Джон Профюмо – британ саяхатшысы, 1963 ж. Келер ісінен кейін саяси мансабынан кетуге мәжбүр болды. Кейін қайырымдылықпен айналысып, беделін қайта жаңартты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Джон Денис Профумо (/p//r//ə/'/f//juː//m//oʊ/ prəFEWmoh; 30 қаңтар 1915 – 9 наурыз 2006) – британдық саясаткер, 1961 жылы 19 жасар модель Кристин Килермен болған қарым-қатынасынан кейін 1963 жылы мансабы аяқталды. Бұл дау, «Профумо ісі» деп белгілі болды, оның Харольд Макмилланның консервативтік үкіметінен кетуіне әкелді. Үкіметтен кеткеннен кейін Профумо Шығыс Лондондағы «Тойнби Холл» қайырымдылық қорының ерікті қызметкері болып жұмыс істеді, кейін бас қаржы жинаушысы болды. Оның осы қайырымдылық қызметтері беделін жақсартуға көмектесті және 1975 жылы Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды.
British politician
John Dennis Profumo (/p//r//ə/'/f//juː//m//oʊ/ prəFEWmoh; 30 January 1915 – 9 March 2006) was a British politician whose career ended in 1963 after a sexual relationship with the 19 year old model Christine Keeler in 1961. The scandal, which became known as the Profumo affair, led to his resignation from the Conservative government of Harold Macmillan. After his resignation Profumo worked as a volunteer at Toynbee Hall, a charity in East London, and became its chief fundraiser. These charitable activities helped to restore his reputation and he was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in 1975.
Ерте өмір және мансап
Профумо Лондонның Кенсингтон қаласында дүниеге келген. Ол 1940 жылы қайтыс болған итальяндық текті дипломат және адвокат Альберт Профумоның ұлы. Ол Харроу мектебінде және Оксфордтың Брэсеноз колледжінде білім алған. Оксфордта оқыған кезінде Профумо Буллингдон клубының мүшесі болды. 1933 жылы "Джек" Профумо неміс студенті Гизела Клейнмен ұзаққа созылған қарым-қатынас бастады, ол кейін модель болды, содан кейін Парижде неміс тыңшылық қызметінде жұмыс істеді және ақырында Эдвард Уайнегард атты американдыққа тұрмысқа шықты. Құпия қызмет құжаттарында Профумоның да Винегардқа, депутат болған кезінде хат жазғаны көрсетілген. 1939 жылдың 1 шілдесінде ол Корольдік бронетанктік корпусына екінші лейтенант болып кірді. Ол Солтүстік Африкада Нортгемптоншир атты әскер бөлімінде капитан (майор міндетін атқарушы) шенімен қызмет етті, онда оның есімділік туралы хабарлама жарияланды. Ол D күні Нормандияға түсірілді және Францияның осы аймағын бағындыру үшін қаһарлы шайқастарға қатысты. Британ армиясындағы соңғы шені – бригадир. 1944 жылдың 21 желтоқсанында майор (уақытша подполковник) Профумо "Италиядағы батылдығы мен ерекше қызметі үшін", атап айтқанда, 15-ші армия тобының командирі фельдмаршал сэр Гарольд Александрдың штабындағы қызметі үшін Британ империясы орденінің офицері (OBE, әскери бөлімі) болып тағайындалды. 1947 жылдың қараша айында полковник Профумо АҚШ тарапынан "Одақтастардың ісіне қосқан еңбегі үшін" "Бронза жұлдызы" медалімен марапатталды.
