Кіріспе

Кеңес саясаткері Лев Захарович Мехлис (Лев Заха́рович Ме́хлис; 13 қаңтар 1889 - 13 ақпан 1953) - Кеңес саясаткері және 1937-1940 жылдары Қызыл Армияның көрнекті офицері. Жоғары саяси комиссар ретінде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Шығыс майданындағы (1941-1945 жж.) басты Ставка өкілдерінің бірі болды, ол бес-жеті кеңестік майданға бірігіп қатысты. Оның саяси белсенділігі мен Коммунистік партияға деген адалдығына қарамастан, түрлі кеңес басшылары, соның ішінде Иосиф Сталин, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери басшылықты қабілетсіздігі үшін Мехлисті сынға алды және сөгісті.

Ерте мансап

Одессада туған Мехлис еврей коммерциялық мектебінің алты сыныбын бітірген. 1904 жылдан 1911 жылға дейін мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді. 1907-1910 жылдары ол сионисттік жұмысшылар қозғалысы Поле Сионның мүшесі болды. 1911 жылы Ресей империясының әскеріне қосылып, екінші гранадерлік артиллерия бригадасында қызмет етті. 1912 жылы бомбалаушы шенін алды. Бірінші дүниежүзілік соғыста артиллерияда қызмет етті. 1918 жылы коммунистік партияға кірді және 1920 жылға дейін Қызыл Армияда саяси жұмыс істеді (бригада комиссары, кейін 46-дивизия, күштер тобы). 1921-1922 жылдары Сталин басқарған жұмысшы-шаруа инспекциясы халық комиссариатында әкімшілік инспекцияны басқарды. 1922-1926 жылдары Орталық Комитет хатшылығының хатшысы және бюросының меңгерушісі, Сталиннің жеке хатшысы қызметін атқарды. 1926-1930 жылдары коммунистік академияда және Қызыл профессорлар институтында курстарда оқыды. 1929 жылы Сталин кеңес шаруашылықтарын күштеп ұжымдықтандыруға бұйрық бергенде, Мехлис Институтты Сталиннің қарсыластарынан тазартуға көмектесті. Ол 1930 жылы 30 мамырда "Правда" газетінде жарияланған, Мәскеудегі Индустриалдық академиядағы оңшыл оппозицияның ықпалын айыптайтын хаттың бастамашысы болды. Нәтижесінде, болашақ Кеңес Одағының басшысы Никита Хрущев Академиядағы партия ұйымының басшысы болып тағайындалды. 1930 жылдан бастап ол Орталық Комитетінің баспасөз корпусының басшысы болды, ал 1930 жылы ол коллективке қарсы оппозицияны басқарған Николай Бухариннің орнын басып, "Правданың" бас редакторы болды. 1934 жылы Кеңес Одағы Коммунистік партиясының Орталық комитетінің кандидаты болып сайланды, 1937 жылы қазанда толық мүшелікке көтерілді.