Кіріспе
Наркосинтез - екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде психиатрлар кеңінен танытқан травмадан кейінгі стресс бұзылысын емдеу әдісі. Сонымен қатар натрий амиталы сұхбаты, амобарбиталы сұхбаты немесе амиталы сұхбаты деп аталады, ол еркін ассоциацияны, сондай-ақ түстерді және сессия кезінде кейінгі терапиялық талқылау үшін тиісті тақырыптарды ашудың негізі ретінде пайдаланады.
Медициналық
Қазіргі кезде өте сирек кездесетін болса да, наркосинтез процедуралары (натрий амиталы мен пентоталы қолданыла отырып) Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде, тек бірнеше психиатриялық емдеу әдістері болған кезде, АҚШ-та кеңінен қолданылған. Ауруханаға жатқызу кезінде және анестезиологтың бақылауымен жүргізілетін бұл процедура АҚШ - та тек өте ауыр жағдайларда ғана қолданылады. 1930 жылы доктор Уильям Блеквен наркоанализді шизофрениямен ауыр ауыратын науқастарға немесе кататониялық мутизммен ауыратын адамдарға терапия ретінде енгізді. Бұл адамдар дәрі-дәрмекті қабылдағаннан кейін қысқа мерзімге соматикалық күйінен босатылады. Олар әңгімелесіп, тамақтанып, сау-сәу болып жүрді, бірақ бұл уақытша әсер болды. Бірнеше сағаттан кейін олар бұрынғы күйіне қайта оралды. Бұл қысқа мерзімді әсерлерге қарамастан, емдеу 1940-1950 жылдар аралығында ағылшын панаханаларында кең таралған практика болды. Осы емделуден кейін катартикалық абреакция Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін сарбаздарды емдеу ретінде қолданыла бастады. Қысқа мерзімді барбитураттар қолдану әскерилердің психотерапияға қатысуын жеңілдететін дезингибиция тудырды. Терапевтер жауынгерлермен бірге жауынгерлік жарақаттарды еске түсіріп, содан кейін "қалпақ шогы" және басқа да психологиялық жарақаттардың әсерін емдеуге немесе азайтуға тырысты. Стандартты гипнозды есірткімен күшейтіп, гипноздық ұсыныстың күші арқылы психикалық күйлерді "синтездеу" арқылы теріс психикалық күйді оң күймен ауыстыруға болады. Мұндай әдістердің тиімділігі медицина мамандарының арасында талқылану көзі болып табылады; дегенмен, психологияның осы саласының этикалық аспектісі қоғамға ең үлкен қиындық тудырады, өйткені адам психикасының қалыптасуы бүкіл тарих бойы жақсы құжатталған.
In 1930, Dr. William Bleckwenn introduced narcoanalysis as a therapy for severely schizophrenic patients or those who suffered from catatonic mutism. These people after being administered the drug would be released from their somatic state for short periods. They could carry on conversations, partake in meals, and behave as if completely healthy; however, the effect was temporary. After some hours, they returned to their prior condition. Despite these short lived effects, the treatment was common practice in English asylums through the 1940s and 1950s. It was from this treatment that cathartic abreaction came into use as a treatment for soldiers following the Second World War. The administration of short term barbiturates caused disinhibition which facilitated the soldiers' participation in psychotherapy. Therapists worked with the soldiers to recall battle traumas, and subsequently attempt to treat or reduce the effects of "shell shock" and other manifestations of psychological trauma associated with battle. By augmenting standard hypnosis with narcotics and "synthesizing" mental states through the power of hypnotic suggestion, a negative mental state could be replaced by a positive one. The efficacy of such techniques remains a source of debate among medical professionals; however, it is the ethical aspect of this area of psychology which provides the greatest challenge to society, as the malleability of the human psyche is well documented throughout history.
Құқық қорғау органдары
АҚШ-тан тыс ақпараттар көрсеткендей, Үндістан сияқты елдерде наркосинтез қылмыстық істерде күдіктілерді тергеу үшін қолданылған. Барбитураттармен гипноз терапиясы бұрын да қолданылған. Нәтижелердің дұрыстығы талқылануда. Гипноз кезінде сияқты, қысылған санасыз ойлар саналы түрде басылғаннан гөрі көбірек пайда болуы мүмкін. Наркосинтезге қарсы шыққандар оны тергеудің сенімді көзі ретінде пайдалануды растайтын ғылыми дәлелдер аз деп санайды, бұл туралы ЦРУ мен бірнеше Үндістан полиция органдарының қателіктері айтылады. Үндістанды әлемдегі есірткі талдауының астанасы деп атайды. Әлемдегі қауіпсіздік органдары қызығушылық танытса да, бір-біріне сәйкес келмейтін нәтижелер, әсер ету қабілеті артқанына қарамастан, объективті шындықтың жоқ екенін дәлелдеді.