Кіріспе

Осман империясының 15-ші сұлтаны (1617–1618, 1622–1623)

Мұстафа I (1600/1601 – 20 қаңтар 1639), екінші билік кезінде «қасиетті Мұстафа» (Вели Мустафа) деп аталып, тарихшылар оны «есуақты Мұстафа» (Дели Мустафа) деп атады. Ол 22 қараша 1617 жылдан 26 ақпан 1618 жылға дейін және 20 мамыр 1622 жылдан 10 қыркүйек 1623 жылға дейін Осман империясының сұлтаны болды. Ол Мехмед III сұлтан мен Халиме Сұлтанның ұлы.

Ерте өмір

Мұстафа 1600 жылы Топкапи сарайында дүниеге келді. Ол Абхазиялық әйел Халиме Сұлтан мен III Мехмед сұлтанның ұлы еді. 1603 жылға дейін Осман сұлтандарының дәстүрі бойынша, таққа отырғаннан кейін көп ұзамай бауырларын өлімге жіберу қалыпты жағдай болған (Мұстафаның әкесі III Мехмед өзінің 19 бауырын өлтірген). Бірақ он үш жасар Ахмет I, Мұстафаның үлкен жарты бауыры, 1603 жылы таққа отырғанда, Мұстафаның өмірін сақтап қалды. Мұстафаның тірі қалуына Кесем Сұлтанның (Ахметтің сүйікті әйелі) ықпалы да себеп болды, ол Ахметтің басқа әйелден туған тұңғыш ұлы Османның мұрагерлігін алдын ала тоқтатуды қалаған болуы мүмкін. Егер Осман сұлтан болса, Ахмет пен Кесемнің ұлдары – өз бауырларын өлтіруге тырысқан болар еді. (Бұл оқиға кейін 1621 жылы Осман II өзінің жарты бауыры Мехметті, Ахмет пен Кесемнің үлкен ұлын өлтірген кезде шындыққа айналды.) Сонымен қатар, Ахмет таққа отырғанда, Мұстафа жалғыз мұрагер еді. Егер Ахмет оны өлтіріп, содан кейін ұлсыз қайтыс болса, әулет тоқтап қалар еді. Дегенмен, шетелдік елшілердің хабарламалары Ахметтің шын мәнінде жарты бауырына жақсы көңілмен қарағанын көрсетеді: ол үлкен жарты бауыры Шәһзаде Махмудпен (Мұстафаның толық бауыры, әкесі Мехмед III және әжесі Сафие Сұлтан жазалап өлтірген) жақсы қарым-қатынаста болған, оның өліміне қатты қайғырған, сондай-ақ Мұстафаның өте жас екеніне аянып, көңіл бөлген. Мұстафа бастапқыда анасы және әжесі Сафие Сұлтанмен бірге Ескі сарайда тұрды, кейіннен Ахмет 1617 жылы қайтыс болғанға дейін Кафесте өмір сүрді.

Бірінші билік (16171618)

Ахметтің қазасы Осман империясында бұрын-соңды болмаған қиын жағдайды тудырды. Сан алуан ханзадалар енді мұрагерлікке үміткер болатын, және олардың бәрі Топкапы сарайында тұрды. Мұстафаның билікке келуі, империя соңына дейін сақталатын, үлкендерлік принциптерін орнатып берді. Бұл Осман сұлтанының ұлының орнына, алғаш рет інісі таққа отыруы болды. Оның анасы Халиме Сұлтан Валиде Сұлтан болып, сонымен қатар регенттікке ие болып, зор билікке ие болды. Мұстафаның психикалық денсаулығының нашарлығына байланысты, ол регент ретінде әрекет етіп, билікті тікелей жүзеге асырды. Мұстафаның психикалық күйін жақсарту үшін тұрақты түрде адамдармен қарым-қатынас жасауға үміттенді, бірақ оның мінез-құлқы ерекше болып қалды. Ол қазынашылардың тымаларын шешіп, сақалдарын жұлып тастады. Басқалары оның құстар мен балықтарға монета лақтырғанын көрді. Осман тарихшысы Ибрагим Печеви: «Бұл жағдайды мемлекеттік қайраткерлер мен қара халықтың бәрі көрді және оның ақыл-есі дұрыс емес екенін түсінді» деп жазды.

