Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның DG және DH кластары - 1955-1983 жылдар аралығында Жаңа Зеландияның темір жол желісінде жұмыс істеген 42 дизельді электрлік локомотивтер класы. 1978-1980 жылдар аралығында осы локомотивтердің он бөлігі жаңа жабдықтармен қайта жасалды, бұл олардың жұмыс істеу мерзімін жаңғырту мен ұзарту үшін жасалды. Локомотивтер электрлік және механикалық ақаулардан туындаған сенімділік мәселелерін көруді жалғастырды.
The New Zealand DG and DH class were classes of forty two diesel electric locomotives operated on New Zealand's rail network between 1955 and 1983. Between 1978 and 1980, ten of these locomotives were rebuilt with new equipments in an attempt to modernise and extend their working lives. The locomotives continued to suffer from reliability issues brought about by electrical and mechanical failures.
Кіріспе
Жаңа Зеландияның теміржол департаменті (NZR) бастапқыда 31 DF класындағы локомотивтерді тапсырды. Алайда, бұл тапсырыс кейіннен 10 DF және 42 DG класындағы локомотивтерге өзгертілді, себебі NZR дизельді стратегиясының өзгеруі. DG класындағы локомотивтер DF класының кішірек нұсқасы болды, екі емес, бір кабинасы және ұқсас Бульдог мұрын. Локомотивтерді Престон зауытында құрастырудың орнына, English Electric соңғы құрастыруды өзінің қосалқы зауыттарына бөлді. Бұл тәсіл де сол фирманың көптеген дизельдік локомотивтері үшін 1950-60 жылдары қолданылды. 2254/E7821 2273/E7840 (NZR жол нөмірлері 750 769) жұмыс нөмірлері Роберт Стивенсон & Готорнс-те құрастырылды, ал 2274/D353 2295/D374 (NZR жол нөмірлері 770 791) жұмыс нөмірлері Вулкан құю зауытында құрастырылды, екеуі де сол кезде ағылшын электрінің бөлігі болды. Оңтүстік аралда бөлінген локомотивтер бастапқыда DH болып саналды, өйткені олар жоғары ең жоғары ось салмағы мен тарту күшін қамтамасыз ететін реттелетін bogies-пен жабдықталған. Жазық балкаларын реттеу арқылы DH локомотивтері жабысқақ салмағын және тартым күшін арттыра алды.
The New Zealand Railways Department (NZR) initially ordered 31 DF class locomotives in the process of displacing steam motive power from main lines in New Zealand. However, this order was later amended to 10 DF and 42 DG class locomotives due to a shift in the NZR's dieselisation strategy. The DG class locomotives were a smaller version of the DF class, with only one cab instead of two, and a similar Bulldog nose. Instead of assembling locomotives at its Preston works, English Electric allocated the final assembly to its sub plants. This approach was also followed for many of that firm's diesel locomotives during the 1950s 60s. Works numbers 2254/E7821 2273/E7840 (NZR road numbers 750 769) were assembled at the Robert Stephenson & Hawthorns, while works numbers 2274/D353 2295/D374 (NZR road numbers 770 791) were assembled at the Vulcan Foundry, both being part of English Electric at the time. The locomotives allocated in South Island were initially classified as DH as they were fitted with adjustable bogies that allowed a higher maximum axle weight and tractive effort. By adjusting their spring beams, the DH locomotives were able to increase their adhesive weight to and the tractive effort to Both DG and DH classes shared the axle loading of .
