Кіріспе

Отбасы құқығы туралы 1975 жылғы заң (Cth) - Австралия Парламентінің Заңы. Ол 15 бөлімнен тұрады және ажырасу, ажырасқан ата-аналар арасындағы (ерлі-зайыпты не болмаса) ата-аналық келісімдер, мүліктерді бөлу және балаларды немесе ажырасқан немесе ажырасқан де-факто серіктестерді қамтитын қаржылық қамтамасыз етуді қарастыратын негізгі заң жобасы болып табылады: Австралияда. Ол сонымен қатар отбасылық зорлық-зомбылықты қамтиды. Ол 1976 жылы 5 қаңтарда күшіне енді, бұл негізінен кінәға негізделген 1961 жылғы некелік істер туралы заңның күшін жойды. Заң күшіне енген алғашқы күні Австралияның отбасылық сотының Мельбурндағы тіркеу кеңсесіне 200 ажырасу туралы өтініш, Аделаидаға 80 өтініш, ал Сиднейге 32 өтініш келіп түсті.

Өмірбаян

1901 жылы федерация құрылғаннан бері, одақ ажырасуға және қамқорлық пен асыраушылық сияқты байланысты мәселелерге қатысты заңдар қабылдауға құқылы болса да, ол 1961 жылға дейін, 1959 жылғы Некеге қатысты заң күшіне енгенге дейін, мұндай ұлттық бірыңғай заңдарды қабылдамады. Заң мемлекеттік билікте жұмыс істейтін ақаулық негізделген жүйені жалғастырды. Ал, заң бойынша, неке бұзу үшін 14 себептің бірі болуы керек, олар: неке адалдығын бұзу, үйден кету, қатыгездік, әдеттегі маскүнемдік, түрмеге қамау және ақылсыздық. Шын мәнінде, бұл жүйе өте қымбат және жұбайлар үшін қорлау болды, адвокаттарды, көбінесе жеке детективтерді тағайындауды, дәлелдемелер жинауды, куәгерлердің мәлімдемелерін, фотосуреттер мен қонақ үйдің қолхаттарын алуды және т.б. қажет етті. Егер жұбайының кінәлі екенін дәлелдемесе, сот оны ажырасуға рұқсат бермейтін болады. 1959 жылғы Некеге байланысты заң 1975 жылғы Отбасы құқығы туралы заңның кінәсіз ажырасу жүйесімен ауыстырылды. Заң алғаш рет 1973 жылы 13 желтоқсанда заң жобасы ретінде енгізілді. Заң жобасы заңға айналғанға дейін күшін жойды және 1974 жылы 3 сәуірде қайта енгізілді. Заң жобасы екінші рет күшін жойғаннан кейін үшінші рет қайта енгізілген, соңғысы 1974 жылы 1 тамызда қосымша өзгерістермен жасалды. Ажырасу туралы заңның реформасына байланысты бұл заң дау туды. Заң бойынша, ажырасу 12 айлық бөлек болу шартымен ғана мүмкін. Заң жобасы талқыланған кезде жүргізілген Gallup сауалнамасы ерлердің 64% -ы мен әйелдердің 62% -ы осы өзгерістерді қолдайтынын көрсетті.

Заң

Аталған заңды 1975 жылы Австралия үкіметі, сол кездегі премьер-министр Гоф Уитлэм бастаған. Негізгі жаңалықтардың бірі - кінәсіз ажырасудың енгізілуі болды. Енді ерлі-зайыптылар ажырасуға негіздер көрсетуді қажет етпейді, тек олардың қарым-қатынастары қайта қалпына келмейтін күйге жетті. Австралия Конституциясына сәйкес, Австралия Құрама Штаттары мен Австралия штаттары арасындағы билікті бөлуден кейін, Заң бастапқыда тек некеде туған немесе асырап алынған балалармен ғана айналыса алатын, бірақ кейінірек жылдарда ғана Заң некеден шыққан балаларға қатысты мәселелерді қарастырды. Алайда, штаттар бұл өкілеттіктерді Комонвеллге тапсырды және 2006 жылғы заңға енгізілген түзетулерге дейін олардың барлығы Актінің VII тарауында орналасты. Австралияның ішінде және сыртында де-факто жұптарды тануға қатысты шектеулер үшін Австралия Конституциясының 51-бабын қараңыз.

