Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Chōyō Maru (朝陽) - ертедегі желкенді және бұрандалы жүретін булы корвет. Бакумацу дәуірінде Жапонияны басқаратын Токугава шогунаты оны Нидерландыдан тапсырды. Ол оқу кемесі ретінде қызмет етті, кейін Бошин соғысы кезінде Жапон императорлық әскери-теңіз флотында қызмет етті. Ол Хакодате шығанағындағы теңіз шайқасында қаза тапты.
Chōyō Maru (朝陽) was an early sail and screw driven steam corvette. She was ordered by the Tokugawa shogunate ruling Japan during the Bakumatsu period from the Netherlands and served as a training vessel, and subsequently served with the nascent Imperial Japanese Navy during the Boshin War. She was lost in combat during the Naval Battle of Hakodate Bay.
Өмірбаян
XVII ғасырдың басынан бастап Токугава шогунаты Жапонияны сыртқы ықпалдардан оқшаулау саясатын жүргізді. Шетелдік сауда тек голландиялықтармен және қытайлармен ғана жүргізіліп, қатаң үкіметтік монополия аясында Нагасакиде ғана жүргізілді. Шетелдіктерге Жапонияға кіруге рұқсат берілмеді, ал жапондықтарға кемеге отыруға рұқсат берілмеді. 1635 жылдың маусым айында заң шығарып, үлкен кемелерді салуға тыйым салды. Алайда, XIX ғасырдың басында оқшаулау саясаты күшейе түсті. 1844 жылы Нидерланд королі Вильгельм II Жапонияны сырттан күштеп өзгертпей тұрып, оқшаулау саясатын өз бетімен тоқтатуға шақыратын хат жіберді. 1853 жылдың шілдесінде коммодор Перридің сапарынан кейін жапон үкіметі ішінде жапондық астанаға төтенше қауіп төндіргенін қалай шешу керектігі туралы қызу пікірталас басталды. Жапонияның жағалау қорғанысын күшейту үшін бірден қадамдар жасалуы керектігі туралы жалпы пікірлер болды. Үлкен кемелерді салуға тыйым салған заң күшін жойды, ал феодалдық мемлекеттердің көбі бірден әскери кемелерді салуға немесе сатып алуға кірісті. Алайда, Жапонияда шығарылған кемелер бірнеше онжылдықтар бұрын жасалған жобалардың кері инженериясына негізделген, ал кемелер аяқталған кезде ескірген. Шетелдік қара кемелерге сәйкес келетін бумен жұмыс істейтін әскери кемелерге деген қажеттілік өзекті мәселе болды, сондықтан Токугава сёгунаты голландиялықтарға әрқайсысы 100 000 мексикалық доллар бағамен екі жаңа әскери кемеге тапсырыс берді. Бірінші кеме - "Япония", кейіннен "Канрин Мару" (臨丸) деп аталды, ал екінші кеме - "Едо", кейіннен "Чёё Мару" деп аталды.
Since the beginning of the seventeenth century, the Tokugawa shogunate ruling Japan pursued a policy of isolating the country from outside influences. Foreign trade was maintained only with the Dutch and the Chinese and was conducted exclusively at Nagasaki under a strict government monopoly. No foreigners were allowed to set foot in Japan, and no Japanese was permitted to travel aboard. In June 1635 a law was proclaimed prohibiting the construction of large, ocean capable vessels. However, by the early nineteenth century, this policy of isolation was increasingly under challenge. In 1844, King William II of the Netherlands sent a letter urging Japan to end the isolation policy on its own before change would be forced from the outside. Following the July 1853 visit of Commodore Perry, and intense debate erupted within the Japanese government on how to handle the unprecedented threat to the national’s capital, and the only universal consensus was that steps be taken immediately to bolster Japan’s coastal defenses. The law forbidding construction of large vessels was repealed, and many of the feudal domains took immediate steps to construct or purchase warships. However, the ships produced within Japan were based on reverse engineering of designs some decades old, and the ships were already obsolete by the time of their completion. The need for steam powered warships to match the foreign Black ships was a pressing issue, and the Tokugawa shogunate issued an order to the Dutch for two new warships for the price of 100,000 Mexican dollars each. The first vessel was Japan, later renamed Kanrin Maru (咸臨丸), and the second vessel was Yedo, later renamed Chōyō Maru.
Дизайн
Chōyō Maru - үш мачталы ағаш корпусты корвет, шкунерлік қондырғысы бар, қосалқы бір цилиндрлі көмірмен жұмыс істейтін, екі бұранданы бұрайтын, кері қозғалтқышпен жұмыс істейтін бу қозғалтқышы. Оның жалпы ұзындығы 600 тонна, ал су ығыстығы 600 тонна болды. Оның қару-жарағы он екі қақпақтан тұратын. Оның дизайны HNS Bali кемесіне негізделген және ол C. Gips & Sons кеме жасау зауытында Дордрехт қаласында салынған.
