Кіріспе
Американдық ақын, аудармашы және очеркші (туған 1968) Алисия Эльсбет Сталлингс (туған 2 шілде, 1968) - американдық ақын, аудармашы және очеркші. Сталлингс түпнұсқа өлеңдерінен бес кітап шығарды: Archaic Smile (1999), Hapax (2006), Olives (2012), Like (2018), және This Afterlife (2022). Ол Лукрецийдің De Rerum Natura (Жаратылыстың табиғаты) және Гесиодтың "Жұмыстар мен күндер" шығармаларының өлең аудармаларын, екеуін де Penguin Classics баспасында және "Құрбақтар мен тышқандар шайқасы" атты аудармасын жариялады. Ол Уиллис Барнстон аударма сыйлығын, Гуггенхайм стипендиясын, МакАртур қоры стипендиясын алды және Пулитцер поэзия сыйлығы мен Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сыйлығының финалисі болды. Сталлингс - Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі. 2023 жылдың 16 маусымында ол Оксфорд университетінің 47-ші поэзия профессоры болып тағайындалды.
Alicia Elsbeth Stallings (born July 2, 1968) is an American poet, translator, and essayist. Stallings has published five books of original verse: Archaic Smile (1999), Hapax (2006), Olives (2012), Like (2018), and This Afterlife (2022). She has published verse translations of Lucretius's De Rerum Natura (The Nature of Things) and Hesiod's Works and Days, both with Penguin Classics, and a translation of The Battle of the Frogs and the Mice. She has been awarded the Willis Barnstone Translation Prize, a Guggenheim Fellowship, a MacArthur Foundation Fellowship and has been a finalist for the Pulitzer Prize for Poetry and the National Book Critics Circle Award. Stallings is a Fellow of the American Academy of Arts & Sciences. On June 16, 2023, she was named the University of Oxford's 47th Professor of Poetry.
Өмірбаян
Сталлингс Джорджия штатының Декатур қаласында туып өскен және Севани жазғы жазушылар шеберханасында және Батыс Честер университетінің поэзия конференциясында үнемі сабақ береді. Ол журналист Джон Псаропулосқа үйленген.
Поэзия
Сталлингс өлеңдері The New Yorker, The Atlantic, The New York Review of Books, The Times Literary Supplement, The Sewanee Review, Beloit Poetry Journal, The Dark Horse, The New Criterion, Poetry және Poetry Review журналдарында жарияланды. Ол сондай-ақ эсселер мен шолуларды American Scholar, The Hudson Review, London Review of Books, Parnassus, Poetry Magazine, Poetry Review, TLS, Wall Street Journal және Yale Review-ға береді. Сталлингтің шығармалары кеңінен антологияға енгізілген және 1994, 2000 және 2015 жылдары "Үздік американдық поэзия" және "Үздік американдық поэзияның үздіктері" (Роберт Пински редакциялаған) жинағына енгізілген. Сталлингс поэзиясы дәстүрлі форманы қолданады және Жаңа формализммен байланысты. Оның алғашқы поэзия жинағы "Архаикалық күлімсіреу" 1999 жылы Солтүстік-Батыс университет баспасында, ал 2022 жылы Farrar, Straus, & Giroux баспасында жарық көрді; ол 1999 жылы Ричард Уилбур сыйлығын жеңіп алды. 2006 жылы ол екінші кітап көлеміндегі поэзия жинағын, Hapax, сонымен қатар, Солтүстік-Батыспен жариялады; ол 2008 жылы өткен жылы америкалықтар шығарған ең жақсы өлең кітабына жыл сайын берілетін 2008 жылғы ақындар сыйлығын және Америка өнер және әдебиет академиясының Бенджамин Х. Данкс сыйлығын алды. Оның үшінші кітап жинағы "Оливы" 2012 жылы Northwestern баспасында жарық көрді; ол сол жылы Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сыйлығына финалист болды. Ол өзінің төртінші кітап жинағын, 2018 жылы Farrar, Straus және Giroux баспасында жариялады. Ол сол жылы Пулитцер сыйлығының финалисі болды. 2022 жылы Сталлингс жарияланған өлеңдерінің таңдауын жариялады, Бұл өмірден кейінгі өмір, сонымен қатар АҚШ-та Farrar, Straus және Giroux және Ұлыбританияда Carcanet.
