Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Уилфред (18 маусым 1889 жылы Наествед қаласында, Данияда, 1968 жылы 15 тамызда Ньяк қаласында, Нью-Йорк) - визуалды суретші, өнертапқыш, дизайнер және музыкант. Ол жарық өнерінің, оны Lumia деп атаған, және Clavilux деп аталатын түстер органына арналған дизайнымен танымал. Уилфред "түсті орган" деген терминді ұнатпады, сондықтан латын тілінен "ключпен ойналатын жарық" дегенді білдіретін "Clavilux" сөзін шығарды. Оның инновациялық, жылжымалы шығармалары Америкадағы кинетикалық және оп-арт қозғалысының және жарық өнерінің пайда болуын алдын ала көрсетті және көркем суретшілердің кейінгі ұрпақтарына әсер етті.
Thomas Wilfred (June 18, 1889 in Naestved, Denmark – August 15, 1968 in Nyack, New York), born Richard Edgar Løvstrøm, was a visual artist, inventor, designer and musician. He is best known for his art of light, which he named lumia, and his designs for color organs called Clavilux. Wilfred was not fond of the term "color organ", and coined the word "Clavilux" from Latin meaning "light played by key". His innovative, mobile works prefigured the kinetic and op art movement and the advent of light art in America, and influenced subsequent generations of visual artists.
Өмірбаян
Уилфредтің әкесі фотостудияны басқарған, ал жас Уилфред жас кезінде өнерге бейімделген. Ол Парижде сурет салу мен поэзияны оқыды және "Вилфред Лютші" ретінде Еуропа мен Американы аралап, архаикалық латтада менстрель әндерін орындап, ерте табысқа жетті. 1905 жылы Уилфред түсті шыны бөлшектері мен жарық көздерімен тәжірибе жүргізе бастады. Нью-Йоркке көшіп келгеннен кейін ол Клод Файетт Брэгдонмен және "Кирк" Киркпатрик Брайспен бірге Прометейлер деп аталатын теософиялық топты құрды. Прометейлер рухани мәселелерді қазіргі заманғы көркемдік көркемдікпен зерттеуге арналды. Брайс сондай-ақ топтың қамқоршысы болды. Көптеген адамдар жарықты көркемдік құрал ретінде сынаған (әсіресе түсті орган) болса, Уилфред жарықты ресми өнер ретінде алғаш айтқан. Ол "Lumia" терминін "сегізінші өнерді" сипаттау үшін қолданды, онда жарық өзіндік көркемдік көркемдік түр ретінде қалыптастыратын болады. Уилфред люмияның үнсіз өнер болуы керектігіне қатты сенетін. Уилфредтің механизмдері көбінесе "Руб Голдберг мектебінен" деп сипатталған күрделі дизайндар болды. Ол өнерге үйренген, бірақ механикалық білімді емес. Оның құрылғылары өте берік болған, олардың көбі әлі күнге дейін жұмыс істейді. 1919 жылы Уилфред өзінің Лонг-Айленд студиясында (Брайс иесінде орналасқан) Clavilux Model A құрастырды. Алғашқы қоғамдық концерті 1922 жылы болды және Нью-Йорктегі Нейрбоуд Театр театрында Clavilux Model B-де қойылымдар болды. Баспасөз өте жақсы қабылдады. Сол алғашқы кештің аудиториясында Леопольд Стоковский болды. Clavilux - бұл адамға люмиа композицияларын жасауға және орындауға мүмкіндік беретін күрделі аспап. Кейінгі B H үлгілері гастрольдік және лекциялық үлгілер болды, соңғысы ВВ II-ден бұрын салынған. Уилфред "Жарқынның өнер институтын" құрды, оның Челсиде, кейіннен Гранд-Централь сарайында концерттік залы болды. Екінші дүниежүзілік соғыста Гранд-Централь сарайының театры Армияның индукциялық орталығына айналды, ал Уилфред аудармашы ретінде қызмет етіп, одақтастар үшін өз үлесін қосты. Соғыстан кейін Уилфред Clavilux концерттерін орындамай, өзінің жұмысын жазылған люмия мен театрлық проекцияға арнады. Уилфред театр үшін жобаланған көріністермен жұмыс істеген алғашқы ізашар болды. Оның алғашқы табысы 1930 жылы Бродвейде "Викингтер" атты Ибсеннің қойылымы болды. Уилфред 1950 жылдары Вашингтон университетінің Джон Эшби Конвеймен бірге осы салада іргелі жұмыс атқарды.
