Канада мен Ұлыбританиядағы консервативтік саясат және торилер тарихы
Tory
Төрилер – Ұлыбритания саясатындағы консервативтік идеология. Корольдікке, дәстүрге бағынышты, вигтерге қарсы саяси күш. Тарихы 17 ғасырға дейін жетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Консервативті саяси философия, Канада және Ұлыбританиядағы саясат
Conservative political philosophy
politics in Canada and the United Kingdom
Тори (/t/ɔː/r/i/) – британдық дәстүрлі консерватизм негізінде құрылған, Ұлыбритания тарихында қалыптасқан әлеуметтік тәртіпті қолдайтын торизм деп аталатын саяси философияны ұстанатын адам. Торилердің негізгі қағидасы "Құдай, Патша (немесе Патшайым) және Ел" деген ұранмен бейнеленеді. Торилер монархистер, тарихи тұрғыдан жоғары шіркеу ағымындағы аңгликан дінінің мұрагерлері және вигтер партиясының либерализміне қарсы болды. Бұл философия үш патшалық соғысы кезінде Стюарт әулетін қолдаған роялистік топ – кавалерлерден бастау алады. Торилер – 17 ғасырдың соңында пайда болған британдық саяси партия, ол кавалерлік парламенттен кейін вигтер бақылауындағы парламентке жасалған қарсылық болды. "Тори" термині алғаш рет 1678-1681 жылдардағы мәжбүрлеу дағдарысы кезінде ағылшын саясатында қолданылды, бұл термин ирланд тілінен алынған. Бұрынғы Британ империясының басқа бөліктерінде де, мысалы, Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде бөлінуге қарсы болған Британдық Американың лоялистері де осы идеологияны ұстанды. Соғыс аяқталғаннан кейін Канадаға қашқан лоялистер, Біріккен Империя лоялистері ретінде танылды және Жоғарғы және Төменгі Канададағы саяси топтарға қолдау көрсетті. Торизм Канада мен Ұлыбритания саясатында маңызды рөл атқарады. Британ консервативтік партиясы, Канада консервативтік партиясы және олардың жақтастары торилер деп аталады. Қазіргі замандағы дәстүрлі торизмді ұстанатындар жоғары торилер деп аталады, олар көбінесе иерархия, табиғи тәртіп және аристократия идеяларын қорғайды.
A Tory ('/t//ɔː//r//i/) is an individual who supports a political philosophy known as Toryism, based on a British version of traditionalist conservatism which upholds the established social order as it has evolved through the history of Great Britain. The Tory ethos has been summed up with the phrase "God, King (or Queen), and Country". Tories are monarchists, were historically of a high church Anglican religious heritage, and were opposed to the liberalism of the Whig party. The philosophy originates from the Cavaliers, a royalist faction which supported the House of Stuart during the Wars of the Three Kingdoms. The Tories, a British political party which emerged during the late 17th century, was a reaction to the Whig controlled Parliaments that succeeded the Cavalier Parliament. As a political term, Tory was a term derived from the Irish language, that was first used in English politics during the Exclusion Crisis of 1678–1681. It also has exponents in other parts of the former British Empire, such as the Loyalists of British America, who opposed secession during the American War of Independence. Loyalists who fled to the Canadas at the end of the conflict, known as the United Empire Loyalists, formed the support base for political cliques in Upper and Lower Canada. Toryism remains prominent in the politics of Canada and the United Kingdom. The British Conservative Party and Conservative Party of Canada, and their supporters, continue to be referred to as Tories. Adherents to traditional Toryism in contemporary times are referred to as High Tories, who typically defend the ideas of hierarchy, natural order, and aristocracy.
