Кіріспе
Американдық жарыс жүргізушісі Дэвид "Солт" Уолтер (22 қараша 1947 - 27 желтоқсан 2012) - USAC және CART чемпионаты автомобильдер сериясындағы жүргізуші. Ол сондай-ақ NASCAR акцияларының машиналарын және шексіз гидроплан қайықтарын жүргізді және USAC-де автокөлік иесі болды. Уолтер 1973 жылы Индианаполис 500-дің басында болған апатпен есінде қалды. Ол жарақаттан айығып, 1974 жылы оралды және 1976 жылы жарыста 9-шы орын алды. Ол сонымен қатар 1975 жылы Боб Харкимен бірге 10-шы орынға дейін көлік жүргізді. Ол 1958 жылы Хуан Мануэль Фангио үшін Инди 500 машиналарын және 1959 жылы Майк Магильді шығарған Дейтон Steel Foundry компаниясының иесі Джордж Уолтердің ұлы болды. Неміс ұлтынан шыққан оның атасы Джордж Уолтер аға құю цехын құрып, көрнекті өнертапқыш және өнеркәсібі болды. Оның ағасы Джордж "Скипп" Уолтер III 1974 жылы Майамидің теңізшілер стадионында Unlimited жүргізушісі ретінде біліктілікке ие болуға тырысқанда өлімге ұшырады. Дэвид Уолтерге жасөспірім шағында "Солт" лақап аты берілді, себебі ол қайық жарыстарында өнер көрсетті. Ол Индианаполис 500-ге қатысатын сегіз ұшқыштардың бірі.
David "Salt" Walther (November 22, 1947 – December 27, 2012) was a driver in the USAC and CART Championship Car series. He also drove NASCAR stock cars and unlimited hydroplane boats, and was a car owner in USAC. Walther is best remembered for a crash at the start of the 1973 Indianapolis 500 that left him critically injured. He recovered from his injuries, returned in 1974, and placed 9th in the 1976 race. He also co drove a car with Bob Harkey to 10th place in 1975. He was the son of George Walther Jr., owner of Dayton Steel Foundry, who fielded Indy 500 cars for Juan Manuel Fangio in 1958 and Mike Magill in 1959. His German born grandfather George Walther Sr. established the foundry and was a prominent inventor and industrialist. His brother, George "Skipp" Walther III, was fatally injured while trying to qualify as an Unlimited driver at Miami Marine Stadium, in 1974. David Walther was given the nickname "Salt" during his teen years, owing to his boat racing. He is one of eight unlimited hydroplane drivers to qualify for the Indianapolis 500.
Инди-көлік жарыстары
Уолтер 1970 жылдан 1981 жылға дейін Инди машиналарында жарысты, 64 рет жарысқа шықты. Ол 16 рет үздік ондыққа кірді, ең жақсы жетілік (төрт рет). Ол 1972 жылдан 1976 жылға дейін және 1978 жылдан 1979 жылға дейін Индианаполис 500-де жарысты. Уолтер алғаш рет 1972 жылы Индианаполисте жарысқа шықты, ол магнит сынығының бұзылуына байланысты 33-ші және соңғы орынды иеленді.
1973 жылы Индианаполис 500
1973 жылы Индианаполис 500-де Уолтер 17-ші орын алды, бірақ жарыстың тарихындағы ең керемет және танымал апаттардың бірі болғаннан кейін соңғы орынға ие болды. Өнеркәсіпші Стив Крисилофф үшінші қатарда қозғалтқыштағы қиындықтарды көріп, жылдамдығын бәсеңдетті. Алдындағы жүргізушілердің айналмауынан оң жағына қарай бұрылатын Уолтер Джерри Грантпен дөңгелектерге тиіп, қабырғадан жоғары және оның үстіндегі қоршауға ұшырады. Уолтер өзін арт жағынан соққыға ұшырап, Грантқа кіруге мәжбүр болғанын айтты, бірақ бұл талап апат туралы фильмдермен расталмайды және басқа жүргізушілер де оны кеңінен қабылдамайды. Жарылыс саңылаудың бір бөлігін құлатып, Уолтердің көлігінің мұрнын жыртып тастады. Оның аяқтары ашық, отын резервуарлары жарылып, сол кезде пилот кабинасының екі жағында орналасқан. Көліктен жанармай шашылып, оның біразы трибунаның алдыңғы қатарларына дейін жетті, онда бірнеше көрермендер күйіп кетті. Автомобиль жолға құлап, басты тігінен кері бұрылып, әлі де отын шашып, қалған алаңды жауып алған үлкен от шары болып жанды. Метанолдың жалынынан соқырланған бірнеше жүргізуші Уолтердің машинасына соқтығысты, бірақ басқа жүргізушілердің ешқайсысы ауыр жарақат алған жоқ. Уолтер бірінші бұрылыстың кіреберісінде, көліктің аяғы көрініп тұрған және сынған мұрыннан шығып тұрған күйінде, кері қарай тоқтады. Уолтерді жылдам жол қауіпсіздігі қызметкерлері құтқарып алды (Уолли Даленбах ағаның көмегімен) және ауыр халде ауруханаға жеткізілді. Уолтердің бақыты сол болды, себебі оның көлігінен барлық отын шашылып шықты, бұл отты тез сөндіруге мүмкіндік берді, бірақ ол денесінің 40% -дан астамын, негізінен сол аяғын күйдірді. Ол өмір бойы көптеген операцияларға ұшырайды. Уолтердің ең ауыр жарақаттары оның қолында болды. Сол қолындағы саусақтары ішінара ампутацияланды, ал оң қолындағылар ақырында табиғи емес бұрыштарға айықты. Ол сол қолындағы зақымдануды жабу үшін қара қолғап киген. Уолтер екі жарым ай Мичиганның күйік орталығында болды және шамамен елу фунт жоғалтты.
