Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Musée Saint Remi - Франциядағы Ремс қаласында орналасқан археология және өнер мұражайы. Музей VI ғасырда құрылған және 1099 жылдан бері Киелі Ремидің монументтерін сақтап келген (Ремс епискобы, 496 жылы франк патшасы Хлодовик І-ді христиан дінін қабылдатты) бұрынғы Сент-Реми аббатханасында орналасқан. 1049 жылы киелі етілген, оған іргелес орналасқан Сент-Реми базиликасы оның аббат шіркеуі болды. Екі ғимарат та ерекше сәулет өнері мен француз монархиясының алғашқы кезеңіндегі маңыздылығы үшін 1991 жылдан бері ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралар тізіміне кірді.
The Musée Saint Remi is an archeology and art museum in Reims, France. The museum is housed in the former Abbey of Saint Remi, founded in the sixth century and which had been keeping since 1099 the relics of Saint Remigius (the Bishop of Reims who converted Frankish king Clovis I to Christianity in 496). The Basilica of Saint Remi, adjacent to it and consecrated in 1049, was its abbey church. Both buildings have been listed as part of a UNESCO World Heritage Site since 1991 because of their outstanding architecture and importance in the early French monarchy.
Ғимарат
Реймс қаласындағы үлкен аббатхананың жасырын бастауы 6 ғасырдағы киелі Кристоферге арналған кішкентай шіркеуде жатыр. Абатхананың табысы 553 жылы Киелі Реми молдаларын сатып алуына негізделген; кейіннен оған тақуа донорлардан сыйлықтар ағылды. 9 ғасырда монастырь 700-ге жуық иелік еткен және Францияда ең бай болған. Бұл жердегі діни қызметкерлердің ең алғашқылар болғандығы ықтимал, бірақ олардың орнын бенедиктиндер басқан. 780-945 жылдар аралығында Реймс архиепискобы абат болып қызмет етті. Керемет, әулет. 1005 жылы абат Авиард Сент-Реми шіркеуін қайта құруға кірісті, ал жиырма жыл бойы жұмыс үзіліссіз жалғасты, содан кейін күмбез құлдырап кетті, бұл жеткіліксіз тіректердің болмауынан болғаны сөзсіз. 1049 жылы папа Лев IX-тің бағыштаған және оған көптеген артықшылықтар берген керемет базиликаны абат Теодорик тұрғызды. Әбатхананың кітапханасы мен мектептері соншалықты беделді болғандықтан, папа Александр III абат Петрге мақтау хаты жазды, ол әлі күнге дейін сақталған. Роман стилідегі шіркеудің қысқа шығыс бөлігін ауыстырудың мақсаты - Сент-Реми ғибадатханасының үлкен және кеңірек интерьерін құру. Киелі үйдің бұрынғы орны құрбандық үстелінің жанында болған еді, бірақ ол сол жерден алыстап, шығысқа қарай жылжытылды. Кейінгі атақты абаттардың арасында жоғары дворяндықтан шыққан: Анри де Лотарингияны (1622-1641), аббатхананы Сент-Маур қауымына қосып, Жак Николас Колберт (1665), кейіннен Руанның архиепискобы, Шарль Морис Ле Теллиер (1680-1710) және 1745 жылы король абыстай тағайындаған Жозеф де Рошчуар. Абатханадан көптеген құнды заттар Француз революциясы кезінде тоналған, ал 1793 жылы абатханада сақталған Франция патшаларының тажына отырғызуының қасиетті ампуласы жойылған, бірақ 12 ғасырдағы боялған шыны қалды. Сент-Реми аббатшылығы, жақын маңдағы Нотр-Дам де Реймс соборы мен Тау сарайымен бірге 1991 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралар тізіміне кірді.
The obscure origins of the great abbey at Reims lie in a little 6th century chapel dedicated to Saint Christopher. The abbey's success was founded on its acquisition of the relics of St. Remy in 553; subsequently gifts poured in upon it from pious donors. By the 9th century the abbey possessed about 700 domains and was perhaps the most richly endowed in France. It seems probable that secular priests were the first guardians of the relics, but were succeeded by the Benedictines. From 780 to 945 the archbishops of Reims served as its abbots. At the abbey Charlemagne received Pope Leo III. In 1005 the abbot Aviard undertook to rebuild the church of St Remy, and for twenty years the work went on uninterruptedly before vaulting collapsed, no doubt from insufficient buttressing. Abbot Theodoric erected the magnificent surviving basilica which Pope Leo IX dedicated in 1049 and to which he granted many privileges. The abbey library and its schools were of such high repute that Pope Alexander III wrote a commendatory letter to the Abbot Peter, which survives. The years of around 1170 to 1180 brought further rebuilding, this time to the choir. The purpose of replacing the short eastern section of the Romanesque church was to create a grander and more spacious interior for the shrine of St Remy. The shrine was detached from its previous location, next to the altar, and moved further east. Among the illustrious later abbots, all drawn from the higher nobility, may be mentioned: Henri de Lorraine (1622–1641), who affiliated the abbey to the Congregation of St. Maur; Jacques Nicolas Colbert (1665), later archbishop of Rouen; Charles Maurice Le Tellier (1680–1710); and Joseph de Rochechouart, appointed abbot by the king in 1745. Many valuable objects from the abbey were looted in the French Revolutionary period and the Holy Ampulla of the coronation of the kings of France kept in the abbey was destroyed in 1793, but the 12th century stained glass remains. The Abbey of Saint Remi, together with the nearby cathedral of Notre Dame de Reims and Palace of Tau, became a UNESCO World Heritage Site in 1991.
Жинақтар
Мұражайда XVI ғасырдан архиепископ Роберт де Ленонкур (осы есімді кардиналдың ағасы) сыйлаған кебелектер, б.з.д. IV ғасырдан бастап мәрмәрден жасалған бас қалалар, мебель, зергерлік бұйымдар, қыш құмыра, қару-жарақ және шыны бұйымдар VI-VІІІ ғасырлар, ортағасырлық мүсіндер, XIII ғасырдағы музыканттар үйінің қасбеті, бұрынғы аббат ғимаратының қалдықтары, сондай-ақ галло-римдік өнер мен қолөнер экспонаттары және галль өркениетінің қыш құмырасы, зергерлік бұйымдар мен қару-жарасы, сондай-ақ палеолиттен неолитке дейінгі заттардың экспонаты бар. Музейдің басқа бір бөлімінде тұрақты әскери көрме орналасқан.
The museum contains tapestries from the 16th century donated by the archbishop Robert de Lenoncourt (uncle of the cardinal of the same name), marble capitals from the fourth century AD, furniture, jewellery, pottery, weapons and glasswork from the sixth to eighth centuries, medieval sculpture, the façade of the 13th century musicians' House, remnants from an earlier abbey building, and also exhibits of Gallo Roman arts and crafts and a room of pottery, jewellery and weapons from Gallic civilization, as well as an exhibit of items from the Palaeolithic to the Neolithic periods. Another section of the museum features a permanent military exhibition.