рет жинақталған кітаптарға кіруге рұқсат берілді.

Виктория кітапханасы мектебі

Бас кітапханашы Хелен Стюарттың басшылығымен Виктория кітапханасының бір бөлігі ретінде кітапхана мектебі ашылды. Бір оқушы Маргарет Клей 1924 жылы Стюарттан кейін болды. Басқа да жоғары оқу орындарын бітіргендер арасында Маргарет Кромптон (кейін миссис Тёрстон Тейлор) болды, ол Енох Пратт тегін кітапханасының анықтамалық кітапханашысы болды; Филис Ноулз (кейін миссис Байрон Блад), ол Вебб теңіз сәулет институтының кітапханашысын каталогтады; және Эльзи Тейлор, ол Париждегі Американдық кітапхананың каталогтастырушы көмекшісі болды.

Кітапханадағы ерте ойын

Карнеги ғимаратында кітапхана ашылғанда, тек бірінші қабатты ғана пайдаланған. Бірақ 1910 жылы бұл қабат Викторияның өсіп келе жатқан қауымының қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін тым кішкентай болды. Сондықтан оқу залы екінші қабатқа көшірілді. Осы уақытта екінші қабатта "Шахмат және шашка бөлмесі" (шахмат және шашка үшін) ашылды. Алайда "ойыншылар" шуы оқу бөлмесінің пайдаланушыларын алаңдатады және ойындар 1913 жылы жоғарғы қабаттағы бөлмеге көшірілді, онда олар тағы он жыл болды. Бұл жоғарғы қабаттағы бөлмелерді (осы 1912 жылға дейін) Табиғи тарих қоғамы мен Виктория музыкалық қоғамы да қолданған.

Балалар бөлімі

Балалар бөлімі идеясы 1910 жылы қарастырылғанымен, сол жылы қолданыстағы бөлімдерді қайта ұйымдастыруға (және ойын бөлмесін құруға) жұмсалған шығындар балалар қызметін бастауға қаражат қалдырмады. Алайда кітапхананың комиссионерлері қала кеңесінің алдында "балалар бөлмесінің" пайдасын түсіндірді, келесі жылы қажетті қаражат табылады деген үмітте: Біріншіден, бөлме баланың кішкентай қызығушылығын немесе білімін дұрыс жолға қою үшін, мұқият қадағалаумен, кітап әлемі болып табылатын керемет ертегі әлеміне кіру үшін жасалған. Егер баланың оқуын кездейсоқ таңдауға қалдырсаңыз, оның дәмін аздап бұрмалау мүмкін емес, өйткені кеңес беруге немесе басшылыққа алуға ешкім болмаған; кез келген жағдайда, мұндай жағдайларда әдебиеттегі ең жақсы және таза нәрсені бағалаудың есебінен арзан және өткінші нәрсені ұнататындығы әбден мүмкін. Балалар кітапханашысының мақсаты - балаларды және қажетті кітаптарды ең қолайлы жағдайда біріктіру. Алғашқы балалар бөлімі 1913 жылы ашылды. Алғашқы балалар кітапханашысы Лилиан Б. Штайнбергер айым болды. 1914 жылы оның орнын Питтсбургтегі Карнеги кітапханасының оқу мектебін бітірген Мэри Хьюз бағындырады.