Этимология
Тори сөзі ирланд тілінен шыққан, фонетикалық тұрғыдан ағылшын тіліне бейімделген. Тори сөзінің этимологиялық түбірі ретінде бірнеше ирланд сөзі ұсынылған. Ирланд тіліндегі toruidhe немесе toruighe сөзі, яғни «қуу» немесе «аң аулау» мағынасындағы сөз, осы терминнің шығу тегі ретінде қарастырылады. 1500-1600 жылдар аралығында «Тори» термині алғаш рет жерлерінен айырылып, орманға кеткен, жабайы аңдар мен отаршылдардан тартып алған заттармен күнкөріс қамдаған ирландтарды атау үшін қолданылды. Бұл әрекеттер тоқтатылғаннан кейін, ағылшын тілінде сөйлейтін адамдар үшін бұл термин бастапқы мағынасын жоғалтып, «заңнан тыс католик» немесе «ашу-ыза мен қатыгездігімен танымал қарақшы» деп сипаттау үшін қолданыла бастады. Ирландиялық шаруалар 19 ғасырға дейін «Тори» терминін кез келген заңнан тыс немесе бұзақы адамды атау үшін пайдаланған. Алайда, кейін консервативті және революцияға қарсы партиялар бұл терминді қабылдағандықтан, сөздің ирланд тіліндегі toir сөзінен шыққандығы туралы да болжам бар, ол «беру», «сыйлық беру» және «ұсыну» мағыналарын білдіреді; немесе toirbhearl, яғни «тиімділік», «жомарттық» немесе «кеңпейілділік» дегенді білдіреді. Кейіннен бұл термин Реставрациядан кейін Ольстердегі жерлерінен айырылған католик ирландтарын атау үшін қолданылды. «Тори» сөзі реппарилерді де білдіріп, кейін Конфедерация немесе қарулы кавалерияға қатысты қолданылды. «Тори» терминін Англияға алғаш рет Титус Оутс енгізді, ол оны және оның жақтастарын өлтіру үшін Ирландиядан жіберілген адамдарды сипаттау үшін пайдаланды. Оутс өмірінің соңына дейін қарсыластарын «Торилер» деп атады. Бұл сөз 1680 жылдары ағылшын саясатына еніп, Джеймс II-нің Англия тағына құқығын қорғаушыларды сипаттау үшін пайдаланылатын қарапайым сөз ретінде тарады, тіпті оның католик дініне қарамастан, мұрагерлік құқығын мойындауды талап еткендерді де білдірді. Осыдан кейін «Тори» термині британдық саясаттағы екі ірі саяси фракцияны/партияны сипаттау үшін «Виг» сөзімен бірге күнделікті қолданысқа енді. Бастапқыда екі термин де жағымсыз мағынада қолданылған, бірақ кейіннен екеуі де әдеби тілде саяси партияларды сипаттау үшін қабылданды.
The word Tory originates from an Irish term that was phonetically anglicised. Several Irish words have been suggested as the etymological root for the word Tory. The Irish word toruidhe or toruighe, meaning "to pursue" or "to hunt", is suggested as the origin for the term Tory. From the 1500s to 1600s, the term Tory first emerged to refer to the Irish who were dispossessed of their lands and took to the woods, forming themselves into bands that subsisted on wild animals and goods taken from settlers. After these activities were suppressed, the term lost its original signification with English speakers and was used to describe "an outlaw papist" or a "robber that is noted for outrages and cruelty". The Irish peasantry also used the term Tory to refer to an outlaw or a miscreant of any kind into the 19th century. However, because later Conservative and anti revolutionary parties assumed the term Tory, it has also been suggested that the word originated from the Irish word toir, meaning to give, grant and bestow; or toirbhearl, meaning efficiency, bounty or munificence. It was later used to refer to dispossessed Catholic Irish in Ulster following the Restoration. Tory was also used to refer to a rapparee and later applied to Confederates or Cavaliers in arms. The term Tory was first introduced in England by Titus Oates, who used the term to describe individuals from Ireland sent to assassinate him and his supporters. Oates continued to refer to his opponents as Tories until his death. The word entered English politics during the 1680s, emerging as a pejorative term to describe supporters of James II of England during the Exclusion Crisis and his hereditary right to inherit the throne despite his Catholic religion. After this, the term Tory began to be used as a colloquial term, alongside the word Whig, to describe the two major political factions/parties in British politics. Initially, both terms were used in a pejorative manner, although both later became acceptable terms to use in literary speech to describe either political party.
