Кіріспе
Сомерсеттегі бұрынғы темір жол желісі, Англия Батыс Сомерсет минералды темір жолы - Сомерсеттегі стандартты калибрлі желі. Бастапқыда оның ұзындығы 13 миль (21 км) болады деп күтілді, оның ұзындығы Raleigh's Cross Mine тармағымен салынған. Желідің негізгі мақсаты - Брендон тауларында орналасқан кен орындарынан Бристоль арнасындағы Уочет портына дейін темір кенін солтүстікке тасымалдау. Одан кенді солтүстікке қарай Ньюпортқа жөнелтеді, онда темір жол вагондарына түсіріліп, Эбб Вейлдегі темір зауытына апарылады. Жол 1861 жылы жоспарланғандай ашылды. Жолаушылар қызметі 1865 жылы басталды. Шахталар мен желілердің "бақ-береке кезеңі" 1875 жылы аяқталды және 1883 жылы барлық тау-кен өндірісі тоқтатылды. Жоба 1898 жылға дейін жолаушылар мен шағын жүктерді тасымалдады, содан кейін ол жабылды. 1907 жылы жаңа минералды кәсіпорын жасауға тырысты, ол үшін желідің көп бөлігі қайта ашылды және кеңістік кеңейтілді, бірақ бұл сәтсіз болды және желі 1910 жылы қайта жабылды. Жолдың бір бөлігі 1911 жылы автоматты сигналды ескерту құрылғысын сынау және көрсету үшін пайдаланылды және 1914 жылға дейін осыған байланысты кейде пайдаланылды. 1917 жылы рельстерді қоқыс үшін көтерді, содан кейін 1918 жылы ағаш тасымалдауға арналған жеңіл темір жол жолдың бір бөлігі салынды. Бұл 1920 жылы аяқталды, ал компания 1925 жылы таратылды. Бұл желіге ұзындығы 997 метр болатын, арқанмен жұмыс істеген, көлбеу жазықтықтан кенді 770 метрлік (235 метр) тік аралықта 1 дән 4 (25%) градиентпен түсіру кірді. Желіде Watchet, Washford, Roadwater және Comberow ауыспалы жазықтығынан төменгі учаскелерде станциялар болды; Поездар сондай-ақ Torre және үш станциялардағы аялдамаларда өтініш бойынша тоқтады. Қосымша кеңейтулер ұсынылды, бірақ салынбады. Жолды пайдалану кезінде бірнеше түрлі локомотивтер пайдаланылды, соның ішінде Нилсон және Компания салған 0 4 0ST "Қорап" танкілері және үлкен Sharp, Stewart 0 6 0ST. Бұрыштағы жазықтықтың бір бөлігі көне ескерткіш ретінде белгіленген. Ол әлі күнге дейін кейбір ғимараттар мен басқа құрылымдардың қалдықтарымен бірге көрінеді.
The West Somerset Mineral Railway was a standard gauge line in Somerset, England. Originally expected to be 13 mile (21 km) long its length as built was , with a branch to Raleigh's Cross Mine. The line's core purpose was to carry iron ore northwards from mines on the Brendon Hills to Watchet harbour on the Bristol Channel. From there the ore was shipped northwards to Newport where it was unloaded onto railway wagons and hauled to ironworks at Ebbw Vale. The line opened as intended in 1861. Passenger services commenced in 1865. The mines' and line's "period of prosperity" ended in 1875 and by 1883 all mining had ceased. The line lingered on for passengers and small goods until 1898, when it closed. A new mineral venture was attempted in 1907, for which much of the line was re opened and a gauge extension was added, but this failed and the line closed again in 1910. A section of the track was used to test and demonstrate an automatic signal warning device in 1911 and occasionally used in that connection up to 1914. The tracks were lifted for scrap in 1917, after which a light railway was laid on part of the trackbed in 1918 to carry timber. This ended in 1920 and the company was wound up in 1925. The line included a massive rope worked inclined plane 3,272 feet (997 m) long to bring the ore down a 770 feet (235 m) vertical interval on a 1 in 4 (25%) gradient. There were stations on the sections of the line below the inclined plane at Watchet, Washford, Roadwater and Comberow; trains also called by request at stopping places at Torre and Three stations were built above the incline but they never carried fare paying passengers. Further extensions were proposed but not built. Several different locomotives were used during the operation of the line, including 0 4 0ST "Box" tanks built by Neilson and Company and larger Sharp, Stewart 0 6 0STs. A section of the inclined plane has been scheduled as an ancient monument. It can still be seen, along with the remains of some of the buildings and other structures.
