Кіріспе
Интернетке салық салу - Интернетке негізделген қызметтерге салынатын салық. Бірқатар юрисдикциялар интернет-салықты енгізді, ал басқалары оны енгізуді қарастыруда, негізінен цифрлық экономикада жұмыс істейтін көпұлттық корпорациялардың табысты салық төлеуден жалтаруы нәтижесінде. Интернетке салынатын салықтар Facebook, Google, Amazon, Airbnb, Uber сияқты компанияларға бағытталған. 2019 жылдың қорытындысы бойынша бірнеше елдерде түрлі интернет-салық заңдары қабылданды, соның ішінде Франция мен Италия (3%) және Чехия (7%).
Интернетке қол жеткізу салығы
Интернетке қол жеткізуге салынатын салықтар әдетте Интернет-сервисті жеткізуші (ISP) қол жеткізуге арналған алымдарға салынатын салық түрінде болады. Интернет-провайдерлер осы төлемдерді қолданушылардан алады. Қазіргі уақытта бұл алымдар әдетте мемлекеттік деңгейде салынады. ISP пайдаланушыларының ақысына ұлттық салық салынбайды. Интернетке қол жеткізуге салынатын салықтарды бірыңғай сипаттау мүмкін емес; олар кейбір штаттарда сату салығы санатына, ал басқаларында телекоммуникациялық салықтарға жатады; және олар әдетте салық салудан босатылған қызмет ақылары деп саналады. Он мемлекетке (әлеуметтік келісімнің бір бөлігі ретінде Интернетке салық салуды шектеу туралы заңға сәйкес) интернет-провайдерлердің ақысын салық салуға рұқсат етіледі. Он мемлекет - Гавай, Нью-Гэмпшир, Нью-Мексико, Солтүстік Дакота, Огайо, Оңтүстік Дакота, Теннесси, Техас, Вашингтон және Висконсин. Интернетке қол жеткізуге арналған салықтық бостандық туралы заңға енген бабабызның ережесіне сәйкес, Техас қазір ай сайын $25-дан астам интернетке қол жеткізу ақысына салық төлеп отыр. Тексас ITFA-ны қабылдамас бұрын салық кодексі "Салық қызметтері" бойынша Интернетке қол жеткізуге салық жинады, қараңыз: бұрынғы § 151.0101 (а). Техас өзінің салық кодексін "Интернетке қол жеткізу қызметін" анықтауға, оны "Салық салынатын қызметтер" бөліміне қосуға және ай сайынғы алғашқы $ 25.00 салықтан босатуға жетілдірді.
Электрондық поштаға салық
Электрондық пошта салығы - бұл біттік салықтың ерекше түрі, ол жіберілген немесе алынған электрондық поштаның көлеміне негізделген, хабарламалар санымен немесе хабарламалардың дерек көлемімен өлшенетін салық. Бұл салық түрі 1999 жылы БҰҰ Даму бағдарламасының "Адамдық бетпен жаһандану" атты баяндамасында айтылған болатын. Бұл салық түрі бүкіл әлемде іске асырылса, шамамен 70 миллиард АҚШ долларын жинап алатын еді. Электрондық поштаға салынатын салық көптеген интернет және саяси аңыздардың тақырыбы болды. АҚШ үкіметі немесе оның саяси бөлімшелері арқылы электрондық поштаға салық салуға Интернетке салық салу туралы заң тыйым салады.
Тұжырымдамалық мәселелер
Интернетке қол жеткізуге тікелей салық салудан басқа, біт салығы, жолақы салығы, электрондық пошта салығы және франшизалық алымдар сияқты салықтар арқылы, осыған байланысты мәселе тауарлар мен қызметтерді Интернет арқылы сатудан алынатын салықтарды салуға қатысты. Бұл салық салуға федералды заңмен тыйым салынбайды, керісінше АҚШ Жоғарғы Сотының бірқатар шешімдері, соның ішінде Quill Corp. v. Солтүстік Дакота (1992). Бұл істерде мемлекет тарапынан мемлекет ішінде сатушылардың мемлекет ішінде сатуларына салық салу АҚШ Конституциясының сауда туралы ережесін бұзады деп шешілді. Осы конституциялық тыйым салғандықтан, Интернет арқылы "қашықтан" сатудан сату салығын жинау, жергілікті билік органдары интернет арқылы сатып алынған тауарлар мен қызметтерге салық салу мәселесі төмендегідей тұжырымдамалық сұрақтарды көтермеді. Салықтан босатылған сауда-саттыққа қараңыз".