Қызметте
1955 жылдың тамызында DG 750 88 орындық RM 100 вагонымен, DF класындағы локомотивпен және жаңадан келген Drewry DSB класындағы маневрлік локомотивпен бірге Вангуи өнеркәсіптік жәрмеңкесіне жіберілді. Бұл DG класындағы локомотивтердің алғашқы тұрақты шығуын белгіледі. Римутака туннелі аяқталғаннан кейін бұл класс Уайрарапа аймағында және Мурупара тармағында жұмыс істеуді ескі DE класынан алды. Олар салыстырмалы түрде аз қуатты болғандықтан, бұл локомотивтер әдетте бірнеше рет жұмыс істеді, бірақ кейде өздері жұмыс істеді. DG класындағы локомотивтердің жұмыс істеу мерзімін он жылдан он бес жылға дейін жаңғырту және ұзарту мақсатында бас инженер-механик Грэм Алеккокка оларды экипажға ыңғайлы және жақсы жабдықталған жаңа кабиналармен жабдықтау туралы ұсыныс жасау тапсырылды. Дюнединде сақталған DG 760 (кейіннен DG2111 деп қайта аталды) қайта құру туралы шешім қабылданды. Ол кезде бұл локомотивтер механикалық ақауларға байланысты көбінесе жарамсыз болған немесе заманауи қозғалтқыш қуаттың келуіне байланысты орналастырылған. Кейбіреулер өздерінің EE 525 тарту қозғалтқыштарын NZR-дан алып тастады және DG класты локомотивтерге ие басқа топтар үшін Ұлттық теміржол қоғамы федерациясына сатты. Қайтарып алынған локомотивтер Пэлишет шығанағындағы бұрынғы сайдингтерде сақталды және барлық пайдалы бөлшектерден босатылды, содан кейін олар Дунединдегі Sims PMI-ге олардың үй-жайларында бөлшектеу үшін жіберілді. Пеличет шығанағына көшірілген алғашқы төрт локомотив - 2036, 2140, 2105 және 2347 нөмірлері. Кейіннен олардың артынан 2007, 2290, 2111 және 2439 сандары келді. Соңғы екеуі, DG2128 және DG2330 Дунедин локомотив депосында біраз уақыт қалды, өйткені Ритевельд оларды шетелдегі концернге сатады деп үміттенді. Бұл мүмкін болмады, және екі локомотивтер Pelichet Bay-ге түсіру үшін сүйретілді. Олар DG класының соңғы екі қайта құрылған локомотивтері болды. Ритвельд бұл локомотивтердің кейбір ерекше кабиналарын алып тастаған жоқ. Оның орнына олар оларды толықтай алып тастады және олардың бірнешеуін Abbotsford қайта өңдеу алаңында, соның ішінде DG2007 алаңында ұстады. DG2376 компаниясының үлескері Дэрил Бонд DG2140 компаниясының кабинасын сатып алды.
In August 1955, DG 750, along with an 88 seater railcar RM 100, a DF class locomotive, and a newly arrived Drewry DSB class shunting locomotive, was sent to the Wanganui Industrial Fair, marking the first regular outing of DG class locomotives. Following the completion of the Rimutaka Tunnel, the class took over workings in the Wairarapa area and on the Murupara Branch from the older DE class. As they were relatively low powered, these locomotives usually worked in multiple, although they did occasionally run on their own. In an attempt to modernise and extend the operational lifespan of the DG class locomotives for a decade to fifteen years, Chief Mechanical Engineer Graham Alecock was instructed to create a proposal to equip them with new cabs that would be more crew friendly and better equipped. The decision was made to rebuild DG 760 (later renumbered DG2111 with the implementation of the Traffic Monitoring System), which were stored in Dunedin. At the time, these locomotives were mostly unserviceable due to mechanical failures or had been laid up with the arrival of more modern motive power. Some had their EE 525 traction motors removed by the NZR and sold to the National Federation of Railway Societies for other groups who owned the DG class locomotives. The withdrawn locomotives were stored at the former sidings at Pelichet Bay and stripped of all useful parts before being forwarded to Sims PMI for scrapping at their Dunedin premises. The first four locomotives to be moved to Pelichet Bay were numbers 2036, 2140, 2105, and 2347. They were later followed by numbers 2007, 2290, 2111, and 2439. The last two, DG2128 and DG2330 remained at the Dunedin Locomotive Depot for a while as Rietveld hoped to sell them to an overseas concern. This did not eventuate, and the two locomotives were towed to Pelichet Bay for stripping they were the last two rebuilt DG class locomotives in existence. Rietveld did not scrap some of the unique cabs from these locomotives. Instead, they removed them intact and held several at their Abbotsford reclaim site, including that of DG2007. Darryl Bond, a part owner of DG2376, purchased the cab of DG2140.