Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жазбаша заңдық мәлімдеме, ант беру арқылы жасалған
Written legal statement, made under oath
Антхат (/audio=LL Q1860 (eng) Артқы ауыртпалық антхат.wav/,/æ//f//ɪ/'/d//eɪ//v//ɪ//t/ AFihDAYvit; орта ғасырлық латын тілінде "антпен мәлімдеме жасады" деген мағынада) – ант немесе растау беру арқылы ерікті түрде жасалған, заң бойынша уәкілеттік алған адам куәландырған ант берушінің немесе куәгердің жазбаша мәлімдемесі. Мұндай мәлімдеме ант берушінің қолтаңбасының дұрыстығын нотариус немесе ант беру комиссары сияқты ант қабылдауға уәкілеттік алған адам куәландырады. Антхат – бұл расталған мәлімдеме немесе көрсету түрі, яғни ол растауды қамтиды, бұл оның жалған куәлік беру жазасымен ант беру арқылы жасалғанын білдіреді, және бұл оның дұрыстығының куәсі ретінде сот ісінде қажетті дәлел болып табылады.
An affidavit (/audio=LL Q1860 (eng) Back ache affidavit. wav/,/æ//f//ɪ/'/d//eɪ//v//ɪ//t/ AFihDAYvit; Medieval Latin for "he has declared under oath") is a written statement voluntarily made by an affiant or deponent under an oath or affirmation which is administered by a person who is authorized to do so by law. Such a statement is witnessed as to the authenticity of the affiant's signature by a taker of oaths, such as a notary public or commissioner of oaths. An affidavit is a type of verified statement or showing, or in other words, it contains a verification, which means that it is made under oath on penalty of perjury, and this serves as evidence for its veracity and is required in court proceedings.
Австралия
2016 жылғы 2 наурызда Австралияның Жоғарғы соты ACT Бірыңғай дәлелдеу заңнамасының ант берілген және ант берілмеген жақсылықтарды бірдей салмақта қарастыру тұрғысынан бейтарап екендігін мәлімдеді.
On 2 March 2016, the High Court of Australia held that the ACT Uniform Evidence Legislation is neutral in the way sworn evidence and unsworn evidence is treated as being of equal weight.
Ұлыбритания
Ұлыбританияда "афидавит" термині қолданылады. Ұлыбритания үкіметінің веб-сайтында көрсетілгендей, "Афидавитты заңгер, нотариус немесе ант беру комиссары (ақы алу арқылы) немесе сот қызметкерлерінің уәкілетті мүшесі ант беру немесе растау арқылы куәландыруы мүмкін".
The term "affidavit" is used in the UK. According the UK government website, "The affidavit can be sworn or affirmed by a solicitor, notary or commissioner for oaths (for a charge) or by an authorised member of court staff."
Үндістан
Үндістан заңында, ант беруші мәлімдемеде баяндалған фактілерді дәлел ретінде қабылдауға болысты, бірақ соттардың ант беруші мәлімдеме арқылы дәлелдерді қабылдауға құқығы жоқ. Ант беруші мәлімдеме Дәлелдеу туралы заңның 3-тарауына сәйкес "дәлел" деп есептелмейді. Дегенмен, Жоғарғы Сот ант беруші мәлімдемені тек соттың жеткілікті негіздермен, атап айтқанда, қарсы тарапқа куәгерді тексеруге шақыру құқығы болған жағдайда ғана дәлел ретінде пайдалануға болатынын мәлімдеді. Сондықтан, соттың арнайы шешімі болмаса, ант беруші мәлімдеме әдетте дәлел ретінде қолданылмайды.
In Indian law, although an affidavit may be taken as proof of the facts stated therein, the courts have no jurisdiction to admit evidence by way of affidavit. Affidavit is not treated as "evidence" within the meaning of Section 3 of the Evidence Act. However, it was held by the Supreme Court that an affidavit can be used as evidence only if the court so orders for sufficient reasons, namely, the right of the opposite party to have the deponent produced for cross examination. Therefore, an affidavit cannot ordinarily be used as evidence in absence of a specific order of the court.
Шри-Ланка
Шри-Ланкада, Ант беру туралы жарлыққа сәйкес, әскери соттан басқа, адам ант беру комиссарының немесе бейбіт судьясының куәлігінде қол қойылған мәлімдеме ұсына алады.
In Sri Lanka, under the Oaths Ordinance, with the exception of a court martial, a person may submit an affidavit signed in the presence of a commissioner for oaths or a justice of the peace.