Орналасқан жері
Интернет пайдаланушының орналасқан жері, оның коммерциялық мәміледегі қарсы тараптары, қатысатын коммерциялық субъектілердің бас кеңселері, тіпті серверлер мен коммутаторлар салық салу мақсатында маңызды. Мысалы, АҚШ-тың тоғыз штатының төртеуі жеріне байланысты салық салуды қолданады. Әр жағдайда қызмет көрсету мен есеп айырысу мемлекетте болуы тиіс. Коннектикут штаты Интернет-провайдерлерге осы мәселені шешу міндетін жүктейді. Бірақ жалпы алғанда, жерді анықтаудың қарапайым жолы жоқ, негізінен Интернет шекарасының жоқтығына байланысты. Пайдаланушылар өз шоттарына қашықтағы орындардан кіре алады және жүйелі түрде кіреді; провайдерлер әрқашан бірнеше салық салу юрисдикцияларында орналасқан; және Интернет-пакет коммутацияланған архитектурасы арқылы деректердің өзі көптеген орындар арқылы бағытталады. Мұндай мәселелер салықтың қолданылуын және оның орындалуын анықтаудың практикалық себептері үшін ғана емес, сонымен қатар АҚШ Конституциясы салық салушы билікті жүзеге асыру үшін мемлекет немесе салық салушы юрисдикциямен мәмілеге "некс" болуы керектігін және бұл анықтау дәл осындай қарарларға негізделгенін талап етеді.
Құрылғыны орнату айына төленетін ақы
АҚШ-та кейбір штаттар мен салық органдары Интернетке қол жеткізу үшін бастапқы орнату ақысы мен нақты қол жеткізу үшін ай сайынғы, сағаттық немесе минут сайынғы ақы төлеу ақысын ажыратады. Небраскада бастапқы орнатуға салық салынады, бірақ тек бағдарламалық қамтамасыз ету ұсынылса ғана. Ол кейінгі айлық есеп-қисапқа салық салмайды. Ал Теннессиде екеуіне де салық салынады.
Жақсылық пен қызмет
Интернетке қол жеткізу және Интернет пайдалану салығы, пайдалану салығы, телекоммуникация салығы, осы салықтардың бірігуі немесе ешқандай салықтар жоқ екендігін анықтаудың негізгі мәселесі Интернетке қол жеткізу және пайдалану "жақсы" немесе "қызмет" болып айқындала ма. Егер Интернетке қол жеткізу немесе оны пайдалану қызмет ретінде қарастырылса, онда жалпы алғанда сату немесе пайдалану салығы қолданылмайды, ал қолданылатын телекоммуникациялық салықтардың мөлшерлемелері мен түрлері әртүрлі болуы мүмкін. Алайда, егер қол жеткізу үшін пайдаланушы бағдарламалық жасақтаманы жүктеу қажет болса, кейбір АҚШ штаттары (мысалы, Массачусетс) мұны өз тұрғындары үшін тауарлардың "салық салынатын сатылымы" деп қарастыруы мүмкін.
Жинақ
Интернетке салық жинау күрделі мәселелерді тудырады. Бұл салықты мемлекет өзі өндіріп алуы керек пе, әлде ол жүктемені Интернет-қызмет көрсетушіге жүктеу керек пе, бөлшек сауда немесе қосылған құндықпен айналысатын делдалдар өндіріп алу міндеттерін орындауға қаншалықты міндетті болуы мүмкін және барлық жағдайларда осы өндіріп алуды салық салушы юрисдикция нақты және мәнді түрде орындауға болатын тәсілдер. Бұл мәселелердің тамыры екі пікірталасқа негізделген. Біріншісі - интернет-бизнестің конституциялық тұрғыдан "Түсiмдi процесс" және "Сауда" деген конституциялық ережелерге сәйкес салық жинауды талап етуі, бұл ретте үкімет тарапынан әділ әрекет жасау және мемлекетаралық саудаға орынсыз ауыртпалық түсірмеу талап етіледі. Екіншісі - салық салудан алынған экономикалық пайда салық салуды жүзеге асырудың экономикалық шығындарынан асып түседі.