Депозит беру

Мұстафа Топкапы сарайындағы сарайлық топтардың құралы ғана болды. 1618 жылы, қысқа ғана билік еткен соң, тағы бір сарайлық фракция оны жас немересі Осман II (1618–1622) пайдасына тақтан түсірді, ал Мұстафа Ескі сарайға қайтарылды. Яничарлар мен Осман II арасындағы қақтығыс оған екінші мүмкіндік сыйлады. 1622 жылы яничарлардың көтерілісі Осман II-нің тақтан түсіріліп, өлтірілуіне әкеп соқты, содан кейін Мұстафа тағы бір жылға таққа қайта отырды.

Психикалық тұрақсыздық

Дегенмен, Баки Тезжанның пікірінше, Мұстафа таққа отырғанда психикалық тұрақсыз болғанын нақты дәлелдейтін жеткілікті мәлімет жоқ. Мұстафа "арсеналға және кемежайларға бірнеше сапар жасап, түрлі қару-жарақтарды қарады және армия мен флотының оқ-дәрімен қамтамасыз етілуіне қызығушылық танытты". Француз елшісі барон де Сансидің бір хатында "Мұстафаның Сафави жорығын өзі басқаруға ниеттенгені және сол үшін Коньяда қыстауды жоспарлағаны" айтылған. Сонымен қатар, бір замандас төңкеріс себебін түсіндіргенде Мұстафаның қабілетсіздігіне ешқандай сілтеме жасамайды. Барон де Санси бұл құлатуды Ұлы адмирал Әли Паша мен Бас қара евнух Мұстафа Аға арасындағы саяси қастандық деп есептейді. Олар Мұстафа сұлтанның тақтан түсірілуіне ашуланып, төңкерістен кейін сұлтанның психикалық денсаулығына қатысты қауесет таратып, осылайша оны заңдастыруға тырысқан болуы мүмкін.

Екінші билік (16221623)

Мұстафа өзінің екінші билігін Осман сұлтанды өлтіруге қатысқандардың барлығын жазалау арқылы бастады. Көтерілісшілердің басшысы Ходжа Өмер Эфенди, қызлар ағасы Сүлеймен аға, уәзір Дилавер паша, каиммакам Ахмет паша, дефтердар Баки паша, сегбанбаши Насух аға және янышәрілердің генералы Әли аға жазаға тартылды. Оның билік кезінде оны "Veli" (қасиетті) деп атады. Психикалық жағдайы жақсармаған Мұстафа анасы мен қарындасының күйеуі, ұлы уәзір Қара Дауд пашаның ықпалындағы қуыршақтай болды. Ол Осман II әлі тірі деп сенді және сарайдың әр бөлмесін аралап, есік қағып, немересіне биліктің салмағынан босатуды өтініш айтты. Ағылшын елшісі сэр Томас Роудың айтуынша, "қазіргі император ақымақ", ол бұрынғы сұлтанмен салыстырғанда кемтар саналды. 1623 жылдың 10 қыркүйегінде 11 жастағы Мурад IV, Ахмет I мен Кесемнің ұлы, таққа отырды. Мұстафаның анасы оның тақтан түсірілуіне келіскені үшін, оны өлімнен сақтау туралы өтініші қабылданды. Мұстафа өмірінің соңына дейін Кафеске, ал анасы Ескі сарайға жіберілді, онда ол қайтыс болды.

Өлім

Мұстафа 1639 жылғы 20 қаңтарда Кафеде қайтыс болды.