1974 жылдан 1990 жылға дейін
Бір жыл бойы сауығып, 1974 жылы Индианаполиске оралып, 17-ші орынды иеленді. 1975 жылы оның көлігі қоздырғыштағы проблемалармен 2 айналымнан кейін тоқтады, ол тағы 33-ші орынды иеленді. Ол Индианаполисте үш рет соңғы орынға ие болған жалғыз жүргізуші болды. (Джордж Снайдер 1971, 1979 және 1987 жылдары 33-ші орынды иеленді, бірақ 1979 жылғы алаңда 35 көлік болды, сондықтан Снайдер екі рет ғана соңғы орынды иеленді.) Бірнеше минуттан кейін Уолтер Боб Харкидің машинасын басқа Уолтер командасының машинасын алып, 10-шы орынға жетті. Ол 12 айналымға артта қалды (жеке жүргізуші ауысқан кезде кем дегенде екі айналымнан айырылды), ал 174 айналымда жаңбырдың салдарынан жарыс ертерек аяқталды. Уолтер өзінің ең жақсы нәтижесін 1976 жылы жаңбырлы жарыста 9-шы орынға ие болды. 1977 жылы Уолтер Инди 500-ге қатыса алмады және білікті машиналардың бірін (асыра бағамен) сатып алуға тырысты. Алайда бұл жоспар кейіннен тоқтап, айтарлықтай жағымсыз баспасөзге айналды. 1978 жылы Уолтер нашар тұтқамен сабақтан ерте шығып, қызу телеинтервью кезінде өзінің бас механик Томи Смитпен ренжігенін айтып берді. Уолтер 1979 жылы Инди 500-ге қатысып, 12-орында аяқтады, 1980 жылы біліктілікке ие бола алмады. Ауырсынуды басатын дәрілерге тәуелді болғаннан кейін, ол жарыстардан он жыл бойы үзіліс жасады. 1990 жылы Уолтер "Walther Racing" командасының #77 көлігін айдап, қайта оралуға тырысты. Бэмп күні, уақыт сынақтарының соңғы күні, Уолтер жарысқа тек Рокки Моранның соңғы минуттағы жүгіруінен кейін ғана шықты. Американдық автожарыс жазушылар мен хабар таратушылар қауымдастығы оған күмәнді "Джиггер сыйлығын" берді. Сәттілік жетіспеушілігіне байланысты, сондай-ақ әкесінің айтарлықтай қаржылық қолдауына байланысты, Уолтер кейде талантынан гөрі көбірек ақшасы бар бай плейбой ретінде қарастырылды. 1999 жылдың желтоқсанында 2000 жылдың қаңтарында жарыс журналисі Робин Миллер оны "Шамп" журналының үшінші ең нашар жүргізушісі деп атады. Бірақ, оның өркөкіректігі мен сұмдық мінез-құлқы оған сахнаға шығуға кедергі болды".
Басқа жарыстар
Country Boy U 77 шексіз су ұшағы жарысында оның ең жақсы аяқталуы 1974 жылы бір жарыста 3-орын болды. Сондай-ақ, ол 1975 жылдан 1977 жылға дейін NASCAR-дың төрт Уинстон кубогы жарыстарында өнер көрсетті. Оның соңғы NASCAR жарысы 1977 жылы Дейтона 500 болды, онда сол күні қатты желдің салдарынан бірнеше жүргізуші апатқа ұшырады, ол көшбасшы Бадди Бейкердің алдында бұрылып, екі машинаны қабырғаға жіберді және Дэйв Марсистің машинасына зақым келтірді, ол да оқиғаға қатысқан. NASCAR-дағы ең жақсы аяқталуы 1976 жылы Дейтона 500-де болды, ол 12-орында аяқтады, басқа машинадан сұйықтыққа ұшырағаннан кейін жарыстың басында айналып кеткеніне қарамастан.
Актерлік мансап
Уолтер 1979 жылы "Хаззард герцогтері" сериясында және "Рокфорд файлдары" сериясында пайда болды.
