Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық шұңқыр (Perdigueiro Português) - қарулы ит ретінде дамыған ит тұқымы. Бұл бірнеше тік тұқымдардың бірі және негізінен қызыл аяқты көбелектерге аңшылықта қолданылады.
A Portuguese Pointer, (Perdigueiro Português) is a breed of dog developed as a gun dog. It is one of several pointing breeds and is mainly used in red legged partridge hunting.
Тарих
Португалиялық Pointer (perdigueiro Português) - Ибериялық аң аулаушы иттерден тараған, оның Португалиядағы болуы он екінші ғасырдың басына дейін. Бастапқыда ол патшалық үй жануарларын асылдандыруға арналған, ал кейіннен қоғамның төменгі санаттағы адамдары үшін өте танымал аң аулаушы итке айналды. XVIII ғасырда көптеген ағылшын отбасылары портто аймағында шарап өндіру ісімен айналысты және португалдық аңшылық тұқымын таныды, ол Англияға әкелінді, онда олар ағылшындық нұсқауыштың пайда болуына ықпал етті. Алайда, ХІХ ғасырда Португалияда әлеуметтік қиындықтар туындаған кезде, тұқымның саны біртіндеп азая бастады. 1920 жылдары ғана кейбір селекционерлер ежелгі португал иттерін Португалияның қолжетімді емес солтүстігінде орналастырып, тұқымды құтқаруға тырысты. 1932 жылы португалдық тұқымдық кітап құрылды, ал 1938 жылы тұқымдық стандарт құрылды. Кем дегенде мың жыл бойы бұл иттің әрқашан бірдей төрт бұрышты басы, белгісі бар тоқтату, үшбұрышты құлақтары және тығыз көрінісі болды және 17 ғасырдан бастап, бірдей тігілген құйрығы болды, және бүкіл әлемдегі иттер арасында тек пердигейро мен оның "олының" ағылшындық нұсқауы бар осындай бас сүйегінің бет-әлпеті осындай типтік.
The Portuguese Pointer (perdigueiro Português) arose from Iberian hunting dogs with its presence in Portugal traceable to the early twelfth century. Initially the dog was bred in royal kennels and later became a very popular hunting dog for the lower classes of society. In the eighteenth century, many English families established a presence in the region of Oporto in the business of wine production and came to know the Portuguese hunting breed which was taken to England where they played a part in the origin of the English pointer. However, during the nineteenth century when Portugal was experiencing considerable social hardships, the breed began a progressive decline. It was not until the 1920s when some breeders made an effort to salvage the breed by locating some of the ancient Portuguese dogs in the inaccessible north of Portugal. The Portuguese pedigree book was then established in 1932 and breed standard in 1938. For at least a thousand years, this dog has always had the same square head, a marked stop, triangular ears and compact look and since the 17th century, the same docked tail, and among pointing dogs all over the world just the perdigueiro and his "son" the English pointer have this kind of skull facial convergence so typical.
Өлшемі мен құрастыруы
Португалиялық шұңқыр ит - орташа өлшемді ит. Ұрғашы және әйелдер үшін ауырлық - бұл биіктік. Құрамында жұмыс істеу қабілетіне әсер ететін иттер көріністе бағаланғанда, стандарттан ауытқулар жұмыс істеу қабілетіне әсер еткен мөлшерге қарай жазаланады. Құрылысы жағынан төрт бұрышты, биіктігі мен ұзындығы арақатынасы 10:11⁄2. Құйрығы табиғи ұзындығының жартысына немесе үштен екісіне дейін тіреледі және ит қобалжыған кезде омыртқамен тең болады, әйтпесе төмен қарай асылады.
The Portuguese Pointer is a dog of medium proportions. The height at the withers is The weight is for males, and for females. When being evaluated at a conformation show, dogs judged for conformation that benefits working ability, with deviations from the standard penalised according to the amount that they interfere with working ability. The dogs are square in build, with the 10:10½ height to length ratio. The tail is docked to half, or two thirds the natural length, and held level with the spine when the dog is excited, hanging down otherwise.
Жапсырмасы мен түсі
Құстың көбіне қысқа және қалың түкті, құлақтары мен бетінде барқыт пішіні бар. Португалиялық шұңқырдың астындағы қабығы жоқ. FCI таныған стандартты түстерге ашық сары, қызыл сары және сары, екеуі де бір түсті немесе ақ таңбалармен.
The coat is short and coarse on most of the dog, being the texture of velvet on the ears and face. The Portuguese Pointer does not have an undercoat. Standard colors recognized by the FCI include light yellow, red yellow, and yellow, both unicolored or with white markings.
Денсаулық және өмір сүру ұзақтығы
Португалиялық шұбардың орташа өмір сүру ұзақтығы 14 жыл. Олар өздеріне тән белгілі бір денсаулық мәселесі жоқ, төзімді тұқым деп саналады. Алайда, жамбас дисплазиясы, таздықтың айлануы, қатерлі ісік және аутоиммундық аурулар осы өлшемдегі иттердің денсаулығына қауіп төндіреді.
The Portuguese Pointer has an average life expectancy of 14 years. They are considered a hardy breed with no known health issues specific to them. However, hip dysplasia, patellar lunation, cancer, and autoimmune diseases are potential health concerns for dogs of this size.
Тендерлік
Португалиялық шолпандар - күшті және сүйіспеншілікке толы тұқым. Бұл иттер аң аулайтын иттер ретінде ынталы және адал. Олар жұмыс берушілерімен тығыз байланыста жұмыс істейді және адал серіктер ретінде танымал, кейде олардың сүйіспеншілігі "қажетсіз және ыңғайсыз" болады. Олар өте сергітушіл және иесіне адал, бірақ басқа иттерге бейімделусіз.
Portuguese Pointers are an energetic and affectionate breed. As a hunting dog, the breed are enthusiastic and dedicated. They work in close contact with their handlers and are known to be devoted companions, sometimes to the point of being "inappropriate and inconvenient" in their affections. While very sociable and dedicated to their owner, they can be aloof towards other dogs.