Ұлыбритания
Тори саяси фракциясы бастапқыда Англия Парламенті ішінде Джеймс II-нің ағасы Карл II-нің үш корольдіктің тағына отыру құқықтарын қорғау үшін пайда болды. Джеймс мемлекеттік институттар Католик шіркеуінен тәуелсіз болған кезде католикке айналды – бұл Патрициандарды, конформист емес дөңгелек бас және Келісімдердің саяси мұрагерлерін қолдаған Елусіздік дағдарысы үшін мәселе болды. Шектен шығару дағдарысы кезінде Тори сөзі Англия Корольдігінде заң жобасына қарсы шыққандарға лақап ат ретінде қолданылды, оларды "Жек көрушілер" деп атады. "Тори" сөзі Ирландиядағы бұрынғы қолданылуынан шыққан Папалық және заңсыздық коннотацияларына ие болды. Джеймс II таққа отырғаннан кейін екі Тори министрлігі болды: біріншісі Рочестер графының, екіншісі Лорд Беласиздің басшылығымен. Бір маңызды фракция Ұлы революцияға қатысты, бұл Джеймс II-ні Вигтермен бірге Англия шіркеуін және нақты протестантизмді қорғау үшін құлатқан әскери төңкеріс болды. Торилердің үлкен, бірақ азайып бара жатқан фракциясы Джеймсті жер аударылуда және оның Стюарт мұрагерлерін таққа, әсіресе 1714 жылы бірінші Ганновер монархы Георг I-нің Ганноверлік мұрагерлігінен кейін қолдады. Торилердің аз бөлігі ғана Якобит көтерілістеріне қолдау көрсеткенмен, Вигтер мұны Торилерді жамандап, оларды сатқын ретінде көрсету үшін пайдаланды. Уиг Роберт Уолполдың басшылығымен Премьер-министрлік жүйе пайда болғаннан кейін, Джордж III билік құрған кезде Лорд Бьюттің премьер-министрлігі қайта жанданды. Астық заңдары (1815–1846) бойынша Торилердің көпшілігі протекционисттік аграризмді қолдады, ол кезде азық-түлік бағасын жоғарылату, өзін-өзі қамтамасыз ету және ауылдық жұмыспен қамтудағы жалақыны арттыру үшін тарифтер енгізілді. Ұлы революция кезінен бастап 1832 жылғы реформалық заңға дейін ағылшын Торилері күшті монархистік бейімділіктермен, Англия шіркеуін қолдаумен және радикалды реформаларға қарсылықпен сипатталды, ал Тори партиясы сол кезең ішінде үзілістермен билікті ұстаған нақты ұйым болды. Консерватизм 18 ғасырдың аяғында пайда бола бастады – ол француз революциясына қарсы жаңа саяси философия мен фракция құру үшін орташа Виг экономикалық саясатын және көптеген Тори әлеуметтік құндылықтарын синтездеді. Эдмунд Берк пен Уильям Питт кіші осы бағытта жетекшілік етті. Интервенционизм және күшті қарулы күштер кейінгі премьер-министрлер кезінде Торизмнің ерекше белгісі болды. Консервативтер сөзі Торилердің орнына 1830 жылдары қолданыла бастады, Роберт Пильдің ізбасарлары Тори дәстүрінің элементтерін әлеуметтік реформалар мен еркін сауданы қолдау туындысы астында қайта түсіндіре бастаған кезде. 1930 жылдары Канадалық Торизмнің фракциялары қалалық бизнес элитасымен немесе елдің ішкі аймағындағы ауылдық дәстүршілдермен байланысты болды. "Қызыл Тори" – партияның орташа деңгейдегі мүшесі (Джон Фартинг пен Джордж Грант сияқты). Олар, әдетте, Канададағы британдық дәстүрлерді ұстануымен біріктірілген. Канада тарихының барысында Консервативтік партияны жалпы алғанда Макдональдтық Тори элементтері басқарды, бұл Канадада монархия, империя, одақтастық, парламенттік үкімет, ұлтшылдық, протекционизм, әлеуметтік реформа және ақыр соңында әл-ауқат мемлекетінің қажеттілігін қабылдау ағылшын-канадтық дәстүрлеріне берілуді білдірді. 1970 жылдары Прогрессивті консервативті партия Кейнсиандық консенсус партиясы болды. 