Комберудің еңіс бағыты
Кейде бұл еңіс Брендон-Хилл еңіс деп аталады, кейде Брендон-Хиллз еңіс деп аталады. Тау-кендерге жету үшін биіктік 803 фут (245 м) болды, бұл ауырлық күшімен жұмыс істеген еңіспен 0,75 миль (1 км) ұзындығында, 1/4 (25%) ауытқуымен жүзеге асырылды. Тұрақты ауытқуды қамтамасыз ету үшін жерді қатаң жөндеу қажет болды, құрылыс төрт жыл бойы мердігер ретінде г-н Ганнмен жүргізілді. Осы уақыт ішінде кен өндіру жұмыстары қарқынды жүргізіліп, кеннің үлкен қорлары портқа жеткізілетін еңіс басында күтіп тұрды. Ол 1858 жылдың 31 мамырынан бастап аяқталып жатқан кезде таудың астыңғы беткейіне жемісі түсірілді. Ал ол 1861 жылдың наурызына дейін толықтай аяқталмаған. Қоғамдық тауарлар тасымалы 1859 жылдың 28 қыркүйегінен бастап қабылданды. Бір вагонда бес тонна кенді он екі минут ішінде ұшақтан түсіруге болады. Темір жолдың сигналдары жоғары көтерілетін вагонның арқанға бекітілғанын білдіреді; жоғары деңгейдегі тежегіш арқанды төмен түсетін, жүктелген вагонды төбе басына дейін көтеріп, төмен түсу және көтерілу басталды. Төмен түсуді тежеу арқылы бақылады. WSMR желісі Брендон Хиллз темір кен компаниясына 1859 жылдан бастап жеті жылға жалға берілді, ал соңғысы желіде жұмыс істеуге тиіс болды. Жалға беру мерзімі ұзартылды және 1864 жылдың 24 маусымында Ebbw Vale Iron Company компаниясына берілді. Сол жылы Сомерсет округінің газетінде "көмір, шөп, лимон жүгері, ұн, тыңайтқыш, құрылыс материалдары және басқа да тауарлар" теміржолда жеңілдікпен тасымалданатындығы туралы хабарландыру жарияланды.
Уотсет порты
Жолдың сыртқы терминалы Уочет кемесінің кемесінде болғанымен, батыс жағалауы біршама уақыт бойы іс жүзінде жарамсыз болды, ал қайықтар жағаға жағаланып, тікелей жағаға әкелінген арбалардан жүк тиеді. Көпшілік тарапынан қысым болғаннан кейін 1857 жылы Уочет порты туралы заң қабылданды, ол комиссарлардың бақылауына берілді. Олар жаңа шығыс айлақты салып, батыс айлақты қайта салды; жұмыс 1862 жылы аяқталды және 500 тонналық кемелер портқа кіре алды. WSMR батыс айлақты, ал жаңадан келген, кең кеңістікті Батыс Сомерсет темір жолы, Бристоль және Эксетер темір жолының тармағы шығыс айлақты қолданды. Батыс Сомерсет темір жолы 1862 жылы 3 наурызда Уочетке дейін ашылды. WSMR-мен байланыс ұсынылса да, бұл минерал желісіне аралас кеңістікті салуды қамтиды, бұл ешқашан болған жоқ.
