Кіріспе

Қытайдағы таулар тізбегі Ненчен Тангхла таулары (қытай тілінде Ньяинкэнтангхла таулары деп ресми түрде жазылады) - бұл ұзын тау тізбегі және Траншималая жүйесінің суб-қатары, Тибетте және Қытайдың Тибет автономиялық аймағында орналасқан.

География

Бір деректе Ненчен Тангла таулары қатары шамамен созылады. Оның ең биік нүктесі Лхасаның солтүстік-батысында орналасқан. Бұл тау жиегі Траншималаядағы Гималаймен қатар, Ярлунг Цангпо өзенінің солтүстігінде орналасқан. Тағы бір деректе Ненчен Тангль таулары батыстағы Ньемо округінен шығыстағы Ранву округіне дейін (740 км) созылады. Оның ең биік шыңы Ненчен Тангла тауы (Nyainqêntanglha Feng) Ненчен Тангла тауларының оңтүстік жағы тік, және шамамен 200 м төмендейді, ал солтүстік жағы өте тегіс және шамамен 700 м төмендейді. Таулардың көпшілігі төмен. Батыс жақта орналасқан Гангизе-Шан өзенімен бірге ол Траншималаяны құрайды, ол Гималайдың солтүстігінде Ярлунг Цангпо өзенінің бойымен қатар жүреді. Друкла Чу өзені Ненчен Тангль тауларында басталады, онда ол Сонг Чу өзені деп аталады және Гямда Чу өзеніне қосылады. Бірге қосылған өзендер оңтүстік-шығыста Ярлунг Цангпо өзеніне дейін ағады.

Қосалқы топтар

Тау жиегі екі негізгі бөлікке бөлінеді: Батыс және Шығыс Ненчен Тангхла, Лхари қаласының маңында Тро Ла асуында.

Батыс Ненчен Тангла

Батыс Ненчен Тангла Намцзоның оңтүстік-шығысында орналасқан. Алқасы солтүстік-шығысқа қарай қарайтын бағытты иеленеді және Ярлунг Цангпо өзенінің солтүстік су айдынының бір бөлігін құрайды. Солтүстік-шығыс бөлігін Ярлунг Цангпоның ең үлкен саласы Лхаса өзені құяды. Батыс Ненчен Тангла тау жиегіндегі төрт ең биік шыңды қамтиды, олардың барлығы жоғарыда көрсетілген: Ненчен Тангла тауы (7162м), Ненчен Тангла II (7117м), Ненчен Тангла III (7046м) және Джомо Гангце (7048м), барлығы Ласаның Дамсунг округінде орналасқан. Батыс Ненчен Тангла оңтүстіктегі Ярлунг Цанпо бассейндерін солтүстіктегі Чантангтың эндорхей бассейндерінен бөледі.

Шығыс Ненчен Тангла

Шығыс Ненчен Тангла, Нагку, Чамдо және Ньинчиде орналасқан, оңтүстіктегі Ярлунг Цанпо мен солтүстіктегі Нак Чу өзені (оның төменгі ағысында Нуджан және Сальвин болады) арасындағы су бөліктерін белгілейді. Қатты және қатты мұздық тау жиегі 240-тан астам шыңдарды қамтиды, оның ең биік нүктесі Сепу Кангри (6956 м), оның топографиялық биіктігі 2213 м және жоғары нүктеден алыс. Шығыс сектордың үлкен аумақтары қармен қапталған. Мұздықтардың үштен екісі, ал ауданының алтыдан бес бөлігі шығыс бөлігінде жатыр. Бұл аймақта оңтүстік-батыс муссон соғады, ол Тибет алқабына Ярлунг Занбо өзенінің Үлкен бұрылысынан кіреді. Ауа жер бедерімен көтеріледі, ал жауын-шашынның ең көп мөлшерін және жазықтың ең ылғалды ауасын береді, бұл мұздықтардың дамуын қамтамасыз етеді. Отыз екі мұздықтың ұзындығы асады. Кягкэн мұздық - ең үлкені, ол тау ормандары аймағында орналасқан Цяцин мұздық тілінің соңын қамтиды. Мұздықтың табаны - Лангчжоу мұздықтарын зерттеу институтының мәліметтері бойынша, тау жиегінде 2,905 мұздық бар. Олардың жалпы ауданы - 1,7 км2.[1] Шығыс Ненчен Тангльхадағы "Тибет Альптері" деп аталатын шыңдардың көпшілігі шықпаған. Сепу Кангридің өзі 1997 және 1998 жылдары Крис Бонингтон мен Чарльз Кларк екі рет бағынды. Бонингтон мен Кларк бұл тәжірибе туралы "Тибет құпия тауы: Сепу Кангридің жеңісі" атты кітап жазды. 2005 жылы Мик Фаулер мен Крис Уоттс Каякиаоға шықты, ал 2007 жылы Фаулер Пол Рамсденмен бірге Маманчоға шықты, ол Шығыс Ненчен Тангльханың Маттерхорн деп аталады.