Кіріспе

Жаңа Зеландиядағы шіркеу Сент-Стефан шіркеуінің кейде Корольдік шіркеу деп аталатын шіркеуі 1297 жылы Вестминстердің ескі сарайында аяқталды. Генрих VIII қайтыс болғаннан кейін 1834 жылға дейін ғимарат Англияның және Ұлыбританияның Қоғамдар палатасының палатасы ретінде қызмет етті. Ол 1834 жылғы өртте көп бөлігінде қираған, бірақ криптадағы Сент-Мэри Андеркрофт шіркеуі аман қалды. Қазіргі кездегі Сент-Стефан залы мен оның верандасы 19-ғасырда салынған Вестминстер сарайының жаңа ғимаратында орналасқан.

Патшалық шіркеу

Куктың (1987) айтуынша, Генрих III 1248 жылы Париждегі Сент-Шапельдің бағышталуына куә болды және Вестминстердегі басты сарайында оған бәсекелесу үшін шіркеу салуды қалады. Жұмыс Генрихтің мұрагерлері кезінде ұзақ жылдар бойы жалғасып, 1297 жылы аяқталды. Нәтижесінде екі қабатты шіркеуде Жоғарғы шіркеуді Корольдік отбасы, ал Төменгі шіркеуді Корольдік үй және әміршілер қолданды.

Тарихи оқиғалар

Екі патшалық үйлену тойы Сент-Стефан шіркеуінде салтанатты түрде өткені туралы жазылған. 1382 жылы 20 қаңтарда король Ричард II Богемияның Аннасына үйленді. Күйеу жігіттің он бес, келіннің он алты жаста екен. Екінші неке 1478 жылы 15 қаңтарда мұнарадағы екі ханзаданың кішісі, Йорк герцогы Ричард пен Энн Моубрей арасында болды. Ол 5 жаста болғандықтан, Ричардтан бір жасқа үлкен еді. Сегіз жасында Анна қайтыс болды. Оның табуты 1964 жылы Степнидегі қоршаудан табылды, ал оның сүйектері Вестминстер абатшылығына қайта жерленді. Томас Кранмер 1533 жылы 30 наурызда Кентерберий архиепискобы ретінде Қасиетті Стивен шіркеуінде құлшылыққа тағайындалды. Король Генрих VIII қайтыс болғаннан кейін Вестминстер сарайы корольдік резиденция болудан қалды. Генридің ұлы король Эдуард VI 1545 және 1547 жылдары "Шантрилерді жою туралы" заңдарды енгізді, осылайша Сент-Стефан шіркеуі Қоғамдық палатаның талқылау палатасы ретінде пайдалануға қол жетімді болды. Оливер Кромвель склепты ақтайтып, оны өзінің жылқыларын тұрақтандыру үшін қолданды. 1911 жылғы санақтан өткен түнде әйелдер дауысы бар Эмили Дэвисон түнді криптаның артқы жағындағы сыпыру шкафында өткізді, бұл оған Парламентте дауыс беруге немесе дауыс беруге рұқсат етілмегенімен, оның Палатадағы жолдауын беруге мүмкіндік берді. 1991 жылы марқұм Тони Бенн депутаты осы оқиғаға арналған тақтаны шкафқа бейресми орналастырды. Ол тақтаны өз қолымен орнатып, оны қонақтарға мақтанышпен көрсетті. Кейіннен ол екінші тақтаны орнатты, бірақ сарай билігі оны алып тастауды талап етті. Бұрандалардың тесіктері әлі де көрінеді.