Жазық басының арғы жағындағы ұзартулар
Ралидің айқышқа дейінгі құрылыс, еңіс басында, 82,000 фунт стерлингке, ал бүкіл желі құрылысына 65000 фунт стерлингке шықты. Сондықтан құрылыс кейінге қалды, бірақ 1863 жылы қайта басталып, 1864 жылдың қыркүйегінде аяқталды. Бастапқыда жоспарланған батыс терминалы Хит-Пултқа жету мақсаты тасталды. Осы уақытқа дейін Ebbw Vale Company Ltd темір зауытын және кен орындарын сатып алды, оларға желі 55 жыл үш айға жалға берілді. Бұл жалға беру шарттары "темір жол компаниясы Майклмас 1919 жылға дейін жыл сайын 5,575 фунт стерлингтің таза сомасын алады" дегенді білдірді, бұл келісім оның пайдасына көп болды, өйткені ол 1880 жылы кен қазу тоқтағаннан кейін Эбб Вейл компаниясы желі қызмет көрсеткен немесе көрсетпеген жағдайда 39 жыл бойы жыл сайын соманы төлеуді жалғастыруы керек дегенді білдірді. 1864 жылы Басқарма темір жолды Гупвортиден тыс жерде, Кварме аңғарындағы Джойс Клейвтегі жұмыс орындарына дейін кеңейту үшін өкілеттік алуды шешті. Бұл туралы алдын ала хабарламалар жарияланды, бірақ өтініш берілмеді. Егер желі салынса, ол тағы бір еңісті талап етер еді, ол кенді шығысқа қарай Брендон төбесіне дейін көтеріп, содан кейін қайтадан төмен қарай жүгіру керек еді.
Жолаушылармен жұмыс
Қиырдың жоғарғы жағында сызық Брендон жотасымен екі бағытта да, шығысқа қарай Ролидің крестіне және батысқа қарай жақын маңдағы Гупворти ауылының атымен аталған сазды жердің аялдамасына дейін жүреді. Бұл шалғай аймақтарда көптеген кеншілер тұратын. Компания оларға және олардың отбасыларына жолға тегін және өз тәуекелімен жүруге рұқсат берді. Комбероу мен Уочет арасында ресми жолаушылар қызметін жүргізу туралы шешім қабылданды, ол 1865 жылы 4 қыркүйекте үлкен мерекемен басталды. 1866 жылы 13000 жолаушы тасымалданды; 1872 жылы бұл 19000-ға дейін көтерілді және 1874 жылы 19 680-ге жетті. Бастапқыда күн сайын әр бағытқа төрт жолаушы пойызы жүретін, бірақ кейіннен бұл екіге дейін, содан кейін бірге дейін қысқартылды. Комбероудан Уочетке дейін жолаушылар пойызы жарты сағат жүрді. Уочет, Уошфорд, Родуотер және Комбероу станцияларында тиісті станциялар орнатылды. Брендон Хилл, еңсе басында, кейде Ролидің кресті деп аталады және теміржол "Топ оф Инклинд" деп аталады, сонымен қатар станция деп саналады, бірақ Басқарма еңсе, жол және станцияны жол ақысын төлейтін жолаушылар үшін қажетті стандартқа сәйкес келтіру үшін қажетті ақшаны жұмсаудан бас тартты. Жолаушылар жүк көліктерінде көтерілді, компания олардың қауіпсіздігі үшін ешқандай жауапкершілік тартқан жоқ. Бұл үшін жолаушылар арбаға шығып-шығып, сатымен арбаға отырады. Жоғарғы қабаттағы жолаушыларды тасымалдайтын пойыздар вагонды итеріп жүретін локомотивпен жүреді. Митчелл мен Смит Орденныйлық зерттеу картасында "Станция" деп көрсетілгенін айтады: Компанияның ғимараттары геодезиялық зерттеушілерге станция болып көрінген. Сондай-ақ, жолаушылар сұраған жағдайда, олардың аялдамалары мен тұрақ орындары болды. Бұл желі кейде арнайы жолаушылар пойыздары үшін пайдаланылған, ең көп таралғандары діни және ұстамдылық топтары ұйымдастырған. Түс кодымен сынып бойынша, еңіс астындағы жолдар үшін кәдімгі картоптан жасалған билеттер шығарылды. Желі сәтті жұмыс істеді және Брендон жотасының айналасында кен орындарында жұмыс табу мүмкіндігіне ие болған адамдар қоныстануы. Алайда импортталған кеннің қол жетімділігі өзгергендіктен, кен орындары тартымды ұсынысты болдырмады және 1883 жылы кен орындары жабылып, теміржолмен минералды тасымалдар тоқтатылды. 