Profumo was born in Kensington, London, the son of Albert Profumo, a diplomat and barrister of Italian ancestry, who died in 1940. He attended Harrow School and Brasenose College, Oxford. Whilst at Oxford Profumo was a member of the Bullingdon Club. In 1933, "Jack" Profumo began a long term relationship with a German student, Gisela Klein, who later became a model and subsequently worked for German intelligence in Paris, and eventually married an American called Edward Winegard. Secret Service papers state Profumo also wrote to Winegard while he was an MP. On 1 July 1939, he was commissioned into the Royal Armoured Corps as a second lieutenant. He served in North Africa with the Northamptonshire Yeomanry as a Captain (acting major), where he was mentioned in despatches. He landed in Normandy on D Day and was engaged in the subsequent fierce fighting to secure that region of France. His final rank in the British Army was brigadier. On 21 December 1944, Major (temporary Lieutenant Colonel) Profumo was appointed an Officer of the Order of the British Empire (OBE, Military Division) "in recognition of gallant and distinguished service in Italy", specifically, for his service on Field Marshal Sir Harold Alexander's staff commanding the 15th Army Group. In November 1947, Acting Colonel Profumo was awarded the Bronze Star Medal by the United States "in recognition of distinguished services in the cause of the Allies".
Саяси мансап
1940 жылы, әлі әскерде қызмет етіп жүрген кезінде, 3 наурыздағы қосымша сайлауда Профумо Нортгемптонширдегі Кеттеринг округі үшін консервативті партиядан парламент мүшесі (депутат) ретінде Халық палатасына сайланды. Біраз уақыттан кейін ол Норвегиядағы Нарвик шайқасындағы британдық жеңілістен кейін өткен пікірталаста Чемберлен үкіметіне қарсы дауыс берді. Профумоның бұл әрекеті үкіметтің бас шендісі Дэвид Маргессонды ашуландырып, оған: «Мен саған айта аламын, сен өте жеңілтек, еш нәрседен түсініксіз кішкентай адамсың. Өміріңнің соңына дейін әр таңда оянғанда, кеше жасаған ісіңе ұялатын боласың» деді. Кейін Профумо Маргессонның «одан да қате болмағанын» айтты. Профумо сол кездегі ең жас депутат болды, ал қайтыс болған кезде 1940 жылғы Халық палатасының соңғы тірі қалған мүшесі атанды. 1945 жылғы сайлауда Профумо Кеттерингте Лейбористтік партияның үміткері Дик Митчисоннан жеңілді. Содан кейін 1945 жылы ол Жапониядағы британдық миссиясының штаб бастығы болып тағайындалды. 1950 жылы ол әскерден кетіп, 1950 жылдың ақпан айында өткен жалпы сайлауда Уорвикширдегі Стратфорд-на-Эйвон округінен депутат болып сайланды, бұл консерваторлар үшін сенімді орын болды. Профумо жақсы байланыстары бар, соғыста көзге түскен саясаткер болды және Маргессонның бұрынғы ашуына қарамастан, Консервативтік партияда жоғары бағаланды. Осы қасиеттерінің арқасында ол 1951 жылы сайланған консервативтік үкіметте мансап баспалдағын жылдам өрледі. 1952 жылдың қарашасында Азаматтық авиация министрлігінің парламенттік хатшысы, 1953 жылдың қарашасында Көлік және Азаматтық авиация министрлігінің бірлескен парламенттік хатшысы, 1957 жылдың қаңтарында Колониялар жөніндегі парламенттік мемлекеттік хатшысы, 1958 жылдың қарашасында Сыртқы істер министрлігінде парламенттік мемлекеттік хатшысы және 1959 жылдың қаңтарында Сыртқы істер жөніндегі министр болып тағайындалды. 1960 жылдың шілдесінде ол Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды (Кабинетке кірмей) және Құпия кеңеске ант берді. 1954 жылы актриса Валери Хобсонға үйленді.