Баланың мүддесі

Ата-аналардың құқықтары емес, балалардың құқықтары туралы заңда айтылған. Заң бойынша, сот кез келген іс бойынша "балалардың құқықтарын қорғау және олардың әл-ауқатын жақсарту қажеттілігін" ескеруі тиіс.

Ата-аналық нұсқаулар

Заңның VII бөлімі Австралиядағы балаларды асырау мен қамқорлыққа алу туралы, ата-аналар арасындағы қарым-қатынасқа қарамастан. Осы бөлім 1995, 2006 және 2011 жылдары елеулі түрде өзгертілді. Балалардың мәселесі баланың кіммен "тұрақта" және кіммен "болашатында" (бұрынғы кезде "тұрғылықты" және "байланысты" деген терминдер қолданылған) негізінде анықталады. Балаларды асыраушы деген термин көбінесе балалардың тұратын жеріне қатысты болса да, бұл ұғым 1995 жылы Отбасы заңын реформалау туралы заңмен жойылған. Балаларды асыраушы ата-анаға "тұрғылықты" немесе "тұрғылықты" деген түсініктен гөрі, баламен бірге тұратын ата-анаға шешім қабылдау құқығына көбірек мүмкіндік берді. 1995 жылдан бастап, егер сот өзгеше шешім шығармаса, балалардың қайда және кіммен тұрғанына қарамастан, ата-аналардың екеуінің де балаларына қатысты бірдей (бірақ ортақ емес) жауапкершілігі бар. Ата-ананың жауапкершілігі - баланың күнделікті және ұзақ мерзімді қамқорлығы мен әл-ауқатына әсер ететін шешімдер қабылдау мүмкіндігі, және олар қандай мектепке барады және олардың аты қандай болуы мүмкін. Заңда баланың тұратын немесе уақыт өткізетін адамының міндетті түрде оның табиғи ата-анасы болуы керектігі көрсетілмеген, ал "баланың күтіміне, әл-ауқатына немесе дамуына мүдделі" кез келген адам сотқа бұйрық беру туралы өтініш бере алады. Барлық іс-қимылдарда ең бастысы "баланың мүддесі" болып табылады және Сот осы мүдделерге қайшы келетін қаулы шығармайды. Егер ата-ананың тәрбиесі туралы дау туындаса және іс сотқа берілсе, онда сот балалардың мүддесіне қарай ата-аналардың балаға қатысты тең ата-аналық жауапкершілігін бөлісуі керек деген болжамды қолдануы керек. Бұл ата-аналар бала күтіміне қатысты маңызды шешімдер (бірақ күнделікті шешімдер емес) туралы бір-бірімен кеңесулері керек дегенді білдіреді, ал мұндай тәртіп болмаса, ата-аналар шешімдерді бірге немесе бір-бірімен кеңеспей қабылдауы мүмкін. Бұл тұжырым отбасылық зорлық-зомбылық жағдайында немесе балаға, ата-анасына немесе баламен бірге тұратын отбасы мүшесіне қатысты қандай да бір зорлық-зомбылық (соның ішінде жыныстық зорлық-зомбылық) болған жағдайда қолданылмайды. Баламен бірдей уақыт өткізу деген болжам жоқ, бірақ ата-аналық жауапкершілікті тең бөлісу деген болжам жоққа шығарылмаған жағдайда, Сот бұл баланың мүддесіне сай ма және оны жүзеге асыру мүмкін бе, жоқ па, соны қарастыруы тиіс. Егер осындай жағдайларда тең уақытты бөлу туралы шешім қабылданбаса, онда Сот оның орнына "көп және маңызды" уақытты бөлуді қарастыруы керек. Елеулі және маңызды уақыт демалыс күндерін, апта күндерін, ерекше күндер мен мерекелерді қамтиды және тәжірибе жүзінде әр екінші демалыс күнінен көп уақытты білдіреді. Баланың кіммен бірге тұрғаны және бірге уақыт өткізгені (соның ішінде қанша уақыт өткізгені) ең алдымен ең жақсы мүдделер қағидатына сүйене отырып анықталады. және осы факторларға сілтеме жасау арқылы Федералды округ соты мен Австралияның Отбасы сотында дәлелдеу жүргізіледі. Баланың толық қамқорлығын ("тұрақта тұру" туралы) балаға ең жақсы қамқорлық жасай алатынын дәлелдейтін ата-анаға береді.

