Кіріспе

Даниялық Ингеборг (1174 - 29 шілде 1237 ж.) - Франция королі Филиппен некелесу арқылы Франция королеві. Ол Данияның Вальдемар I мен Минсктің Софияның қызы болды.

Неке

Ингеборг 1193 жылы 14 тамызда Филипп II Августқа тұрмысқа шықты. Бұл Филипптің бірінші әйелі Изабелла Геннаданың (өлген 1190 жылы) қайтыс болғаннан кейін болды. Оның үйленуіне Дания королі Кенут VI-нің үлкен қалыңдықтары әкелді. Степан Турней оны "жас, бірақ даналығы жағынан қарт" деп сипаттады. Ингеборгпен үйленген күннен кейін Филипп патша ойынан шығып, ажырасуды талап етіп, оны Данияға қайтаруға тырысты. Ашуланған Ингеборг Сойсондағы монастырға қашып кетеді, содан ол папа Селестин III-ге наразылық білдірді. Үйленуден үш ай өткен соң Филипп Компиендегі шіркеу кеңесіне шақырып, өзінің Ингеборгпен Филипптің бірінші әйелі арқылы туыстас екенін көрсету үшін жалған ата-текті суретке түсірді. Қазіргі кездегі Канон заңына сәйкес, ер адам мен әйел соңғы жеті ұрпақтың ішінде ата-бабалары бір болса, некеге тұруға болмайды. Сондықтан собор некелерін жарамсыз деп жариялады. 1196 жылы маусымда Филипп Агнес Меранияға үйленді. Сол жылы Ингеборг папа Селестин III-ге хат жазып, осы оқиғаға қайғысын білдірді. Бұл хат Ингеборгтың латын тіліндегі бірнеше хаттарының бірі болды, онда оның некесіне қатысты әділетсіз қарым-қатынас туралы айтылған. Содан кейін 1198 жылы жаңа папа Иннокентий III бұл жаңа неке жарамсыз деп жариялады, өйткені бұрынғы неке әлі де жарамды еді. Ол Филипке Агнесті босатып, Ингеборгты қайтарып алуға бұйырды. Ингеборг оған хат жазып, зорлық-зомбылық пен оқшаулануды және қатал қарым-қатынас жасаудан кейін өзін-өзі өлтіру туралы ойларды мәлімдеді. Филипптің жауабы Ингеборгты Эссондағы Этамп қасаранына қамап тастау болды. Ингеборг мұнарада тұтқынға алынды. Тамақ тұрақты емес, кейде жеткіліксіз болатын. Бірде екі даниялық дін қызметкеріне оған баруға рұқсат берілсе, басқа ешкімге оған баруға рұқсат берілмеді. Филип Агнесті қайтарып алып, онымен бірге өмір сүруін жалғастырды, содан кейін екінші баласын, ұл тапты. Осы қылмыстары үшін Филип 1200 жылы қауымнан шығарылды, ал патшалық тыйым салынған.