Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1964 жылы Глаубер Рошаның режиссерлік еңбегі бойынша түсірілген бразилиялық фильм Black God, White Devil (Deus e o Diabo na Terra do Sol; сөзбе-сөз "Құдай мен шайтан Күн еліне") - Глаубер Рошаның режиссерлік және сценарийлік еңбегі бойынша түсірілген, Отон Бастос, Маурисио до Валле, Йона Магалхаес және Геральдо Дель Рей ойнаған 1964 жылы шыққан бразилиялық батыс оқиғалар фильмі. Монте-Сантода түсірілген, Баия, "Маноэль" (Жеральдо Дель Рей) Монте-Сантоға тізе бүгіп көтерілгенде, оның басына үлкен тас көтеріп жүргенін көретін сахнада, Дель Рей 20 килограмнан астам салмақты нағыз тасты алып жүруге батыл тырысты, бұл Рошаны алаңдатты. Атыс болғаннан кейін, Дел Рей шаршаудан 2 күн демалуға мәжбүр болды.
1964 Brazilian film directed by Glauber Rocha
Black God, White Devil (Deus e o Diabo na Terra do Sol; literally, "God and the Devil in the Land of the Sun") is a 1964 Brazilian Western adventure film directed and written by Glauber Rocha, and starring Othon Bastos, Maurício do Valle, Yoná Magalhães, and Geraldo Del Rey. Shot in Monte Santo, Bahia,
In the scene where we see "Manoel" (Geraldo Del Rey) carrying a huge stone over his head while climbing Monte Santo on his knees, Del Rey insisted on carrying a real stone that weighted over 20 kilos something that worried Rocha. After the shooting, Del Rey had to take 2 days off, due to fatigue.
Сыни қабылдау
Фильмдерді шолудың жинақтауышы Rotten Tomatoes 15 шолу негізінде 100% мақұлдау рейтингісін, орташа рейтинг 8.3/10 деп хабарлады. А.Х.Вейлер The New York Times газетінен фильмді "Жай, қара-ақ, есте қаларлық драмадан гөрі шоқтырғыш полемика ретінде көбірек ұстай алады" деп мақтады. Тед Шен The Chicago Reader газетінде: "Еуропалық және афро-бразилиялық элементтердің бірігуі, диалог, тамаша қара-ақ бейнелер және Вилла Лобостың музыкасы қанаушылардың үміті мен үмітсіздігін жеткізуде таңғаларлықтай түпнұсқа және поэтикалық". Time Out Magazine журналы фильмнің стилін "фольклорлық баллада мен қазіргі мифтің аралығында" деп мақтады, өйткені Бразилия тарихы мен мәдениетіне сілтеме жасау кең таралған және бейтаныс адамдарға айқын емес ".
Film review aggregator Rotten Tomatoes reported an approval rating of 100%, based on 15 reviews, with a rating average of 8.3/10. A. H. Weiler from The New York Times praised the film, calling it "Simple, black and white, more arresting as a shocking polemic than as memorable drama." Ted Shen from The Chicago Reader wrote, "The fusion of European and Afro Brazilian elements dialogue, exquisite black and white images, and music by Villa Lobos is startlingly original and poetical in conveying the hope and despair of the oppressed." Time Out Magazine praised the film's style as being "somewhere between folk ballad and contemporary myth, since the references to Brazilian history and culture are pervasive and fairly opaque to the uninitiated".
Марапаттар мен ұсыныстар
Фильм 1964 жылы Канн кинофестивалінің негізгі байқауында "Алтын пальма" сыйлығына ұсынылды. Сондай-ақ, 37-ші академиялық сыйлықтардың үздік шетел тілі фильмінің бразилиялық кіруі ретінде таңдалды, бірақ номинация ретінде қабылданбады. 2015 жылы ол Abraccine Top 100 бразилиялық фильмдер тізімінде 2-ші орынға ие болды.
The film was nominated for the Palme d'Or at the main competition of the 1964 Cannes Film Festival. It was also selected as the Brazilian entry for the Best Foreign Language Film at the 37th Academy Awards, but was not accepted as a nominee. In 2015 it was voted number 2 on the Abraccine Top 100 Brazilian films list.