Виктория қаласынан тыс жерлерде қызмет ету және тағы да көп қиындықтар

Кітапхананың негізгі қаржысы Виктория қаласынан келді, бірақ Оук-Бей, Эскимальт және Саанич тұрғындары кітапхананы шектеусіз пайдалана алды. Алайда 1912 жылы кітапхана комиссионерлері осы муниципалитеттердің әрқайсысынан жаңа кітап сатып алу үшін жылына 100 доллар төлейтінін сұрады. Он бес айдан кейін, ақша алынбағандықтан, комиссия мүшелері 250 доллар сұрады. 1914 жылдың қаңтарында комиссия мүшелері әр муниципалитеттен 500 доллар сұрағанда, Оак-Бей осы сомаға үлес қосты. Алайда, жаңа кітап сатып алу үшін (Оук-Беймен келісімшарт бойынша) соманы қолданудың орнына Виктория қаласы оны қаланың салық алымын азайту үшін пайдалануға ниетті. Комиссия мүшелері Оук Бэймен келісімшарт жасасқан мақсат осы болмағандықтан, чек қайтарылды. Кітапхана комиссионерлерінің көршілес муниципалитеттерден жарна алу әрекеттері кем дегенде 1919 жылға дейін жалғасты. Ал 1950 жылдары (әлде 1966 жылғы операциялық келісімге дейін емес) Викторияның қоғамдық кітапханасы қызмет көрсететін басқа муниципалитеттердің өкілдері Викторияның қоғамдық кітапханасының басқармасында өкілдіктері (немесе басқа дауыс, бірақ дауыс беруі) болмаған. 1924 жылы Маргарет Клей бас кітапханашы болды. Оның 1952 жылға дейін қызмет еткен өкілеттігі кітапхана үшін үлкен өзгерістерге әкелді. Бір бұрынғы GVPL кітапханашысы бұл кезеңді "ескі "еркін кітапхананы" 20-ғасырлық қоғамдық кітапханаға айналдырған күрес сериясы" деп сипаттады (Тиз; 1989).

Жаңа ғимарат

1949 жылдың қарашасы: Карнеги кітапханасының төрт қабатты құрылысына жоспар бекітілді. Жеңімпаз болып Luney Bros. & Hamilton компаниясы танылды ($224,500). Бұл ғимарат 15 000 кітапқа арналған алғашқы ғимараттың орнын алмастырмақ. 1947 жылы оның саны 76 000-ға жетті. 1949 жылдың желтоқсаны: Карнеги кітапханасының жаңа құрылысына, жиһаздарына және қолданыстағы ғимаратын жаңартуға 350 000 доллар бөлу туралы референдум. Кітапхана Форт және Квадра көшелерінің бұрышында орналасқан Панториум ғимаратында уақытша бөлмеде жұмыс істеді. 1951 жылдың 15 қазанында, дүйсенбі күні жаңа ғимарат ресми түрде ашылды. Бөлімдер біртіндеп кері көшірілді.

Кітап тасымалдағыш қызмет

1952 жылдың қазаны: Кітапханалар кеңесінің Bookmobile сатып алу туралы шешімі 1954 жылдың 5 сәуірінде Bookmobile қызметі басталады, бірақ Bookmobile қызметін ұсыну туралы шешім 1952 жылы қабылданған болатын. Сол кездегі газеттің редакторлық бөлімінде мұндай қызметтің тіпті қажет екендігі туралы кейбір наразылық білдірілді: кітаптарды адамдарға әкелу арқылы, адамдардың кітаптарға келуін талап етудің орнына, кеңес жақсы оқуға көмектеседі деп санайды. Мүмкін, мұндай қызмет қажетті болып саналуы өкінішті. Дегенмен, бұл дәуірдің символы және кітапхананың орталық ғимаратын пайдаланғандардың қатарынан тыс жерде пайдалы болуы үшін оған қарсы тұру керек. Кітап автокөлігі бағыты Ньютон тау қиылысы, Саничтон ауыл шаруашылығы жерлері, Елк көл және Орталық Саничтің шығыс бөлігі, Брентвуд және Уилкинсон жолынан басталды. Алайда жаңа қызметтің басталуы кітап тасымалдағыш қызметтердің бірінші директоры Джон Маршаллдың жұмыстан шығарылуына байланысты болды.