Аудармалар мен очерктер
Сталлингс сондай-ақ талантты аудармашы болып табылады және ежелгі грек, қазіргі грек және латын тілдерінде жазылған еңбектерді аударды. 2007 жылы ол Лукрецийдің "De Rerum Natura" шығармасын он төрт жастағылар аудармасына аударып шығарды. Аударманы танымал классик Ричард Дженкинс енгізді және оны Penguin баспасы басып шығарды; TLS-те кітапты қарап, классик және сыншы Питер Стотард оны "соңғы заманның ең ерекше классикалық аудармаларының бірі" деп атады. 2017 жылы Сталлингс Гесиодтың "Жұмыстар мен күндер" шығармасының өлең аудармасын, оның ішінде кіріспе эссе мен қорытынды жазбаларды, сонымен қатар Пингвинмен жариялады. Классицист, сыншы және ақын Питер Макдональд оны "өте керемет шығарма" деп сипаттады және Сталлингстің "характерлік дауыстың шеберлігін" Хесиодқа мақтады, сонымен қатар оның "жағымды дәлелдемесі мен жарқын кіріспесі" қасиеттерін атап өтті. Сталлингс сонымен қатар "Құрқақтар мен тышқандар арасындағы шайқасты" Гомердің пародиясын грек эпиллионы деп санайды. Грант Сильверштейннің суреттерімен бірге ол 2019 жылы Пол Драй баспасында жарық көрді. Аударманы қарастырған кезде, ақын Анже Млинко: "Шынымды да, жарқыраған да ақынның болуы сирек емес, бірақ Сталлингс - бұл аздың бірі" деп жазды. Макартур стипендиясы комитеті оның поэзиялық форманың "жетілігін" мақтап, былай деп мәлімдеді: "Сталлингс өзінің техникалық шеберлігі мен мазмұн мен форманың көркем бірігуі арқылы поэзиялық көріністің уақытсыздығын және ежелгі заманның бүгінгі күні маңыздылығын ашады". Ақын Дана Гиоя "Архаикалық күлкі" романын "Сталлингстің шынайы ерекшеліктері, ерекше өнертабыс пен ләззат күштерін көрсететін тұңғышы" деп сипаттады. Оның шығармашылығы Ричард Уилбур мен Эдна Сент-Винсент Милланың поэзиясымен салыстырылды. Ол өзінің "Оливы" жинағын қарап, "Паблишерс Уикли" ежелгі мифологияға жауап бермеген өлеңдерінен қатты әсер еткенін айтты. "Ол өзінің техникалық сыйлықтарын ескіге негізделгеннің орнына жаңа аңыз құрайтын өлеңдерге жұмсағанда, Сталлингс тіпті Жаңа формализм стандарттарына да қауіп төндіретін тыныш, қатал күйге қол жеткізеді" деп атап өтті. New York Times газетінде "This Afterlife" атты мақаласын қарастырған ақын және сыншы Дэвид Орр былай деп атап өтті: "Сталингстің ең басты артықшылығы - ол өлең жазуға жақсы. Әсіресе, ол "батыл" немесе "баяулау" деген сөздерді емес, "жақсы" деген сөзді еске түсіретін өлеңдерді жақсы жазады". "Нью-Йорккер" журналы "Бұл өлгеннен кейінгі өмір" атты еңбегін қарап шығып былай деп жазды: "Столлингстің формальды тапқырлығы оның философиялық және баяндамалық тұрғыдан әсерлі өлеңдеріне музыка береді. Ол күнделікті тұрмыстық өмірден, грек мифологиясы мен тарихынан сүйіспеншілік, аналық, тіл және уақыт туралы ақылды, бірақ терең ой жүгіртуді жасайды".
Марапаттар
Сталлингс өзінің түпнұсқа поэзиясы үшін кеңінен танылды. Оның дебюттік поэзия жинағы "Архаикалық күлкі" 1999 жылы Ричард Уилбур сыйлығына ие болды және Йельдің жас ақындар сериясы мен Уолт Уитман сыйлығының финалисі болды. Оның өлеңдері 1994, 2000, 2015, 2016 және 2017 жылдардағы "Үздік американдық поэзия антологияларында" жарық көрді. Ол Пушкарт сыйлығын, Юнис Титженс сыйлығын, 2004 жылы Говард Немеров сонеті сыйлығын және Джеймс Дики сыйлығын алды. Екінші жинағы "Hapax" (2006) 2008 жылғы ақындар сыйлығын алды. 2012 жылы оның үшінші жинағы "Оливы" Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сыйлығына қатысты. Сталлингс аудармалары үшін де жоғары бағаға ие болды. 2010 жылы ол Уиллис Барнстон аударма сыйлығын алды. Оның Гесиодтың "Жұмыстары мен күндер" кітабының аудармасы 2019 жылғы Рунсиман сыйлығына ұсынылды. 2011 жылы ол Гуггенхайм стипендиясын жеңіп алды, Сталлингс сонымен қатар Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі. 2023 жылы Сталлингс Оксфордтың 47-ші поэзия профессоры болып сайланды.