Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
HMCS Hochelaga - Канада Корольдік Әскери-теңіз флотының (RCN) бірінші дүниежүзілік соғыста және соғыстан кейін 1920 жылға дейін қызмет еткен патрульдік кемесі. Хохелага - Канадамен, Жак Картьедің саяхаттарымен және Монреаль қаласымен байланысты тарихи атау. Бастапқыда 1900 жылы Еуропада Waturus (басқаша Walrus немесе Waterus деп те жазылады) яхтасы ретінде салынған, ал 1902 жылы американдыққа сатылды. 1914 жылы Канаданың шығыс жағалауында қарауылдау кемесі ретінде пайдалануға берілді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін кеме Принс-Эдвард аралы мен Новая Шотландия аралындағы паромға айналды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін кеме "Хачаял Ха'Иври" деп аталып, Палестинаға яһудилердің заңсыз көшіп келуіне пайдаланылды. 1950 жылы кеме жойылған.
HMCS Hochelaga was a commissioned patrol vessel of the Royal Canadian Navy (RCN) that served in World War I and postwar until 1920. Hochelaga is a historic name associated with Canada, the voyages of Jacques Cartier, and the city of Montreal. Initially constructed as the yacht Waturus (alternatively spelled Walrus or Waterus) in 1900 in Europe, the vessel was sold to an American in 1902. The ship was acquired in 1914 for use as a patrol vessel on the East Coast of Canada. Following World War I, the vessel became a ferry between Prince Edward Island and Nova Scotia. After World War II the ship was renamed HaChayal Ha'Ivri and used for illegal Jewish immigration to Palestine. The vessel was scrapped in 1950.
Дизайн және сипаттама
Бастапқыда ол жағасы клиперлі яхта ретінде салынған. Оның жалпы тоннасы 578 тонна, ұзындығы 59 метр, арқасы 8 метр, су басу тереңдігі 4 метр болатын. Яхтаның қозғалтқышы бумен жұмыс істейтін, оның максималды жылдамдығы 12 фунттық пулядан тұратын.
The vessel was initially constructed as a yacht with a clipper bow. The ship had a gross register tonnage of 578 tons and had a length overall of 192 feet (59 m), a beam of 27 feet (8 m) and a draught of 14 feet (4 m). The yacht was propelled by a steam powered reciprocating engine and had a maximum speed of In Canadian naval service, the ship displaced and mounted one 12 pounder gun.
Қызмет тарихы
1900 жылы Шотландияның Лит қаласында Хоторн және Компания кемесі алғаш рет Waturus деп аталып, Австрияның эрцгерцогы Чарльз Стефанға тиесілі болды. 1902 жылы ол американдық Рэндал Морганға 150 000 долларға сатылды, Морган яхтаны қайта жөндеу үшін тағы 40 000 долларды төледі. Морган Америка Құрама Штаттарының шығыс жағалауында Ватуруспен яхта жарыстарына қатысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канаданың Корольдік теңіз флоты (RCN) Канаданың шығыс жағалауында патрольдік қызмет үшін қолайлы кемелер іздеді. Канадада кемелердің аз екенін байқаған КСРО кемелерді сатып алу үшін АҚШ-қа агенттерін жіберді. 1915 жылдың шілдесінде RCN Нью-Йоркте екі яхтаны сатып алу үшін Эмилиус Джарвисті жіберді. 