Wilfred's father ran a photography studio, and young Wilfred was exposed to the arts at a young age. He studied painting and poetry in Paris, and found early success as "Wilfred the Lute Player" traveling Europe and America performing minstrel songs on the archaic lute. Around 1905, Wilfred began to experiment with bits of colored glass and light sources. After moving to New York he, along with Claude Fayette Bragdon and 'Kirk' Kirkpatrick Brice cofounded a group of Theosophists called the Prometheans. The Prometheans were dedicated to exploring spiritual matters through modern artistic expression. Brice served also as patron to the group. While many people had experimented with light as an artistic medium (most notably the color organs) Wilfred was the first to speak of light as a formal art. He coined the term "lumia" to describe "an eighth art" where light would stand on its own as an expressive art form. Wilfred was passionate that lumia should be a silent art. Wilfred's mechanisms were often complex designs that have been described as from the "Rube Goldberg school". He was a trained artist, but had little mechanical schooling. That said, his devices were very sturdy, and many still function with most of the original parts. In 1919, Wilfred constructed the Clavilux Model A in his Long Island studio (located on the Brice estate). The first public recital came in 1922 and featured performances on the Clavilux Model B for audiences at the Neighborhood Playhouse in New York. The press was highly receptive. In the audience that first night was Leopold Stokowski. The Clavilux was a complex instrument which allowed a person to create and perform lumia compositions. Later models B H were touring and lecture models, the last one being built prior to W. W. II. Wilfred founded the Art Institute of Light, which had a recital hall in Chelsea, and then later at the Grand Central Palace. World War II found the Grand Central Palace theatre turned into an Army induction center, and Wilfred did his part for the Allies by serving as a translator. After the war, Wilfred no longer performed Clavilux recitals, concentrating his work on recorded lumia and theatrical projection. Wilfred was also an early pioneer in working with projected scenery for the theatre. His initial success in this was a 1930 Broadway production of Ibsen's The Vikings. Wilfred did seminal work in the 1950s with the University of Washington's John Ashby Conway in this field.
Музейлік көрмелер
1952 жылы ол Джексон Поллок, Виллем де Кунинг және Марк Ротко сияқты абстрактіл экспрессионисттермен бірге 15 америкалықтардың ықпалды Музейі заманауи өнер көрмесіне енгізілді. Осы кезеңде Уилфред музыкадан суретке негізделген аналогияға ауысты, оны кең жұртшылыққа түсіндіруге тырысты. Оның "Lumia Suite, Opus 158" атты бір инсталляциясы 1964 жылдан бастап 1980 жылға дейін MoMA-ның келушілерін таңғалдырды, содан кейін ол бөлшектеліп, қоймаға орналастырылды. Қазіргі заманғы өнер мұражайының үш Wilfred lumia композициясы бар, ал Психоделикалық дәуірдің көптеген суретшілері MoMA композицияларын көргеннен кейін жарықпен жұмыс істеуге шабыт алды. Осы ұрпақ суретшілеріне әсер еткендіктен, Уилфредтің соңғы "Лукатта, Опус 162" шығармасы 2007 жылдың көктемінде Уитни мұражайында өткен "Мұның жазғы жазы" көрмесіне енгізілді. 2017 жылы Йель университетінің өнер галереясы қырық жылдан астам уақыт ішінде Уилфред пен оның жарық композицияларына арналған алғашқы көрмені ұйымдастырды. Ол 2017 жылдың 17 ақпанынан 23 шілдесіне дейін Йель университетінің өнер галереясында көрініс тапты.
In 1952, he was included in the influential Museum of Modern Art exhibition 15 Americans, alongside Abstract Expressionists such as Jackson Pollock, Willem de Kooning, and Mark Rothko. At this point in his career, Wilfred shifted from a musical to a painting based analogy for lumia in an attempt to explain it to the broader public. One of his installations, "Lumia Suite, Opus 158," enchanted MoMA visitors from 1964 until 1980, when it was dismantled and placed in storage. The Museum of Modern Art owns three Wilfred lumia compositions, and many artists of the Psychedelic era were inspired to work with light after seeing the MoMA compositions. Because of his influence on this generation of artists, Wilfred's final work "Lucatta, Opus 162" was included in the "Summer of Love" exhibition, which was hosted by the Whitney Museum in the spring of 2007. In 2017, Yale University Art Gallery organized the first exhibition dedicated solely to Wilfred and his light compositions in more than forty years. It was on view at Yale University Art Gallery from February 17, 2017 – July 23, 2017, before traveling to the Smithsonian American Art Museum in Washington, D. C. from October 6, 2017 – January 7, 2018.
Танымал мәдениетте
2011 жылы Уилфредтің соңғысы алдындағы "Opus 161" шығармасының қысқаша үзінділері Терренс Маликтің "Өмір ағашы" фильміндегі бірнеше маңызды нүктелерде көрсетілген.
In 2011, brief excerpts of "Opus 161", Wilfred's penultimate lumia work, was featured at several important points in the Terrence Malick film The Tree of Life.