In 1940, while still serving in the Army, Profumo was elected to the House of Commons as a Conservative Member of Parliament (MP) for Kettering in Northamptonshire at a by election on 3 March. Shortly afterwards he voted against the Chamberlain government in the debate following the British defeat at Narvik in Norway. This defiance on Profumo's part enraged the Chief Whip, David Margesson, who said to him "I can tell you this, you utterly contemptible little shit. On every morning that you wake up for the rest of your life you will be ashamed of what you did last night." Profumo later remarked that Margesson "couldn't have been more wrong". Profumo was then the youngest MP and, by the time of his death, he had become the last surviving former member of the 1940 House of Commons. At the 1945 election, Profumo was defeated at Kettering by the Labour candidate, Dick Mitchison. Later in 1945, he was chief of staff to the British Mission to Japan. In 1950, he left the Army and, at the general election in February 1950, he was elected for Stratford on Avon in Warwickshire, a safe Conservative seat. Profumo was a well connected politician with a good war record and, despite Margesson's aforementioned outburst, was highly regarded in the Conservative Party. Those qualities helped him to rise steadily through the ranks of the Conservative government elected in 1951. He was appointed Parliamentary Secretary to the Ministry of Civil Aviation in November 1952, Joint Parliamentary Secretary to the Ministry of Transport and Civil Aviation in November 1953, Parliamentary Under Secretary of State for the Colonies in January 1957, Parliamentary Under Secretary of State at the Foreign Office in November 1958, and Minister of State for Foreign Affairs in January 1959. In July 1960, he was appointed Secretary of State for War (outside of the Cabinet) and was sworn of the Privy Council. In 1954, he married the actress Valerie Hobson.
Профунмо ісі
1961 жылдың шілдесінде Кливдендегі виконт Астордың үйінде өткен кеште Джон Профумо 19 жасар модель Кристин Килермен танысты. Профумо мен Килер арасындағы қарым-қатынастың нақты ұзақтығы күмәнді, ол 1961 жылдың тамызында қауіпсіздік қызметі Профумоны Уорд айналасындағы адамдармен араласудың қауіпті болуы мүмкін екені туралы ескерткеннен кейін аяқталды, немесе 1961 жылдың желтоқсанына дейін ынтасы төмендеп жалғасты. Килер Кеңес елшілігінің әскери атташесі Евгений Ивановпен де қарым-қатынаста болғандықтан, мәселе ұлттық қауіпсіздік сипатын алды. 1962 жылдың желтоқсанында Лондонда Килермен байланысы бар екі адамның қатысуымен болған оқ ату оқиғасы баспасөзді оны тергеуге итермеледі, ал журналистер оның Профумо мен Ивановпен болған қарым-қатынасы туралы тез білді. Бірақ британдық саясаткерлердің жеке өміріне қатысты құрметтеу дәстүрі, сотқа шақырудан қорқу себепті, 1963 жылдың наурызына дейін сақталды. Сол кезде Лейбористік партияның депутаты Джордж Вигг, істің ұлттық қауіпсіздік аспектілерімен жетекшілік етіп, Парламенттік иммунитетін пайдаланып, Төменгі палатада Профумо мен Килерді байланыстыратын қауесеттерге сілтеме жасады. Профумо кейін Килермен таныс екенін мойындады, бірақ олардың қарым-қатынасында ешқандай "зияраттық" болмағанын жоққа шығарды және газеттер мұны дәлелдесе, сотқа беретінін мәлімдеді. Профумоның мәлімдемесі газеттердің Килер туралы жаңалықтар жариялауына кедергі келтірмеді, және Макмилланға Профумоның жағдайының тұрақсыз екені тез анық болды. 1963 жылдың 5 маусымында Профумо британдық саясатта кешірілмейтін қылмыс саналған Килермен болған қарым-қатынасын жоққа шығарған кезде наурызда палатаға жалған айтқанын мойындауға мәжбүр болды. Профумо лауазымынан және Таяу кеңестен кетіп, өзінің палатадағы орнын босату үшін Chiltern Hundreds басқарушысының лауазымына тағайындалды. Жұртқа мойындамас бұрын Профумо әйеліне істің шындығын айтты, ол оны қолдады. Оның Килермен болған қарым-қатынасы ұлттық қауіпсіздікке нұқсан келтіргені ешқашан дәлелденбеді. Бұл оқиға консервативтік үкіметті дүрліктірді және 1964 жылғы сайлауда Лейбористерден жеңілуіне себепкер болды деп есептелді. Макмиллан бұл кезде денсаулығына байланысты 1963 жылдың қазанында лауазымынан кетіп, оның орнына Алек Дуглас Хоум келді. Профумо өмірінің соңына дейін бұл мәселе туралы толық үнсіздік сақтады, тіпті 1989 жылы оны Ян МакКеллен ойнаған "Скандал" фильмі мен Килердің естеліктері іске деген қызығушылықты қайта жандандырған кезде де. Профумоны Эндрю Ллойд Вебердің "Stephen Ward" мюзиклінде Дэниел Флинн ойнады, ол 2013 жылдың 19 желтоқсанында Олдвич театрында ашылды. Оны Бен Майлз 2019/2020 жылғы BBC драмасында "Кристин Килердің соты", ал Тим Стид Netflix сериалында "Корона", онда Профумо ісі 2-ші маусымның 10-шы эпизодының ("Сырлы адам") сюжетіне кіреді, бейнеледі.