Ирландия
Анттар Англия мен Уэльстегідей жасалады, бірақ кейде "ант беру" сөзі жіберіліп қалады. Ант беруге қарсы болған жағдайларда, көптеген жағдайларда ант берілген мәлімдеме орнына расталған мәлімдеме қолданылуы мүмкін. Мәлімдеме жасаған адам куәлік беруші деп аталады және мәлімдемеге қол қояды. Мәлімдеме стандартты форматта аяқталады: "Менің алдымда ант берді/растады (мәлімдеді), [ант беру комиссары/сот өкілінің аты-жөні], ант беру комиссары (сот өкілі), [аудан/қаланың] [мекенжайында] [күні], және мен куәлік берушіні білемін", содан кейін комиссар қол қойып, мөрмен бекітеді. Комиссар өзінің атын анық көрсетуі маңызды, себебі атын анықтау мүмкін болмаған жағдайда құжаттар қабылданбауы мүмкін. 2020 жылдың тамызынан бастап анттарды ұсынудың жаңа әдісі қолданысқа енді. Азаматтық және қылмыстық құқық (әртүрлі ережелер) заңының 2020 жылғы 21-бабына сәйкес, куәгерлер енді ант беруге немесе ант беру кезінде растауға міндетті емес. Оның орнына куәгерлер діни сипаттамасыз "шындық туралы мәлімдеме" жасайды және егер бұл бұзылса, қылмыстық іс бойынша айыпталып, бір жылға дейін бас бостандығынан айырылуы мүмкін немесе сот шешімімен 250 000 еуроға дейін айыппұл салынып, немесе бес жылдан аспайтын мерзімге сотталуы мүмкін, немесе екеуі де қолданылуы мүмкін. Бұл сотқа құжаттарды электрондық түрде ұсыну немесе тапсыру тәсілдері қарастырылған 20-бапта көрсетілген жағдайларда анттар мен заңды мәлімдемелерді алмастыруға арналған. 2022 жылдың қаңтарына қарай ол кеңінен қабылданбады және жеке құжаттарды әкелетін сотқа қатысушылар оны көп уақыт бойы қолданбауы күтілуде.
Affidavits are made in a similar way as to England and Wales, although "make oath" is sometimes omitted. An affirmed affidavit may be substituted for an sworn affidavit in most cases for those opposed to swearing oaths. The person making the affidavit is known as the deponent and signs the affidavit. The affidavit concludes in the standard format "sworn/affirmed (declared) before me, [name of commissioner for oaths/solicitor], a commissioner for oaths (solicitor), on the [date] at [location] in the county/city of [county/city], and I know the deponent", and it is signed and stamped by the commissioner for oaths. It is important that the Commissioner states his/her name clearly, sometimes documents are rejected when the name cannot be ascertained. In August 2020, a new method of filing affidavits came into force. Under Section 21 of the Civil Law and Criminal Law (Miscellaneous Provisions) Act 2020 witnesses are no longer required to swear before God or make an affirmation when filing an affidavit. Instead, witnesses will make a non religious "statement of truth" and, if it is breached, will be liable for up to one year in prison if convicted summarily or, upon conviction on indictment, to a maximum fine of €250,000 or imprisonment for a term not exceeding 5 years, or both. This is designed to replace affidavits and statutory declarations in situations where the electronic means of lodgement or filing of documents with the Court provided for in Section 20 is utilised. As of January 2022, it has yet to be adopted widely, and it is expected it will not be used for some time by lay litigants who will still lodge papers in person.
Америка Құрама Штаттары
Америкалық сот жүйесінде, куәлік ретінде келтірілген, расталмаған анттама қабылдау ерекше жағдайларға жатады (әсіресе, ант берушіні қайтадан тексеруге мүмкіндік болмаса), егер оның айғақтары істің шешілуіне әсер ете алатын маңызды фактілерді қамтитын болса. Егер ант беруші қайтыс болса, денсаулығына қапа болса, іздеуге келмейтін болса немесе сотқа жеткізілмейтін болса, сот оның анттамасын қабылдауы мүмкін, бірақ көбінесе оны растайтын дәлелдердің болуы қажет. Куәгердің естелігін жаңарту үшін, оқиғаларға жақын уақытта фактілерді жақсырақ түсінгенін көрсететін анттама қолданылуы мүмкін. Естелікті жаңарту үшін пайдаланылған материалдар куәлік ретінде қабылданады. Егер анттаманы беруші іс бойынша тарап болса, қарсы тарап анттаманы куәлік ретінде қабылдауға қол жеткізе алады, себебі тараптың мәлімдемелері куәлік ережелерінен туындаған ерекшеліктер бойынша қабылданады. Алдын ала жауаптар әдетте сауалнамаларға қоса беріледі. Алайда, АҚШ Федералдық азаматтық іс жүргізу ережесінің 36-шы тармағына сәйкес, қабылдау туралы өтініштерде ант беру міндетті емес. Егер адам анттамаға қол қойса, ол сотта куәлік беруге құқылы. Бір тарап анттаманың мазмұнын растау үшін ант берушіні шақыруы мүмкін, ал екінші тарап анттама бойынша ант берушіні тексеруді қалауы мүмкін. Кейбір өтініштерді сот, өтініштің қажеттілігін растайтын тәуелсіз анттама немесе басқа дәлелдер болмаса қабылдамайды. Мұндай жағдайда, сот өтінішті қолдау үшін өтініш беруші адвокаттың анттамасын қабылдай алады, себебі белгілі бір болжамдар жасалады, атап айтқанда: анттама куәліктің орнына сот жүйесінің тиімділігін арттырады. Адвокат соттың өкілі болып табылады және жалған ант беруі анықталған жағдайда, оны қызметтен шеттетуге дейін қатаң жазаға тартылуы мүмкін екенін біледі. Егер адвокат шақырылса, ол анттамада келтірілген фактілерді дәлелдеу үшін тәуелсіз және толыққанды дәлелдер ұсына алады. Анттаманы жалған куәлік беру жазасы бойынша антсыз мәлімдемелермен шатастыруға болмайды. 