1879 жылы теміржол барлық қызметкерлердің жалақысы төмендетілетінін жариялады. Жолаушылар қызметі 1898 жылдың 7 қарашасына дейін жалғасты; қысқаша қайта бастау 1907 жылдан бастап (бірақ Брендон-Хиллден батысқа қарай емес) 1910 жылы жолаушыларға соңғы жабылуға дейін болды. 1895 жылғы Брадшоу теміржол нұсқаулығында күн сайын екі рет саяхат көрсетіледі, сағат 09:15 және 15:10-да Уочеттен, Уошфорд, Родуотер және Комбероу станциясында тоқтап, 30 минутқа созылады; кері пойыздар 10:45 және 16:15-те, сонымен қатар 30 минутқа созылады. Желі жолағында және оның оңтүстігінде вагондарда тақтайлар қолданылғандықтан, бір уақытта болмаса да, теміржолда алты вагон болған көрінеді. Жаңадан сатып алынбаған. Үш вагондар 1865 жылы баспасөзде пайда болды, төртіншісі 1874 жылғы Сауда қайтарымдар кеңесінде пайда болды. Компания 1894 жылы екі вакуумды тежегішпен жүретін вагондарды сатып алып, өздерінің автопаркін толықтырады. Барлық көліктер төрт дөңгелекті болды. Бесінің егжей-тегжейі белгісіз, бірақ алтыншысында үш бөлік бар, әрқайсысы 1-ші, 3-ші және 2-ші сынып жолаушыларына арналған. Бұл көлік 1894 жылы қайтадан өндіріске шығарылып, Уочет қаласында дүкен ретінде пайдаланылды. Басқалардың тағдыры туралы зерттеулер жалғасуда. Екі вагондан артық пойыздың суреті жарияланбаған.
Төмендеу және жабылу
Кейде өнімділікпен жұмыс істегенмен, Брендон-Хиллстегі XIX ғасырдағы темір кеніш пайда әкелмеді және кәсіпорынның барлығы қаржы жағынан құлдырап кетті. Бұдан басқа, жалпы алғанда өнеркәсіптің өсуі мен құлдырауы болды, 1880-ші жылдардың басында күрт төмендеді. Темір жол кен өндірісі аяқталғаннан кейін де жұмыс істеді, бірақ негізгі қозғалысын жоғалтты. Барабандарды қуаттандыру үшін еңіс басына екінші қолды Robey жартылай портативті булы қозғалтқыш орнатылды, бұл тұрақты төменгі ағыстың жоқтығында вагондарды жоғары тартады. Кен орындарын жабу тек желідегі негізгі қозғалысты тоқтатудың тікелей әсерін ғана емес, сонымен қатар көлбеудің оңтүстігіндегі ауылдарды халық санынан айыруға әкеліп соқты, бұл тауарлар мен жолаушылардан түсетін "басқаша" табысты одан әрі азайтты. Жарақатқа қорлау үшін, Гупворти ескі шұңқырдың жабылуы сызықтың еңісінің оңтүстігіндегі жалғыз су краны үшін сумен қамтамасыз етуді алып тастады, сондықтан кран мен су резервуарын Брендон төбесіне көшіріп, орнатуға тура келді. 1852 жылдан 1883 жылға дейінгі барлық кен емес саудадан алынған кірістер 40 000 фунт стерлинг болды, яғни жылына 1300 фунт стерлингтен аз. 1898 жылы 7 қарашада Эбб Вейл компаниясымен келісім бойынша көлік қозғалысы тоқтатылды, ол жылына 5000 фунт стерлинг төледі. 