1970 жылдары стагфляция басталғанда кейбір Канадалық Торилер Ұлыбритания мен АҚШ-тағы неолибералды дамудың әсеріне ұшырады, бұл жекешелендіру және ұсыныс жағындағы араласу саясатын ерекшелендірді. Канадада бұл Торилер неоконсерваторлар деп аталады, бұл АҚШ-та біршама басқа мағынаға ие. 1980 жылдардың басында Тори партиясының басшылығындағы нақты неоконсерваторлар болмады, бірақ Брайан Малрони (1983 жылы көшбасшы болды) ақырында Маргарет Тэтчер мен Рональд Рейган үкіметтерінің көптеген саясатын қабылдады. Мулрони прогрессивті консервативті партияны осы бағытта одан әрі алып барған кезде, реттеуді жою, жекешелендіру, еркін сауда және тауарлар мен көрсетілетін қызметтер салығы (GST) деп аталатын тұтыну салығы саласындағы саяси бастамалармен, көптеген дәстүрлі Торилер партияның ішінде саяси және мәдени шиеленістің орын алуына алаңдай бастады. 1986 жылы Канаданың реформашы партиясы құрылғаннан кейін, кейбір неолибералды және әлеуметтік консервативтілер Тори партиясынан алыстап кетті. Малрони үкіметінің неоконсервативті саясатының кейбірі танымал болмағандықтан, кейбір провинциялық құқықтар элементтері Реформаға қарай жылжыды. 1993 жылы Мулрони шамамен тоғыз жыл билікте болғаннан кейін өзінің үлкен жетістіктеріне негізделген сайлауда күреспей, отставкаға кетті. Бұл Прогрессивті консервативтерді шатаққа түсіріп, Торизмді Квебек, Саскачеван, Альберта және Британ Колумбиясы сияқты Тори дәстүрі мен саяси мәдениеті күшті болмаған провинцияларда қалай тиімді ету керектігін түсінуге тырысты. Содан кейін 1990 жылдары Прогрессивті консервативтер Канада Парламентінің Төменгі палатасындағы шағын партия болды және тек Канада Сенатындағы билігі арқылы үкіметке заңнамалық қысым көрсетуге қабілетті болды. Ақырында, өлім мен зейнетке шығу арқылы бұл билік әлсіреді. Джо Кларк көшбасшы ретінде қайта оралды, бірақ Реформаторлармен болған шиеленіс Канададағы Көк және Қызыл Тори дауысын тиімсіздетті. 1990 жылдардың соңына қарай Канадада оңшылдарды біріктіру қажеттілігі туралы әңгімелер пайда болды, Виг партиясының көпшілігіне тосқауыл қою үшін. Көптеген Торилер – қызыл және көк – мұндай қадамдарға қарсы болды, ал басқалары барлық жағдайды ескере отырып, күшті партиялық жүйені жаңартуға үміт болса, прагматикалық болуға тура келеді деп ойлады. Канадалық Альянс партиясы (Реформа партиясы болған) және кейбір жетекші Торилер ортақ шешімдерді табу үшін бейресми түрде кездесті. Прогрессивті консервативтік партияның көшбасшысы Джо Кларк бұл ұсыныстан бас тартса да, келіссөздер алға жылжыды және 2003 жылдың желтоқсанында Канадалық Альянс және Прогрессивті консервативтік партиялар жаңа партияға қосылуға дауыс берді, ол Канада консервативтік партиясы деп аталды. 2003 жылы Прогрессивті консервативтермен Канадалық Альянстың бірігуінен кейін, "Тори" атауы федералды деңгейде сақталуы керек пе деген пікірталас туды. Көптеген бақылаушылар Альянс мүшелері бұл терминге наразы болады деп болжады. Дегенмен, ол 2004 жылғы көшбасшылық конвенцияда біріккен партиямен ресми түрде қабылданды. Стивен Харпер, Канада консервативтік партиясының бұрынғы көшбасшысы және 2006 жылдан 2015 жылға дейін премьер-министр болған ол өзін Тори деп жиі атайды және жаңа партия консервативтік саяси қозғалыстың табиғи эволюциясы екенін айтады. Дегенмен, бірігуге қарсы болған кейбір наразы Қызыл Торилер болды. Олар қарсы Прогрессивті Канадалық партиясын құрды.
