Кіріспе
Испан зиялысы (1848-1904) Урбано Гонсалес Серрано (Навалморал де ла Мата, 25 мамыр 1848 Мадрид, 13 қаңтар 1904) - испан философы, әлеуметтанушы, психолог, педагог, әдеби сыншы және саясаткер. Хуан Антонио Гарсия Гонсалесті позитивизм мен краусизмнің араласқан кроусопозитивизмнің басты әзірлеушісі деп санайды. Бұл сенімдерді Иван Лиссорг "гегельдік типтегі абстрактілі идеализм мен кейбір философтар мен ғалымдардың экстраполяциялары" біріктірілуі ретінде анықтады.
Urbano González Serrano (Navalmoral de la Mata, 25 May 1848 — Madrid, 13 January 1904) was a Spanish philosopher, sociologist, psychologist, pedagogue, literary critic, and politician. Juan Antonio Garcia posited González was the principal developer of krausoposivitismo, a mixture of positivism and Krausism. These beliefs were determined by Yvan Lissorgues as an amalgamation of "abstract idealism of the Hegelian type and extrapolations of some philosophers and scientists".
Өмір
Гонсалес 1848 жылы 25 мамырда Navalmoral de la Mata қаласында нотариустың үйінде дүниеге келді. Жасөспірім кезінен бастап оған католик діні ықпал етті. Ол 1868-1869 жылдары Мадридтің новациат институтында логика кафедрасының бос орындығының көмекшісі болды. 1870 жылдары ол социологияға қызығушылық танытты. Содан кейін ол Мадридтің Комплутенсе университетінде метафизика профессоры болып жұмыс істеді; 1873 жылы ол IES San Isidro-да психология, логика және этика кафедрасының төрағалығын алды, ешқашан басқасына алмаспады. Ол Мадридтегі Атеноға жиі барып, интеллектуалды пікірталастарға қатысқан. Ол "krausopositivista" деп аталатын испандық Краусизм ой-пікіріне еруді бастады. Ол Гумерсиндо де Аскаратпен дос болды, бұл кезде ол Леопольдо Аласпен дос болды. La sociología cientifica (1884) - Испанияға әлеуметтануды енгізудің ізашарлық жұмысы; 1891 жылы ол Сальмеронның Орталықтық Республика партиясына қосылды. 1883 жылы Гонсалес Герберт Спенсердің физиологиялық және әлеуметтік организмдерді, сондай-ақ ақыл-ой мен қиял-ойымен теңестіргенін анықтады. Бір жылдан кейін ол Дарвинизм мен эволюционисттерді құтқарылу мен төлемді мойындамағаны үшін айыптайды. Алайда, Севильядағы Revista Mensual de Literatura, Filosofía y Ciencias мақаласында ол естестволықтың Краусистік "гармониялық рациондаумен" бірге өмір сүре алатындығы туралы es және es-пен келісті. 1883 жылы Хуан Валера и Алкала Галиано, басқалар арасында Гонсалес Краусистке қарағанда позитивист деп сенді; 1888 жылы позитивизмге оң бұрылысынан бастап, ол Ревиста Контемпоранеада сынға ұшырады. 1891 жылы Хосе Мартинес Руис Гонсалесті өзінің позитивизмі және әдеби сындағы әлеуметтік жағдай мен қоршаған ортаны елемегені үшін сынға алды.