Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Бейшара мен алмаз" - Стивен Кингтің 1993 жылы "Кошмарлар мен арман-бейнелер" атты қысқа әңгімелер жинағында жарияланған индуистік аңыз-әңгімелердің қайта баяндалуы.
The Beggar and the Diamond is a re telling of a Hindu parable written by Stephen King which was published as part of his 1993 short story collection, Nightmares & Dreamscapes.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Ол автордың әңгімеге негізделгенін және түпнұсқадағы индуистік нұсқада Құдай - Шива, ал бас періште - оның әйелі Парвати екенін түсіндіретін жазбасымен басталады. Онда Раму есімді қарияның өмірін баяндайды. Бірде Раму өзінің бақытсыз өмірін ойлап, Құдайға ашуланып жүрді. Құдай бір бас періштенің өтініші бойынша, қайыршыны аяғандықтан, оның жолына үлкен алмас тастайды. Алмаздың құны соншалықты көп, ол оны және оның ұрпақтарын бірнеше ұрпаққа тамақтандыратын. Жер бетінде Раму біраз ойланғандан кейін, өзінің өміріне ашуланбау керектігін немесе Құдайды кінәламау керектігін шешті, өйткені оған әлі де ризашылық білдіруге болатын бірнеше нәрсе бар, мысалы, осындай қартайған шағында көзі көрмейді. Ол соқыр болса, өмірдің қаншалықты нашар болатынын түсіну үшін, жүріп бара жатқанда көзін жабады. Бір қызығы, ол осыдан кейін алмасты көре алмайды, онымен бірге қуана-қуана өтіп кетеді, бірақ оны сантиметрге ғана жіберіп алады. Құдай алмасты қайтарып алып, жолдың басына темір ағаштың бұтағын салады. Көкте Құдай: "Бір ғана айырмашылық Раму бұтақты табады. Ол оған өмірінің соңына дейін таяқ болады". Бас періште Құдайдан: "Құдай, сен маған сабақ бердің бе?" деп сұрайды. Құдай: "Білмеймін. Менде бар ма?" деп сұрады.
It begins with an author's note explaining that the origin of the story and that in the original Hindu version of the story, God is Shiva and the archangel is his wife, Parvati. It tells the tale of an old beggar named Ramu who has had a miserable life. One day Ramu is walking along thinking about his unhappy existence and feeling angry at God. God, at the request of an archangel who felt pity for the beggar, drops a massive diamond on his path in plain sight. The diamond is worth so much that it would feed him and all his descendants for several generations. On the ground, Ramu has decided after some pondering that he should not be angry about his life or blame God because he still has a few things to be grateful for, such as retaining his sight at such an old age. To illustrate to himself how much worse life could be if he were blind, he decides to close his eyes as he walks. Ironically, he does not see the diamond because of this and merrily walks past it, missing it by just inches. God takes back the diamond and puts an ironwood branch further up the path. Back in heaven, God says, "The only difference is that Ramu shall find the branch. It shall serve him as a walking stick until the last of his days." The archangel asks God, "Have you just taught me a lesson, God?" God answers, "I don't know. Have I?"