Кіріспе

Латвиялық кантор және композитор Соломон (Саломо) Росовский (1878, Рига 1962) - кантор (хазан) және композитор, Рига канторы Барух Лейб Росовскийдің ұлы.

Ерте өмір

Росовский музыканы Киев университетінің заңгерлік мамандығын бітіргеннен кейін ғана зерттей бастады. Санкт-Петербург консерваториясындағы ұстаздарының бірі Римский Корсаков болды. 1908 жылы Росовский пианист Леонид Несвишскиймен (Ари Абилия), әнші Джозеф Томарс, композитор Лазар Саминский және тағы бірнеше музыканттармен бірге еврей халық музыкасы қоғамын ұйымдастырды. 1918 жылы еврей өнер театрының (ГОСЕТ) музыкалық директоры болды.

Кәсіби мансап

1920 жылы Росовский Ригаға оралып, алғашқы еврей консерваториясын құрды. Бес жыл болғаннан кейін ол Израильге кетті, ол кезде ол алғашқыда бірнеше кәсіби музыканттардың бірі болды. Израильдік яһудилердің халық музыкасы оның композицияларына жаңа үлкен әсер қалдырды. Алғашқы ізашарлардың құлшынысты жұмысына қарамастан, Палестинадағы материалдық жағдай әлі де өте қиын еді. Санкт-Петербургтегі музыкаға бейім болған өнер адамы үшін сол кездегі елде бірнеше әуесқой оркестрлер мен екі музыка мектебі ғана болды. Алайда Росовский қалады. Ол "Охел" жұмысшы театрына сахналық музыка жазды, сабақ берді және өзінің жолын Киелі кітап музыкасын зерттеумен бастады, кейін оның есімі бүкіл әлемге танылды. Ол тіпті Дэвид Шор және Дэвид Миренбургпен бірге "Ханигун" музыкалық қоғамын құрып, Жаңа еврей мектебінің концерттік қызметін жалғастыруға тырысты.

Кейінгі жылдар

Соңғы жылдары Нью-Йоркте болды, онда ол еврей теологиялық семинариясының Кантор институтында сабақ берді. Оның "Кәжірелер жырлау: Мұсаның бес кітабы" атты аса ірі еңбегі 1957 жылы жарық көрді.