Төменгі палатаның палатасы ретінде

Бұрынғы шіркеудің орналасуы мен функционалдылығы жиһаздың орналасуына және Парламенттің мүшелерінің орта палатадағы орындықтарына әсер етті. Спикердің креслосы құрбандық үстелінің баспалдақтарына орналастырылды, бұл, бәлкім, мүшелердің спикерге иіліп отыру дәстүрінің басталуы, өйткені олар бұрын құрбандық үстеліне жасаған болар еді. Бұрынғы сөре орны "Үйдің үстелі" деп аталды. Мүшелер ортағасырлық хордың орындықтарында бір-біріне қарама-қарсы отырды, бұл күнгі күнге дейін Қоғамдық палатада сақталған қарсыластық орындық жоспарын жасады. Ескі хор экран, оның екі жақтап кіреберісі, сондай-ақ сақталды және парламентарийлер үшін қазіргі заманғы дауыс беру жүйесінің негізін құрады, "иә" дауыс берушілер оң жақ есіктен өтіп, "жоқ" дауыс берушілер сол жақ есіктен өтіп жатты. Палатаның қажеттіліктеріне сәйкес келу үшін 1547 және 1834 жылдар аралығында әртүрлі сәулетшілер часовняның бастапқы готикалық нысанына әртүрлі өзгерістер енгізді. 16 ғасырдың аяғында алғашқы өзгерістер салыстырмалы түрде аз болды; шіркеудің бастапқы жиһаздары ауыстырылды, ішкі бөлмелері ақылды, ал боялған шыны терезелері қарапайым шынымен ауыстырылды. 1690 жылдары Кристофер Рен одан да күрделі өзгерістер енгізді. Бұл жұмыстың барысында ғимараттың биіктігі айтарлықтай төмендеді, мұнара мен күмбезді төбелер алынып тасталды, ал ортағасырлық үлкен терезелер қабырғаға айналдырылды, кіші терезелер жаңа таспен қапталды. Ішкі қабырғалар қосымша орындықтар мен камераның екі жағында тек ерлер үшін ғана ашық галереялар қосылуы үшін қалыңдығы азайтылды, ал ортағасырлық интерьердің қалдықтары қақпақ пен емен панельдерінің артына жасырылды. Камераға жалған төбе орнатылды, бұл оның акустикасын жақсартуға көмектесті, оның сапасы жасанды күшейткішсіз дәуірде маңызды болды. Төбеден жоғары жаңадан жасалған төбе бөлмесі желдеткіш фонарьды орналастырды және әйелдер галереясы ретінде пайдаланылды, бірақ фонарь арқылы төменгі бөлмеге көзқарас қатты шектелген. Кейіннен Шотландиямен (1707) және Ирландиямен (1800) одақтасқан актілер арқылы қосымша мүшелерге арналған орындықтар қосылды. XIX ғасырда шіркеудің ішкі көрінісі бұрынғы ортағасырлық салтанатына қарағанда өте қарапайым және қарапайым болды. Оның сыртқы бөлігін 18 ғасырдың соңында Джеймс Уайт өзгертті.

Өрт және қайта құру

1834 жылғы өрт шіркеудің негізгі корпусын, төменгі крипты және іргелес монастырларды толығымен жойды, олар едәуір аман қалды. Өрттен құтқарылған бірнеше жиһаздардың арасында қазір палатаның спикерлік бөлмелерінде сақталған палатаның үстелі болды. Өрттен кейін көп ұзамай қиратылғанымен, шіркеудің сақталған тас қабығы, оның барлық кейінгі қосылымдары күйіп кеткен, көптеген келушілерді және антикварларды тарқатты. Шәулетхананың тарихи маңызы жаңа сарайдың дизайнында, ескі шіркеудің еденімен бірдей жоспарда салынған, сөйлеушінің орындығының орны еденде белгіленген, сәнді безендірілген негізгі қоғамдық кіру залы болып табылатын Санкт-Стефан залы түрінде жүзеге асырылды. Сент-Стефан залынан төменгі крипта, өрттен бұрын біраз уақыт бұрын пайдаланбай қалған және бірнеше рет қолданылған Сент-Мэри Андеркрофт шіркеуі қалпына келтіріліп, ғибадат орны ретінде бастапқы қолданысына оралды. Ол әлі күнге дейін осы мақсатта қолданылады. "Құрметті" стилі бар теңдестерінің балалары оны үйлену салтанаты ретінде пайдалануға мүмкіндік алады. Парламент мүшелері мен теңдер шіркеуді шомылдыру рәсімінің орны ретінде пайдалануға құқылы. Маргарет Тэтчердің денесі 2013 жылдың 17 сәуірінде жерлеудің алдындағы түнде Сент-Мэри Андеркрофта сақталды.