Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Альберт Уильям "Жок" Сталлард, Барон Сталлард (5 қараша 1921 жыл 29 наурыз 2008 жыл) - британдық лейборист саясаткер. Ол Сент-Панкрас пен Камденде кеңесші, содан кейін парламент мүшесі болды. Ол 1983 жылғы жалпы сайлауда Қоғамдар палатасынан зейнеткерлікке шықты және 1983 жылғы таралу құрметтерінде өмірлік теңестірілді.
British politician
Albert William "Jock" Stallard, Baron Stallard (5 November 1921 – 29 March 2008) was a British Labour politician. He served as a councillor in St Pancras and Camden, and then as a Member of Parliament (MP). He retired from the House of Commons at the 1983 general election and became a life peer in the 1983 Dissolution Honours.
Ерте өмір
Сталлард Гамильтон қаласында, Ланаркширде, Фредерик Сталлардтың ұлы болып дүниеге келді. Оның отбасы ол туылмай тұрып Шотландияға көшіп кеткен, ал ол өмірінің соңына дейін "Жок" деген лақап есімін сақтап қалды. Ол Лоу-Уотерс мемлекеттік мектебінде білім алып, Гамильтон академиясында білім алуды жалғастырды. 1937 жылы отбасы Лондонға оралды, ол 16 жасында мектепті тастап, дәлдікті инженерлік шеберлікке үйренді. Ол социалист болғандықтан, "Алмаз" инженерлік жұмысшылар одағының жұмысшысы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол тыйылған кәсіпте жұмыс істеді. 1959 жылы кеңестен кетіп, 1962 жылы партияға қайта қосылып, кенттікке мүше болды. Ол 1964 жылы Сент-Панкрас кеңесінің мұрагері ретінде құрылғаннан бастап 1970 жылы депутат болғанға дейін Камден Лондон округінің кеңесі мүшесі болды. 1974 жылы лейбористер партиясы үкіметке оралғанда, Сталлард Е. Бишоптың, Ауыл шаруашылығы, Балық шаруашылығы және Азық-түлік министрлігінде мемлекеттік министрдің, ал қазан айынан бастап Рег Фрисонның, Қоршаған орта министрлігінде тұрғын үй және құрылыс министрі болды. Ол 1976 жылдың басында Джеймс Каллаганның Харольд Уилсонның орнын басып, үкімет билеушісі болды. Бұл кезеңде қамшы өте маңызды болды, азшылықтағы үкімет тек Либерал-Лаб пактісінің арқасында ғана заң қабылдады. 1978 жылы Сталлард қазынашылықтың лорд-комиссары болып тағайындалды, бірақ 1979 жылы қаңтарда премьер-министр Каллаган Солтүстік Ирландияның Қоғамдық палатадағы өкілдігін 12 орыннан 17 орынға көтеретін заң жобасын ұсынған кезде орнынан кетті. 1983 жылғы жалпы сайлауда Холборн мен Сент-Панкрас округінің қайтадан дайындалған орынды Фрэнк Добсонға, біріктірілген сайлау округінің екінші жартысы Холборн мен Сент-Панкрас-Суттан жас лейборист кандидатына таңдағаннан кейін, Сталлард Лордтар палатасына тағайындалды. 1983 жылы 7 қыркүйекте Лондонның Камден ауданындағы Сент-Панкрас барон Сталлард өмірлік теңестірілді. Лордтар палатасында ол мектептердегі міндетті жыныстық тәрбиеге, 1990 жылғы эмбриология заңына қарсы болды және өзінің ұрпағының көптеген әріптестерімен бірге гомофобияны тек қана қабылдауға емес, оның дінінің ілімдеріне де қатысты деп санады. Рим католикінің құлшынысы, 2000 жылы Лордтер палатасында келісім жасын теңеу туралы пікірсайыстар кезінде гомосексуализмді балаларды қорлаумен салыстырды және Блэр үкіметін 1911 және 1949 жылғы Парламент актілері арқылы Лордтерге Қоғамдар палатасының еркін таңуумен қорқытқандығы үшін шабуылдады: "[] мен келісе алмайтын бір нәрсе гомосексуализмді гетеросексуализммен теңестіру керек және гомосексуалдық жұптар үйленген жұптармен теңестірілуі керек деген ұғым ".