Басқа ережелер

120-бапқа сәйкес қылмыстық әңгімелесу, неке адалдығын бұзу және некеге тұруға мәжбүрлеу бойынша іс-әрекеттер жойылған, бірақ ол уәде бұзу туралы заңды өзгертпеді. Оңтүстік Австралияда уәде бұзу бойынша іс-қимыл тоқтатылды.

Соттарды құру

Заң Австралияның Отбасы сотын, Австралияның Федералды сотына тең мәртебемен, сот ретінде және бастапқы және апелляциялық төрелік ету қабілетімен құрды. Австралияның отбасылық сотының толық сотынан (апелляциялық төрелік) апелляциялар Австралияның жоғары сотына беріледі. 2000 жылы Австралия үкіметі біршама даулы қадам жасап, Заң бойынша мәселелерді қарау үшін Австралияның Федералды округтік сотын екінші сот ретінде құрды. Федералды округтік соттың апелляциялық шағымдары Австралияның Отбасы сотына беріледі, бірақ оның шешімдері Отбасы сотынан төмен деп саналмайды. Батыс Австралия 1997 жылғы "Отбасылық сот туралы" заңға сәйкес отбасылық құқық мәселелерін Батыс Австралияның отбасылық сотына беруді жалғастырды.

Соттың өкілеттігі

Заңға сәйкес, сотқа тұрмыстық зорлық-зомбылықты тоқтату, ерлі-зайыптылардың мүліктік меншігін (оның ішінде зейнетақы сияқты қаражатты), ата-аналық жауапкершілікті, балалардың өмір сүру жағдайларын және бұрынғы жұбайлар мен балаларды қаржылай қамтамасыз ету туралы бұйрықтар шығару құқығы берілген. Сот тараптар Сот бұйрықтарын орындамаған жағдайда бірқатар салаларда жазалау шараларын қолдану мүмкіндігін сақтайды. Ең ауыр жағдайларда, 2006 жылғы түзетулерде расталғандай, бұл бас бостандығынан айыру (12 айға дейін), айыппұл, жұмыс ордерлері, облигациялар және т.б. жазаларды қамти алады. Алайда, көп жағдайда, адамды жазалаудың ең тиімді әдісі - оған сот шығындарын тағайындау. 2006 жылғы түзетулер адамдардың басқа біреу туралы дұрыс емес немесе жалған айыптаулар жасағанда, оны сот алдында жазалау ретінде қолдануға шақырады.

Бір жынысты некелер

Заңда неке институтын екі адамның арасындағы одақ ретінде сақтау және қорғау қажеттілігі танылған, басқа барлық ерікті түрде өмір бойы жасалатын одақтар алынып тасталған. Австралияның Федералды округтік соты Заңның VI бөлігі бойынша бір жынысты некелердің (яғни ажырасулардың) бұзылуын қарау үшін құзыретті.

Басқа қатынастар

Австралияда көп әйел алуға тыйым салынған. Заң бойынша, некеде тұрғандарға екінші некеге отыруға тыйым салынады. Алайда, Заң бірнеше фактілік қатынастарға жол береді, сондай-ақ Австралиядан басқа елдерде көп әйел алуды заңды түрде қабылдауға болады және осы көп әйел алу некелерінің қатысушыларына Заң бойынша құқықтарды береді. Де-факто жұптар туралы заңда да көзделген.

Басқа ережелер

Отбасылық сот ісінде әр тарап өз шығынын өзі көтереді. Сондай-ақ, бұл заңмен алимент төлеуді тоқтатқандарға жаза ретінде түрме жазасы алынып тасталды және сотқа қарама-қайшылық жасағандарды түрмеге қамауға алды.