Америка Құрама Штаттары
1996 жылы АҚШ-тың бірнеше штаттары мен муниципалитеттері Интернет қызметтерін салықтық кірістердің әлеуетті көзі ретінде қарастыра бастады. 1998 жылғы Интернетке салық салу туралы заң он штатта қолданыстағы салықтарды көбейтіп, Интернетке тікелей салық салуды тоқтатты. Тек АҚШ-та ғана 30,000 салық төлейтін юрисдикция Интернет бөлігін салыққа алуға талап қоюы мүмкін еді. Алайда, заң онлайн сатып алуларға салынатын сатуға салынатын салыққа әсер етпеді. Бұларға телефон және пошта арқылы тапсырыс бойынша салық салынатын сияқты, әртүрлі юрисдикцияға байланысты әртүрлі мөлшерлемелер бойынша салық салынады. 1998 жылғы Интернетке салық салуды шектеу туралы заңның авторы - Кристофер Кокс, Р. К. және сенатор Рон Уайден, Д. О. Бұл заңға сәйкес, федералды, мемлекеттік және жергілікті билік интернетке қол жеткізуге салық салуға және тек интернетке ғана салық салуға тыйым салынады. Заң сонымен қатар электрондық коммерцияға бірнеше салық салуға тыйым салады. 1998 жылғы заң жобасын Құрама Штаттар Конгресі алғашқы қабылданғаннан бері үш рет ұзартты және соңғы рет 2007 жылдың 30 қазанында 7 жылға ұзартылды. 2016 жылдың 11 ақпанында АҚШ Конгресі тұрақты интернет-салық бостандығы туралы заң қабылдады және оны президент Барак Обамаға қол қою үшін жіберді.
Бутан
2014 жылы Бутан Корольдігі барлық интернет-қызметтерге 5% сатуға салық салды.
Пәкістан
Пәкістан үкіметі бүкіл ел бойынша интернетке 14% салық салды. Бұл жаңа салық бойынша есеп беру кезінде қайтарып алуға болады. Көптеген адамдар әлеуметтік желілер арқылы өз наразылықтарын білдірді. Бұл салықтың енгізілуімен Пәкістан әлемдегі ең көп интернетке салық салынатын аймаққа айналды.
Еуропалық Одақ
2018 жылдың наурыз айында Еуропалық комиссия жаңа ережелерді ұсынды цифрлық салық салу, оның ішінде аралық салық, ұзақ мерзімді шешіммен пайда тіркелуі және салық салынуы керек, онда бизнестің цифрлық арналар арқылы пайдаланушылармен маңызды өзара әрекеттесуі бар. 2019 жылдың наурызында Еуропалық кеңес бұл ұсынысты қабылдамады, оны Ирландия, Швеция және Дания тоқтатты. Алайда, көптеген мемлекеттер ұсынылып отырған аралық салықтың негізінде ұлттық салықтарды ұсынды.
Чехия
2019 жылдың қарашасында Чехия Үкіметі жыл сайынғы жалпы айналымы 750 миллион евродан асатын бизнестің веб-қызметтеріне әсер ететін 7%-дық цифрлық салықты мақұлдады. Бұл ұсыныс француз аудиовизуалды желісі үшін кеңірек жоспардың бір бөлігі болды; жоспарда сондай-ақ "жария арналарда жарнаманы толық жою" сияқты ережелер бар еді, оны қаржыландыруға "Интернетке қол жеткізу және ұялы телефон сияқты жаңа байланыс әдістеріне өте аз сатылған салық" көмектеседі. Франция 2019 жылдың шілдесінде 3% интернет-салық туралы заң қабылдады.
Италия
2019 жылдың қазан айында Италия 3% цифрлық салықты мақұлдады. Бұл жобаға әлемдік табысы 500 млн фунт стерлингтен асатын және Ұлыбританияда табысы 25 млн фунт стерлингтен асатын компаниялардың кірісінің 2% -ын құрайтын цифрлық қызмет салығын енгізуді қарастырған. 2020 жылғы бюджетте салықтың 2020 жылдың 1 сәуірінен бастап күшіне енетіндігі расталды. Бұл ұсыныстар 2020 жылғы қаржы туралы заңның 2-бөлігі ретінде қабылданды.