Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Адиле Сұлтан сарайы (Адиле Сұлтан Сарайы) - Осман ханшайымы Адиле Сұлтанның бұрынғы патшалық резиденциясы. Оны Адиле Сұлтан қыздар үшін Кандилли анатолиялық орта мектебі үшін мектеп ғимараты ретінде пайдалануға берді және бүгінде мәдени орталық болып табылады. Ол Түркияның Стамбул қаласында Кандилли ауданында орналасқан.
Adile Sultan Palace (Adile Sultan Sarayı) is the former royal residence of Ottoman princess Adile Sultan. It was donated to the state by Adile Sultan to be used as a school building for the Kandilli Anatolian High School for Girls and is today a cultural center. It is located in the Kandilli neighbourhood of Istanbul, Turkey.
Тарих
Сарай Осман ханшайымы Адиле Сұлтанға (1826-1899), солтан Махмуд II-нің қызы (1789-1839) және солтандар Абдулмеджид I (1823-1861) мен Абдулазиз (1830-1876) әпкесі үшін салынған. Оның жобалаушысы сарай архитекторы Саркис Балян. Ол 1856 жылы оған Сұлтан Абдульмеджид ұсынған киосктің орнында тұрғызылды. Сарайды Сұлтан Әбділәзиз тапсырған және 1861 жылы Балиян салған. Бұл астана Стамбулдың ең көрнекті жерлерінің бірі, Азия жағалауындағы Босфордың ортасында орналасқан төбеде орналасқан. Бұл жерде ғимараттың үш жағындағы барлық бөлмелерден Мрамор теңізінен Қара теңізге дейін жететін Босфордың панорамалық көрінісі бар. Сарайда 55 бөлме бар, оның аумағы 17 000 м2. Әдилә Сұлтан - Түркияның ең ұлы және жалғыз диванға ие болған патшалық әйел ақыны. Ол 1868 жылы күйеуі Мехмед Әли паша қайтыс болғанға дейін осы жерде өмір сүрген. Ол 1899 жылы ақпанда қайтыс болғаннан кейін өзінің резиденциясын қыздар үшін жоғары мектеп ретінде пайдалану үшін мемлекетке сыйға тартты. Қаланы пайдаланудан бұрын, ол қысқа уақытқа Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Соғыс министрлігінің бақылауына түсті. Тек 1916 жылы ғимарат қыздар үшін орта мектепке, Адиле Сұлтан Ынас Мектеб и Султанисиге ("Адиле Сұлтан Императорлық қыздар мектебі") айналдырылды, ал алғашқы түлектер 1920 жылы мектепті тастады. Мектептің 1924 жылы орналасқан жеріне, Кандилли орта мектебіне, есімі берілді. 1931 жылы мектеп Кандилли қыздар орта мектебіне айналды. 1969 жылы мектеп жаңа ғимаратқа көшірілді. Ескі сарай 1986 жылға дейін мектептің интернатта оқитын қыздарына жатақхана ретінде пайдаланылды, ол электр тоғының қысқа тұйықталуына байланысты өртеп тасталды. Тарихи ғимарат төрт қабырғадан тұратын қираған үйге айналды. Қандылы орта мектебінің біраз түлектері көп ұзамай қор құрып, сарайды қайта салу үшін қаражат жинады. Алайда, қалпына келтіру шығындары олардың көлемінен асып түсті. Қайтыс болған миллиардер бизнесмен және меценатты Сакип Сабаңжы мен Стамбул губернаторы Муаммер Гүлердің үлкен қаржылық қолдауымен қалпына келтіру жұмыстары жалғаса алды. Сақып Сабаңшы 2004 жылы қайтыс болуына үш күн қалғанда, ауру төсегінде ұзаққа созылған және мұқият қалпына келтіру жұмыстарын жүргізу үшін жетіспейтін қаражатты қайтадан берді. Адиле Сұлтан сарайы он жылда 9,5 миллион юань құнын төлеп қайта салынған, ал 2006 жылы 28 маусымда өткен рәсіммен қайта ашылып, жиырма жылдан кейін қайта жаңғыртылды. Ғимарат "Сақып Сабаншы Қандылы білім және мәдениет орталығы" деп аталады. Сарайдың ауданы 5625 м2, онда 500 адамға арналған кездесулер мен банкет өткізуге арналған овалды зал, әрқайсысы 200 адамға арналған тағы екі кездесу залы, коктейльдер мен көрмелерге арналған 1300 м2 зал, 30-40 орындық 20 семинар залы, мұражай, 150 адамға арналған асхана және 60 адамға арналған асхана бар. Сарай бағында 2000 адам отыра алады.
The palace was built for the Ottoman princess Adile Sultan (1826–1899), the daughter of Sultan Mahmud II (1789–1839) and the sister of the Sultans Abdülmecid I (1823–1861) and Abdülaziz (1830–1876), and designed by the court architect Sarkis Balyan. It was erected on the same place of a kiosk, which was presented to her by Sultan Abdülmecid in 1856. The palace was commissioned by Sultan Abdülaziz and built by Balyan in 1861. It stands at one of the most prominent places in Istanbul, upon a hill, which is a headland in the middle of Bosphorus on the Asian shore. This location enables a panoramic view of Bosphorus, reaching from the Sea of Marmara to the Black Sea, seen out of all the rooms in three sides of the building. The palace with has 55 rooms and is on a ground of 17,000 m2. Adile Sultan, a great and the only Turkish royal female poet having a Diwan, lived here until the death of her husband Mehmet Ali Pasha in 1868. She donated her residence to the state to be used as a high school for girls after her death in February 1899. Before it was used as determined, the palace came a short while under the control of Ministry of War during World War I. Only in 1916 was the building turned into a secondary school for girls, the Adile Sultan İnas Mekteb i Sultanisi ("Adile Sultan Imperial Girls School"), and the first graduates left the school in 1920. The school was named 1924 after its location, Kandilli Secondary School. In 1931, the school became the Kandilli High School for Girls, a respected educational institution since then. The classes of the high school moved to a new building in 1969. The old palace was used as dormitory for boarding girls of the school until 1986, when it was burned down due to an electrical short circuit. The historic building became a ruin consisting of only four walls. Some alumni of Kandilli High School established soon a foundation, and raised funds to rebuild the palace. However, the cost of the restoration exceeded their extent. With the huge financial support of the late billionaire businessman and philanthropist Sakıp Sabancı and the Governor of Istanbul Muammer Güler, the restoration work could continue. The lacking funds to accomplish the long lasting and painstaking restoration works were donated again by Sakıp Sabancı in his sickbed three days before his death in 2004. Adile Sultan Palace was rebuilt in ten years at a cost of 9.5 million YTL, and it revived after twenty years by reopening with a ceremony, which took place on June 28, 2006. The building is named "Sakıp Sabancı Kandilli Education and Culture Center". The palace covers an area of 5,625 m2, which accommodates an oval hall for meeting and banqueting of 500 people, another two meeting halls for 200 people each, a 1,300 m2 hall for cocktails and exhibitions, 20 seminar rooms with 30 40 seats, a museum, a dining hall for 150 people and a cafeteria for 60 people. The palace garden offers place for 2,000 people.