Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1889-1942) Томас Семмс Уолмсли (10 маусым 1889 - 19 маусым 1942) - американдық адвокат және саясаткер, 1929 жылдың шілдесінен 1936 жылдың маусымына дейін Нью-Орлеанс қаласының мэрі болды. Ол Луизиананың губернаторы Хьюи Лонгпен бәсекелесуімен де танымал.
American politician (1889–1942)
Thomas Semmes Walmsley (June 10, 1889 – June 19, 1942) was an American attorney and politician who was the mayor of New Orleans from July 1929 to June 1936. He is also known for his rivalry with Louisiana Governor Huey Long.
Ерте өмір және мансап
Уолмсли Нью-Орлеанс қаласының жоғарғы бөлігіндегі танымал отбасында дүниеге келген. Ол бай мақта өндіруші Сильвестр Пирс Уолмсли мен оның әйелі, бұрынғы Майра Э. Семмстің ұлы болды. Ол Мобилдегі (Алабама штаты) Спринг-Хилл колледжінде, содан кейін Нью-Орлеандағы Тулан университетіне оқуға түсті. 1912 жылы Тулан университетінің заң факультетін бітірді. Мектепті бітірген соң ол Нью-Орлеанс фирмасының заңгері болды. 1914 жылы 15 сәуірде ол Нью - Орлеандағы бұрынғы Джулия Хавардқа үйленді, ал ерлі - зайыптылардың Аугуста, кейін Фредерик Дж. Патша. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясының әуе корпусының майоры, әуе күштерінің бастауышы ретінде қызмет етті. 1919 жылдан 1924 жылға дейін Уолмсли Луизиана штатының бас прокурорының көмекшісі болды. 1925 жылы оны Нью-Орлеанның мэрі Мартин Берман қалалық прокурорға тағайындады және ол Берманның Регулярлы демократиялық ұйымының саяси машинасындағы көрнекті тұлғаға айналды. Ескі Регулярлар оған 1926 жылдан 1929 жылға дейін басқарған мемлекеттік қаржы комиссары болып сайлануға көмектесті. 1929 жылдың шілдесінде Уолмсли Нью-Орлеанның мердігер мердігері болып тағайындалды. Ол Бехманның ауырып қалған Артур О'Кифтің орнын басады. Уолмсли сонымен қатар Бостон клубының мүшесі болды, ол Нью-Орлеанс еркектерінің әлеуметтік клубы. Оның әкесі, Сильвестр Пирс Уолмсли, Мистик Крюдің бірінші ұзақ уақыт капитаны болды; оның ағасы, Сильвестр Пирс Уолмсли-күлкі, Рекс Крюінің капитаны болды.
Walmsley was born to a prominent family in Uptown New Orleans. He was the son of wealthy cotton factor Sylvester Pierce Walmsley and his wife, the former Myra E. Semmes. He attended Spring Hill College in Mobile, Alabama, and then Tulane University in New Orleans, where he was a student athlete. In 1912, he graduated from Tulane University Law School. After graduation, he became a lawyer for a New Orleans firm. On April 15, 1914, he wed the former Julia Havard of New Orleans, and the couple had one daughter, Augusta, later Mrs. Frederick J. King. He served in World War I as a major in the United States Army Air Corps, forerunner of the Air Force. From 1919 to 1924, Walmsley served as an assistant attorney general of Louisiana. In 1925, he was appointed city attorney by Mayor Martin Behrman of New Orleans, and he became a prominent figure in Behrman's Regular Democratic Organization political machine. The Old Regulars helped him to be elected as commissioner of public finance, a post which he held from 1926 to 1929. In July 1929, Walmsley was appointed acting mayor of New Orleans to fill in for Behrman's successor, Arthur J. O'Keefe, who resigned because of illness. Walmsley was also a member of the Boston Club, an exclusive, all white New Orleans men's social club. His father, Sylvester Pierce Walmsley, was the first long time captain of the Mistick Krewe; his brother, Sylvester Pierce Walmsley Jr, was captain of the Krewe of Rex.