Маршалл ісі: 1954 жыл

1954 жылдың 25 қаңтарында кітап тасымалдағыш қызметтердің жаңадан жалдалған директоры Джон М. Маршалл келесі аптада оның жұмысынан босатылуы туралы хабарлама алды. Кітапхана басқармасының шығып бара жатқан төрағасы Дж. Ф. К. Инглиш Маршаллдың сынақ мерзімі әлі аяқталған жоқ, сондықтан ешқандай себеп талап етілмейтінін айтты. Газеттерде Маршаллдың жұмыстан шығарылуына әртүрлі себептер келтірілгені айтылды. Олардың барлығы "қызыл түсті ұйымдар" мүшелігіне немесе олармен байланысқа байланысты. Бір мақалада былай делінген: "Сот туралы толық мәліметтерді білетін бір көз Times Times газетіне хабарлаған. Маршалл мырзаның жұмыстан шығарылуының себебі оның жазбалары бір кездері ол Виннипегте шығарылатын солшыл газет "Westerner" газетімен байланыста болғанын және 1949 жылы, 1950 және 1951 жылдары Торонтода өткен Канадалық Бейбітшілік конгресінің кездесулеріне қатысқанын көрсетті" ("Book Burning"). Маршалл ісі қаралып жатқан кезде Викторияның қоғамдық кітапханасында кітаптарды цензуралау туралы айыптар пайда болды. Балықшылар одағының өкілі Элгин Нейш Виктория қаласының кенті Брент Мердок Викторияның қоғамдық кітапханасында "кітаптарды өртеу ұсынысының" артында тұр деп мәлімдеді. Бір газетте былай делінген: "Коммунистік кітаптарды кітапханадан 'тазалап' тастау ұсынылды" ("Book Burning"). 1954 жылы 3 ақпанда жаңа кітапхана кеңесінің бірінші отырысында бас кітапханашы Тресса Поллок отставкаға кетті. Ол түсіндіргендей, "Маршалл ісімен немесе кітап цензурасымен байланысты емес белгілі бір жағдай" "Менің соңғы күдігімді растады, егер 1954 жылғы кітапханалар кеңесінің кейбір мүшелері кеңесте қызмет етуді жалғастырса, Викторияның қоғамдық кітапханасының бас кітапханашысы ретінде жұмысымды жалғастыру маған мүлдем мүмкін емес болады". 1954 жылғы басқарма мүшелері Джеймс Э. Нили (төраға), Дорис Лоугид, Альд. Брент Мёрдок, профессор Роберт Уоллес және лейтенант. Полковник Уолтер Мозедейл (кейіннен Викторияның қала шекарасында тұрмағаны үшін жарамсыз деп танылды). Кейін басқа да отставкалар болды. Бұлардың ішінде Нора Дрибург (Маршалл жұмыстан босатылғаннан кейін уақытша кітап мобильдерінің директоры болып тағайындалды) және Росс Нейпир (каталогтау бөлімінің басшысы 19 жыл) болды. Кітапхана кеңесінің мүшесі профессор Роберт Уоллес Маршаллдың жұмыстан босатылуына наразылық білдіріп, кеңеске Маршаллға өзін қорғау үшін сөйлеуге ғана емес, оны жұмыстан босату туралы шешімін қайтаруға мүмкіндік беруді талап етті. Уоллес ұстанымын Виктория колледжінің профессорлық-оқытушылар және қызметкерлер қауымдастығы, Үлкен Виктория мұғалімдер қауымдастығы және Саанич мұғалімдер қауымдастығы қолдады". Келіспеушілік жалғасып жатқанда, кітапхана басқармасы 1954 жылдың 1 мамырынан бастап Джон К. Лортты бас кітапханашы етіп тағайындады.