Chōyō Maru was a three masted wooden hulled corvette with a schooner rig, and with an auxiliary one cylinder coal fired reciprocating steam engine turning a twin screws. She had an overall length of and a displacement of 600 tons. Her armament consisted of twelve muzzle loading cannon. Her design was based on HNS Bali, and she was built at the C. Gips & Sons shipyard at Dordrecht.
Токугава әскерімен
Едо 1858 жылы мамыр айында Нагасакиге келді және көп ұзамай Чёё Мару деп аталды. Ол Нагаси Наоюкидің басқаруымен жаңа құрылған Нагасаки әскери-теңіз оқу орталығына оқу кемесі ретінде тағайындалды. Голландиялық кеңесші лейтенант Х. ван Каттендидже голландиялық теңізшілердің командасын оқыту үшін жетекшілік етті. Сондай-ақ Нагасакидегі әскери-теңіз оқу орталығында Канко Мару мен Канрин Мару болды. Осы кемелерге бір айдан кейін Сага домені сатып алған Чёё Марудың бауырласы кемесі Нагасаки (кейіннен Денрю Мару деп аталды) қосылды. 1859 жылы Нагасакидегі әскери-теңіз оқу орталығының жабылуынан кейін, ол Эдодағы жаңа Цукидзи әскери-теңіз оқу орталығына ауыстырылды. 1861 жылы оның капитаны Ятабори Ко болды. 1862 жылы Огасавара аралдарына отарлау экспедициясына қатысып, жапондықтардың осы архипелагқа деген дәулеттерін нығайтады. 1863 жылы ол Бірінші Чошу экспедициясына қатысып, шогунатты ұялтады, бірақ ол қысқа уақытқа Чошу күштерінің тұтқындарына түседі. 1864 жылы Мито көтерілісіне қатысқан.
Yedo arrived at Nagasaki in May 1858 and was soon renamed Chōyō Maru. She was assigned to be a training ship to the newly formed Nagasaki Naval Training Center, under Nagai Naoyuki, with Dutch adviser Lieutenant H. van Kattendijke leading a team of Dutch sailors to provide training. Also at the Nagasaki Naval Training Center were Kankō Maru and Kanrin Maru. These ships were joined a month later by Nagasaki (later called Denryu Maru), a sister ship of Chōyō Maru which had been purchased by Saga Domain. On the closure of the Nagasaki Naval Training Center in 1859, she was transferred to the new Tsukiji Naval Training Center in Edo, with Katsu Kaishu as one of her crewmen. In 1861, she was captained by Yatabori Ko and in 1862 participated in a colonization expedition to the Ogasawara Islands to solidify Japanese claims to that archipelago. In 1863, she participated in the First Chōshū expedition, and much to the embarrassment of the shogunate, was briefly captured by Chōshū forces. In 1864, she participated in the suppression of the pro sonnō jōi forces in the Mito Rebellion.
Жапон императорлық әскери-теңіз флотымен
Мейджи қалпына келтіруінен кейін 1868 жылы Мейджи үкіметі Чёё Маруды басып алды және Жапон императорлық әскери-теңіз флотының алғашқы кемелерінің бірі болды. Оның капитаны Хизен провинциясынан Накамута Кураносуке болды. Бошин соғысы кезінде ол Токугава флотының қалдықтарын іздеу үшін Езоға (қазіргі Хоккайдо) солтүстікке жіберілді. Хакодате шайқасында ол Гориокакуды атып, оның бір ягурасына соққы берді. 1869 жылы 26 сәуірде Хакодате шығанағындағы теңіз шайқасында Каитен Маруға қарсы соғысып, оның гарматынан 40 оқ атылды. Алайда 11 мамырда Езо Республикасы шхунасы Банрюмен ұрысқа түсті. Банрюдан шыққан оқ Чёё Марудың оқ-дәрі қоймасына еніп, үлкен жарылысқа әкелді. Кемедегі 80 адам кемемен бірге суға батып, ал тағы алты адамның денесі кейіннен теңізден табылды. Алайда, капитан Накамура суға батып қалудан аман қалды.
Following the Meiji Restoration, Chōyō Maru was taken over by the Meiji government in 1868 and became one of the first ships of the fledgling Imperial Japanese Navy. She was captained by Nakamuta Kuranosuke of Hizen Province and a former student of the Nagasaki Naval Training Center. During the Boshin War, she was sent north in pursuit of the remnants of the Tokugawa navy to Ezo (modern Hokkaido). At the Battle of Hakodate, she shelled the Goryōkaku, scoring a hit on one of its yagura. During the Naval Battle of Hakodate Bay on 26 April 1869, she engaged Kaiten Maru, firing over 40 shots from her cannon. However, on 11 May she was engaged by the Republic of Ezo paddle schooner Banryū. A shot from Banryū penetrated Chōyō Maru′s gunpowder magazine, causing a massive explosion. Some 80 of her crewmen went down with the ship, and the bodies of another six were later recovered from the ocean. However, Captain Nakamura survived the sinking.