1914 жылы "Cox & Stevens" кеме саудагерлері 80 000 долларға сатуға ұсынған "Waturus" - "Jarvis" кемесі, ол "RCN" үшін сатып алынған екі кемелердің бірі. Кеме 1915 жылы 13 тамызда пайдалануға беріліп, Монреальға қарулы яхтаға айналдыру үшін жөнелтілді. Хохелага қыркүйек айында Атлантика жағалауында патрульдік кеме ретінде қызмет атқару үшін Сиднейге келді. Кеме 1916 жылдан 1918 жылға дейін Шығыс жағалауда қарауылдаған. Кеме Галифакс портта болған және жарылыстан зақымданған, бірнеше экипаж мүшелері жарақат алған. 1918 жылы 21 тамызда Хохелага, Жаңа Шотландия жағалауында төрт кемеден тұратын шағын флотилиямен су асты кемелеріне қарсы патрульді жүргізген кезде, SM U 156 неміс су асты кемесімен кездесті, ал су асты кемесі канадалық балық аулау шкуналарын жағалап, батырмақ болды. Хохелаганың командалық офицері, лейтенант Р.Д. Легат кемеге қарсыласты тосқауылдаудың орнына флотильяға қарай бұрылуға және кері қайтуға бұйрық берді. Жаумен бетпе-бет келмегені үшін лейтенант Легат қамауға алынып, қазан айында Галифакста әскери сотқа жіберілді. Легатты кінәлі деп танып, қызметтен босатты. Хохелага соғыстың соңына дейін Атлантикада қарауылдады және 1920 жылға дейін РКК қызметінде болды. Кеме 1919 жылы шілдеде Уэльс принсі Канадаға келген кезде белсенді қызметке қысқа уақытқа қайта қосылды және бірнеше қонақтарды, олардың ішінде адмирал сэр Чарльз Кингсмилл мен Канаданың генерал-губернаторыны алып жүрді. 1919 жылдың қазан айында Хохелага Сент-Лоуренс шығанағы мен Ньюфаундленд жағалауындағы маяқтарды және кеме радиостанцияларын аралауға жіберілді. Хохелага 1920 жылы 30 қазанда төленді және сатылымға шығарылды. Кеме 1923 жылы 23 ақпанда Джон Саймон Халифакстан сатып алғанға дейін сатылмаған. 1923 жылы Халифакстағы Хохелага Shipping and Towing Co. компаниясы басқаратын Хохелага PictouCharlottetown паромға айналды. 1942 жылы ол Нью-Йорктегі Томас Вилвертке сатылды. Ол Бруклиндегі Салливан кеме жасақтауында кеменің көмірмен жұмыс істейтін бу қозғалтқыштарын заманауи мұнаймен жұмыс істейтіндерге ауыстыруға тырысты. АҚШ үкіметі соғыс күш-жігерінің бір бөлігі ретінде кемежайды өз қолына алған кезде, Вилверт кемені өз бетімен жылжытуға мәжбүр болды, бірақ бұл тым қиын болып шықты және ол Хохелаганы қайта құруды аяқтау үшін Тодд кемежайларына алып барды. Осы кезеңде АҚШ-тың жағалау күзеттері кемені тексерді және бірнеше тақтаны ауыстыру керектігін анықтады, ал экипаж саны 24-ке дейін көбейді. 1943 жылы 3 шілдеде кеме АҚШ Маршалдар қызметімен төленбеген шоттарға байланысты тәркіленді. Хохелага өз кезегінде Пуэрто-Рикомен қант саудасында пайдалану үшін United Fruit Company еншілес компаниясына сатылды. Соғыстың соңында "Юнайтед Фрут" компаниясы кемені сатып жіберді. 1945 және 1946 жылдар аралығында кеменің жазбасын қадағалау қиынға соғады, бірақ кеме 1946 жылы Em-ге тіркелген. Марсельдің фостинилері және Гондурастың туымен. Cra Mar компаниясы басқарады. Лас-Пальмас кемесі Хачааль Ха'Иври деп аталды және 1946 жылы еврей иммигранттарын Палестинаға (қазір Израиль деп аталады) тасымалдау үшін қолданылды. 1946 жылы 14 шілдеде Антверпенден шығып, 550 жолаушыны алып бара жатқан ол Хайфадан ағылшын эсминшісімен ұсталды. Кеме Кипрге жеткізіліп, 1953 жылға дейін тізімде қалды, бірақ кеменің соңғы тағдыры белгісіз.
