Кіріспе

Chōyō Maru (朝陽) - ертедегі желкенді және бұрандалы жүретін булы корвет. Бакумацу дәуірінде Жапонияны басқаратын Токугава шогунаты оны Нидерландыдан тапсырды. Ол оқу кемесі ретінде қызмет етті, кейін Бошин соғысы кезінде Жапон императорлық әскери-теңіз флотында қызмет етті. Ол Хакодате шығанағындағы теңіз шайқасында қаза тапты.

Өмірбаян

XVII ғасырдың басынан бастап Токугава шогунаты Жапонияны сыртқы ықпалдардан оқшаулау саясатын жүргізді. Шетелдік сауда тек голландиялықтармен және қытайлармен ғана жүргізіліп, қатаң үкіметтік монополия аясында Нагасакиде ғана жүргізілді. Шетелдіктерге Жапонияға кіруге рұқсат берілмеді, ал жапондықтарға кемеге отыруға рұқсат берілмеді. 1635 жылдың маусым айында заң шығарып, үлкен кемелерді салуға тыйым салды. Алайда, XIX ғасырдың басында оқшаулау саясаты күшейе түсті. 1844 жылы Нидерланд королі Вильгельм II Жапонияны сырттан күштеп өзгертпей тұрып, оқшаулау саясатын өз бетімен тоқтатуға шақыратын хат жіберді. 1853 жылдың шілдесінде коммодор Перридің сапарынан кейін жапон үкіметі ішінде жапондық астанаға төтенше қауіп төндіргенін қалай шешу керектігі туралы қызу пікірталас басталды. Жапонияның жағалау қорғанысын күшейту үшін бірден қадамдар жасалуы керектігі туралы жалпы пікірлер болды. Үлкен кемелерді салуға тыйым салған заң күшін жойды, ал феодалдық мемлекеттердің көбі бірден әскери кемелерді салуға немесе сатып алуға кірісті. Алайда, Жапонияда шығарылған кемелер бірнеше онжылдықтар бұрын жасалған жобалардың кері инженериясына негізделген, ал кемелер аяқталған кезде ескірген. Шетелдік қара кемелерге сәйкес келетін бумен жұмыс істейтін әскери кемелерге деген қажеттілік өзекті мәселе болды, сондықтан Токугава сёгунаты голландиялықтарға әрқайсысы 100 000 мексикалық доллар бағамен екі жаңа әскери кемеге тапсырыс берді. Бірінші кеме - "Япония", кейіннен "Канрин Мару" (臨丸) деп аталды, ал екінші кеме - "Едо", кейіннен "Чёё Мару" деп аталды.

Дизайн

Chōyō Maru - үш мачталы ағаш корпусты корвет, шкунерлік қондырғысы бар, қосалқы бір цилиндрлі көмірмен жұмыс істейтін, екі бұранданы бұрайтын, кері қозғалтқышпен жұмыс істейтін бу қозғалтқышы. Оның жалпы ұзындығы 600 тонна, ал су ығыстығы 600 тонна болды. Оның қару-жарағы он екі қақпақтан тұратын. Оның дизайны HNS Bali кемесіне негізделген және ол C. Gips & Sons кеме жасау зауытында Дордрехт қаласында салынған.

Токугава әскерімен

Едо 1858 жылы мамыр айында Нагасакиге келді және көп ұзамай Чёё Мару деп аталды. Ол Нагаси Наоюкидің басқаруымен жаңа құрылған Нагасаки әскери-теңіз оқу орталығына оқу кемесі ретінде тағайындалды. Голландиялық кеңесші лейтенант Х. ван Каттендидже голландиялық теңізшілердің командасын оқыту үшін жетекшілік етті. Сондай-ақ Нагасакидегі әскери-теңіз оқу орталығында Канко Мару мен Канрин Мару болды. Осы кемелерге бір айдан кейін Сага домені сатып алған Чёё Марудың бауырласы кемесі Нагасаки (кейіннен Денрю Мару деп аталды) қосылды. 1859 жылы Нагасакидегі әскери-теңіз оқу орталығының жабылуынан кейін, ол Эдодағы жаңа Цукидзи әскери-теңіз оқу орталығына ауыстырылды. 1861 жылы оның капитаны Ятабори Ко болды. 1862 жылы Огасавара аралдарына отарлау экспедициясына қатысып, жапондықтардың осы архипелагқа деген дәулеттерін нығайтады. 1863 жылы ол Бірінші Чошу экспедициясына қатысып, шогунатты ұялтады, бірақ ол қысқа уақытқа Чошу күштерінің тұтқындарына түседі. 1864 жылы Мито көтерілісіне қатысқан.

Жапон императорлық әскери-теңіз флотымен

Мейджи қалпына келтіруінен кейін 1868 жылы Мейджи үкіметі Чёё Маруды басып алды және Жапон императорлық әскери-теңіз флотының алғашқы кемелерінің бірі болды. Оның капитаны Хизен провинциясынан Накамута Кураносуке болды. Бошин соғысы кезінде ол Токугава флотының қалдықтарын іздеу үшін Езоға (қазіргі Хоккайдо) солтүстікке жіберілді. Хакодате шайқасында ол Гориокакуды атып, оның бір ягурасына соққы берді. 1869 жылы 26 сәуірде Хакодате шығанағындағы теңіз шайқасында Каитен Маруға қарсы соғысып, оның гарматынан 40 оқ атылды. Алайда 11 мамырда Езо Республикасы шхунасы Банрюмен ұрысқа түсті. Банрюдан шыққан оқ Чёё Марудың оқ-дәрі қоймасына еніп, үлкен жарылысқа әкелді. Кемедегі 80 адам кемемен бірге суға батып, ал тағы алты адамның денесі кейіннен теңізден табылды. Алайда, капитан Накамура суға батып қалудан аман қалды.