Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бранденбургтің маркграфы Кульмбах Иоанн, Альхимик (Johann der Alchemist; 1406 - 16 қараша 1464) Бранденбургтің маркграфы Кульмбах болды және Бранденбургті басқаруға келген Хогенцоллерн әулетінің алғашқы мүшесі Фридрих I-нің орнынан түсуінен кейін Бранденбургтің бейбітшіл маркграфы болды.
Margrave of Brandenburg Kulmbach
John, nicknamed the Alchemist (Johann der Alchimist; 1406 – 16 November 1464) was a Margrave of Brandenburg Kulmbach and served as the peace loving Margrave of Brandenburg after the abdication of his father, Frederick I, the first member of the House of Hohenzollern to rule Brandenburg.
Өмірбаян
Иоанн Бранденбургтің маркграфы Фредерик I (1371-1440), Бавария герцогы Фредерик пен оның екінші әйелі Маддалена Висконтидің қызы Бавария Ландшуттан Елизавета (1383-1442) -ның тұңғыш ұлы. Саксен Виттенбергінің герцогы Рудольф III қызы Барбараға (14051465) үйленгеннен кейін, Джон Аскан герцогтарының сызығы жойылғаннан кейін Саксен Виттенбергінің мұрагері болады деп үміттенді. Алайда бұл оқиға 1422 жылдың қарашасында болған кезде император Сигизмунд Гогенцоллерндермен қарым-қатынасын нашарлатып, Иоаннға тек ақшалай өтемақы беруге дайын болды. 1424 жылы Иоанн Бранденбургтегі үкіметтік істерге қатыса бастады. Феодалдық дворяндармен дау-дамайдан шаршаған Фридрих I 1425 жылы Франкониядағы Кадольцбургтегі өзінің қасабасына кетіп, 1426 жылы 13 қаңтарда Ратеновтағы Ландтагта Бранденбург регенттігін Иоаннға берді, сонымен бірге сайлау мәртебесін сақтады. Иоанн Бранденбург халқының қабылдауында нашар болды, өйткені оның әкімшілігі қабілетсіз болды, бұл ауылдағы тәртіпсіздікке әкелді. Алхимия арқылы алтын жасауды қолға алғандықтан, ол "Алхимик" деген лақап атпен аталды. 1433 жылы Иоанн үшін Ульманнның Buch der heiligen Dreifaltigkeit деген алхимиялық трактатының қайта қаралған нұсқасы дайындалды. Бранденбургтің қауіпті екенін түсінген Фридрих I 1437 жылы 7 маусымда Иоанн Франконың Бранденбург Кулмбахтағы жерлерін берді. Бұл аймақ Альхимиктің хоббиіне қажетті материалдарды қамтамасыз ететін кен орындарына бай болды. Бранденбургтің басқаруы Фридрих I-нің екінші ұлы Фридрих II-ге өтті. Фридрих I-нің 1440 жылы қайтыс болғаннан кейін, Джон Бранденбургтің барлық Кулмбахтарын, соның ішінде Кулмбахтағы Плассенбург қалмағын мұра етті. Кейінгі жылдары ол Баварияның Кристоферіне 1448 жылы Кристофердің өліміне дейін Жоғарғы Пфальцтегі иелігін басқаруға рұқсат берді. 1457 жылы хан хандықтан бас тартқанға дейін Бранденбургтің маркграфы Кульмбах болып билік жүргізді, бұл оған алхимия мен Франконияның айналасын зерттеуге мүмкіндік берді. Ол 1464 жылы Баерсдорф маңындағы Шарфенек қасарасында қайтыс болды.
John was the eldest son of Frederick I, Margrave of Brandenburg (1371–1440), and Elisabeth of Bavaria Landshut (1383–1442), daughter of Frederick, Duke of Bavaria, and his second wife Maddalena Visconti. After marrying Barbara of Saxe Wittenberg (1405–1465), daughter of Rudolf III, Duke of Saxe Wittenberg, John hoped to eventually succeed to Saxe Wittenberg once its line of Ascanian dukes died out. When this happened in November 1422, however, Emperor Sigismund was on poorer terms with the Hohenzollerns and was only willing to compensate John with a monetary payment. John began participating in governmental affairs in Brandenburg in 1424. Frustrated by disputes with the feudal nobility, Frederick I retired to his castle at Cadolzburg in Franconia in 1425, granting the regency of Brandenburg to John at a Landtag in Rathenow on January 13, 1426, while retaining the electoral dignity for himself. John was poorly received by the populace of Brandenburg, as his administration was incompetent, leading to unrest in the countryside. Rather than governing, John was more interested in artificially creating gold through alchemy, thereby receiving the cognomen "the Alchemist". In 1433, a revised version of the alchemical treatise Buch der heiligen Dreifaltigkeit of Ulmannus was prepared for John. Realizing the danger Brandenburg was in, Frederick I granted John Franconian lands in Brandenburg Kulmbach on June 7, 1437, territory rich with mines that furnished materials for the Alchemist's hobby. The governance of Brandenburg passed to Frederick I's second oldest son, Frederick II. After the death of Frederick I in 1440, John inherited all of Brandenburg Kulmbach, including the castle of Plassenburg in Kulmbach. In his later years, he allowed Christopher of Bavaria to administer his possessions in the Upper Palatinate until Christopher's death in 1448. John ruled as Margrave of Brandenburg Kulmbach until abdicating in 1457, which allowed him to dedicate himself toward studying alchemy and the environs of Franconia. He died in Castle Scharfeneck near Baiersdorf in 1464.