Кіріспе
Ағылшын әншісі және актері (1872-1923) Чарльз Герберт Уоркман (5 мамыр 1872 1 мамыр 1923) - әнші және актер, Гилберт және Салливан операларында Джордж Гроссмиттің алмастырушысы ретінде танымал. Ол әртүрлі түрде Чарльз Х. Уоркман, С. Герберт Уоркман және С. Х. Уоркман деп аталды. Уоркман 1894 жылы D'Oyly Carte Opera Company-ге қосылды және Лондондағы компанияда бірнеше рөл ойнады. Ол 1906-07 және 1908-09 жылдары Савой театрында Гилберт пен Салливанның Лондон репертуарының екі маусымында комик ролге түсті, ол көбінесе құлшынысты пікірлерге ие болды. Осыдан кейін ол компаниядан шығып, Савой театрының басшылығын қабылдады. Көп ұзамай ол драматургтің "Жиілген қазындылары" қойылымы бойынша У. С. Гилбертпен айтысып кетті; Гилберт Уоркманға Ұлыбританияда операларында ойнауға тыйым салды. Кейін Уоркман бірнеше Вест-Энд музыкалық комедиялар мен оперетталарда басты рөлдерді ойнады. 1914 жылы Австралияға көшіп барды, онда өзінің кейінгі мансабының көп бөлігін өзінің ескі Гилберт және Салливан рөлдерінде Дж. 50 жасында Гонконг маңында Уильямсонның экскурсиясынан қайтып келе жатқанда қайтыс болды.
Charles Herbert Workman (5 May 1872 – 1 May 1923) was a singer and actor best known as a successor to George Grossmith in the comic baritone roles in Gilbert and Sullivan operas. He was variously credited as Charles H. Workman, C. Herbert Workman and C. H. Workman. Workman joined the D'Oyly Carte Opera Company in 1894 and played several roles with the company in London before becoming principal comedian, for nearly a decade, with D'Oyly Carte touring companies. He was cast in the comic leads for the two London repertory seasons of Gilbert and Sullivan at the Savoy Theatre in 1906−07 and 1908−09, earning mostly enthusiastic reviews. After this, he left the company and took on the management of the Savoy Theatre. He soon fell out with W. S. Gilbert over his production of the dramatist's Fallen Fairies; Gilbert banned Workman from appearing in his operas in Britain. Workman subsequently had leading roles in several West End musical comedies and operettas. In 1914 he relocated to Australia, where he spent much of his later career in his old Gilbert and Sullivan roles with the J. C. Williamson Gilbert and Sullivan Opera Company, and in a few parts in musicals. At the age of 50 he died at sea near Hong Kong while returning from a Williamson tour.
Өмір және мансап
Чарльз Герберт Уоркман Ливерпульдің шетінде, Ланкаширдің Бутле қаласында, Чарльз Уоркман мен оның әйелі Сараның ұлы болып дүниеге келді. Ол Ливерпульдегі Ватерлоо колледжінде білім алып, ағасы Альберт Эдвард Уоркманның қолында ән айтуды оқыды. Ол 1906 жылға дейін D'Oyly Carte-мен бірге гастрольге шығып, "Солдат" ролінде Джон Веллингтон Уэллс, "H.M.S. Pinafore" ролінде сэр Джозеф Портер, "Пирайт пензанс" ролінде генерал-майор Стэнли, "Сабырлық" ролінде Реджинальд Бунторн, "Принцесса Ида" ролінде Лорд-канцлер, "Принцесса Ида" ролінде король Гама, "Ко Ко", "Джек Пойнт", "Гондольелер" ролінде Плаза Торо герцогы және "Утопия" ролінде Скафио. 1906 жылы Савой театрына оралып, Джордж Гроссмит жасаған негізгі комедиялық рөлдерді сондағы компанияның репертуарлық маусымдары үшін және компаниямен 1909 жылға дейін гастрольдерде ойнады, бірақ ол ешқашан Руддигорда рөл атқарған жоқ, өйткені бұл опера оның өкілеттігі кезінде Д'Ойли Карте репертуарсында болмаған. 1907 жылы "Таймс" газетінде: "Плаза-Торо герцогы ретінде мистер Уоркман өзінің екі алдыңғысынан да асып түседі" деп жазылған. Оның Джек Пойнт туралы газетте былай делінген: "Оның ырғағы бұрынғы орындаушылардың ешқайсысы жетпейтін анықпен жеткізіледі; ол екеуіндей жеңіл билейді және көңілділік сезімін өздігінен сезінеді. Оның жеңісі сенбі күнгі кештің ең басты жеңісі болды". Алайда, The Times Workman-ке ескертті, "Patience-де ол Бунторнның рөлін көңілді етіп, өзін күлдіруге тырысудың үлкен қателігін жасайды. Ол - өте ақылды актер, оған ескертусіз осы жолмен жүруіне жол берілмейді". Жұмысшы өзін Iolanthe-де құтқарып алды: "Мистер Workman-дің Лорд-канцлері шедевр, және бүкіл аудитория билеуші үштіктің қос бис туралы бір ойда болды, ал "Кыял" әнін керемет сұмдықпен әндетті". "Еймен" фильмінде Уоркман Джек Пойнт ролін ойнағанда, бір сахнада ол Элси Мейнард пен Фиби Мерилл рөлдерін соққан әйелдердің арасында тұрды. Уоркман былай деп жазды: "Мен біріншісінен кейін екіншісінен тез және бірнеше рет бетінен сүйемін, ал сэр Уильям савойлық аудитория үшін тым көп сүйеді деп ойлады. "Онда сіз өбеуді тоқтатасыз ба?" Мен айттым. - Мен, - деді ол, - бірақ мен сізден сұрауым керек ".