Stallard was born in Hamilton, Lanarkshire, the son of Frederick Stallard, a postman and driver from Tottenham. His family had moved to Scotland before his birth, and he retained the nickname "Jock" in later life. He was educated at Low Waters Public School, winning a place to continue his education at the Hamilton Academy. His family returned to London in 1937, and he left school aged 16 to become an apprentice in precision engineering. He was a socialist, becoming a shop steward for the Amalgamated Union of Engineering Workers. He found himself working in a reserved occupation during the Second World War. He left the council in 1959, but rejoined the party and became an alderman in 1962. He served as a member of Camden London Borough Council from its formation in 1964 as the successor to St Pancras Council until he became an MP in 1970. When the Labour party returned to government in 1974, Stallard became a Parliamentary Private Secretary (PPS) to Edward Bishop, Minister of State at the Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, and, from October, PPS to Reg Freeson, minister of housing and construction in the Department of the Environment. He became a government whip in early 1976, when James Callaghan replaced Harold Wilson. The whips were essential at that period, with a minority government only able to pass legislation thanks to the Lib–Lab pact. Stallard was promoted to become a Lord Commissioner of the Treasury in 1978, but resigned in January 1979 when the Prime Minister, Callaghan, promoted a Bill which would increase the representation of Northern Ireland in the House of Commons from 12 seats to 17. After being passed over for selection for a re drawn seat of Holborn and St Pancras in the 1983 general election in favour of Frank Dobson, the younger Labour candidate from Holborn and St Pancras South, the other half of the merged constituency, Stallard was appointed to the House of Lords. He was created a life peer as Baron Stallard, of St Pancras in the London Borough of Camden, on 7 September 1983. In the House of Lords, he opposed compulsory sex education in schools, the 1990 Embryology bill and along with many peers of his generation, felt homophobia was not just acceptable but enshrined in the teachings of his religion. A devout Roman Catholic, during debates in the Lords on the equalisation of the age of consent in 2000, he compared homosexuality to child abuse and attacked the Blair government for threatening to impose the will of the House of Commons on the Lords by way of the Parliament Acts 1911 and 1949: "[]he one thing I cannot come to terms with is the concept that homosexuality must be equated with heterosexuality and that homosexual couples must be equated with married couples."
Жеке өмір және өлім
Сталлард 1944 жылы Лондонның Сент-Панкрас қаласында Джулия (Шейла) Мерфиге үйленді. Оның әйелі ирландтық, тумасы Керри графтығынан, ал ерлі-зайыптылардың 1945 жылы Рихард есімді ұлы, 1949 жылы Бренда есімді қызы болды. Ол өзін-өзі үйреткен пианист, джаз музыкасын ұнатып, бірнеше Камден пабында ән салған әндерде өнер көрсетті. Сталлард 2004 жылы әйелі қайтыс болғанға дейін Лордтар палатасына күнде қатысқан. Ұзақ сырқаттан кейін, Сталлард 2008 жылдың 29 наурызында 86 жасында Солтүстік Лондондағы қарттар үйінде қайтыс болды. Реквием мессасы Лондонда, Камен Таундағы Хал католик шіркеуінің біздің әйелінің шіркеуінде өтті. Оған Лордтар палатасының мүшелері, депутаттар, жергілікті үкімет өкілдері қатысты, соның ішінде бірінші оқуды берген Лорд Тони Кларк және Лорд Тед Грэм және Роджер Робинсон.
Stallard married Julia (Sheila) Murphy in 1944, in St Pancras, London. His wife was Irish, originally from County Kerry, and the couple had a son, Richard, in 1945 and a daughter, Brenda, in 1949. He was a self taught pianist, enjoyed jazz music and performed at sing songs in several Camden pubs. Stallard attended the House of Lords everyday until his wife's death in 2004. Following a long illness, Stallard died in a nursing home in north London on 29 March 2008, aged 86. A Requiem Mass was held in Our Lady of Hal Catholic Church in Camden Town, north London, attended by Members of the House of Lords, MPs, representatives from local government, including Lord Tony Clark who gave the first reading, and Lord Ted Graham and Roger Robinson who read tributes at the end of the Mass.