The Tory political faction originally emerged within the Parliament of England to uphold the legitimist rights of James II to succeed his brother Charles II to the thrones of the three kingdoms. James became a Catholic at a time when the state institutions were fiercely independent from the Catholic Church—this was an issue for the Exclusion Crisis supporting Patricians, the political heirs to the nonconformist Roundheads and Covenanters. During the Exclusion Crisis, the word Tory was applied in the Kingdom of England as a nickname to the opponents of the bill, called the Abhorrers. The word "Tory" had connotations of Papist and outlaw derived from its previous use in Ireland. There were two Tory ministries after James II acceded to the throne: the first led by the Earl of Rochester, the second by Lord Belasyse. A significant faction took part in the Glorious Revolution the military coup d'etat that ousted James II with the Whigs to defend the Church of England and definitive Protestantism. A large but dwindling faction of Tories continued to support James in exile and his Stuart heirs to the throne, especially in 1714 after the Hanoverian Succession by George I, the first Hanoverian monarch. Although only a minority of Tories gave their adhesion to the Jacobite risings, this was used by the Whigs to discredit the Tories and paint them as traitors. After the advent of the Prime Ministerial system under the Whig Robert Walpole, Lord Bute's premiership in the reign of George III marked a revival. Under the Corn Laws (1815–1846) a majority of Tories supported protectionist agrarianism with tariffs being imposed at the time for higher food prices, self sufficiency and enhanced wages in rural employment. English Tories from the time of the Glorious Revolution up until the Reform Act 1832 were characterised by strong monarchist tendencies, support for the Church of England and hostility to radical reform, while the Tory party was an actual organisation which held power intermittently throughout the same period. Conservatism began to emerge in the late 18th century—it synthesised moderate Whig economic policies and many Tory social values to create a new political philosophy and faction in opposition to the French Revolution. Edmund Burke and William Pitt the Younger led the way in this. Interventionism and strong armed forces were to prove a hallmark of Toryism under subsequent prime ministers. The word Conservative began to be used in place of Tory during the 1830s, as Robert Peel's followers began to re interpret elements of Tory tradition under a banner of support for social reform and free trade. By the 1930s, the factions within Canadian Toryism were associated with either the urban business elites, or with rural traditionalists from the country's hinterland. A "Red Tory" is a member of the more moderate wing of the party (in the manner of John Farthing and George Grant). They are generally unified by their adherence to British traditions in Canada. Throughout the course of Canadian history, the Conservative Party was generally controlled by MacDonaldian Tory elements, which in Canada meant an adherence to the English Canadian traditions of Monarchy, Empire Commonwealth, parliamentary government, nationalism, protectionism, social reform and eventually acceptance of the necessity of the welfare state. By the 1970s, the Progressive Conservative Party was a Keynesian consensus party. With the onset of stagflation in the 1970s, some