Кіріспе
2003 жылы түсірілген Нагеш Кукунордың түсірген фильмі. Қалған актерлер: Джухи Чаула, Джеки Шрофф, Насируддин Шах, Гулшан Гровер және Сужата Мехта. Фильмде үш тұтқын мен деректі фильм түсірушінің оқиғасы баяндалады. Олар түрмеде өздерінің реформация оқиғасын түсіріп жатқанда, өздерінің қиындыққа ұшыраған некелерінде құтқарылу табады. Фильм 2003 жылы өткен Халықаралық кинофестивальде Үндістан панорамасы секциясында көрсетілді. Фильмнің премьерасы да Калькутта кинофестивалінде өтті. Лос-Анджелестегі Үндістан кинофестивалінде көрсетіліп, жақсы қабылдауға ие болғаннан кейін, фильм Манчестердегі Комонвелл фестивалінде көрсетілді. Нагеш Кукунор сондай-ақ "Үздік әңгіме" номинациясы бойынша "Фильмфэр" сыйлығын алды. Фильмнің түсіріліміне дейінгі тағы бір сұхбатында Кукунор өзінің Ервада орталық түрмесіндегі тұтқындар туралы деректі фильмнен алған әсері туралы айтты. Фильмді көргеннен кейін ол фильмдегі екі бұрынғы сотталған адаммен сөйлеседі. Олардың әңгімелерін тыңдағаннан кейін Кукунорға қарапайым адамның оңай ғана сотталушы бола алатыны қызықты. Алайда сценарийді жазуға үш жыл кетті. Кукунор сценарийді ағылшын тілінде жазды және оны Үш қабырға деп атады. Бірақ продюсер ағылшын тіліндегі атау мүмкін көрермендерді аластатады деп ойлады, әйтпесе олар фильмді көрмес еді. Бұл фильмнің бюджеті оның бұрынғы фильмдеріне қарағанда жоғары болды. Кукунор үш актердің шығындарын өтеуге, оларды шын түрмеде түсіруге көмектесетінін айтты. Пост-өндірістің бағасы да өте қымбат болды, себебі түрмедегі көріністерді түсіруде цифрлық эффекттер мен арнайы әдістер қолданылды. Кукунор фильмді халықаралық стандарттарға сай түсірудің маңыздылығын айтты, өйткені ол көрермендерге қол жеткізеді. Фильм түрмеде түсірілетіндіктен, әр бөлімге түрлі түсті бояулар қолданылды. Фильм 2002 жылдың қараша айында түрлі кинофестивальдарда көрсетіліп болғаннан кейін коммерциялық түрде шығарылмақ еді. Алайда, ол кейінге қалды, өйткені продюсерлер Үндістан мен халықаралық нарықта бір мезгілде шығарылуды үйлестіруге тырысты. Басқа фильмдермен салыстырғанда, бұл фильмнің жарыққа шығуынан бұрын көп жарияланбады.
3 Deewarein is a 2003 Indian Hindi language crime film written, directed and co starred by Nagesh Kukunoor. Juhi Chawla, Jackie Shroff, Naseeruddin Shah, Gulshan Grover and Sujata Mehta form the rest of the cast. The film narrates the story of three prisoners and a documentary filmmaker who, while filming their reformation story in the prison, finds redemption with her own troubled marriage. The film was showcased among the Indian panorama section, at the 2003 International Film Festival of India. The film was also premiered at the Kolkata Film Festival. After having been screened at the Indian Film Festival of Los Angeles, where it was well received, the film was screened at the Commonwealth Festival at Manchester, it was nominated as one of the top five films, at the gala presentation. Nagesh Kukunoor has also received the Filmfare Award for Best Story.</blockquote>
In another interview before the film's release, Kukunoor spoke about his inspiration from a documentary film on prisoners at the Yerwada Central Jail. After watching this film, he spoke to two ex convicts who were featured in it. After hearing to their stories, Kukunoor was interested with the premise that a normal person could become a convict so easily. However it took him three years to start writing the script. Kukunoor wrote the script in English initially and named it as Three Walls. But the producer felt that English title would take away potential audience, who would, otherwise, have watched the film. The budget for this film was comparatively higher than his previous films. Kukunoor reasoned it to cover the cost of three established actors, shooting in a real jail. The post production was also relatively expensive because of the usage of digital effects and special treatment in shooting prison scenes. Kukunoor also felt that it was important for them to make the film as per international standards because it will reach the crossover audiences. Because of shooting in the prisons, different sections in the film were given separate color treatment. The film was to have its commercial release immediately after the screenings at different film festivals in November 2002. However it got delayed because the producers took time in trying to coordinate a simultaneous release in Indian and the international markets. When compared to other films, this film had little publicity prior to its release.
Қабылдау
Таран Адарш түрмедегілердің өмірін шынайы суреттегенін байқады. Ол фильмнің жақсы жазылған сценариі туралы жоғары баға береді. Адарш Чандриканың күйеуіне қарсы күресуін сол кездегі ең жақсы кино серия деп атап өтті. Кукунордың бұл тақырыпты мұқият қарастырғанына ризашылық білдірген Адарш фильмді тек DVD-де көретін ақылды көрермендер ғана көрер деп ойлады. Өзінің шолуында ол Ажаян Винсенттің кинографиясына ерекше тоқталып, оның түсірілген жері шынайы көрінгенін айтады. "The Hindu" журналы өзінің шолуында былай деді: "Бірақ бұл оқиға ерекше әрі әсерлі. Бірақ сіз оның аяқталуымен келіспеуіңіз мүмкін. Кинодағы иронияның әсері, басқаша айтқанда, қараңғы жағдай, бұл фильмге әлсіз күлдіру элементін береді. Егер фильм коммерциялық тұрғыдан сәтті болса, бұл - үнді киносының нағыз жеңісі деп айтуға болады. Колер Шахтың "классикалық фокусник архетипіне арналған қызықты портреті" туралы жоғары баға береді. Оның пікірінде Винсенттің кинематографиясы Кукунордың киноға деген қабілеті үшін ерекше құндылық ретінде көрсетілген.
A story that is nevertheless unusual and gripping. But you may not really agree with the way it ends. Touches of irony, in an otherwise grim situation, give this film its element of faint chuckles. The review adds that if the film succeeds commercially, then it is a true triumph for Indian cinema. Koehler speaks high about Shah's "fascinating portrait of the classic trickster archetype." His review also highlights Vincent's cinematography to be a distinguishable asset to Kukunoor's fine filmmaking abilities.