Есірткіге тәуелділік және құқықтық мәселелер
1973 жылғы апаттан кейін Уолтер апаттан кейін қолданылатын ауырсынуды басатын дәрілермен, әсіресе дилаудидпен күрес жүргізді. Осыдан кейін Уолтер жеке және заңды проблемаларға ұшырап, жарыстарда көп уақыт алаңдаушылыққа ұшырады. 2013 жылы Уолтер мен ұзақ уақыттан бері дос Чак Литтл жазған электронды кітапта Литтл Джордж Уолтердің 1980 жылғы маусымның соңында Инди автожарыстарынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Уолтердің өмірі бұзылып кеткенін атап өтті. Джордж Уолтер Racing командасын жауып тастағаннан кейін, Солт Уолтер Голливудтағы актерлік мансабын бастауға тырысты, бірақ барлық жинақтарын тойларға, есірткілерге және алкогольдік ішімдіктерге ысырап етті, бұл уақыт өткен сайын нашарлай түсті. Ол 1990 жылы Инди-кармен қайта оралуға тырыспас бұрын, 1980 жылдардың ортасында бірнеше рет реабилитациядан өтті. Оның ағасы Тодд Уолтер #77 машинаның команда иесі болды. Ол 1990 және 1991 жылдары Индида біліктілікке ие бола алмады, содан кейін 1992 жылы қыздың әкесі болды. 1998 жылы Уолтер түрме камерасына әрқайсысында 60 миллиграмм кодеин бар үш таблеткалы Тайленол III контрабандалық жолмен әкелуге тырысқаннан кейін "ауырсынуды жеңілдететін дәрілерді заңсыз түрмеге әкелгені" үшін сотталды. Ол сотталу үшін келмеді, оны тұтқындауға ордер шығарылды. Ол алты айға төменгі күзетілетін түрмеде отырды, ал үш жылға шартты түрде босатылды. Ол есірткіге қарсы емделу бағдарламасын аяқтады. 2000 жылы Уолтер балаларды қауіпке ұшыратқаны үшін 180 күндік түрмеге және 1998 жылғы есірткі ісі бойынша сынақтан өту шарттарын бұзғаны үшін 10 айға бас бостандығынан айырылды. 2007 жылдың сәуірінде Уолтер балаға алимент төлемегені үшін кінәсін мойындады, ал 10 шілдеде төлемді төлемегендіктен, оны тұтқындауға ордер шығарылды, ол 16 айға дейін түрмеде отырды және 20 000 доллардан астам қарыз болды. Уолтер бұл істі мойындағанымен, өзін қорғап, банкроттығын және бұрынғы серіктесінің сұраған ақшасын төлей алмайтынын айтты. 2007 жылдың шілдесінде Уолтер қашып кетті және жергілікті май стансасында полиция қызметкері танығаннан кейін, Огайо штатының Биверкрик және Центервилл полициясынан қашып құтылуға тырысты. Бір офицер Уолтерден машинасының сыртында тұруға өтінді, бірақ ол қайтадан машинасына отырып, оқиға орныннан қашып кетті. Бұл Уолтердің ордеріне "қашу және қашу" деген айыпты қосты. Ол 2007 жылдың 29 шілдесінде тұтқындалып, Огайо штатының Уоррен округі түрмесінде ұсталды. 2007 жылдың 14 тамызында ол асыраушыларды асырауға қатысы жоқ қылмыс үшін 16 айға бас бостандығынан айырылды және 2005 жылы асырауға қатысы жоқ іс бойынша оның қоғамдастығын бақылау шарттарын бұзғаны үшін 10 айға бас бостандығынан айырылды, 240 күн несиемен. 15 қарашада ол шілдедегі оқиға бойынша полиция қызметкерінің бұйрығын орындамағаны үшін үш жылға бас бостандығынан айырылды. Түрмедегі жазалар бірінен соң бірі жалғасатын болды. Уолтер Нельсонвиллдегі (Огайо штаты) Хокинг түрмесінде қамауға алынды. 2012 жылы 27 желтоқсанда 65 жасында Уолтер Огайо штатының Тротвуд қаласында есірткіге тәуелділіктен қайтыс болды.
NASCAR
(key) (COLD Поль-позиция біліктілік уақыты бойынша беріледі. Курсив Пол-позиция ұпайлар бойынша немесе жаттығу уақыты бойынша. * Көптеген айналымдарды бастап өтті.)
Уинстон кубогы сериясы
NASCAR Винстон кубогы сериясының нәтижелері Жыл командасы No. Жарыстарда жарысқа қатысқандар: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 Pts Ref 1975 Salt Walther 97 Chevy RSD DAY RCH CAR BRI ATL NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT RSD MCH17 4 ATLDNQ ONT Ballard Racing 30 DAY37 NSV POC TAL MCH DAR DOV NWS MAR CLT RCH CAR BRI 1976 Salt Walther 4 RSD DAY12 DAY CAR RCH BRI ATL NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT RSD MCH DAY NSV POC TAL MCH BRI DAR MAR DOV CLT NWS ATL CAR ONT 1977 RSD DAY R24 CAR ATL NWS DAR MAR TAL DOV RSD DAY MCH DAR DOV CLT RV CLT DAR