Canadian Tories came under the influence of neo liberal developments in the United Kingdom and the United States, which highlighted the policies for privatization and supply side interventions. In Canada, these Tories have been labelled neoconservatives—which has a somewhat different connotation in the United States. By the early 1980s, there was no clear neoconservative in the Tory leadership cadre, but Brian Mulroney (who became leader in 1983) eventually came to adopt many policies from the Margaret Thatcher and Ronald Reagan governments. As Mulroney took the Progressive Conservative Party further in this direction, with policy initiatives in the areas of deregulation, privatization, free trade and a consumption tax called the Goods and services tax (GST), many traditionally minded Tories became concerned that a political and cultural schism was occurring within the party. The 1986 creation of the Reform Party of Canada attracted some of the neo liberals and social conservatives away from the Tory party and as some of the neoconservative policies of the Mulroney government proved unpopular, some of the provincial rights elements moved towards Reform as well. In 1993, Mulroney resigned rather than fight an election based on his record after almost nine years in power. This left the Progressive Conservatives in disarray and scrambling to understand how to make Toryism relevant in provinces such as Quebec, Saskatchewan, Alberta and British Columbia that had never had a strong Tory tradition and political culture. Thereafter in the 1990s, the Progressive Conservatives were a small party in the House of Commons of Canada and could only exert legislative pressure on the government through their power in the Senate of Canada. Eventually, through death and retirements, this power waned. Joe Clark returned as leader, but the schism with the Reformers effectively watered down the combined Blue and Red Tory vote in Canada. By the late 1990s, there was talk of the necessity of uniting the right in Canada, to deter further Liberal Party majorities. Many Tories—both red and blue—opposed such moves, while others took the view that all would have to be pragmatic if there was any hope of reviving a strong party system. The Canadian Alliance party (as the Reform Party had become) and some leading Tories came together on an informal basis to see if they could find common ground. While Progressive Conservative Leader Joe Clark rebuffed the notion, the talks moved ahead and eventually in December 2003, the Canadian Alliance and the Progressive Conservative parties voted to rejoin into a new party called the Conservative Party of Canada. After the merger of the Progressive Conservatives with the Canadian Alliance in 2003, there was debate as to whether the "Tory" appellation should survive at the federal level. Commentators speculated that some Alliance members would take offence to the term. Nevertheless, it was officially adopted by the merged party during the 2004 leadership convention. Stephen Harper, former leader of the Conservative Party of Canada and Prime Minister from 2006 to 2015, regularly refers to himself as a Tory and says the new party is a natural evolution of the conservative political movement. However, there were some dissident Red Tories who were against the merger. They formed the rival Progressive Canadian Party.