1907 жылы тағы бір кәсіпорын, Сомерсет минералдық синдикаты темір жолды жалға алып, кен қазуды қайта бастады, 1907 жылы 4 шілдеде темір жолды арнайы пойызмен және қала оркестрімен қайта ашады. Сызықтың төменгі бөлімі мен еңіс қайтадан пайдалануға берілді, бірақ Брендон Хиллден Гупворти кеңейтуі жабық қалды. Жазылу тартылыс күшімен қайта іске қосылды. Watchet-те жаңа жағалауға 1500 фунт жұмсалды, алдыңғысы дауылдан қираған. Уошфордта кенді брикетке айналдыру үшін 2000 фунт стерлинг құйған пеш салынды, осылайша көлемді және қоспаларды азайтады. және Брендон-Хиллден Колтон темір кенішінің батыс шеттеріне жаңа трамвай желісі салынды. Бұл Брендон төбесінен төменгі биіктікте болғандықтан, трамвай шахтадан жаңа қос рельсті еңіспен, стационарлық бу қозғалтқышымен, екі цилиндрлі винк қозғалтқышымен, екі барабанмен жұмыс істеді. Ағаш виадукты қамтитын трамвай Брендон төбесіне дейін 3 шақырымдай жүрді, онда кен стандартты аралықтағы вагондарға ауыстырылды, олар еңіспен төмен түсіп, Уочетке жеткізілді. Колтон инвестициясы табыс алуға тырысты, ал Синдикаттардың үлкен үміті Тимвудтағы еңіс табанының қасында жаңа темір шахтасын ашу болды. Бұл тұжырымдама төбеден төмен қарай емес, төбе түбінен төмен қарай шахталау болды, бұл суды сорғылау, кенді көтеру және оны қайтадан төмендету үшін айтарлықтай шығындарды қажет етті. Кольтон Пит сияқты Тимвуд та жер астынан гаузерлік вагондарды қолданды. Колтон қаласында оларды жоғарыда сипатталған 2 футтық жолға итеріп жіберді. Кен қорға құйылды, содан кейін ауырлық күші 2 футтық құюшыларға жеткізілді, олар стандартты өлшемі бар желіге жеткізілді, содан кейін қайтадан құйылды, содан кейін бастапқы еңіспен төмендеді. Тимвудта 16 дюймдік сұйықтықтарды стандартты сұйықтық сызығына дейін аз қашықтықта итеріп, бір рет ауыстырып, тар және стандартты сұйықтықтарды толығымен айналып өту керек болды. Оның тұсында WSMR-дегі көлік қозғалысы өнімнің аз екендігін анық көрсетеді: "Жалпы алғанда, локомотив күн сайын Comberow-ға бір рет барып, қайтып келетін, бірақ кейбір күндері ол үйден шықпаған". Тимвудтың табысты болатыны ешқашан белгілі болмайды, өйткені 1910 жылы наурыз айында капиталы аз кәсіпорын құлаған кезде кен әлі де жетпеген еді. Кемежай 70 фунтқа, брикет пеш 5 фунтқа сатылды. Соңғы жылдары желіге қатысты қазіргі заманғы сипаттамалар сақталған. 1911 жылы австралиялық өнертапқыш А. Р. Ангус автоматты сигнал беру құрылғысын сынап, көрсету үшін екі локомотивті желідің төменгі бөліміне әкелді. Жүйенің демонстрациясы 1912 жылы 5 шілдеде Кентсфордта өтті, бұл жергілікті тұрғындар үшін гала-шоуға айналды, олар екі жалдалған GWR тендерлік локомотивтерін, осы желіде жұмыс істейтін жалғыз тендерлік локомотивтерді күткендей, қарсы соқтығысудан гөрі қауіпсіз тоқтатты. Бұл жүйені сынап-тексеру соғыс басталғанға дейін үзілістермен жалғасты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғыс департаменті рельстерді реквизициялады және олар 1917 жылы қоқыс үшін көтерілді. Темір жол компаниясының көпшілігі бірден бас тарту туралы бұйрық беруді ұсынды, бірақ бәсекелес кеңес құрылды; олар 1919 жылы жалға беру мерзімі аяқталғанға дейін Ebbw Vale компаниясының келісімшарт бойынша жа...