In July 1961, at a party at Cliveden, home of Viscount Astor, John Profumo met Christine Keeler, a 19 year old model with whom he began a sexual relationship. The exact length of the affair between Profumo and Keeler is disputed, ending either in August 1961 after Profumo was warned by the security services of the possible dangers of mixing with the Ward circle, or continuing with decreasing fervour until December 1961. Since Keeler had also had sexual relations with Yevgeny Ivanov, the senior naval attaché at the Soviet Embassy, the matter took on a national security dimension. In December 1962, a shooting incident in London involving two other men who were involved with Keeler led the press to investigate her, and reporters soon learned of her affairs with Profumo and Ivanov. But the British tradition of respecting the private lives of British politicians, for fear of libel actions, was maintained until March 1963, when the Labour MP George Wigg, claiming to be motivated by the national security aspects of the case, and taking advantage of Parliamentary privilege, which gave him immunity from any possible legal action, referred in the House of Commons to the rumours linking Profumo with Keeler. Profumo then made a personal statement in which he admitted he knew Keeler but denied there was any "impropriety" in their relationship and threatened to sue if newspapers asserted otherwise. Profumo's statement did not prevent newspapers publishing stories about Keeler, and it soon became apparent to Macmillan that Profumo's position was untenable. On 5 June 1963, Profumo was forced to admit that he had lied to the House in March when he denied an affair with Keeler, which at that time was an unforgivable offence in British politics. Profumo resigned from office and from the Privy Council, and applied for and was appointed to the role of steward of the Chiltern Hundreds to give up his Commons seat. Before making his public confession, Profumo confessed the affair to his wife, who stood by him. It was never shown that his relationship with Keeler had led to any breach of national security. The scandal rocked the Conservative government, and was generally held to have been among the causes of its defeat by Labour at the 1964 election. Macmillan had already gone by then, having resigned in October 1963 on health grounds to be succeeded by Alec Douglas Home. Profumo maintained complete public silence about the matter for the rest of his life, even when the 1989 film Scandal—in which he was played by Ian McKellen—and the publication of Keeler's memoirs revived public interest in the affair. Profumo was portrayed by Daniel Flynn in Andrew Lloyd Webber's stage musical Stephen Ward, which opened at the Aldwych Theatre on 19 December 2013. He was portrayed by Ben Miles in the 2019/2020 BBC drama The Trial of Christine Keeler and by Tim Steed in the Netflix series The Crown, where the Profumo Affair is part of the plot for season 2, episode 10 – "Mystery Man".