Америка Құрама Штаттары
"Лоялист" термині Америка революциясында британ тәжіне адал болғандарды атау үшін қолданылды. Соғыстан кейін лоялистердің 80 пайызы АҚШ-та қалды. Америка Тәуелсіздік соғысынан кейін Нова-Шотландия, Квебек, Багама аралдарына қоныстанған немесе Ұлыбританияға оралған шамамен 60 мың лоялист Біріккен Империя лоялистері деп белгіленді. 1798 жылдың 12 ақпанында Томас Джефферсон (Демократиялық-Республикалық партия мүшесі) консервативті Федералистік партияны "[үкіметіміздің ең көп қолдауға мұқтаж саласы – атқарушы билік деп санайтын саяси секта, оларды федералистер, кейде аристократтар немесе монархистер, ал кейде ағылшын үкіметіндегі дәл осындай анықтамаға ие сектадан кейін торилер деп атайды]" деп сипаттады. Алайда, бұл федералистердің қарсыластарының, олардың бірі Джефферсон болған, жауласымды сипаттамасы еді, федералистердің өздері қолданған атау емес. Федералистік партия 1835 жылы таратылды және оны алмастыратын партиялар болған жоқ. Кейін Демократиялық-Республикалық партия әртүрлі партияларға бөлінді, екі бағыты – Ұлттық Республикалық партия және Виг партиясы. Партияның қалған бөлігі Демократиялық партияға айналды. Ұлттық Республикалық партия кейін Виг партиясымен бірігіп, Екінші партиялық жүйе деп аталатын құрылымды құрды. Виг партиясы британдық әріптесінен атын алғанмен, "тори" термині АҚШ-та толыққанды қолданыстан шығып қалды. Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация күштері Оңтүстік Юнионистерін торилер деп атады, бұл Америка революциялық соғысындағы торилермен салыстырылды. Конфедерация үшін Оңтүстік Юнионистері олардың саяси ұмтылыстарына тікелей қарсылық білдірді және оларды "ақ нәсілге сатқандар" деп қарады. Керісінше, Юнионистер Оңтүстік Юнионистерін оңтүстік халқының адал бөлігі деп есептеді, олар мұрагерлік толқынымен шайылып, Қайта құрудың негізі болатын.
The term "Loyalist" was used in the American Revolution for those who remained loyal to the British Crown. About 80% of the Loyalists remained in the United States after the war. The 60,000 or so Loyalists who settled in Nova Scotia, Quebec, the Bahamas, or returned to Great Britain after the American War of Independence are known as United Empire Loyalists. On February 12, 1798, Thomas Jefferson (of the Democratic Republican Party) described the conservative Federalist Party as "[a] political Sect [ ] believing that the executive is the branch of our government which the most needs support, [who] are called federalists, sometimes aristocrats or monocrats, and sometimes Tories, after the corresponding sect in the English Government of exactly the same definition". However, that was clearly a hostile description by the Federalists' foes of whom Jefferson was one and not a name used by the Federalists themselves. The Federalist Party was dissolved in 1835 with no successor parties. Later the Democratic Republican Party splintered in different parties, with the two dissidences being the National Republican Party and the Whig Party. The rest of the party would become the Democratic Party. The National Republican Party would then merge with the Whig Party, giving rise to what would be called the Second Party System. Although the Whig Party adopted its name from its British counterpart, the term "Tories" had already completely fallen out of favour in the US. During the American Civil War, Confederate forces commonly referred to Southern Unionists as Tories, drawing a parallel with the Tories of the American Revolutionary War. To the Confederates, Southern Unionists symbolized a direct challenge to their political aspirations and were viewed as "traitors to the white race". Conversely, Unionists regarded Southern Unionists as a loyal segment of the Southern population, swept by the tide of succession, and whom the foundations of Reconstruction would be built.
Техас революциясы
1832-1836 жылдары Техаста Техас революциясына қолдау бірауыздан болған жоқ. "Торилер" – бұл Мексика үкіметін қолдаған адамдар еді. Торилер көбінесе оңтүстік аймақтан тыс жерлерде тамырлары бар, ұзақ мерзімді жер иелері болды. Олар әдетте саясатқа қызығушылық танытпай, соғыстан гөрі келісімді ұдайы іздеді. Торилер Мексика азаматтары ретінде алған экономикалық, саяси және әлеуметтік пайдаларын сақтап қалуды қалаған, ал революция осы пайдаларға қауіп келтірді.
In Texas in 1832–1836, support for the Texas Revolution was not unanimous. The "Tories" were men who supported the Mexican government. The Tories generally were long term property holders whose roots were outside of the lower south. They typically had little interest in politics and sought conciliation rather than war. The Tories wanted to preserve the economic, political and social gains that they enjoyed as citizens of Mexico and the revolution threatened to jeopardize those gains.