Негізгі желі
Желіде алғашқы жұмыс кезінде екі түрлі локомотивтер қолданылды. Кішігірім локомотивтер Нилсон мен компанияның 0 4 0ST танкілері болды. Ең алғашқылары "қораптық резервуарлар" деп аталды, олардың қазандық үстінде төртбұрышты профильді су резервуары болды, ал екеуі желі ашылуына дайын жеткізілді. Алайда кейінірек бірін ауыстырды кейін өлімге әкелген соқтығысуда Кентсфордта 1857 жылдың тамызында. 1883 жылы бір кеме Эбб Вейлге қайтарылды, бірақ 1896 жылы желтоқсанда екі кемеге дейін көбейтілді. Олар әдетте еңіс деңгейінен жоғары жұмыс істеді: осы жерден төмен Sharp, Stewart 0 6 0ST-тер пайдаланылды. Біріншісі 1857 жылы, екіншісі 1866 жылы келді. Екі локомотив 1890 жылдары Уочетте қысқа уақыт болды. 1907 жылы қайта ашылғанда бір ғана локомотив пайдаланылды. Бұл 1879 жылы Лондонның Метрополитен темір жолы үшін салынған Бейер Пикок 4 4 0Т, олардың А класындағы конденсациялық локомотивтерінің 37-і. Ол 1907 жылы 30 маусымда Кентсфордтағы Ұлы Батыс темір жолынан (GWR) уақытша байланыс арқылы темір жолға келді және шілде айында жергілікті жарнамаға ие болды. Angus автоматты пойыздарды басқару жабдықтарын көрсету үшін екі тендерлік локомотивтер пайдаланылды; олар бастапқыда West Midland Railway 2 4 0s 103 және 104 нөмірлері болды. Олар 1911 жылдың 17 желтоқсанында WSMR-де болды және 1912 жылдың 5 шілдесінде демонстрация үшін пайдаланылды. 1917 жылы 4 қарашада олар Таунтонға көшірілді, онда 1919 жылға дейін сақталды. 1920 жылы Бут-Воркс-Соплай компаниясына сатылғаннан кейін, олар 1921 жылы Кембрий темір жолына 10 және 1 нөмірлері ретінде сатылды. Олар 1328 және 1329 жылдары Ұлы Батыс темір жолымен біріктірілді. Атауы/номери Құрылысшы Жұмыс нөмірі Құрылымы бойынша дөңгелектер Қолданыстағы жазбалар Neilson and Co. 370 1856 0 4 0ST 1856c.1897 Жергілікті жерде "Қорап" деп аталады. Оның құны 1055 фунт. 1857 жылдың қаңтарында қазандықтағы сусыз отты тұтату кезінде зақымдалған. 1857 жылдың сәуірінде жөндеуден қайтып келді. Нилсон және Co. 391 1856 0 4 0ST 1857 Тездету кезінде зақымдалған 1857 жылдың тамызында жөндеуге жіберілді және ешқашан қайтарылмаған. Rowcliffe Sharp, Stewart 995 1857 0 6 0ST 1857c.1883 1857 жылғы соқтығысудан кейін желісінің төменгі бөлігін жұмыс істеуге Уочетке әкелінді. Лококо 20 жыл бойы компанияның заңгерінің есімімен аталған. Нилсон және компания ? 1865 0 4 0ST 1883 Желіде жұмыс істейтін үшінші "Қойма". Понтипул Шарп, Стюарт 1677 1866 0 6 0ST 18661899 Эбб Вейл қаласында 1894 жылы вакуумдық тежегіштер қосылды. 1904 жылы Ньюпортта металл сыныбына сатылған. Esperanza Sharp, Stewart 2262 немесе 2263 1872 0 6 0ST 1894 ж. Уақытша ауыстыру қозғалтқышы. Whitfield Sharp, Stewart 1011 немесе 1010 c.1857 0 6 0ST 1895 L&NWR тендері ретінде салынған. 