Уолмсли қала әкімі
Уолмсли консервативті, патрициандық мэр болды, ол әкімшілігінің "бизнеске" деген көзқарасын қалыптастырды, ол мэр ретінде алғашқы әрекеттерінің бірі ретінде қалалық трамвай жұмыскерлерінің күресші ереуіліне тап болды. Бір есте қаларлық оқиғада ол "житни" көліктеріне тыйым салуға наразылық білдіру үшін қалалық кеңес ғимаратына келген жұмысшыларды ашуландырып, соққыға ұшырады. 1930 жылы сәуірде ол сайлау науқанын ереуілге берген жауабы мен "заң мен тәртіпті" қалпына келтірудегі сенімхаттарына негіздеп, қарсыласы Фрэнсис Уильямсты ыңғайлы айырмашылықпен жеңіп, 17 округтің 14-ін жеңді. Осылай жалғасып, ол кейін Нью-Орлеанда "анархистік, коммунистік немесе радикалды ілімдерді" таратуға тыйым салатын жарлық шығарды. Ол сондай-ақ сайлауға қатыспайтын азаматтарды жұмысқа алуға тыйым салған Джим Кроу заңын іске асыра отырып, қаладағы екі мыңға жуық қара қызметкерді жұмыстан босатты. Уолмслидің мэрлік өкілеттігі қаланың әлеуметтік және экономикалық элитасы мен қаланың ең күшті саяси машинасы арасындағы одақты жалғастырды. Ол өзінің саяси табысына байланысты Олд Регуляр машинасының Чоктау клубының мүшесі болғандықтан, Уолмсли олардың дауыс беру қабілеті мен меценаттығын бөлу қабілетімен пайдаланды. 1933 жылы Уолмсли Ұлттық мэрлер конференциясының президенті болып сайланды. Оның әкімшілігінің жетістіктері арасында көшелерді асфальттау мен дренажды жақсарту, Муниципальдық аудиторияның құрылысы, жаңа Қылмыстық соттар ғимаратының аяқталуы және Нью-Орлеанс қалалық саябағының көл жағасына қарай кеңейтілуі болды.
Walmsley was a conservative, patrician mayor who set a "pro business" tone for his administration when, as one of his first acts as mayor, he confronted a militant strike by municipal streetcar workers. In one memorable scene, he confronted an angry crowd of striking workers who had come to the city council chambers to protest the banning of improvised 'jitney' transportation. He based his election campaign in April 1930 on his response to the strike and on his credentials in restoring 'law and order,' and beat opponent Francis Williams by a comfortable margin, winning 14 of 17 wards. Continuing in this vein, he later passed an ordinance banning the spread of "anarchistic, communistic, or radical doctrines" in New Orleans. He also fired almost two thousand black city employees by enforcing a Jim Crow law banning the employment of non voters. Walmsley's term as mayor continued an alliance between the city's social and economic elite and the city's most powerful political machine. Owing his political success to his membership in the Old Regular machine's Choctaw Club, Walmsley benefited from their ability to turn out votes and dispense patronage. In 1933, Walmsley was elected president of the National Conference of Mayors. Among the accomplishments of his administration were improvements in street paving and drainage, construction of the Municipal Auditorium, completion of a new Criminal Courts Building and the extension of New Orleans City Park towards the Lakefront.
Қалалық әкімдіктен кейін
Қала әкімі лауазымынан кеткеннен кейін жылдар өткен соң Уолмсли 1941 жылы Фиорелло Ла Гардияның басшылығымен Азаматтық қорғаныс кеңсесінің директорының орынбасары болу үшін Вашингтонға көшіп барды. 1942 жылдың наурыз айында Уолмсли Әскери әуе күштерімен белсенді қызметке оралды, бірақ ол үш айдан кейін 1942 жылдың 19 маусымында Техастың Сан-Антонио қаласында жүрек соғысынан қайтыс болды.
Years after his resignation as mayor, Walmsley moved to Washington to become deputy director of the Office of Civilian Defense in 1941, under Fiorello La Guardia. In March 1942, Walmsley returned to active service with the Army Air Forces, but he died three months later on June 19, 1942, of a heart attack in San Antonio, Texas.