2006 жылғы мәліметтер бойынша, АҚШ федералдық соттарында және шамамен 20 штатта, антсыз мәлімдемелер, анттаманың орнына заңмен рұқсат етілген. Басты айырмашылық – антсыз мәлімдемеде нотариустың куәландыру белгісі болмайды және мәлімдеуші ант беруге міндетті емес. Керісінше, мәлімдеушінің "жалған куәлік беру жазасы бойынша" өзінің мәлімдемелерінің шындығына байланысты мұқият формулировкаланған сөздермен қол қоюы, мәлімдеушіге шындықты, толық шындықты және ешқандай өтірік айтпау міндетін еске түсіреді деп заңмен қарастырылады. Мұндай анттаманы алмастыру туралы заңдардың мақсаты – антсыз мәлімдемелерді анттамаға қарағанда тез және арзан дайындауға және рәсімдеуге болады, себебі куәгер нотариуспен жеке кездесуге және куәландыру рәсімінен өтуге міндетті емес. Бір мемлекетте анттаманы қабылдау, оның басқа юрисдикцияларда заңды құжат ретінде қабылдануын растамайды. Сол сияқты, адвокаттың сот өкілі екендігі (афидавитті ант беру үшін) де автоматты түрде қарастырылмайды. Бұл мәселе 1961 жылғы Гаага конвенциясының шарттарына сәйкес, шетелдік мемлекеттік құжаттарды заңдастыру қажеттілігін жою туралы конвенцияға сәйкес, құжаттың халықаралық қолданысқа заңдылығын растайтын апостильді пайдалану арқылы шешіледі. Нотариус куәландырған және басқа да белгілі бір құжаттар, содан кейін апостильмен куәландырылған құжаттар, Гаага конвенциясына қол қойған барлық елдерде заңды қолданыс үшін қабылданады. Осылайша, көптеген анттамалар, егер олар мемлекеттер аралық мәселелерде қолданылса, апостильделуі керек.
In American jurisprudence, under the rules for hearsay, admission of an unsupported affidavit as evidence is unusual (especially if the affiant is not available for cross examination) with regard to material facts which may be dispositive of the matter at bar. Affidavits from persons who are dead or otherwise incapacitated, or who cannot be located or made to appear, may be accepted by the court, but usually only in the presence of corroborating evidence. An affidavit which reflected a better grasp of the facts close in time to the actual events may be used to refresh a witness's recollection. Materials used to refresh recollection are admissible as evidence. If the affiant is a party in the case, the affiant's opponent may be successful in having the affidavit admitted as evidence, as statements by a party opponent are admissible through an exception to the hearsay rule. Affidavits are typically included in the response to interrogatories. Requests for admissions under Federal Rule of Civil Procedure 36, however, are not required to be sworn. When a person signs an affidavit, that person is eligible to take the stand at a trial or evidentiary hearing. One party may wish to summon the affiant to verify the contents of the affidavit, while the other party may want to cross examine the affiant about the affidavit. Some types of motions will not be accepted by the court unless accompanied by an independent sworn statement or other evidence in support of the need for the motion. In such a case, a court will accept an affidavit from the filing attorney in support of the motion, as certain assumptions are made, to wit: The affidavit in place of sworn testimony promotes judicial economy. The lawyer is an officer of the court and knows that a false swearing by them, if found out, could be grounds for severe penalty up to and including disbarment. The lawyer if called upon would be able to present independent and more detailed evidence to prove the facts set forth in his affidavit. Affidavits should not be confused with unsworn declarations under penalty of perjury. In federal courts and about 20 states as of 2006, unsworn declarations under penalty of perjury are authorized by statute as acceptable in lieu of affidavits. The key differences are that an unsworn declaration does not bear the jurat of a notary public and the declarant is not required to swear an oath or affirmation. Rather, the signature of the declarant under a carefully worded phrase binding them to the truth of their statements "under penalty of perjury" is deemed as a matter of law to be sufficiently solemn to remind the declarant of their duty to tell the truth, the whole truth, and nothing but the truth. The point of such affidavit substitution statutes is that unsworn declarations can be prepared and executed far more quickly and economically than affidavits, in that the witness need not meet personally with a notary public for the notarization process. The acceptance of an affidavit by one society does not confirm its acceptance as a legal document in other jurisdictions. Equally, the acceptance that a lawyer is an officer of the court (for swearing the affidavit) is not a given. This matter is addressed by the use of the apostille, a means of certifying the legalization of a document for international use under the terms of the 1961 Hague Convention Abolishing the Requirement of Legalization for Foreign Public Documents. Documents which have been notarized by a notary public, and certain other documents, and then certified with a conformant apostille, are accepted for legal use in all the nations that have signed the Hague Convention. Thus most affidavits now require to be apostilled if used for cross border issues.