1948 жылы Оңтүстік Хеттон қаласында бұзылған. Ньюпорт Нилсон және оның серіктестері ? 1855 0 4 0ST 1896c.1900 Уақытша ауыстыру локомотивтері. 1895 жылы Ebbw Vale компаниясы 1855 жылы сатып алған алты "Box" 0 4 0ST-дің бірін қайта құру. 37 Бейер Пикок 1881 1879 4 4 0T 19071910 Метрополитен темір жолы үшін салынған және 1889 жылы қайта салынған. 1910 жылы ол 200 фунтқа Bute Works Supply Company компаниясына сатылды. 212 Beyer Peacock 248 1861 2 4 0 19111917 Автоматты пойыздарды басқару сынақтарында пайдаланылады. 213 Бейер Пикок 249 1861 2 4 0 19111917 Автоматты пойыздарды басқару сынақтарында пайдаланылады. Темір жолдың еңіспен екіге бөлінгендіктен, екі қозғалтқыш шатыры қажет болды, біреуі Watchet-тен Comberow-ға дейінгі төменгі деңгейлі желіге, екіншісі еңіс жоғарғы бөлігінің оңтүстігіне. Бастапқыда төменгі деңгейде Torre сайдингінде уақытша локошэйд қолданылды. Бұл "Watchet" деп аталатын тұрақты "жол" (жол) құрылымымен ауыстырылды. Ол бастапқыда ағаштан салынған, бірақ 1872-1873 жылдың қысында қабырға және шиферден қайта салынған, солтүстік шетіндегі бастапқы сарайдың бөлігі цех ретінде пайдаланылған. 1911 жылы оңтүстік шетіндегі сарай автоматты басқару сынақтарына қатысқан екі локомотивті орналастыру үшін кеңейтілді. Бұл ұзарту сынақ локомотивтері алынғалы алынып тасталды. Шатыр стансадан оңтүстікке қарай, Уайтхолл ауданында желіден шығысқа қарай тұрды. Ол үш кезең ішінде жұмыс істеді: 1857 жылдың сәуірінен 1898 жылдың 7 қарашасына дейін, 1907 жылдың 4 шілдесінен 1910 жылға дейін және 1911 жылдың 14 шілдесінен 1911 жылға дейін. 2015 жылы ол тұрғын үй ретінде пайдаланылды. Жоғарғы деңгейде әр түрлі кезеңдерді қамтитын екі сарай бар еді; екеуі де "Брендон төбесі" деп аталды. Біріншісі бір "жол" (жол) және Ролидің Кросс минасы аумағында орналасқан. Ол 1858 жылы 28 қыркүйекте қоғамдық тауарлар қызметімен ашылып, 1880 жылға дейін жабылды. Кейіннен ол 1882 жылы шахта жабылғанға дейін ағаш ұстасының шеберханасы ретінде пайдаланылды. Екінші үйдің де бір "жол" бар еді және ол Карнарв�...
Колтон трамвай жолы
2 фут Колтон трамвай жолы екі кішкентай локомотивпен жұмыс істеді, екеуі де Брендон Хиллдегі негізгі желіге қарады. Бұл локомотивтер Брендон-Хиллдің жүк тиеу айлағының жанында орналасқан. Атауы/номери Құрылысшы Жұмыс нөмірі Пайдаланудағы дөңгелектер W. G. Bagnall 300 немесе 210 1880 ? 0 4 0Т c.19071910 1910 жылы 28 маусымда 20 фунтқа сатылды. Керр Стюарт 702 1900 ? 0 4 0T c.19071910 Сырдар класы. 1910 жылы 28 маусымда 18 фунтқа сатылды.
