Кіріспе
Француз актрисасы (1925-2001) Корин Кальвет (30 сәуір 1925 - 23 маусым 2001), туған аты Корин Дибос, негізінен американдық фильмдерде ойнаған француз актрисасы. Бір некрологтың айтуынша, ол "Дитрих пен Рита Хейворттың бірігуі ретінде" жоғарылатылды, бірақ оның тұлғасы бұл сипаттамаға сай келмеді, бірақ кінәсі ортақ фильмдердің тізбегімен, сондай-ақ таңғажайып таланттың жоқтығымен байланысты болды, өйткені Калветтің құмарлық көзқарасы мен жарқыраған көздері әзіл-сықақ сезімімен одақтасты. Ақырында ол жеке өмірінде қызу жанкүйері және заңгерлік күресімен танымал болды. Оның бір әпкесі дәрігер болған, ол соғыста немістер тұтқындаған кезде қайтыс болды. Ол әкесінің қасынан Германияға қашып кетті. Әкесі оның отбасы атын пайдалануын қаламады, сондықтан ол шарап бөтелкесіндегі есімнен "Calvet" дегенді таңдады (оның ойынша, Мишель Морган, Даниэль Дарриус және Симон Синьоре үшін аллитерация сәтті болды). Калвет "Біз үйленбегенбіз" (1946) фильмінде модель болып, "Соңғы мүмкіндіктің қамалы" (1947) фильмінде қосалқы рөлге ие болды.
Corinne Calvet (April 30, 1925 – June 23, 2001), born Corinne Dibos, was a French actress who appeared mostly in American films. According to one obituary, she was promoted "as a combination of Dietrich and Rita Hayworth", but her persona failed to live up to this description, though the fault lay as much with a string of mediocre films as with a lack of a compelling talent, for Calvet's sultry looks and flashing eyes were allied with an impish sense of humor. She eventually became better known for her fiery private life and some well publicized legal battles. One of her sisters, a doctor, died when taken hostage by the Germans during the war. She and her father had to flee Paris when the Germans came. Her father did not want her to use the family name, so she chose "Calvet" from a name on a bottle of wine (she felt that alliteration had been lucky for Michèle Morgan, Dannielle Darrieux, and Simone Signoret). Calvet played a model in We Are Not Married (1946) and had a supporting role in Last Chance Castle (1947).
Хал Уоллис және 20th Century Fox
Бір некрологтың айтуынша, "Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Голливудтың ірі студияларының көпшілігі өз өнімдеріне экзотикалық әсер беретін басқа Гарбо, Дитрих немесе Бергманды табу үмітімен Еуропадан әйел таланттарды импорттап отырды. Алида Валли, Хильдегард Кнеф және Денис Дарсел сол кезеңде әртүрлі табысқа жеткендердің қатарында болды, ал Парамаунттың таңдауы - Корин Кальвет". Студия "Мұһрамдық үкім" (1948) фильмінде күдікті серіктес рөлін ойнауға француз әйелін іздеді. Ол 1947 жылдың ақпан айында Калветпен келісімшартқа отырды. Сәуір айында студия оның "Corinne Calvat" деп аталатынын жариялады. Ақырында студия Калвет тым жас деп шешті, ал тамыз айында оның орнына Флоренс Марлиді таңдады. Paramount оны бір жыл бойы қолданбады. Калвет сол уақытты жаттығулар мен ағылшын тілінде жұмыс істеуге жұмсады; алайда, Хеда Хоппер кейіннен ол уақытты "ағылшын тілін үйренудің орнына түнгі клубтарда" өткізетінін мәлімдеді. Оның визасы француз экзистенциалистік элементімен байланысы Америка Құрама Штаттарының іс-әрекет комитеті үшін күмәнді болғандықтан, тоқтатылмақ болды. Парамаунт оны тастап кетті. Ол өзінің екінші Голливуд фильмінде, When Willie Comes Marching Home (1950) -да, Дэниел Дейлидің қатысуымен және 20th Century Fox үшін Джон Фордтың режиссерімен, жұлдыздық жарнама алды. Фокс оның келісім-шартының жартысын Парамаунттан сатып алып, оны бес фильмде пайдалану құқығын алды. Paramount-та ол Джон Дрю Бэрримормен бірге Квебек (1951) фильмінде төменгі Канада көтерілісі туралы фильм түсірді. 20th Century Fox оны Дани Кейдің "Ривьерада" (1951) басты әйел рөлін ойнауға қарыз алды, ол оған 1951 жылдың ең нашар фильмдерінің бірі болғандығы үшін Гарвард Лампуны Роско сыйлығын берді. Кальверт Universal-те екі фильм түсірді: Джеймс Стюартпен "Алыстағы ел" (1954) және Тони Кертиспен "Осы Париж" (1954). 1955 жылы ол Америка азаматы болды.