1960 жылдар - қазіргі уақыт

1962 жылдың шілде мен қазан айлары аралығында Викторияның қоғамдық кітапханасы ұсынған қызметтердің зерттеуін UBC кітапханашы мектебінің доценті Роза Вайнштейн жүргізді. Бұл сауалнама ата-аналар мен балалардың кеңестері мен азаматтар топтарының шағымдарына жауап ретінде және Саанич, Ок Бэй және Эскимальт қалалары тарапынан кітапхана қызметін жақсартуға деген тілекке жауап ретінде жүргізілді. 1966 жылы Ұлы Викторияның қоғамдық кітапханасы Виктория, Саанич, Ок Бэй және Эскимальт қалаларының төрт негізгі муниципалитеттеріне қызмет көрсету үшін құрылды. Бұл кезде кітапхананы басқару Виктория қаласынан осы төрт "ең негізгі" қалалардың / муниципалитеттердің өкілдерінен тұратын кеңеске өтті. 1966 ж. Саанич қаласында Town & Country Plaza-да жалға алынған орынға Town & Country филиалы ашылды. 1969: Эскимальт Плазадағы жалға алынған жерде Эскимальт филиалы ашылды. 1971: Оук Бей филиалы ашылды. 1972 жылы Саанич Виктория филиалы ашылып, Таун және Кантри филиалының орнын ауыстырды. 1976: Сааничте Нелли МакКлунг филиалы ашылды. Ол канадалық феминист, саясаткер, жазушы және әлеуметтік белсенді Нелли МакКлунгтің есімімен аталған. 1980 ж. Орталық филиал Карнеги кітапханасының ғимаратынан Брутон мен Бланшардтың қазіргі орнына көшірілді. 1985 жыл: 16 сәуірде Эскимальт филиалы өзінің жаңа ғимаратын ашты. 1985 ж. Автоматтандырылған кітапхана қызметі басталады. 1989: 3 желтоқсанда өрт Нелли МакКлунг филиалы мен оның барлық кітаптарын жояды. Бір квартал қашықтықта, Гарнет жолында уақытша кітапхана ашылды. Онда өрт кезінде алынып кеткен кішігірім кітаптар жинағы бар. Ғимарат қайта салынғаннан кейін 1991 жылдың тамызында қайта ашылды. 1996: Қызмет Колвудқа, Лэнгфордқа, Хайлендс округіне және Метхозинге кеңейтілді. 1997: Желтоқсанда Колудтағы Хуан-де-Фука филиалы ашылды. 1999: Саанич Виктория филиалы атақты жазушы және суретші Эмили Каррдың есімімен аталды. 2002: Қызмет Орталық Саанич пен Вью Рояльға кеңейтілді. 2003 жыл: 15 мамыр. Эскимальт филиалы Эскимальт қалалық залының артқы жағындағы жаңа ғимаратқа көшірілді. 2007: 11 қазанда Сааничтің Пиркс Арена кешенінде Сааничтің жүз жылдық филиалы ашылды. 2008: 17 ақпан, КҮП 410 кітапхана қызметкерлері Ұлы Виктория кітапханасы кеңесімен ұзақ мерзімді ротациялық жұмыс әрекеттерінен кейін және келіссөздердің бұзылуынан кейін белгісіз мерзімге жабылады. Сәуірдің басында кітапхана қызметкерлері табысты келіссөздерден кейін жұмысқа оралады. 2008: Қазан айында Лэнгфордта Goudy Express филиалы ашылды. 2010: 19 наурыз, Бас директор Барри Холмс орынсыз шығындар туралы қатты алаңдаушылықтан кейін отставкаға кетті. 2014: 6 қаңтарда Эмили Карр филиалы Uptown сауда кешенінің жоғарғы деңгейіне көшірілді. 2018: 26 мамыр, sxweŋxwəŋ təŋəxw Джеймс Бей филиалы ашылды. S hweng hw ung tongue oo hw, sxweŋxwəŋ təŋəxw - бұл Джеймс шығанағының леквунгендік атауы, Виктория қаласы "Осы кітапханаға есім қой" науқаны арқылы және Сонгилер мен Эскимальт халықтарымен келіссөздер жүргізу арқылы таңдаған атау. Ұлы Викторияның қоғамдық кітапхана жүйесі қазір он екі филиал кітапханадан тұрады: Орталық филиал, Брюс Хатчисон филиалы, Орталық Саанич филиалы, Эмили Карр филиалы, Эскимальт филиалы, Хуан де Фука филиалы, Лэнгфорд мұралық филиалы, Нелли Макклун филиалы, Оук Бэй филиалы, Саанич жүз жылдық филиалы, Гоуди Экспресс филиалы және sxweŋxwəŋ təŋəxw Джеймс Бэй филиалы. Бұл кітапханалар жоғарыда аталған он муниципалитеттегі 300 000-нан астам тұрғындарға қызмет көрсетеді.