Launched at Leith, Scotland by Hawthorn & Company in 1900, the ship was originally named Waturus, and was owned by Charles Stephen, the Archduke of Austria. The archduke sold the vessel to Randal Morgan, an American, in 1902 for $150,000 and Morgan paid a further $40,000 to refit the yacht. Morgan took part in yacht races with Waturus along the East Coast of the United States. During World War I, the Royal Canadian Navy (RCN) sought suitable vessels for patrol service along the East Coast of Canada following warnings of increased U boat activity. Finding few available in Canada, the RCN sent agents south to the United States to acquire ships. The RCN sent Aemilius Jarvis to acquire two yachts in New York City in July 1915. Waturus, which was for sale by the shipbrokers Cox & Stevens for $80,000 in 1914, was one of the two Jarvis acquired for the RCN. The ship was renamed Hochelaga, commissioned on 13 August 1915, and sailed to Montreal for conversion to an armed yacht. Hochelaga arrived at Sydney, Nova Scotia in September for duty on the Atlantic coast as a patrol vessel. The vessel was part of the East Coast patrol from 1916 to 1918. The ship was present in Halifax Harbour during the Halifax Explosion and suffered damage, with several crew members injured in the blast. On 21 August 1918 Hochelaga, while performing an anti submarine patrol with a small flotilla of four ships off the coast of Nova Scotia, encountered the German submarine SM U 156 while the submarine was in the process of boarding and sinking Canadian fishing schooners. The commanding officer of Hochelaga, Lieutenant R. D. Legate, ordered the ship to turn and head back towards the flotilla instead of intercepting the enemy. For failing to confront the enemy, Lieutenant Legate was placed under arrest and court martialled in Halifax in October. Legate was found guilty and dismissed from the service. Hochelaga remained on the Atlantic patrol until the end of the war and remained in RCN service until 1920. The ship was briefly reactivated for active duty in July 1919 for the visit of the Prince of Wales to Canada and carried several guests, among them Admiral Sir Charles Kingsmill and the Governor General of Canada, along the St. Lawrence and Saguenay Rivers. In October 1919 Hochelaga was sent to tour the lighthouses and ship radio stations along the coasts of the Gulf of St. Lawrence and Newfoundland. Hochelaga was paid off on 30 October 1920 and put up for sale. The vessel was not sold until 23 February 1923 when John Simon of Halifax acquired the vessel. In 1923 Hochelaga, operated by Hochelaga Shipping and Towing Co., of Halifax, became a Pictou–Charlottetown ferry. It was sold again in 1942 to Thomas C. Wilwerth of New York, who attempted to change the vessel's coal fired steam engines to modern oil burning ones at Sullivan Shipyard in Brooklyn. When the US government took over the yard as part of the war effort, Wilwerth was forced to move the vessel on his own, but this proved too difficult and he took Hochelaga to Todd Shipyards to complete the conversion. It was during this period that the United States Coast Guard inspected the vessel and found several plates needed to be replaced and the number of crew increased to 24. On 3 July 1943, the vessel was seized by the United States Marshals Service due to unpaid bills. Hochelaga was in turn sold to a subsidiary of the United Fruit Company for use in the sugar trade with Puerto Rico. The United Fruit Company sold the vessel at the end of the war. Between 1945 and 1946, the vessel's record becomes difficult to track, but the ship reappeared in 1946 registered to Em. Fostinis of Marseille and flagged in Honduras. Operated by Cra Mar. Las Palmas the vessel was renamed HaChayal Ha'Ivri and used in a 1946 attempt to carry Jewish immigrants to Palestine (now known as Israel), at the time controlled by the British. Departing Antwerp on 14 July 1946 and carrying some 550 passengers, she was seized off Haifa by the British destroyer The vessel was taken to Cyprus and remained listed to 1953, but the ultimate fate of the vessel is unknown.