Еуропаға оралу
Кальвет Францияға оралып, "Бір қадам мәңгілікке" (1955) фильмінде ойнады, содан кейін Италияға барып, "Le ragazze di San Frediano" (1955) және "Casanova күнәлары" (1955) фильмдерінде ойнады. 1955 жылдың ақпан айында "Кафе Стамбул" радиошоуының желісі бойынша телесериал түсірілетіндігі туралы хабарланды, бірақ ол түсірілмеді. Ол Италияда Operazione notte (1957) фильмін түсірді. Калвет Голливудқа қайтып, Climax! эпизодтарында, Studio One in Hollywood және Richard Diamond, Private Detective сериалдарында ойнаған. Ол "Желтірілген алаңдардағы тонаушылар" (1959) фильмінде басты рөлді ойнады және Джордж Сандерстің "Көкбауырдың он баллы айы" (1960) фильмінде қолдады. Голливудтағы қарым-қатынасынан ренжіген Кальвет 1960 жылы "Францияға оралып, өзінің штаб-пәтерін құруға шешім қабылдады". Ол АҚШ-та жұмыс істеуін жалғастырды. Хемингуэйдің "Жас жігіттің оқиғалары" (1962) және "Апач көтерілісі" (1965) (Калхунмен бірге), сондай-ақ "Аптаның Дюпон шоуы", "Бёрк заңы" және "Бэтмен" сериалдарында.
Кейінгі мансап
Калветтің кейінгі кейіпкерлері: Роберт Дауни ағаның "Паунд" (1970) романы, "Голливудтың арбауы" (1974), "Полицейлік оқиға" сериясы, "Оны ұстауға тым ыстық" (1977), "Француз Атлантикалық ісі", "Старски мен Хатч" сериясы және "Ол өлтіруге киінген" (1979). Ол Arica институтында оқыды, Адамдық әлеует қозғалысы тобы, және гипнотерапевт ретінде жаңа мансап жасады, адамдарды өткен өмірлеріне қайтаруға маманданды. Соңғы рет "Харт-Харт" (1979) фильмінде, доктор Хеккил мен мырза. "Хайп" (1980), "Қилық және сиқыршы" (1982) және "Сайд-роудс" (1988). "Коррин жақсы қыз болған ба?" деп аталатын мемуарларында ол: (1983), ол Голливуд студиясында ойнаған рөлдері ешқашан актерлік қабілетіне кедергі келтірмейтінін айтты. 1958 жылы француздық азғырушы ретінде ойнауға қатысты ол сұхбаттасушыға: "Егер мен Голливудқа драмалық актриса ретінде келсем, мен ешқашан Корин Калвет болмас едім, ал сіз ешқашан менің ойымды айтып отырмас едіңіз".
Her last appearances were in Hart to Hart (1979), Dr. Heckyl and Mr. Hype (1980), The Sword and the Sorcerer (1982), and Side Roads (1988). In her memoir, titled Has Corinne Been a Good Girl? (1983), she stated that the roles she played for Hollywood studios never challenged her acting ability. In 1958, referring to being cast as a French temptress, she told an interviewer "If I had come to Hollywood as a dramatic actress, I never would have been Corinne Calvet, and you never would have been sitting here talking to me."
Жеке өмір
Калвет үш рет үйленген. Оның алғашқы некесі Джон Бромфилд (1948 - 1954 ж. 17 наурыз) актермен болды. Кейін актер Джеффри Стоун (1955-1960) және продюсер Роберт Дж. Уертке (1968-1971 жж.) үйленді. Үшіншіден, ол Ехобаға адал болған. Ол Джеффри Стоунмен 1956 жылы туған Джон есімді ұлды болды. Соңғы екі некеде ол алты жыл бойы миллионер Дональд Скоттпен қарым-қатынаста болды, олар бірге бір баланы асырап алды. Калвет бірде былай деген: "Америкалық ерлер, егер оларды сүймесең, керемет күйеулер болады. Бірақ егер оларды жақсы көрсеңіз, оларға үйленбеңіз. Мен олардың жақсы емес екенін айтқым келмейді", - дейді Кальвет. "Мен олардың не қалағанын білмейтін кішкентай балалар екенін білемін. Америкада махаббат жоқ, тек қарым-қатынас бар. Бұл істердің дәрежесі жоқ".
Құқықтық қиындықтар
1952 жылы Кальвет актриса Зза Зза Габорды 1 миллион долларға айыптап, оны жамандады, өйткені Габор Кальвет шынымен француз емес, "бірнеше жыл бұрын француз тілін де білмейтін кокни ағылшын қызы" деп айтқан. Бір некрологта былай делінген: "Габор Калветтің ісі негізсіз деп жауап берді. Сот бұл шешімге келіскен көрінеді, өйткені заңдық дау-дамайлар бұқаралық ақпарат құралдарында тез арада жоғалып кетті".
Өлім
Калвет 2001 жылы 23 маусымда Лос-Анджелесте ми ішіндегі қан кетуден қайтыс болды.
Құрметтеулер
"Ариже" коллекциясында модельер Марсела Кальвет өзінің ең көп сұранысқа ие қол қалталарының бірін оның құрметіне "Коррин" деп атады.