Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лайман ер балалар мектебі 1884 жылы Массачусетс штатының бірлестігімен құрылды және 1971 жылға дейін жұмыс істеді. Бұл мекеме Вестбородағы ұлдар үшін мемлекеттік реформалау мектебін жабғаннан кейін ашылды. Мектептің аты оның басты қайырымдылық жасаушысы Теодор Лайманның есімімен аталған, ол 1834-1836 жылдар аралығында Массачусетс штатының Бостон қаласының мэрі болған. Мүлік тарихи орындардың ұлттық тізілімінде тіркелген.
The Lyman School for Boys was established by the Commonwealth of Massachusetts in c. 1884 and operated until c. 1971. The institution opened following the closure of the State Reform School for Boys in Westborough. The school was named for its principal benefactor, philanthropist Theodore Lyman, who served as mayor of Boston, Massachusetts from 1834 to 1836. The property is listed in the National Register of Historic Places.
Орналасу және экономиканың өзгеруі
Лайман мектебі Вестбороу қаласындағы Шоуси көліне жақын жерде, 9-шы мемлекеттік жолдың жанында, Паудер Хиллде орналасқан. Оның ішінде студенттермен бірге жұмыс істейтін ең жақсы ауыл шаруашылығы жерлері болды. Ферма 1955 жылға дейін мектепті қолдаудың негізгі құралы болып қала берді, онда аймақтың экономикасы 9 мемлекеттік жол бойында ірі компаниялардың орналасуына байланысты ауыл шаруашылығынан гөрі өнеркәсіптік болды. Сол кезде студенттердің білім беруі жаңа экономикаға бейімделу үшін өзгертілді.
Lyman School was situated near Lake Chauncy in the town of Westborough, on Powder Hill, off State Route 9. It comprised about of which about were prime farmland, maintained by its students. The farm remained a principal means of support for the school until about 1955 when the economy of the region became predominantly industrial rather than agricultural due to the placement of major companies along State Route 9. At that time training of the students was changed to adapt to the new economy.
Соттар анықтаған халық саны
Мектептің ашылуының басты себебі - мектептің ашылуының басты мақсаты - білім берудің жоғары деңгейін қамтамасыз ету. 1970 жылға дейін Массачусетс штатының кәмелетке толмағандарына (қазіргі) жалпы қабылданған Конституциялық құқықтар берілмеді. Сондықтан көптеген ұлдар мектептен қашу, батыл бала болу сияқты "қылмыстар" үшін осы түзеу мектебіне жіберілді. Тіпті, ежелгі Британ мемлекеті заңына сәйкес, өсектей бастаған балаларды өлім жазасына кесуге рұқсат етілген. Бұл заң ешқашан қолданылмағанына қарамастан, заң жобасында сақталып қалды. Бірнеше атақты қылмыскер Лайман мектебінде оқыды, олардың бірі Бостонның қысып өлтірушісі Альберт ДеСальво болды.
Students were sent to the Lyman School when the courts had determined that it would be in the public interest. Until about 1970, juveniles in the Commonwealth of Massachusetts were afforded none of the (now) commonly accepted Constitutional rights. Therefore, many boys were sent to this reform school for "crimes" such as truancy and being a stubborn child. In fact, an ancient law in the Commonwealth allowed stubborn children to be put to death. It remained on the books even though it was never ostensibly invoked. Several famous criminals attended the Lyman School, one of them being the Boston Strangler, Albert DeSalvo.
Бөлмелік басқару жүйесі
Мектеп оқушылары қатаң тәртіпке бағынды. Олар әрқашан дене жазасымен орындалатын ережелерге сәйкес болулары керек еді. Студенттер коттедждер деп аталатын үйлерде тұратын. Бұл үлкен кірпіш ғимараттар, әр үйде 100-ге жуық бала тұратын. Жоғарғы қабатта жатақхана, төменгі қабаттарда тұрғын үй болды. Әр коттеджді коттедж шебері және әдетте коттедждік матрона басқаратын. Бұл ерлі-зайыптылар бір пәтерде тұрып, күніне 24 сағат қызметте болды. 1950 жылдардың соңында мұндай ұзақ уақыт жұмыс істеуге дайын қожалық ата-аналарды табу қиын болды, сондықтан бірнеше өзгерістер жасалды. Үйлер географиялық маңызы бар қалалар мен жерлердің аттарымен аталды. 1950-1960 жылдары коттедждер Лайман Холл, Чонси, Оверлук, Сансет, Хиллсайд, Вахусет, Ворстер, Элмс және Дуб болды. Лайман Холл барлық жаңа студенттер үшін қабылдау орталығы болды. Оак коттедж - тәртіп үйі. Оларға қашып кеткендер, тәртіпсіздікке ұшырағандар және қайтып келгендер орналастырылды. Тұрғындарды әдетте жас ерекшеліктеріне қарай жіктейтін. Кіші ұлдары Чонси коттеджінде, үлкені Елмс коттеджінде тұратын. Бұл бөлімнің суреті әдеттегі коттеджді көрсетеді. Бұл үлкен ғимарат Вурчестер мен Вествьюді қамтиды. Вурстер мен Вахусет коттедждері бір ғимаратта орналасқан.