Қазіргі қолданылуы
Тори Канада мен Ұлыбританияда Консервативтік партия мүшесін немесе партияның өзін қысқаша атау үшін қолданылады және «консервативтік» сөзімен мағынасы бірдей болып келеді. Канадада «тори» дегені – Канаданың Консервативтік партиясының мүшесін білдіреді, ал партияның өзі халық арасында «торилер» деп аталады. Канада саясатында «қызыл тори» термині либералды көзқарастағы консервативтік партия мүшесін сынау мақсатымен қолданылады.
Tory has become shorthand for a member of the Conservative Party or for the party in general in Canada and the UK, and can be used interchangeably with the word Conservative. In Canada, a Tory refers to a member of the Conservative Party of Canada, while the party as a whole are colloquially referred to as the Tories. The term "Pink Tory" is also used by Canadian politics as a pejorative term to describe a conservative party member who is perceived as liberal.
Ұлыбритания
Ұлыбританияда Консервативтік және Юнионисттік партияны өздері де, қарсыластары да, сондай-ақ бұқаралық ақпарат құралдарында көбінесе "торилер" деп атайды. Партия мүшелері мен сайлаушыларын да жиі "Торилер" деп атайды. Шотландияда "тори" термині шотланд консерваторларының мүшелері мен жақтастарын сипаттау үшін немесе басқа партияларды осы партияға жеткілікті қарсылық көрсетпегені үшін айыптау үшін қолданылады. Мысалы, Шотландияның Лейбористік партиясының мүшелері мен жақтастары (әсіресе "Блэриттер мен Брауншылар" фракцияларының өкілдері) дәстүрлі лейбористер мен тәуелсіз Шотландияны жақтаушылар, мысалы Шотландияның Ұлттық партиясының мүшелері мен жақтастары, "Алба" партиясы (бұрынғы "Солидарлық"), Шотландияның Социалистік партиясы және Шотландияның Жасылдар партиясы тарапынан "қызыл торилер" деп аталуы мүмкін. Сол сияқты, Лейбористердің жақтастары ШҰП мүшелері мен жақтастарын "Тартан торилері" деп атаған. Британдық радио хабарларын тарату корпорациясының стильдік нұсқаулығы "тори" терминін қолдануға рұқсат береді, бірақ алғаш рет қолданғанда "Консервативтік" терминін пайдалануды талап етеді. Бұл термин Ұлыбритания мен Канададағыдай жиі қолданылмайды және бұл партиялардың мүшелері өзін "тори" деп сипаттауы сирек кездеседі, бірақ мүлдем естілмеген емес. Бас судья Гарфилд Барвик өзінің естеліктеріне "Радикал тори" деген ат қойды. Австралиялық Жасылдардың орталық фракциясын қатал солшыл фракция "Ағаш торилері" деп атайды.
In the United Kingdom, the Conservative and Unionist Party is often colloquially referred to as the Tories, both by themselves and by opponents, and also in the media. Members and voters of the party are also often referred to as "Tories" as well. In Scotland, the term Tory is used to describe members and supporters of the Scottish Conservatives, or to accuse other parties of being insufficiently opposed to that party. For example, members and supporters of the Scottish Labour Party (especially those from the "Blairite and Brownite" factions) may be referred to as Red Tories by traditional Labour members and advocates of an independent Scotland such as members and supporters of the Scottish National Party, the Alba Party (formerly Solidarity), the Scottish Socialist Party and the Scottish Greens. Similarly, Labour supporters have referred to SNP members and supporters as being Tartan Tories. The British Broadcasting Corporation's own style guide permits the use of the term Tory, although requires the term Conservative be used in its first instance. The term is not used anywhere near as often as in the UK and Canada, and it is rare – though not unheard of – for members of those parties to self describe as "Tories". Chief Justice Garfield Barwick titled his memoir A Radical Tory. A moderate faction of the Australian Greens has been pejoratively dubbed the Tree Tories by the hard left faction.