Кіріспе
Малкомсон отбасы - 19 ғасырда әртүрлі бизнесте белсенді болған ирландтық квакер отбасы.
Тарих
Малкомсонның бизнесі 1793 және 1800 жылдар аралығында Клонмелде жүгері ұнтақтаумен басталды, кейіннен Клонмелде, Сьюрдағы Каррик пен Уотерфордта дүкендер сатып алынды. Дэвид Малкомсон 1818 жылға дейін өз атымен сауда жасады, содан кейін фирма Дэвид Малкомсон және оның ұлдары деп аталды. Осы кезде ол Клонмелдегі төрт жүгері дүкеніне және Литтл аралдағы корпорация диірменіне мүдделі болды. Ол сондай-ақ, үйді де салған немесе сатып алған (бұл белгісіз) Келлетс-Лейндегі Мелвью деп аталатын отбасылық үй. Кейін Дэвид Каррикте джут фабрикасын ашты, бірақ бұл іс ұзаққа созылмады. 1820 жылы ол Little Island-те жүгері ұнтағын кеңейту үшін қосымша жерді жалға алды және 1824 жылы Вайс отбасынан Pouldrew диірменін жалға алды, мүмкін жүгері ұнтағын да. (Уотерфордтағы Ньютаун мектебі 1798 жылы Достар қоғамы алғанға дейін Буонапарт Уайс отбасының резиденциясы болған). Сьюр өзеніне қысқа канал арқылы қосылған Пулдрю Миллін кіші ұлдары Дэвид Малкомсон кіші басқаратын. Клонмель мен Пулдрю арасында көлік жүргізу кезінде Дэвид Малкомсон аға және оның үлкен ұлы Джозеф Клодиаг өзенінің суын байқап, Портлаудағы көпірден өтіп, ондағы бұрынғы диірмен өртеніп, 999 жылдық жалға алған. Мұнда үлкен жаңа диірмен салынды, оны Кендалдан келген "Каппер" деген досы мақта диірмені жасауға көндірді, және оның жанында Джозеф үшін Мейфилд деп аталатын үй салынды. Бұл Мейфилд фабрикасы Малкомсонның оңтүстік Ирландиядағы бизнесінің орталығы болды. Портлау фабрикасы 1840 жылдары оңтүстік блоктың жартысы қосылған кезде едәуір кеңейтілген. Бұл процестерде: тоқу, тоқу, ағарту, бояу және ақыр соңында баспаға шығару. Зауытта жұмыс істейтіндер саны 1862-ге жетті және апталық жалақысы 1000 фунт стерлинг болды. Бұл кеңейту дұрыс полиция болмаған шығар. 1844 жылы Англияда қолданылатын токарлық машиналардың 75% -дан 80% -ға дейін электр токарлық машиналар болды, ал қол токарлық машиналармен жұмыс істейтін ирландтық фабрикалар бәсекеге түсуге қиындығы болды. Жалақының төмендеуіне қарамастан, жұмыспен қамтудың жалпы төмендеуі байқалады. 1832 жылы Дэвид Малкомсон тағы бір іспен айналысты, бұл бірнеше жыл бұрын Шиел өз аяғының астындағы өзенге көз тіккенде ойланып жүрген болуы мүмкін. Оның әртүрлі өнеркәсіптік кәсіпорындары оны сауданы дамыту құралдарына қызығушылық танытуға итермеледі, онда көлік әрқашан маңызды фактор болды. Ол және басқа Клонмель диірменшілері Уотерфордтан Ливерпульге жүктерді үнемі көтеруден ренжіді және сонымен бірге Суирді 300 тонналық жүкпен, екі есе тонналық жүкпен, Карик саудагерлері өз дүкендерін тікелей жөнелте алуы үшін Карикке дейін жүзуге жарамды етуге мүдделі болды. 1835 жылы Дэвид келесі жылы Парламент санкциясын алған Суир өзенінің навигациялық компаниясын ілгерілету үшін Суирдегі Каррик қаласында өткен кездесуде басты спикер болды. Малкомсондар бастапқыда пароходтарды жалдап, кейіннен олардың иелері болды. Ақырында олар 1850-ші жылдардың ортасы мен 1860-шы жылдардың аяғында әлемдегі темір пароходтардың ең үлкен флотын құрып, жұмыс істеді, оның ішінде бес трансатлантикалық жолаушылар лайнері болды. Дэвидтің ұлдарының бірі Джон Малкомсон бизнестің осы бөлігін қадағалап, Адельфи Террастағы Уотерфордта тұратын. Малкомсон отбасының 1836 жылдан бастап ғасырдың соңына дейін теңіз қатынасына қатысы туралы тарихы "The Journal of Commerce and Shipping Telegraph" журналында басылып шықты. 1837 - 58 жылдар аралығында Джозеф Малкомсон Брэдс фирмасының жоғарғы бақылауында болды. Ол әкесіне мұра болып қалған, Клонмелдегі жүгері диірмендері мен дүкендері, Сьюрдағы Каррик пен Уотерфордтағы калико фабрикасы және Портлаудағы мақта фабрикасымен басталған бизнесті кеңейтіп, басқа да қызмет салаларына аударды. Олардың арасында Кариктегі джут фабрикасы болды, бірақ ол ұзаққа созылмады, оның кейбір машиналары Уотерфордтың Денни Бросқа беконды орау үшін сатылды. Негізгі жаңа кәсіпорындар кеме қатынасы (Уотерфорд пароход компаниясы, Санкт-Петербург пароход компаниясы және Корк пароход компаниясының негізгі үлесі) және темір жол (Уотерфорд және Лимерик теміржол компаниясы) болды. Малкомсон Брос 1845 жылы темір жолмен айналысты, олар Батысқа бағытталған темір жол желісін өзеннің солтүстігінен оңтүстікке қарай бұрып, Портлау арқылы өтетін жолға ауыстыруға тырысты. Тергеу жүргізілді және Сауда кеңесінің есебі Малкомсонның өтінішін мақұлдады. Соған қарамастан, жол екінші жағалауда салынды. Малкомсондар Ұлыбританияның Лордтар палатасына және Қоғамдар палатасына өтініш жаса�...