Students at the school were subject to strict discipline. They were required to conform at all times to rules that were enforced with corporal punishment. Students lived in so called cottages. These were large brick buildings providing shelter for about 100 boys in each. The top floor comprised a dormitory and the lower floors, the living space. Each cottage was ruled by a cottage master and usually a cottage matron. This husband and wife team lived in a cottage apartment and was on duty 24 hours a day. In the late 1950s, it became difficult to find cottage parents willing to work such long hours, so several changes were made. The cottages were named for towns or places of geographical importance. In the 1950 to 1960 era, the cottages were Lyman Hall, Chauncey, Overlook, Sunset, Hillside, Wachusett, Worcester, Elms, and Oak. Lyman Hall was the induction center for all new students. Oak Cottage was the discipline cottage. Runaways, troublemakers, and returnees were put there for attitude adjustment. Residents were usually graded according to age. The youngest boys lived in Chauncey Cottage and the oldest in Elms Cottage. The photograph of this subsection shows a typical cottage. This large building comprised Worcester and Westview. Worcester and Wachusett cottages share the same building.
Діни білім беру
Діни білім алу талап етілді. Әр балаға жексенбі күндері діни қызметке баратын киімдер берілді. Католик емес бала протестант болып саналатын. Дүйсенбі күндері кешке шіркеуде өтетін ғибадатханада фильмдер көрсетілді. Фильм көру тәртіп пен тәртіпті сақтау үшін бұзылған артықшылықтардың бірі болды.
Religious education was required. Each boy was supplied a suit of clothes that he wore to religious services on Sunday. Any boy who was not Catholic was assumed Protestant. The auditorium used for church services was also used for the showing of movies on Saturday afternoon. Watching movies was one of the privileges that could be revoked for maintaining order and discipline.
Мектептегі қоғам
Лайман мектебі өз алдына толықтай қала болды. Ол колледжге ұқсады. Оқушылардың барлығы ғимаратты жөндеу, жөндеу және жөндеу жұмыстарын өздері атқарды. Оларды саудагерлер басқаратын. Лайман мектебінде оқыған оқушы қаласа да, қаламаса да кәсіп үйренетін. Бұл таңдаулы емес еді. Оқытушылар үй шаруашылығы, кір жуу, ас дайындау және басқа да асханалық кәсіптер, ағаш ұсталық, сурет салу, тас қалау, үй күзету, электр, су құбыры және бу монтаждау, қазандықты жөндеу және баспаға шығару сияқты кәсіптерге үйренді. Массачусетс штатының барлық ресми басылған құжаттары мен барлық мемлекеттік қағаздар Лайман мектебінің баспаханасында басылды. Халық арасында "Қоқып кеткен қашқындар" деген түсінік бар. Олар қашқындар емес, үй иелері немесе саудагерлер өлтірген балалар. Бұл мекеме 1971 жылы Массачусетс жастар қызметі департаментімен жабылып, губернатор Фрэнсис Сарджент Джером Г. Миллерді оның комиссары етіп тағайындағаннан кейін екі жыл өткен соң жабылды. Миллердің "Қабырғадан тыс соңғы адам" атты еңбегінде оның мекеме жабылуына қатысы бар екендігі баяндалады.
The Lyman School was a nearly complete town in itself. It looked like a college campus. All of the maintenance, construction, and repair of the facilities were performed by its students. They were supervised by trade masters. A student attending the Lyman School would learn a trade whether he wanted to or not. It was not optional. The trades taught were grounds keeping, laundry, cooking and other cafeteria skills, carpentry, painting, masonry, janitorial work, electrical work, plumbing and steam fitting, boiler maintenance, and printing. The entire official corpus of printed documents of the Commonwealth of Massachusetts, and all the government stationery, were printed in the Lyman School print shop. Institutional folklore had it that missing runaways were not runaways at all, but children killed by the cottage or trade masters, with their bodies buried in the swamps behind the hill. The institution was closed in 1971 by the Massachusetts Department of Youth Services just two years after Governor Francis Sargent appointed Jerome G. Miller as its Commissioner. Miller's Last One Over the Wall describes his involvement in the institution's closing.