Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2003 жылғы наурыз айындағы Парламенттің қарауы бойынша британ парламенті 2003 жылғы 18 наурыздағы сайлау барысында Тони Блэрдің үкіметінің Иракқа шабуыл жасауына дауыс берді.
March 2003 proceedings in the House of Commons
British parliamentary approval for the invasion of Iraq was given by the elected members of the House of Commons to Tony Blair's government on the eve of the 2003 invasion of Iraq, in a series of two votes, on 18 March 2003.
Конституциялық негіз
Британдық күштерді әскери іс-қимылға жіберу үшін Корольдікке парламенттің нақты түрде мақұлдауы қажет емес. Патшалық прерогативасының негізінде, Суверен әскери іс-қимылдарды бастау туралы бұйрық бере алады, бұл әдетте Ұлылық үкіметінің кеңесі бойынша беріледі. Алайда, әскери іс-қимылға қатысуға қатысты саяси дау көп жылдар бойы талқыланып келді, ол құқықтық заңдылықты және сыртқы саясат мәселелерін қамтыды. 1999 жылы соғысқа қарсы депутат Там Дейлл "Ауғанстанның Иракқа қарсы әскери іс-қимылын британдық күштердің алдын ала мақұлдауын, қарапайым көпшілікпен, талап ету" үшін "Иракқа қарсы әскери іс-қимыл (Парламент мақұлдауы) туралы заң жобасы" деп аталатын Он минуттық ереже туралы заң жобасын ұсынды. Дэлиеллге өз заң жобасын енгізуге рұқсат берілді, бірақ ол талқыланып, дауыс беруге берілмеді, өйткені корольдік артықшылыққа әсер ететін заң жобасы ретінде парламентте талқыланудан бұрын королеваның келісімі қажет болды (Королеваның келісімі деп аталады). Үкімет Елизавета II-ге келісім беруден бас тартуды ұсынды, ол конституциялық конвенцияның талабы бойынша солай етті.
There is no constitutional requirement for the Crown to seek any explicit form of parliamentary approval before committing British forces to military action. By virtue of the royal prerogative, the Sovereign may give the order to commence military action, which is customarily given on the advice of His Majesty's Government. However the political controversy over whether to participate in military action, which covered the legal legitimacy as well as foreign policy questions, had been under discussion for many years. As early as 1999, the anti war MP, Tam Dalyell had proposed a Ten Minute Rule Bill called Military Action Against Iraq (Parliamentary Approval) Bill to "require the prior approval, by a simple majority of the House of Commons, of military action by British forces against Iraq". Dalyell was given leave to bring in his Bill, but it could not be debated and voted upon because as a Bill that affected the royal prerogative, the consent of the Queen was needed before it could be debated in Parliament (known as Queen's Consent). The government advised Queen Elizabeth II to withhold consent, which she did, as constitutional convention requires.
2003 жылғы 18 наурызға дейінгі талқылаулар
Ұлыбританияның Сауд Арабиясы мен Кувейтке әскерлерін АҚШ-пен бірге орналастыруы әскери іс-қимылдың айқын бастамасы болды. Ұлыбританияның Ирак саясаты туралы бірнеше пікірталас өтті. Ақырында 2003 жылдың 17 наурызында АҚШ президенті Буш Саддам Хусейнге 48 сағат ішінде биліктен кетуін немесе әскери іс-қимылға келуі керектігін ультиматум берді. Бұрынғы дауыс берулер үкіметтің БҰҰ арқылы Иракқа қарсы тұру саясатын қолдаған еді.
The deployments of UK forces to Saudi Arabia and Kuwait, along with forces of the United States, were a clear precursor to military action. Several debates were held on Britain's Iraq policy. Finally, on 17 March 2003, US President Bush gave an ultimatum to Saddam Hussein to leave power within 48 hours or face military action. Previous votes had endorsed government policy of confronting Iraq through the UN.