Кейінгі өмірі
Профумо жұмыстан кеткеннен кейін көп ұзамай, ол жерде күзетші болған Уолтер Бирмингем оны Тойнби залында ерікті ретінде жұмыс істеуге шақырды. Тойнби Холл – Лондонның шығыс бөлігінде орналасқан қайырымдылық қоры, және Профумо өмірінің соңына дейін сол жерде жұмыс істей берді, Тойнби Холлдың бас қаржы жинаушысы болып, саяси шеберлігі мен байланыстарын пайдаланып, көп сомада ақша жинады. Бұл жұмыстың бәрі ерікті түрде жасалды, себебі Профумо мұраға қалған байлығымен өмір сүре алды. Оның әйелі, актриса Валерия Хобсон да 1998 жылы қайтыс болғанға дейін қайырымдылықпен айналысты. Кейбіреулер Профумоның қайырымдылық жұмысы оның абыройын қайта қалпына келтірді деп санайды. Оның досы, әлеуметтік реформа жақтасы лорд Лонгфорд, "Мен өмірімде таныған барлық адамдардан гөрі Профумоға көбірек құрметтеймін" деді. Профумо 1975 жылғы туған күніне орай тағайындалған наградалар бойынша Британ империясы орденінің командирі (CBE, азаматтық дивизиясы) атанды және Букингем сарайындағы салтанатты шарада осы награданы алды, бұл оның беделін қайта жаңартқанын көрсетеді. 1995 жылы бұрынғы консервативті премьер-министр Маргарет Тэтчер оны 70 жылдық мерейтойлық кешкі асқа шақырды, онда ол королеваның жанында отырды. Ол тек сирек ғана көпшілік алдына шықты, әсіресе соңғы жылдары дөңгелек креслода жүрді. Оның соңғы пайда болуы 2005 жылғы 8 қарашада сэр Эдвард Хиттің естелік жиынында болды.
Shortly after his resignation, Profumo was invited to work at Toynbee Hall as a volunteer by Walter Birmingham, who was a warden there. Toynbee Hall is a charity based in the East End of London, and Profumo continued to work there for the rest of his life, becoming Toynbee Hall's chief fundraiser, and using his political skills and contacts to raise large sums of money. All this work was done as a volunteer, since Profumo was able to live on his inherited wealth. His wife, the actress Valerie Hobson, also devoted herself to charity until her death in 1998. In the eyes of some, Profumo's charity work redeemed his reputation. His friend, social reform campaigner Lord Longford, said he "felt more admiration [for Profumo] than [for] all the men I've known in my lifetime". Profumo was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE, Civil Division) in the 1975 Birthday Honours, and received the honour at a Buckingham Palace ceremony from Queen Elizabeth II, signalling his return to respectability. In 1995, former Conservative Prime Minister Margaret Thatcher invited him to her 70th birthday dinner, where he sat next to the Queen. He appeared only occasionally in public, particularly in his last years when he used a wheelchair. His last appearance was at the memorial service for Sir Edward Heath on 8 November 2005.
Өлім және құрмет көрсету
2006 жылдың 7 наурызында Профумо инсульт алды және Лондонның Челси және Вестминстер ауруханасына түсті. Ол екі күннен кейін 91 жасында отбасының қасында қайтыс болды. Оның өлімінен кейін көптеген сарапшылар оны 1963 жылғы дауға байланысты саяси мансабынан түскеннен кейін қоғамға жасаған үлесі үшін де, сол даудың себебі болған жанжал үшін де еске алу керек екенін айтты. Ол Мортлейк крематорийінде кремацияланды; оның күлі әйелінің күлімен бірге Гершемдегі Әулие Петр шіркеуі алдындағы отбасылық мазарда жерленді.
On 7 March 2006, Profumo suffered a stroke and was admitted to London's Chelsea and Westminster Hospital. He died two days later surrounded by his family, at the age of 91. After his death, many commentators said that he should be remembered as much for his contribution to society after his fall from political grace as for the scandal of 1963 which caused that fall. He was cremated at Mortlake Crematorium; his ashes were buried next to those of his wife at the family vault in front of St Peter's Church in Hersham.