Кіріспе
2003 жылғы Қылмыстық сот төрелігі туралы заңның құлақтан естілген мәліметтерді қолдану ережелері 2005 жылғы 4 сәуірде немесе одан кейін басталған қылмыстық іс жүргізуде құлақтан естілген мәліметтерді қолданудың рұқсат етілуіне қатысты жалпы заңды реформалады. Қылмыстық сот төрелігі туралы 2003 жылғы Заңның 114-бабында құлақтан естілген дәлелдеме қылмыстық іс жүргізуде ауызша дәлелдеме ретінде жасалмаған және белгілі бір жағдай орындалған жағдайда ғана дәлелдеме ретінде қабылданатын дәлелдеме ретінде анықталады, атап айтқанда: Оны мойындау сот мүддесіне сай (қараңыз 114 бап) куә қатыса алмайды (116 бап) дәлелдеме құжат түрінде (қараңыз 117 бап) дәлелдеме бірнеше құлақтан естілген дәлелдеме (121 бап) "Сөздер" және "айтылған заттар" деген мағына 2003 жылғы Заңның 115-бабында түсіндірілген. "Сөзбен дәлелдеу" осы Заңның 134-бабының 1-тармағында анықталады.
It is in the interests of justice to admit it (see section 114(1)(d))
The witness cannot attend (see section 116)
The evidence is in a document (see section 117)
The evidence is multiple hearsay (see section 121)
The meaning of "statements" and "matter stated" is explained in section 115 of the 2003 Act. "Oral evidence" is defined in section 134(1) of that Act.
Ереже тарихы
Есту-естіу ережелері XVII ғасырдың аяғында қалыптаса бастады және XIX ғасырдың басында толықтай қалыптасты. Бұл мәселелер Wright v Doe d Tatham ісінде егжей-тегжейлі қарастырылды. Дод Татамдағы талқылаудың техникалық сипаты заңның дәлелді ілгерілеуін тежеді, оның ілгерілеуі (соны реформалау үшін сот қабілеті түрінде) көп ұзамай тоқтады. Кейінгі реформалар жалпы құқық арқылы одан әрі дамыған жоқ, Лорд Рид Myers v DPP-де ХІХ ғасырда кейбір заңдық реформалар болды (Банкерлердің кітаптарының дәлелдеме туралы 1879 жылғы заңды қараңыз), ал кейіннен 1938 жылғы дәлелдеме туралы заң кейбір әрі қарай, егер сақтықпен реформалар жасалса. Құлақтан естілген ережелердің жай-күйін лорд Рид "абсурд" деп бағалады Заң комиссиясы мен Жоғарғы Сот комитеті 1968 және 1972 жылғы азаматтық дәлелдеу туралы заңдарға дейін тыңдау реформасы туралы бірқатар есептер берді. 2005 жылғы 4 сәуірде күшіне енген 2003 жылғы Қылмыстық сот туралы заң ("2003 жылғы заң") құлақтан естілген сөз ережелеріне елеулі реформалар енгізді, ол 1997 жылғы 19 маусымда жарияланған Қылмыстық іс жүргізудегі дәлелдемелер туралы заң комиссиясының (LC245) баяндамасын (өзгерістермен) жүзеге асырды. Бұрын 1988 жылғы Қылмыстық сот туралы заңда куәгерлер мен іскерлік құжаттар қолжетімді болмаған жағдайда құлақтан естілген ережеге ерекшеліктер қарастырылған. Олар 2003 жылғы Заңға біріктірілді.
There was some statutory reform in the nineteenth century (see Bankers' Books Evidence Act 1879), and later the Evidence Act 1938 made some further if cautious reforms. The state of the hearsay rules were regarded as 'absurd' by Lord Reid
The Law Commission and Supreme Court committee provided a number of reports on hearsay reform, prior to the Civil Evidence Acts 1968 and 1972. The Criminal Justice Act 2003 ("2003 Act"), which went into force on 4 April 2005, introduced significant reforms to the hearsay rule, implementing (with modifications) the report by the Law Commission in Evidence in Criminal Proceedings: Hearsay and Related Topics (LC245), published on 19 June 1997. Previously, the Criminal Justice Act 1988 carved out exceptions to the hearsay rule for unavailable witnesses and business documents. These were consolidated into the 2003 Act.
Заң бойынша анықтамасы
Қылмыстық сот төрелігі туралы 2003 жылғы заң бойынша "сүйексөз" - "іс жүргізу кезінде ауызша дәлелдеме ретінде жасалмаған" және "айтылған кез келген мәселенің дәлелі ретінде" пайдаланылатын мәлімдемелер.
Жалпы ереже
Жалпы ережеде айтылғандай, сот ісінде құлақтан естілген хабарлар қолданылмайды, өйткені олар жалпыға бірдей рұқсат етілмейді.
Кәсіпорын құжаттары
Кәсіптік, кәсіптік немесе мемлекеттік қызмет барысында (әділет) жасалған құжаттар онда көрсетілген фактілерді дәлелдеу ретінде пайдаланылуы мүмкін. Құжатта көрсетілген дәлелдемелердің өзі де қабылдауға болады. Ақпаратты берген адам оны жеке білуі керек (немесе білген деп болжауға болады), ал ақпарат берілген кез келген адам өз ісінің барысында әрекет етуі керек. Егер іскерлік ақпарат ішкі қылмыстық тергеу барысында шығарылса, онда жоғарыда аталған бес санаттың бірі (қасық куәгерлер үшін) қолданылуы керек, немесе мәлімдемені жасаған адамның бастапқы ақпаратты еске түсіруі мүмкін емес. Бұған мысал ретінде дәрігердің жарақат алған адамға қатысты жазған жазбаларын келтіруге болады. Бұрынғы қылмыстық деректерді (егер басқа жағдайда рұқсат етілсе) осы бөлім бойынша келтіруге болады, бірақ әдетте, егер деректерді енгізушінің тиісті жеке білімі болғанын дәлелдемеген жағдайда, комиссия әдісі туралы қосымша мәліметтер келтірілмейді.
Бұрынғы сәйкес және сәйкес келмейтін мәлімдемелер
Кейде куәгердің куәлігі кезінде куәгерден бұрын соттан тыс жерде берген мәлімдемелері туралы сұрауы мүмкін, ол оқиғалар туралы баяндауында дәйекті немесе дәйексіз екенін көрсету үшін. Заң мұндай мәлімдемелер дәлелдеме ретінде қабылдануы мүмкін жағдайларды өзгертпеді (олар әлі де Қылмыстық іс жүргізу туралы 1865 жылы белгіленген), бірақ мұндай мәлімдемелер қабылданғаннан кейін олардың дәлелді әсерін өзгертті. Бұрын мұндай мәлімдемелер онда көрсетілген фактілердің дәлелі болмаған (егер куә соттың алдында олармен келіспесе): олар куәгердің өз әңгімесін тура сақтағанын немесе өз әңгімесін өзгерткенін ғана дәлелдеді, сондықтан оның куәгер ретінде сенімділігін (немесе оның жоқтығын) дәлелдеді. Олар құлаққа жеткен сөз емес. Алайда 2003 жылғы заңға сәйкес, мұндай мәлімдемелер тек сеніміне ғана емес, оларда айтылған кез келген фактілердің дәлелі болып табылады, сондықтан олар енді құлаққа шаққан әңгіме болып табылады.
Келісім
Құлақтан естілген куәлік іс жүргізудегі барлық тараптардың келісімі бойынша беріледі. 2003 жылғы Заң күшіне енгенге дейін мұндай ереже болған жоқ.