Кейінгі жылдар
Кейін Уоркман D'Oyly Carte ұйымынан шығып, актерлік менеджер болды. Ол Савой театрын жалға алып, екі комедиялық опера шығарды: Эден мен Сомервиллдің "Ауғаншылар" (1909), Пьер ролімен, және В. С. Гилберт пен Эдвард Германның "Жиілген қазшылар" (1909), Лутин ролімен. Содан кейін ол Роландил ретінде Эдвардтық музыкалық комедияны, "Екі қуанышты монарх" (1910) және операны, "Глюктың Орфеясын" (1910) шығарды. Олардың ешқайсысы қаржылай табысқа жетпеді. Fallen Fairies фильмінің түсірілімі әсіресе өкінішті болды, бұл Уоркман мен Гилберт арасындағы ауыр шайқасқа әкелді. Уоркман Гилберттің бұрын шыққан табысты "Зұлым әлем" пьесасына негізделген Гилберт либреттосының драматургпен бірге басқа да шығармалар шығады деп күтті. Алайда, Уоркман және оның қаржылай қолдаушылары Гилбертпен либреттошының қорғанысы Нэнси Макинтошты Селен, жұлдыздық патшайым ретінде ойнату туралы айтысып қалды. Бірінші аптаның соңында Уоркман Макинтошты алмастырды. Гилберт Уоркманға Ұлыбритания сахнасында өзінің кез келген шығармаларында қайтадан пайда болуды ашулы тыйым салды, бірақ Гилберт басқа жерде немесе жазба студиясында тыйым салуды жүзеге асыра алмады. 1910 және 1911 жылдары Уоркман Odeon үшін әндер жазды. Осы әндердің он тоғызын 1974 жылы Перл қайта шығарды. Мүмкін, бірақ бұл қақтығыс үшін Уоркман D'Oyly Carte компаниясының басты комедианты ретінде жалғастырмақ еді. Уоркман өзінің актерлік мансабын Лондонда жалғастырды, "Шоколадты солдат" (1910-11 жж., 500 спектакльді орындады), "Түнгі құстар" (1911) және "Таксидегі қыз" (1912-13 жж.) фильмдерінде жақсы пікірлер алды. Бұл жағдайда Уоркман қайтып келмеді және комикалық рөлдерді Генри Литон ойнады. 1920 жылы Австралияда Уоркман "сырлы музыкалық комедияда" пайда болды F. F. F. Ол сонымен қатар Луи Паундспен бірге Альколом ретінде Чу Чин Чоу (192021) алғашқы австралиялық өндірісінде Әли Бабаның рөлін ойнады. 1922-1923 жылдары ол әйелі, бұрынғы D'Oyly Carte әншісі Бессел Адамспен бірге Үндістан мен Шығыс Азияда турне жүргізді, ол Гилберт пен Салливанда ойнады, тағы да J. C. Уильямсонның компаниясымен. Адамс 1923 жылдың ақпан айында Калькуттада жүріп жатқан сапарында жүрек қатқырынан кенеттен қайтыс болды. Уоркман сол жылдың мамыр айында, өзінің 51 жасқа толуына аз қалғанда, Гонконгтың сыртында пароходта қайтып келе жатып қайтыс болды.
Жазбалар
Савой операларынан Уоркман Одеон лейблінің 19 нөмірін жазды: "Суд присяжных" (1910), "Менің атым Джон Веллингтон Уэллс" (1910), "Солдақ" (1910), "Мен жас бала кезімде бір мерзімге қызмет еттім" (1910), "Пензанс пираттары" (1910) және "Өлтіріңізге жұмсақ үшкір" (1911), "Егер сіз жарқырауға құштар болсаңыз" (1910), "Сүйіспен, жауапсыз, мені тыныштандырады" (1910), "Мен жас жігіт ретінде барға барғанда" (1911), "Заң - шынайы өрнек" (1912); "Егер сіз маған жеке кәсібіңізді берсеңіз" және "Мен жас жігіт болғанда, мен бір мерзімге қызмет еттім" (1910), "Мен қазіргі заманғы генерал-майордың үлгісімін" (1910) және "Өлтіріңізге жұмсақ үшкір" (1911), "Мен сізбен сөйлескенде" (1910), "Мен жауынгер қызмен сөйлескенде" (1911), "Мен сізбен сөйлескенде" (1910), "Мен қызыл қызмен сөйлескенде" (1911), "Мен сізбен сөйлескенде" (1911), "Мен қызыл қызмен сөйлескенде" (1911), "Мен сізбен сөйлескенде" (1911), "Мен қызбен сөйлескенде" (1911), "Мен" (1911), "Мен" және "Мен" (1911), "Мен" және "Мен" деген әнді жырмен бірге әнді жырмен ән айттым.); "Менің жеке әнді жырмен (1911), "Мен" (1911), "Мен" және "Мен" (Арабтармен (1911), "Мен" және "Мен" (мен сөйлескенде" және "Мен" (мен) Бұл жазбаларды Pearl компаниясы LP және CD түрінде қайта шығарды. Оның басқа жазбалары - Оскар Штраустың Шоколадтық солдат әніне арналған бес нөмір: "That would be lovely" (Эвелин Д'Алроймен, сопрано), "Sympathy" (Д'Алроймен), "The letter song", "The tale of a coat" (Д'Алроймен, Эми Агарде, меццо сопрано және Лемпьер Прингл, бас) және Finale, Act II (Д'Алроймен, Агардпен және Принглмен).