Сигнал беру
Пайдаланылған сигналдар ежелгі дискі мен көлденең түрдегі, желі ашылған кезде орнатылған және ешқашан өзгертілмеген. Олар 1898 жылы желі жабылғанға дейін қолданыста болды. Синдикат кезінде тек бір ғана локомотив пайдаланылған, сондықтан сигналдар қажет емес еді. 1913 жылы кейбіреулері құлап қалған, ал басқалары жұмыс істеу күйінде қалды.
Жолдар
Жазықтан басқа жолдың түбінде бір метрге 70 фунт салмақтағы жеңіл орындықтар орналасқан. Жазық жолдың тік рельстері төсектегілерге тік тігілген. Үстемдік етуші градиент 1/43 болды.
Сызықтың қалдықтары
Уочет кемесінің жағасына салынған бірнеше ауладан басқа барлық жолдар 1920 жылы алынып тасталды, бірақ басқа белгілер уақыт өте келе алынып тасталды немесе өзгертілді. Мысалы, 1940 жылы Уошфорд станциясынан ешқандай із қалмады, бірақ екі қатардағы деңгейлі өткелдер қақпалары өз орнында қалды. Бүгінде жолдың көп бөлігі жеке меншікте болса да, жолдың төсенішін кей жерлерде әлі де көруге болады. Уочеттегі бұрынғы вокзал "Ескі вокзал үйі" деп аталатын пәтерлерге айналдырылды, ал жақын маңдағы жүк сарайы да сақталған. Маршрут желісі Уотшеттен Уошфордқа дейін Батыс Сомерсет темір жолымен қатар жүреді, онда ол жаяу жүргінші жолды құрайды. Уошфорд стансасы қиратылды, ал оның орнында үй тұр. Содан кейін желі оңтүстік-батысқа қарай қисық, ішінара жол түрінде, Клив Абби мен Роудвотерден өтіп, станса ғимараттары бунгалоны қалыптастыру үшін кеңейтіліп сақталған. Сызық Комбероуға жалғасады. Станция басшысының үйі мен платформаның іздері сияқты, еңіс табанында болған сайыс тобы Комбероудан, еңіс көпірінің батысында анық анықталады. Сол жерден солтүстікке қарай өтетін жолдың бір бөлігі жаяу жүргінші жолы сияқты. Сол жерден көлбеу ағаш өскендіктен көрінбейді және жеке меншікке орынсыз қол сұғусыз оған кіру қиын, бірақ OS картасы көлбеуді екі-үштен екі бөлігінде өтетін қоғамдық жаяу жүргінші жолын көрсетеді. Брендон Хилл станциясының қалдықтары ІІ дәрежелі болып саналады. Жоғарғы бұрылыстағы үйдің қалдықтарына жақындауға болады, бірақ оған кіру қауіпті: олар B3224 және B3190 жолдарының қиылысынан батысқа қарай орналасқан. Шахтада жұмыс істейтіндер мен олардың отбасыларының рухани қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін салынған шіркеу әлі де сол жерде тұр. Желі Эксмор ұлттық паркіне орналасқан, және мұра лотереясы қоры және басқа да көздер арқылы қорлар қорғауға қолжетімді. Жазық үйде жұмыстар жүргізілді, ағаштарды жазықтан алып тастады және қалған өндірістік құрылымдарды сақтау үшін жөндеу жұмыстары жүргізілді. Жол батысқа қарай Гупвортиге қарапайым жер жұмыстарымен жалғасты; олар әлі күнге дейін көрінеді, кейбір көпірлермен бірге, кіші жолдар туралау арқылы өтеді. Бұрынғы Гупворти станциясында жеке үй бар (темір жол үйі болған және тізбегі осында көрінеді). Екінші дәрежелі тізімге енгізілген еңіс жері Экзмур ұлттық паркіне тиесілі. Карнарвон жаңа шұңқыр темір кеніші және оған іргелес темір жолдың минералды жол төсенішінің бөлігі ежелгі ескерткіш ретінде белгіленген. Бұл мұраның қауіп төндіретін тізіліміне бұталар мен ағаштардың өсуіне байланысты қосылды.