Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оуэн Equipment & Erection Co. v. Kroger, 437 U. S. 365 (1978) - Құрама Штаттар Жоғарғы Сотының қосымша юрисдикциясына жататын азаматтық іс жүргізу туралы шешімін шығарған іс.
Owen Equipment & Erection Co. v. Kroger, 437 U. S. 365 (1978), is a case that was decided by the United States Supreme Court regarding the civil procedure subject of ancillary jurisdiction.
Фактілер
Айова штатының азаматы, жауапкер Крогер Небрасканың электр компаниясы Омаханың мемлекеттік электр энергиясы бөліміне (OPPD) қарсы сотқа шағым түсірді. Оның ісі күйеуінің өліміне байланысты шығынды өтеуді талап ету еді, ол электр желісіне тым жақын келген кранның жанында жүргенде токпен соқты. Электр желісінің иесі OPPD, кранның иесі және пайдаланушысы Owen Equipment & Erection Co. компаниясына қарсы үшінші тараптың шағымын берді. Содан кейін Крогер өз арызын Оуэнді қосымша айыпталушы ретінде атау үшін өзгертті. Оуэн бастапқыда бұл Небраска корпорациясы екенін мәлімдеген, бірақ кейін Оуэннің негізгі бизнес орны шын мәнінде Айовада екенін анықтады, осылайша .
Respondent Kroger, a citizen of Iowa, filed suit against the Omaha Public Power District (OPPD), a Nebraska utility company. Her suit was to recover damages for the wrongful death of her husband, who was electrocuted while walking next to a crane whose boom came too close to a power line. OPPD, which owned the power line, filed a third party complaint against Owen Equipment & Erection Co., which owned and operated the crane. Kroger then amended her complaint to name Owen as an additional defendant. While Owen initially stated that it was a Nebraska corporation, it was later found that Owen's principal place of business was in fact in Iowa, thus destroying the diversity of citizenship required for jurisdiction under .
Процедура
Небраска округінің АҚШ округінің соты толық әртүрлілігі болмағандықтан, сотқа қарсы шешім қабылдауға өтінішпен кездескенде, сот процесінің соңына дейін шешімін қалдырды. Сотталушылар үкімін талапкердің пайдасына шығарған соң, федералды округ соты мәлімделмеген шешіммен әртүрлілік негіздері бойынша қараудан бас тарту туралы өтінішті қабылдамады. Сегізінші округтің апелляциялық соты төменгі соттың шешімін бекітті, ал Жоғарғы Сот сертификатты берді.
When confronted with a motion to dismiss for lack of complete diversity, the United States District Court for the District of Nebraska reserved ruling until the end of the trial. Following a jury verdict in favor of the plaintiff, the federal district court in an unreported decision denied the motion to dismiss on diversity grounds. The Court of Appeals for the Eighth Circuit affirmed the lower court's decision, and the Supreme Court granted certiorari.
Тақырыбы
Сот талапкердің үшінші тарапқа қарсы талап-арызын тыңдай ала ма, егер бұл талап бойынша федералды юрисдикцияның тәуелсіз негізі болмаса, онда федералды юрисдикция азаматтардың әртүрлілігіне негізделген жағдайда, қосымша юрисдикция деп аталатын мән-жай.
Whether a court can hear a plaintiff's claim against a third party defendant when there is no independent basis for federal jurisdiction over that claim in an action in which federal jurisdiction is based on diversity of citizenship, a circumstance called ancillary jurisdiction.
Ұстауы
Сегізінші округ Американың Біріккен шахта жұмысшылары Гиббске қарсы, 2004 жылы, Жоғарғы Сот өзінің 7 - 2 көпшілік шешімімен судья Поттер Стюарт жазған Гиббсті сотқа дейінгі төрелік етумен шектеп, федералды талапқа қоса мемлекеттік талаптарды енгізді. Сот Гиббстің "оперативтік фактілердің ортақ өзегі"нен тыс қосымша юрисдикцияға екі шектеу қойды. Біріншіден, федералды емес талап "жаңа және тәуелсіз" емес, бастапқы талапқа "қосалқы және тәуелді" болуы керек, ал екіншісі, соттар талапкерлерге қарағанда жауапкерлерге мейірімді болуы мүмкін, өйткені талапкерлер талаптарды қайда әкелетінін таңдайды. Бұл жағдайда Крогер федералды сотты таңдаған талапкер болды және Оуэнге қарсы талап оның OPPD-ге қарсы бастапқы талаптарынан "толық бөлек" болды, өйткені Оуэннің оған жауапкершілігі OPPD-нің жауапкершілігіне байланысты емес". Осылайша, сот жалпы алғанда (а) (1) тармақтағы әртүрлілік талабын қолдады, бірақ қосымша құзыреттілік үшін кейбір шектеулі ерекшеліктерге жол берді. Алайда Kroger бұл ерекшеліктерге сәйкес келмеді.
Whereas the Eighth Circuit relied on United Mine Workers of America v. Gibbs, , the Supreme Court in its 7 to 2 majority decision written by Justice Potter Stewart limited Gibbs to pendent jurisdiction, bringing state claims in addition to a federal claim. The Court set forth two limits on ancillary jurisdiction beyond the "common nucleus of operative fact" of Gibbs. First, the non federal claim must be "ancillary and dependent" on the original claim rather than "new and independent", and second, courts can be more lenient to defendants than to plaintiffs because plaintiffs choose where the claims will be brought. In this instance, Kroger was a plaintiff who had chosen federal court and the claim against Owen was "entirely separate" from her original claim against OPPD "since [Owen's] liability to her depended not at all upon whether or not OPPD was also liable." Thus, the court generally upheld the complete diversity requirement of (a)(1) but allowed certain limited exceptions for ancillary jurisdiction. Kroger, however, did not meet those exceptions.
Келіспеушіліктер
Ал судья Уайт бұған келіспей, көпшілік заңның қатаң сақталуы үшін қолайлы жағдай, сот экономикасы және әділдік сияқты факторларды елемейтінін айтты.
Justice White dissented, stating that the majority overlooked such factors as convenience, judicial economy, and considerations of fairness in order to rigidly uphold legislation.
Кейінгі тарихы
Көпшіліктің қосымша юрисдикцияға ие болуын кейіннен Конгресс (b) қосымша юрисдикция туралы заңның бөлігі ретінде кодтады.
The majority's holding on ancillary jurisdiction was subsequently codified by Congress in (b) as part of its supplemental jurisdiction statute.
Картер көлі
Сот бұл мәселені географиялық жағдайға байланысты шешті деп атап өтті. Оуэн Айова штатының Картер көлінде орналасқан, ол Миссури өзенінің батысында орналасқан. Миссури өзені Айова мен Небрасканың шекарасы болып саналса да, 1877 жылы өзеннің бір бұрылысы бұрылып, кейіннен Картер көлінің батыс жағындағы қала болып табылатын жерді кесіп тастады. Жоғарғы Сот алты жыл бұрын Картер көлінің жағдайын атап өткен болатын, ол екі штат арасындағы шекаралық дау туралы Нэбраска мен Айова арасындағы 406 U. S. 117 (1972) деген шешім шығарған болатын.
The Court noted that geography had caused the issue. Owen was based in Carter Lake, Iowa, which is west of the Missouri River. Although the Missouri River generally is the boundary between Iowa and Nebraska, the river in 1877 had avulsed one of its bends, cutting off the land that later became the city of Carter Lake on the western side. The Supreme Court six years earlier had mentioned the circumstances of Carter Lake when it ruled on a boundary dispute between the two states in Nebraska v. Iowa, 406 U. S. 117 (1972).