Manor of Alverton

Кіріспе

Алвертон билігі - Ұлыбританиядағы Пенвиттің жүзінде орналасқан бұрынғы билік.

Тарих

Елді мекеннің алғашқы тарихи деректері "Домсдей" кітабында жазылған. Онда Норманның басып алуына дейін елді мекенге Саксонның Альвард деген есімімен белгілі бір иелік еткен. Алвард үш теріге ғана салық төлеген. 16 арақ жері бар, оның 5-і 7 құл иеленушіге тиесілі. 15 ауылшаруа және 25 шағын шаруа қалған жерді иеленіп, 8 арақ егуге ие болды. Бұл жерде орман мен жайылым бар еді. Мал саны 4 жабайы қалыңдық, 10 ірі қара мен 180 қой болды. Жылдық құны 20 фунт болатын, бірақ бұрын ол 8 фунт төлеген. Жеңіспен қатар, әміршіліктің иелігі Вильгельм Жеңімпаздың туған ағасы Роберт, Мортен графына өтті. 1230 жылы корольдік иелікті Корнуоллдің 1-ші графы Ричард (Патша Генрих III-нің кіші інісі) Генрих ле Тайске берді. Қожалық 1322 жылға дейін Ле Тайс отбасының меншігі болып қалды, ол кезде Генри Лорд Тайс король Эдуард II-ге қарсы көтеріліске қатысып, өлтірілді, оның мүлкі оның әпкесі Элис Лизлге өтті. Осы уақыттан бастап 1563 жылға дейін әулет Лизл отбасының бірнеше мүшелері мен патшаның қолына өтті. 1611 жылы поместье Джордж мен Томас Уитморға сатылды, олар оны өз кезегінде Ричард Даниэллге (Джордж әйелінің әкесі) сатып жіберді. 1663 жылы Альвертонның меншік құқығы қайтадан иелері өзгерді және Уильям Кейгвиннің қолында болды, оның отбасы 1716 жылға дейін Альвертонды ұстады, содан кейін Урия Тонкин атақты алды. Тонкиндер отбасы Альвертон атағын ұзақ уақыт бойы, екі жарым ғасыр бойы ұстады. Джеймс Дженкинс (1710 жылы қайтыс болды), Корнуолл ғалымы, Альвертонда өмір сүрді. 1935 жылы қазанда Роберт Эдмунд Тонкин қайтыс болғаннан кейін оның жалғыз мұрагері Джон Франклин Тонкин Сент-Бурян мен Альвертонның иелігін иеленді. 1960 жылы Дж. Ф. Тонкин Жаңа Зеландияда қайтыс болып, Сент-Бурян мен Альвертон иеліктерін қызы Джиллиан Гринге қалдырды. Джиллиан Грин бұл атақты 2004 жылы қайтыс болғанға дейін ұстады, ол кезде Альвертонның иегері атағы оның қызы Сью Бедфордқа берілді. 2005 жылы Сью Бедфорд қайтыс болып, Fleur Carpenter (оның қызы) атағын берді. Алвертон әулетінің белгілі иелерінің толық тізімі төмендегі бетке қараңыз. Елді мекеннің өзі негізінен қазіргі Пензанс азаматтық приходының ішінде және оған жақын орналасқан және Ньюлин, Маусхоул және Мадрон елді мекендерінің көп бөлігін қамтыған.

The first historical details of the manor were recorded in the Domesday book which stated that before the Norman conquest the manor was owned by a Saxon lord known as Alward. There were 3 hides of land but Alward had paid tax only for 2 hides. There was land for 16 ploughs of which 5 were owned by the lord who had 7 serfs. 15 villeins and 25 smallholders held the rest of the land and had 8 ploughs. There was of woodland and of pasture. The livestock was 4 wild mares, 10 cattle and 180 sheep. The annual value was £20 but it had formerly paid £8. Following the conquest lordship of the manor passed to Robert, Count of Mortain, the half brother of William the Conqueror. In 1230 the manor was granted by Richard, 1st Earl of Cornwall (younger brother of King Henry III) to Henry le Tyes. The manor remained the property of the Le Tyes family until 1322 when Henry Lord Tyes took part in the revolt against King Edward II and was executed, his estate passing to his sister Alice Lisle. Between this date and 1563 the manor passed between a number of members of the Lisle family and the crown. In 1611 the manor was sold to George and Thomas Whitmore who in turn sold it to Richard Daniell (George's wife's stepfather), a Truro merchant. By 1663 ownership of Alverton had changed hands again and was in the hands of William Keigwin whose family held Alverton until 1716 when Uriah Tonkin took up the title. In fact the Tonkin family then held on to the title of Alverton for a very long time, for almost two and a half centuries. James Jenkins (died 1710), the Cornish scholar, lived at Alverton. When Robert Edmund Tonkin died in October 1935, his sole heir, John Franklin Tonkin, acquired the Lord of the Manors of St. Buryan and Alverton. In 1960 J F Tonkin died in New Zealand and left the Lords of the Manors of St. Buryan and Alverton to his daughter, Gillian Green. Gillian Green held these to her death in 2004 when the title of The Lord of the Manor of Alverton was passed onto her daughter Sue Bedford. In 2005 Sue Bedford died and passed the title onto Fleur Carpenter (her daughter). For a complete list of known Lords of the Manor of Alverton see below. The manor estate itself was located largely within, and near to, the current civil parish of Penzance and included much of the settlements of Newlyn, Mousehole and Madron.

Пензанспен қарым-қатынасы

Альвертон сарайсы Пензанс тарихы мен дамуына ықпал етті; сарай иелері оның алғашқы жарғыларын қамтамасыз етті және қала 1614 жылы қалашықтың мәртебесін алғанға дейін оның алғашқы порты мен нарығын сақтады. Алвертон әулеті сонымен қатар Пензанс базар үйінің иегері болды, ол үшін титуллы иелері 1936 жылға дейін жалға алуды жалғады. Пензанс тарихының алғашқы кезеңін Пензанс қалалық кеңесі мен Альвертон әулеті арасындағы даулар, соның ішінде "Батыс жасыл" (қазіргі Пензанс шеруі) және аудан шекарасында астық ұнтақтау құқығы туралы дау анықтады.