Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс кларинет виртуозы (1784-1847) Генрих Жозеф Берманн (осылай-ақ жазылған Берманн; 14 ақпан 1784 - 11 маусым 1847) - классикалық және романтикалық дәуірлердің неміс кларинет виртуозы, ол жалпы алғанда өз заманының керемет орындаушысы ғана емес, сонымен қатар өзінің аспабы үшін бірнеше маңызды композиторлардың шығармаларын жасауға үлкен ықпал етті.
German clarinet virtuoso (1784–1847)
Heinrich Joseph Baermann (also spelled Bärmann; 14 February 1784 – 11 June 1847) was a German clarinet virtuoso of the Classical and Romantic eras who is generally considered as being not only an outstanding performer of his time, but highly influential in the creation of several important composers' works for his instrument.
Өмір
Берман Потсдам қаласында дүниеге келген. Жас кезінде Берман Потсдамдағы әскери мектепте Иосиф Бирден (1744-1811) сабақ алды. 1804 жылы оның өнерін Берлин соты байқағаннан кейін, Пруссияның князі Людовик Фердинанд 20 жасар музыкантты Берлинде Франц Тауш (1762-1817) басшылығымен оқытты. Ол 1807 жылдан бастап 1834 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Мюнхеннің орда оркестрінде ойнады, сонда оның ұлы Карл Берман оған орын алды. Берманның өрлеуімен қатар, кларинеттің негізгі конструкциясы мен аузында бірнеше өзгерістер болды, бұл ойнаудың айнымалылығы мен икемділігін арттырды. Өсе келе, әдет-ғұрыпқа сәйкес, қамыспен төменгі жағында ойнау керек болды, бұл бүгінгі таңда жоғары жағында емес, бұрынғы қалыптасқан стильге сәйкес. Баерман осы жаңа стильді ойнаудың өкілі болды және Грислинг & Шлотт жасаған заманауи аспапқа ие болды, бұл оған дәстүрлі 5 клавишалы аспаптарға қарағанда хроматикалық жолдарды әлдеқайда оңай ойнауға мүмкіндік берді. Оның үлкен динамикалық диапазоны болған дейді. Байерман үшін көптеген композиторлар жазды, ол, әрине, романтикалық кларинет репертуарына үлкен әсер етті. Франц Данци және Питер фон Линдпайнтнер сияқты танымал композиторлармен бірге Берман Феликс Мендельсон, Карл Мария фон Вебер және Джакомо Мейербердің шығармаларын алды. Мендельсон ең бастысы екі Концертьюке, Опп. 113, 114 (концерт пьесалары) Берман мен оның ұлы Карл бірге ойнауға арналған; Мейербер квинтет (1812) және концерттер жазды, ал Вебер көптеген шығармалар шығарды, соның ішінде екі концерттер (Op. 73 және Op. 74), квинтет (Op. 34), Концертино, оп. 26 және Сильвана Вариациялары, Оп. 33, бірақ Grand Duo Concertant (Op. 48) емес. Сол кездегі көптеген виртуозилер сияқты, Берман да өз аспаптарына композиция жасауға сәтті қол жеткізді. Басқа шығармалардың ішінде ол Е-тұғырлық томографиялық септаны жазды. 23 - кларинет, сыбызғылық квартет және екі мүйіз. Оның квинтеті, оп. 25 бірнеше рет жеке шығарма ретінде жазылған, бірақ көп жылдар бойы ол Рихард Вагнерге жатқызылды. Баерман 63 жасында Мюнхенде қайтыс болды.
Baermann was born in Potsdam. In his youth, Baermann took lessons from Joseph Beer (1744–1811) at the military school in Potsdam. After his prowess came to the attention of the Berlin court in 1804, Prince Louis Ferdinand of Prussia had the 20 year old musician pursue his training in Berlin under the guidance of Franz Tausch (1762–1817). He played in the court orchestra of Munich from 1807 until his retirement in 1834, when his son Carl Baermann succeeded him. Parallel to Baermann's rise, the clarinet was undergoing a series of developments in key construction and embouchure that allowed greater agility and flexibility in playing. The growing custom was to play with the reed on the bottom lip, as is done today, as opposed to the top lip as had been the previous prevailing style. Baermann was an exponent of this new style of playing, and possessed a modern instrument made by Griesling & Schlott which allowed him to play chromatic passages with far greater ease than traditional 5 keyed instruments. He is said to have had a great dynamic range. Numerous composers wrote for Baermann, who undoubtedly had a great influence on the Romantic clarinet repertoire thereby. Along with lesser known composers such as Franz Danzi and Peter von Lindpaintner, Baermann received works from Felix Mendelssohn, Carl Maria von Weber and Giacomo Meyerbeer. Mendelssohn most notably wrote the two Konzertstücke, Opp. 113, 114 (Concert Pieces) for Baermann and his son Carl to play together; Meyerbeer wrote a quintet (1812) and concertos, and Weber produced numerous works including two concertos (Op. 73 and Op. 74), a quintet (Op. 34), the Concertino, Op. 26 and the Sylvana Variations, Op. 33, but not the Grand Duo Concertant (Op. 48). As with many other virtuosi at the time, Baermann tried his hand fairly successfully at composing for his instrument. Among other works, he wrote a Septet in E flat major, Op. 23, for clarinet, string quartet, and two ad libitum horns. The Adagio movement from his quintet, op. 25 has received several recordings as a stand alone piece, though it was for many years misattributed to Richard Wagner. Baermann died in Munich, aged 63.